1639/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1639 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1639/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "AEOLIAN VILLAGE Α.Ε. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ - ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" (πρώην "ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΛΑΡΑΣ Α.Ε. Ανώνυμος Εταιρία Εμπορικών-Ξενοδοχειακών-Τουριστικών και Κινηματοθεατρικών Επιχειρήσεων"), που εδρεύει στο Δήμο Ερεσσού-Αντίσσης του νομού Λέσβου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άρη Γεωργιάδη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΛΦΑ ΒΑΝΚ", εξομοιούται κατά τη διάταξη του άρθρου 75 του ν. 2190/1920, λόγω συγχωνεύσεως με απορρόφηση, με καθολική διάδοχο της "ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κανέλλια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-10-2001 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 309/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 3200/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19 Ιουνίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 27 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται από το δικαστήριο της ουσίας, όταν, κατά την ανέλεγκτη, κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει στη σύμβαση κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων. Η διαπίστωση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας μπορεί, είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητώς είτε να προκύπτει από αυτή έμμεσα, όταν παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της συμβάσεως, που υποδηλώνει ότι το δικαστήριο βρέθηκε ενώπιον κενού ή αμφιβολίας σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων τα οποία δημιούργησαν την ανάγκη να καταφύγει στην ερμηνεία της.

Αν δε το δικαστήριο της ουσίας, διαπίστωσε, έστω και εμμέσως, την ύπαρξη του κενού ή αμφιβόλου σημείου στη δικαιοπραξία και δεν προσφύγει στην καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη προς κάλυψη του κενού ή άρση του αμφιβόλου σημείου, ελέγχεται αναιρετικώς για παραβίαση διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου των άνω άρθρων του Αστικού Κώδικος (ΟλΑΠ 590/1968).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, εδέχθη, ανελέγκτως, μετ' εκτίμηση των αποδείξεων, αναφορικά με την ουσιαστική του κρίση περί της αβασιμότητος της προταθείσης από την αναιρεσείουσα ενστάσεως εξοφλήσεως του επιδίκου χρέους ότι "Από το μετ' επικλήσεως προς απόδειξη αυτού προσκομιζόμενο από την εφεσίβλητη υπ' αριθμ.....

έγγραφο της εκκαλούσας αποδεικνύεται η από την εφεσίβλητη καταβολή του ποσού τον 230.348.759 δρχ. η οποία όμως δεν έγινε προς εξόφληση της ένδικης απαίτησης για την οποία επισπεύδεται η ανακοπτομένη εκτέλεση αλλά οπός ρητά αναφέρεται στο έγγραφο αυτό η εν λόγω καταβολή έγινε, "σε εξόφληση της υπ' αριθμ. .....σύμβαση παροχής πίστωση με αλληλόχρεο λογ/σμό και της υπ' αρ.....

σύμβασης δανείου κατόπιν ρυθμίσεως των αμφοτέρων". Από την εν λόγω αναφορά προκύπτει σαφώς ότι ο επικαλούμενος από την εφεσίβλητη διακανονισμός της συνολικής οφειλής αυτής προς την· εκκαλούσα αφορούσε μόνο τις διαλαμβανόμενες σ' αυτή (αναφορά) οφειλές των... και... συμβάσεων όχι όμως και την επίδικη οφειλή των 22.000.000 δρχ.

η οποία απορρέει από την έκδοση από την εφεσίβλητη 7 συν/κών σε διαταγή της εκκαλούσας. Ο ισχυρισμός της εφεσίβλητης ότι από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες υπ' αρ. ....και .....επιστολές της εκκαλούσας προς αυτήν στις οποίες γίνεται αναφορά "σε περιορισμό της οφειλής στο ποσό των 387.000.000" προκύπτει παραχρήμα ο συνυπολογισμός στον εγκριθέντα περιορισμό της οφειλής και της ένδικης απαίτησης των 22.000.000 δρχ.

κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος αφού ανεξάρτητα από το ότι τα έγγραφα αυτά αναφέρονται σε περιορισμό της οφειλής της εκκαλούσας που υπήρχε στο υποκατάστημα της οδού.... ενώ η ένδικη αφορά το υποκατάστημα ...., η αναγραφόμενη ως αιτιολογία κατάθεσης του ποσού των 230.348.795 δρχ. δηλαδή αυτή της εξόφλησης των ....

και ... συμβάσεων" αναιρεί τον ισχυρισμό αυτής". Υπό τις προαναφερόμενες παραδοχές δεν προκύπτει ότι το Εφετείο διαπίστωσε, έστω και εμμέσως, την ύπαρξη κενού ή αμφιβόλου σημείου στην μεταξύ των διαδίκων συναφθείσα ρυθμιστική σύμβαση του χρέους με βάση την από 5.4.1999 έγγραφη πρόταση της αναιρεσιβλήτου τραπέζης, η οποία έγινε αποδεκτή από την αναιρεσείουσα, όσον αφορά στο πραγματικό ζήτημα περί του εάν η σύμβαση αυτή περιελάμβανε όχι μόνο το χρέος της αναιρεσειούσης προς την αναιρεσίβλητη, απορρέον από τις υπ' αριθμ. ....και ....πιστωτικές συμβάσεις με βάση τις οποίες εκδόθηκαν οι υπ' αριθμ. ....και ...διαταγές πληρωμής, αλλά κάθε οφειλή από οποιαδήποτε αιτία, όπως και η επίδικη, για την οποία εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ....διαταγή πληρωμής με βάση επτά (7) συναλλαγματικές.

Η αναφορά του Εφετείου στην προσαχθείσα μετ' επικλήσεως υπ' αριθμ..... εξοφλητική απόδειξη της αναιρεσιβλήτου (παραστατικό Ταμείου) για το καταβληθέν ποσό των 230.348.759 δραχμών, δεν είναι δηλωτική εμμέσου παραδοχής του περί υπάρξεως κενού ή αμφιβόλου σημείου στην ανωτέρω ρυθμιστική του χρέους σύμβαση. Τούτο δε γιατί η αναφορά του δικαστηρίου στο παραπάνω έγγραφο δεν έγινε προς διακρίβωση της αληθούς βουλήσεως των συμβληθέντων διαδίκων ως προς το ανωτέρω πραγματικό ζήτημα, αλλά στα πλαίσια της συναγωγής του αποδεικτικού του πορίσματος ότι η καταβολή του παραπάνω ποσού δεν επέφερε το κατ' άρθρο 416 ΑΚ αποσβεστικό αποτέλεσμα και της επίδικης οφειλής, που δεν αποτέλεσε (κατά την σαφή βούληση των μερών) αντικείμενο της παραπάνω ρυθμίσεως.

Ούτε πάλιν από τις ίδιες πιο πάνω παραδοχές προκύπτει ότι το Εφετείο διέγνωσε την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας σε άλλη δικαιοπρακτικού περιεχομένου δήλωση βουλήσεως των διαδίκων όπως η στην από 11.11.98 έγγραφη πρόταση της αναιρεσιβλήτου προς την αναιρεσείουσα για την ρύθμιση οφειλών της προς αυτή, η οποία πρόταση, κατά τα στο αναιρετήριο εκτιθέμενα μεταγενέστερα τροποποιήθηκε.

Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο καίτοι διέγνωσε, έστω και εμμέσως, την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στην ανωτέρω ρυθμιστική των χρεών σύμβαση, δεν εφήρμοσε τους ανωτέρω ερμηνευτικούς κανόνες.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος, ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, αφού από τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο δεν διέγνωσε, αμέσως ή εμμέσως, κενά ή αμφίβολα σημεία στην ανωτέρω σύμβαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.06.2006 αίτηση της "AEOLIAN VILLAGE A.E." ΞΕΝΟΔΟΧΙΑΚΕΣ κ΄ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ" για αναίρεση της απόφασης 3200/2006 του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ