Supreme Court quashes appeal due to statute of limitations, dismissing other grounds for acquittal.

Απόφαση 1637 / 2019 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1637/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέτα Στράτα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου, Σταματική Μιχαλέτου και Κωνσταντίνο Παναρίτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1)Χ. Ν. του Γ. και 2)Β. Ν. του Γ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Μπανιώτη, για αναίρεση της υπ'αριθ.332/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Α. Γ. του Σ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Έδεσσας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 16-10-2017, και με αριθμούς 3/2017 και 2/2017, αντίστοιχα, αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 821/19.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: Α) να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια και Β) να απορριφθούν κατά τα λοιπά οι αιτήσεις αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 4, 476 παρ. 1 και 510 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ.

λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 512 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Στην προκειμένη περίπτωση με τις κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως των κατηγορουμένων Χ. Ν. και Β. Ν., πλήττεται η υπ' αριθμ. 332/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας, που δίκασε ως Εφετείο, με την οποία οι αναιρεσείοντες καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών ο καθένας για σωματική βλάβη από αμέλεια.

Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε στο οικείο βιβλίο" του ως άνω Δικαστηρίου στις 6-10- 2017 και οι αναιρέσεις ασκήθηκαν στις 16-10-2017 από τους αναιρεσείοντες με δήλωση στο Γραμματέα του Πρωτοδικείου Έδεσσας, ήτοι μέσα στη δεκαήμερη προθεσμία του άρθρου άρθρου 473 παρ. 1 και 3 Κ.Π.Δ., όπως ίσχυε. Επίσης, οι υπό κρίση αναιρέσεις περιέχουν ως λόγους αναιρέσεως την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και την εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, οι οποίοι είναι σαφείς και ορισμένοι.

Επομένως οι υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως είναι παραδεκτές και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω, ερήμην του πολιτικού ενάγοντος, ο οποίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (σχετ. το από 21-6-2019 αποδεικτικό επίδοσης του αρχιφύλακα Γ. Γ.).

Κατά το άρθρο 511 του ισχύοντος από 1-7-2019 Κ.Π.Δ., "Αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 510, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχ. Β. Δεν επιτρέπεται όμως να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου.

Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και την παραγραφή που επήλθαν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επίσης, αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευσή της. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 310 παρ. 1 εδ.

β', 368 εδ. β' και 512 παρ. 1 του ισχύοντος Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημοσίας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας και από τον Άρειο Πάγο, η οποία (παραγραφή) επήλθε μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, με μόνη προϋπόθεση το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως, το νομότυπο δηλαδή και εμπρόθεσμο αυτής, και την αναφορά ενός τουλάχιστον σαφούς και ορισμένου λόγου αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., χωρίς να είναι αναγκαία πλέον και η έρευνα της βασιμότητας αυτού.

Εφόσον ο Άρειος Πάγος διαπιστώσει τη συμπλήρωση της παραγραφής και μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 368 εδ. β' του ΚΠΔ. Ενόψει του νέου Κ.Π.Δ., μετά την εισαγωγή του με το Ν. 4620/11-6-2019, που άρχισε να ισχύει από 1- 7-2019, σύμφωνα με το άρθρο 585 αυτού, της φύσεως της προπαρατεθείσας διάταξης του άρθρου 511 αυτού ως δικονομικού δικαίου και της εντεύθεν εφαρμογής της από την έναρξη ισχύος του νέου Κ.Π.Δ. (1-7-2019) και στις εκκρεμείς κατά το χρόνο της ισχύος του ποινικές υποθέσεις, σύμφωνα με το άρθρο 590 αυτού, κατά το οποίο "Υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιοδήποτε βαθμό, συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας", έστω και αν οι διατάξεις για το θεσμό και το χρόνο της παραγραφής είναι ουσιαστικού δικαίου, καθώς και της συζητήσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως την 3η Σεπτεμβρίου 2012 η λήψη υπόψη της παραγραφής της αξιόποινης πράξης, για την οποία καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες, προϋποθέτει μόνο το παραδεκτό της υπό κρίση αναιρέσεως και το παραδεκτό (σαφές και ορισμένο) ενός τουλάχιστον λόγου αναιρέσεως, χωρίς όμως να ερευνάται και αν ο λόγος αυτός είναι και βάσιμος, όπως όριζε η διάταξη του άρθρου 411 εδ.β' του προϊσχύσαντος Κ.Π.Δ.

Κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του Π.Κ. το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου περί πλημμελήματος, είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών. Στην προκειμένη περίπτωση από την τέλεση της παραπάνω αξιόποινης πράξης (σωματικής βλάβης από αμέλεια) στις 24-3-2010 έως και σήμερα έχει παρέλθει χρονικό διάστημα πλέον της οκταετίας και το αξιόποινο έχει εξαλειφθεί λόγω παραγραφής, σύμφωνα με τα άρθρα 111 παρ. 1 και 3, 112 και 113 παρ.2 του Π.Κ. Πρέπει, επομένως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων για τη σωματική βλάβη από αμέλεια και να απορριφθούν κατά τα λοιπά οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 332/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας.

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων Β. Ν. του Γ. και Χ. Ν. του Γ. για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια για την οποία καταδικάσθηκαν με την ως άνω απόφαση σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών ο καθένας.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά τις κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ