Supreme Court dismisses appeal against appellate court decision for procedural errors and lack of evidence.

Απόφαση 1637 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1637/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μιχαηλίδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ... και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Ιωάννη Μαλταμπέ και Ιωάννη Ξάνθο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-1992 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 348/2003 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-10-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 9-1-2008 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Μιχαήλ Θεοχαρίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με τις διατάξεις του άρθρου 304 παρ.1 και 2 του ΚΠολΔ, ορίζεται ότι, αφού περατωθεί η ψηφοφορία, ο εισηγητής δικαστής συντάσσει το σχέδιο της απόφασης που περιέχει το αιτιολογικό και το διατακτικό της, το οποίο χρονολογεί ο πρόεδρος και το υπογράφει αυτός και ο εισηγητής.... Από το σχέδιο της παραγράφου 1 δημοσιεύεται η απόφαση σε δημόσια συνεδρίαση.

Κατά δε το άρθρο 300 του ίδιου Κώδικα, η απόφαση εκδίδεται μόνο από το δικαστή που έλαβε μέρος στη σύνθεση του δικαστηρίου κατά τη συζήτηση ύστερα από την οποία εκδίδεται, και στα πολυμελή δικαστήρια ύστερα από διάσκεψη και ψηφοφορία όλων των δικαστών που έλαβαν μέρος στη συζήτηση. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η δικαστική απόφαση θεωρείται ότι εκδόθηκε από τη σύνταξη, τη χρονολόγηση και την υπογραφή του σχεδίου της, η δε δημοσίευσή της από το σχέδιο σε δημόσια συνεδρίαση επιφέρει την τελείωση αυτής, που συνεπάγεται από τότε τις έννομες συνέπειες, οι οποίες πηγάζουν από αυτή.

Κατά συνέπεια η δημοσίευση της απόφασης δύναται να γίνει από το δικαστήριο και με διαφορετική σύνθεση, δηλαδή και χωρίς τη συμμετοχή των δικαστών που συμμετείχαν στη σύνθεση που την εξέδωσε. Γι' αυτό και πρέπει να ερευνάται σε κάθε μία από τις περιπτώσεις χωριστά, δηλαδή της έκδοσης και της δημοσίευσης της απόφασης, η μη προσήκουσα σύνθεση του δικαστηρίου που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.2 του ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης (ΑΠ 268/1983).

Τέλος, στο άρθρο 11 παρ. 8 του ν. 1756/199# "περί οργανισμού των δικαστηρίων και κατάστασης δικαστικών λειτουργών" όπως η παράγραφος 8 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6 παρ. 2 του ν. 2207/21994, ορίζονται τα εξής : "Σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης ή εξόδου από την υπηρεσία κατά οποιονδήποτε τρόπο δικαστικού λειτουργού που μετάσχει σε σύνθεση δικαστηρίου, η συζήτηση της υπόθεσης δεν ματαιώνεται αν η διάσκεψη είχε ολοκληρωθεί και η δημοσίευση της απόφαση μπορεί να γίνει μετά την αποχώρησή του.

Αν προαχθεί ή μετατεθεί δικαστικός λειτουργός που είχε μετάσχει σε σύνθεση δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμούν υποθέσεις για έκδοση απόφασης, η συζήτηση των υποθέσεων αυτών δεν ματαιώνεται με την κοινοποίηση του οικείου διατάγματος ούτε με την ανάληψη των καθηκόντων του στη νέα θέση. Για τη συμμετοχή του στις σχετικές διασκέψεις μπορεί να μεταβαίνει στην έδρα του δικαστηρίου που εκκρεμούν οι υποθέσεις ύστερα από έγκριση του προέδρου εφετών της οικείας περιφέρειας για τους δικαστές των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων και του Προέδρου του Αρείου Πάγου για τους λοιπούς δικαστές.

Η έγκριση μπορεί να δοθεί με κάθε μέσο. Ματαίωση και επανασυζήτηση υπόθεσης γίνεται μόνο αν είναι εξαιρετικά δυσχερής η μετάβαση του δικαστή στην παλαιά θέση του, ή λόγω συνδρομής άλλου σοβαρού λόγου". Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 348/2003 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου απορρίφθηκε η από 2-4-2001 έφεση του αναιρεσείοντος ενάγοντος κατά της υπ' αρίθμ.21/2001 απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου), με την οποία είχε απορριφθεί, ως αβάσιμη, η ένδικη αγωγή του κατά των αναιρεσιβλήτων περί αποβολής από τη νομή και αναγνώρισης της νομής του στα αναφερόμενα σ' αυτήν επίδικα τμήματα ακινήτου.

Όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο νόμιμο αντίγραφο της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης (348/2003), μαζί με την κάτω από αυτήν σημείωση της δημοσίευσής της, η εν λόγω απόφαση του Εφετείου εκδόθηκε στις 7-10-2003 από τον Πρόεδρο Εφετών και τους εφέτες του Εφετείου Αιγαίου που είχαν συμμετάσχει στη σύνθεση του Εφετείου κατά τη συζήτηση της έφεσης του αναιρεσείοντος, ενώ η δημοσίευση αυτής έγινε στις 28-11-2003 από άλλη διαφορετική σύνθεση δικαστών του ίδιου Εφετείου, λόγω γενόμενης εντωμεταξύ μετάθεσης του Προέδρου Εφετών και των εφετών που συμμετείχαν στη σύνθεση του δικαστηρίου που την εξέδωσε.

Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μπορούσε κατά νόμο να γίνει από το δικαστήριο και με διαφορετική σύνθεση, και συνεπώς το Εφετείο που την εξέδωσε είχε νόμιμη σύνθεση τόσο κατά την έκδοσή της, όσο και κατά τη δημοσίευση αυτής. Εξάλλου δεν υπάρχει κακή σύνθεση του ίδιου δικαστηρίου από το ότι την προσβαλλόμενη απόφαση υπέγραψε ως Πρόεδρος, μετά την καθαρογραφή και θεώρησή της, ο Προϊστάμενος του Εφετείου, λόγω μετάθεσης του Προέδρου Εφετών που είχε συμμετάσχει στη σύνθεση του Εφετείου που την είχε εκδώσει, ούτε από το ότι στη σύνθεση του Εφετείου που προέβη στη δημοσίευση αυτής έλαβε μέρος και ο Εφέτης Κων/νος Πιτταράς και από το ότι ο ίδιος αυτός εφέτης προέβη στη θεώρηση της απόφασης του Εφετείου, επειδή αυτής ήταν και στη σύνθεση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου που είχε εκδώσει την προσβληθείσα πρωτοβάθμια απόφαση, αφού η τελευταία αυτή συμμετοχή του δεν αποτελούσε κώλυμα, ούτε για τη συμμετοχή του στη σύνθεση του Εφετείου, που δημοσίευσε μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση, ούτε για τη θεώρηση από τον ίδιο της εν λόγω απόφασης.

Τέλος δεν στερούνταν νόμιμης σύνθεσης το Εφετείο, κατά τη δημοσίευση της παραπάνω απόφασης, από το ότι δεν γίνεται μνεία σ' αυτήν για το ότι τηρήθηκε η κατά νόμο διαδικασία για την αδυναμία μετάβασης στην έδρα του δικάσαντος δικαστηρίου για τη δημοσίευση της απόφασης των δικαστών που μετείχαν στη σύνθεση του δικαστηρίου που δίκασε την υπόθεση.

Επομένως οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους ο αναιρεσείων προβάλλει τις από το άρθρο 559 αριθ.2 και 14 του ΚΠολΔ αιτιάσεις ότι το Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση δεν είχε νόμιμη σύνθεση και παρά το νόμο δεν κήρυξε ακυρότητα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

ΙΙ. Με τους τρίτο και πέμπτο λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το Εφετείο που την εξέδωσε δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε και ειδικότερα : α) το από του μηνός Οκτωβρίου 2005 τοπογραφικό διάγραμμα, με την τεχνική έκθεση που το συνοδεύει, του διπλωματούχου αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού ...

β) τα υπ' αριθμ..., ... και ... συμβόλαια του συμβολαιογράφου Άνδρου Ν. Δαπόντε γ) το υπ' αριθμ.... φύλλο χάρτου και τις αεροφωτογραφίες, έτους λήψης 1960, της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού δ) τις υπ' αριθμ. ... και .../1992 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον του συμβολαιογράφου Άνδρου Αναστασίου Δημητρίου και ε) τις υπ' αριθμ.4/1996 και 2/1998 εισηγητικές εκθέσεις εξέτασης μαρτύρων του Ειρηνοδίκη Άνδρου.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα και από τη ρητή (μνεία σ' αυτήν των παραπάνω εκθέσεων εξέτασης μαρτύρων του Ειρηνοδίκη Άνδρου, ως εντεταλμένου Δικαστή, σε συνδυασμό με τις σκέψεις που αυτή περιέχει για τη στήριξη του αποδεικτικού της πορίσματος, δεν καταλείπεται καμιά απολύτως αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις και όλα τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφα.

Η μνεία στους ίδιους ως άνω λόγους της αίτησης αναίρεσης και των αριθμών 8, 9, 10 και 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ δεν μπορεί να θεμελιώσει ορισμένο λόγο αναίρεσης, αφού δεν γίνεται επίκληση περιστατικών που να πληρούν το πραγματικό οποιουδήποτε προβλεπόμενου από τους αριθμούς αυτούς του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης.

ΙΙΙ. Με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.16 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι δηλαδή το Εφετείο που την εξέδωσε κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι για την κρινόμενη υπόθεση υπάρχει δεδικασμένο που απορρέει από την υπ' αριθμ. 31/1992 απόφαση του Ειρηνοδικείου Άνδρου, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του αναιρεσείοντος κατά του πρώτου εναγομένου και ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου περί λήψεως ασφαλιστικών μέτρων νομής στα επίδικα τμήματα ακινήτου. Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τις λοιπές αποδείξεις την πιο πάνω απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Ειρηνοδικείου Άνδρου, χωρίς όμως να δεχθεί την ύπαρξη δεδικασμένου, απορρέοντος από την εν λόγω απόφαση και επομένως ο υπό εξέταση λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

IV. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-10-2006 αίτηση του ...για αναίρεση της 348/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ