1636/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1636 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1636/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.Κ. χήρας Κ. Κ., 2.Σ. Κ. του Κ., 3. Ό. Κ. του Κ., 4. Ι. Β., 5. Ε. συζ. Ι. Β., κατοίκων απάντων στο ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Αλεξίου Καλπούζου, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων:1.Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ..., 2. της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ε. και Γ. Κ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στη Ζάκυνθο και εκπροσωπείται νόμιμα , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Νικολάου Κόλλια και κατέθεσε προτάσεις και 3.της Ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Γ.Α." που εδρεύει στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενης δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Αρνέλλο, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-11-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσείοντες, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5060/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2573/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4-1-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 14/9/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να κατευθύνεται εναντίων εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίων όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίων εκείνων από αυτούς για τους οποίους επιδιώκεται με αυτή και με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειες της είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτή πλημμέλεια και ως προς τους οποίους επομένως, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση από 4.1.2011 αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται εναντίον της τρίτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Γ.Α", πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι οι πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως που προβάλλονται με αυτή, δεν αναφέρονται σε διάταξη της αποφάσεως αυτής που αφορά την ανωτέρω αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης αυτής (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν. ΓΠΝ/1911, 297, 298, 299, 330 εδ. β', 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ' αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Εξάλλου, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές κι επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ. 1 εδ.

α' και 19 του ΚΠολΔ για ευθεία η εκ πλαγίου παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου ειδικότερα, έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ήτοι εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικού κανόνα, κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, υπάρχει, όταν στις αιτιολογίες της αποφάσεως, που αποτελούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε, όχι όμως όταν οι ελλείψεις ή οι αντιφάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αξιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς στην απόφαση.

Εν προκειμένω, το Εφετείο, αναφορικώς με την υπαιτιότητα των εμπλακέντων, στο αυτοκινητικό ατύχημα οχημάτων δέχθηκε ανελέγκτως με την προσβαλλόμενη απόφασή του τ' ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 7 Ιουνίου 2001 και περί ώρα 19.30 η Ι. Κ. οδηγώντας την υπ' αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα της, 75 c.c., κινούνταν στη Ζάκυνθο επί της επαρχιακής οδού Αμπελοκήπων - Λαγανά με κατεύθυνση από Λαγανά προς Αμπελοκήπους.

Η οδός αυτή, κατ' εκείνο το χρόνο, ήταν διπλής κατεύθυνσης, είχε μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και στο ύψος του 5ου χιλιομέτρου ήταν ευθεία σε μήκος 100 μέτρων με συνολικό μήκος 200 μέτρων, είχε πλάτος ασφάλτινου οδοστρώματος 5,00 μέτρων και στερούνταν διαγράμμισης επί του οδοστρώματος για το διαχωρισμό των αντιθέτων ρευμάτων κυκλοφορίας.

Κατά την παραπάνω ημέρα στον ως άνω τόπο και χρόνο οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές, η κατάσταση του οδοστρώματος ήταν ξηρά, η κυκλοφορία των οχημάτων και πεζών αραιή, υπήρχε επαρκής φωτισμός ημέρας και η ορατότητα δεν περιοριζόταν από σταθερά ή φυσικά εμπόδια. Στο προαναφερθέν σημείο η ως άνω δίκυκλη μοτοσυκλέτα εκτράπηκε, προσέκρουσε επί μεταλλικού κάδου απορριμμάτων και τελικά ανατράπηκε και έπεσε με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό της επιβαίνουσας σ' αυτή Ι.

Κ.. Στην από 07-06-2001 έκθεση• αυτοψίας του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος, που άρχισε να συντάσσεται την 20.30 ώρα της 07-06-2001, που τα εκεί αναγραφόμενα αστυνομικά όργανα μετέβησαν στον τόπο του ατυχήματος και ολοκληρώθηκε στις 29-06-2001, δεν αναγράφονται μάρτυρες, ενώ σημειώνονται, ότι, α) η αρχική διεύθυνση του οχήματος ήταν από Λαγανά προς Αμπελοκήπους, β) αυτό εξετράπη, "προσέκρουσε και ανατράπηκε, γ) η επιφάνεια της μοτοσυκλέτας που συγκρούσθηκε ήταν η πλάγια αριστερή και το τιμόνι, έπαθε ζημία στο δεξιό και αριστερό μέρος του τιμονιού, διακοσμητικό τιμονιού και το αριστερό πλαστικό μέρος προφύλαξης της μηχανής, δ) παραβιάσθηκαν οι διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1, 94 του ν. 2696/1999, ε) η οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας αντιλήφθηκε τον κίνδυνο πλην όμως λόγω της εκτροπής έχασε τον έλεγχο του δικύκλου, στ) υπήρχε δυνατότητα αποφυγής του ατυχήματος, ζ) η λειτουργία του οχήματος ήταν καλή, η) η οδηγός στερούνταν αδείας ικανότητας οδηγού και ασφαλιστηρίου συμβολαίου, θ) επί του οδοστρώματος υπήρχε κάδος απορριμμάτων της δημοτικής επιχείρησης αποκομιδής απορριμμάτων, ο οποίος μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε εκτός οδοστρώματος [ο ανωτέρω κάδος έγινε η αιτία προκλήσεως του ατυχήματος και μετά το ατύχημα τοποθετήθηκε σε θέση εκτός οδοστρώματος με μέριμνα και δαπάνες ιδιώτη].

Μετά τη διενέργεια προανάκρισης αποδόθηκαν στον πρώτο κατηγορούμενο, Γ. Κ., οι κατηγορίες της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της παράβασης των άρθρων 16 παρ. 4 και 43 του Κ.Ο.Κ. και συγκεκριμένα, ότι οι πράξεις αυτές έγιναν με το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας Renault Megane. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ζακύνθου με την υπ' αριθμό 686/2007 απόφαση κήρυξε ένοχο τον πρώτο εναγόμενο για τις παραπάνω πράξεις δεχόμενο, ότι αυτός κατά το χρόνο του ατυχήματος οδηγούσε το ως άνω υπ' αρ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο. Κατά της παραπάνω απόφασης ασκήθηκε έφεση και το Εφετείο Πατρών με την 301-301Α/17-02-2009 απόφαση του δέχθηκε, ότι ο πρώτος εναγόμενος οδηγούσε άλλο αυτοκίνητο και όχι εκείνο της αγωγής και ειδικότερα, ότι αυτός την 7η Ιουνίου 2001, στη Ζάκυνθο, επί της κοινοτικής οδού Αμπελοκήπων - Λαγανά, από αμέλεια του, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του αυτής και επέφερε το θάνατο άλλου και συγκεκριμένα, οδηγώντας το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, μάρκας AUDI Α4, με κατεύθυνση από την πόλη της Ζακύνθου προς Αγριλιά στην προσπάθεια του να προσπεράσει ένα άλλο όχημα, τα στοιχεία του οποίου δεν εξακριβώθηκαν, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, στο οποίο κινούνταν η υπ' αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, η οδηγός της οποίας Ι.

Κ., αιφνιδιασθείσα από την ξαφνική, αντικανονική είσοδο του παραπάνω αυτοκινήτου στο ρεύμα πορείας της και προσπαθώντας να αποφύγει τη μετωπική σύγκρουση μ' αυτό, παρέκκλινε της πορείας της προς τα δεξιά με αποτέλεσμα να προσκρούσει στον ευρισκόμενο επί του οδοστρώματος κάδο απορριμμάτων και εν συνεχεία να πέσει επί του εδάφους.

Από την κατά τα άνω σύγκρουση η παραπάνω οδηγός τραυματίσθηκε σοβαρό, υποστάσα βαρεία κρανιοεγκεφαλική κάκωση [εγκεφαλικό οίδημα, νέκρωση εγκεφάλου], εξ αιτίας της οποίας στις 14-6-2001 επήλθε ο θάνατος αυτής και ότι κατά τον παραπάνω τόπο και χρόνο, ο πρώτος εναγόμενος, ενώ ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα από το οποίο επήλθε βλάβη σε πρόσωπα, δεν σταμάτησε στον τόπο του ατυχήματος για να δώσει την απαραίτητη βοήθεια στην παθούσα, Ι.

Κ., ούτε ειδοποίησε την πλησιέστερη αστυνομική αρχή, αλλά τράπηκε σε φυγή. Ο κατηγορούμενος [πρώτος εναγόμενος] άσκησε αναίρεση κατά της τελευταίας απόφασης ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, την οποία ακολούθησε η υπ' αριθμό 1651/2009 αμετάκλητη απόφαση αυτού, που έκρινε την αιτίαση του κατηγορουμένου για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων ως απαράδεκτη, καθόσον έπληττε την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί, ότι οι αποφάσεις των ποινικών δικαστηρίων, καταδικαστικές ή αθωωτικές αμετάκλητες, υπό την ισχύ του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, δεν παράγουν δεδικασμένο έναντι των πολιτικών δικαστηρίων, μπορούν όμως να χρησιμεύσουν στην πολιτική δίκη ως αποδεικτικά μέσα, δηλαδή να συνεκτιμηθούν ως δικαστικά τεκμήρια.

Εν προκειμένω, σύμφωνα με το ιστορικό της αγωγής και των εκατέρωθεν υποβληθεισών προτάσεων, τα διάδικα μέρη, κατά κύριο λόγο, ερίζουν, αφενός ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τροχαίο ατύχημα και προεχόντως, αν επηρέασε την πορεία της δίκυκλης μοτοσυκλέτας της αποβιώσασας συγγενούς των εναγόντων το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, που οδηγούνταν από τον πρώτο εναγόμενο, ανήκε στην ιδιοκτησία της δεύτερης εναγομένης και ήταν ασφαλισμένο στην τρίτη εναγομένη και αφετέρου, αν ο πρώτος εναγόμενος υπήρξε οδηγός αυτού κατά το χρόνο πρόκλησης του εν λόγω αυτοκινητικού ατυχήματος. Ο τελευταίος αρνείται διαρρήδην όχι μόνον την πρόκληση του ατυχήματος, αλλά και την παρουσία του στον τόπο και χρόνο που αυτό συνέβη.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση του [5060/2008 Μον. Πρωτ. ΑΘ.] δέχθηκε, ότι ο πρώτος εναγόμενος προκάλεσε το ατύχημα στον αναφερόμενο στην αγωγή τόπο και χρόνο με το προαναφερθέν αυτοκίνητο [... ΙΧΕ], που ανήκει στη δεύτερη εναγόμενη και ήταν ασφαλισμένο στην τρίτη τούτων. Γίνεται ευθέως αντιληπτό από την παράθεση των παραπάνω στοιχείων, ότι υφίσταται διάσταση παραδοχών μεταξύ της εκκαλούμενης πρωτόδικης απόφασης και της εφετειακής ποινικής απόφασης, η οποία κατέστη αμετάκλητη μετά την έκδοση της απόφασης του Αρείου Πάγου.

Κατά την προσβαλλόμενη με τις ένδικες εφέσεις πρωτοβάθμια απόφαση το ατύχημα προκάλεσε ο πρώτος εναγόμενος, Γ. Κ., οδηγώντας το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας Renault Megane, ενώ κατά την 301-301Α/2009 απόφαση του Εφετείου Πατρών το ατύχημα προξένησε ο ίδιος ως άνω εναγόμενος οδηγώντας το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας Audi Α4. Στον τόπο και χρόνο που συνέβη το ατυχές συμβάν δεν υπήρξαν μάρτυρες. Οι καταθέσαντες ως μάρτυρες στην αστική και ποινική διαδικασία αποπειρώνται να οδηγηθούν σε συμπεράσματα κάνοντας υποθέσεις και αξιοποιώντας πραγματικά γεγονότα, που τους έγιναν γνωστά μετά τη στιγμή κατά την οποία προκλήθηκε το ατύχημα.

Στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εξετάσθηκε κατ' άρθρο 413 ΚΠολΔικ ο μάρτυρας -πραγματογνώμονας, Π. Μ., που είχε λάβει εντολή να διερευνήσει τεχνικά το τροχαίο ατύχημα από τον αποβιώσαντα στις 16-12-2008 αρχικώς πρώτο ενάγοντα Κ. Κ.. Ο εν λόγω μάρτυρας στην προσπάθεια επιμελούς και ευσυνείδητης εκτέλεσης των καθηκόντων του επεκτάθηκε στην παράθεση και ανάλυση στοιχείων, που προϋπέθεταν την παρουσία του την ώρα του ατυχήματος.

Αυτός κατέθεσε περί συναγωνιζόμενων αυτοκινήτων, για μειωμένη ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, για αποκόλληση του προεξέχοντος τμήματος της αριστερής μανέτας της παραπάνω μοτοσυκλέτας μετά το κτύπημα αυτής στον καθρέπτη του αυτοκινήτου του πρώτου εναγομένου, για υπέρβαση του ενός αυτοκινήτου έναντι του άλλου και απόφραξη της πορείας της μηχανής, ωσάν να ήταν παρών κατά το χρόνο του ατυχήματος και να το είχε παρακολουθήσει.

Ουδείς είδε υπό ποίες συνθήκες έγινε το ατύχημα, αν υπήρξε υπέρβαση, πρόσκρουση, εκτροπή ή παρέκκλιση τρίτου οχήματος, ποίο ήταν το όχημα, ποίος ο οδηγός του, πώς το προκάλεσε, αν το προκάλεσε ή πώς συμπεριφέρθηκε κατά το χρόνο της υποτιθέμενης πρόσκρουσης και μετά από αυτή. Ουδείς κατέθεσε υπεύθυνα για συναγωνιζόμενα αυτοκίνητα, εκτός από τον εν λόγω μάρτυρα, που στη συγκεκριμένη τεχνική ανάλυση και διερεύνηση του τροχαίου ατυχήματος οικοδόμησε τα συμπεράσματα της υπόθεσης εργασίας του επί αναληθούς βάσεως.

Δεν υπήρξε εκ μέρους του τεχνική έρευνα και ουσιαστικός έλεγχος των αυτοκινήτων, που θεωρήθηκαν ως εμπλακέντα στο ένδικο τροχαίο ατύχημα για να επιθεωρηθούν ως προς την ύπαρξη επ' αυτών στοιχείων που να τα ενοχοποιούν. Οι γενόμενες παραπομπές του σε μαρτυρικές καταθέσεις προς στήριξη της τεχνικής του έκθεσης δεν επαληθεύονται στα κρίσιμα σημεία τους με συνέπεια να προκαλούνται αντιδράσεις και να εκφράζονται αντιρρήσεις που επισημαίνονται στις εφέσεις των αντιδίκων του εντολέα του.

Δεν υφίσταται βέβαιη και ασφαλής γνώση των συνθηκών υπό τις οποίες έγινε το ατύχημα, καθώς και του τύπου και της μάρκας των αυτοκινήτων, που ενδεχομένως ενεπλάκησαν σ' αυτό, με αποτέλεσμα οι σχετικές διαπιστώσεις να είναι ασταθείς, παρακινδυνευμένες και ανερμάτιστες. Η παραδοχή της πρόσκρουσης της μανέτας της μοτοσυκλέτας σε καθρέπτη αυτοκινήτου προϋποθέτει βεβαιότητα εμπλοκής οχήματος στο ατύχημα, αυτή, όμως, δεν τη δημιουργούν οι μάρτυρες, που εξετάσθηκαν.

Τεχνικώς δεν εξηγείται, γιατί το κτύπημα της μανέτας του δικύκλου στον καθρέπτη του αυτοκινήτου δεν προκάλεσε στροφή της μηχανής προς τα αριστερά και σύρσιμο αυτής στα πλάγιο αριστερό εμπλακέντος αυτοκινήτου, βλάβη που έπρεπε να αναζητηθεί και εντοπισθεί. Ο εν λόγω μάρτυρας [τεχνικός σύμβουλος] εξεταζόμενος στο Τριμελές Εφετείο Πατρών κατέθεσε, ότι είχε εξετάσει δύο αυτοκίνητα ίδιας μάρκας και μοντέλλου με αυτά που οδηγούνταν από τον πρώτο εναγόμενα, δηλαδή Renault Megane και Αudi Α4, ότι δεν ζήτησε να δει τα αυτοκίνητα του κατηγορουμένου και ότι, δεν γνωρίζει, αν το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου ήλθε σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα.

Στις παρατηρήσεις της 16ης σελίδας της έκθεσης του ο ως άνω τεχνικός παρέθεσε, ότι "από τον λεπτομερή τεχνικό έλεγχο των ιχνών επαφής επί της αριστερής χειρολαβής (μανέτας) της μοτοσυκλέτας και την αξιολόγηση των διαπιστωθεισών παραμορφώσεων και ιχνών, κατά είδος, έκταση και χαρακτήρα, διαπιστώθηκε, ότι τα ίχνη επαφής στο εξωτερικό τμήμα της μανέτας ήταν πρόσφατης προέλευσης .και δεν προέκυψαν από κρούση ή σύρση της μοτοσυκλέτας επί του οδοστρώματος, δεδομένου άτι η μοτοσυκλέτα επέπεσε επί του οδοστρώματος με, τη δεξιά της πλευρά, αλλά ούτε από την πρόσκρουση της στο σημείο αυτό επί του κάδου απορριμμάτων, γιατί ο κάδος βρίσκεται στα δεξιά σε σχέση με την αρχική κατεύθυνση της μοτοσυκλέτας, η δε χειρολαβή βρίσκεται στο αριστερό τμήμα του τιμονιού της μοτοσυκλέτας.

Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί, ότι η μοτοσυκλέτα επέπεσε επί του οδοστρώματος με τη δεξιά της πλευρά (...) και επομένως δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση να προκληθεί βλάβη της αριστερής μανέτας από την πτώση της". Όμως στην ένδικη έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος αναφέρεται, ότι η επιφάνεια της μοτοσυκλέτας που συγκρούσθηκε ήταν η πλάγια αριστερά και το τιμόνι και ότι αυτή έπαθε ζημία στο δεξιό και αριστερό μέρος του τιμονιού, διακοσμητικό τιμονιού, αριστερό πλαστικό μέρος προφύλαξης της μηχανής.

Η βασική μάρτυρας, στην κατάθεση της οποίας στηρίχθηκε ο προαναφερθείς πραγματογνώμονας αλλά και η εκκαλούμενη απόφαση είναι η W. A. L. του A.. Το βέβαιο είναι, ότι η εν λόγω μάρτυρας, που εξετάζεται για πρώτη φορά 2 1/2 μήνες μετά το ατύχημα, δεν είναι παρούσα στον τόπο του ατυχήματος τη στιγμή που συνέβη.

Συνεπώς, δεν αντιλήφθηκε τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτό έγινε, αν ενεπλάκη σ' αυτό κάποιο όχημα και πολύ περισσότερο, αν οδηγός, αυτού και υπαίτιος του ατυχήματος ήταν ο πρώτος εναγόμενος, Γ. Κ.. Επίσης, τα δύο αυτοκίνητα, που είδε η μάρτυρας, με χρώματα μπλε και άσπρο αντίστοιχα, κατά την κατάθεση της, δεν συναγωνίζονταν μεταξύ τους, αλλά κινούνταν αργά.

Επιπλέον το ένδικο αυτοκίνητο είναι μεν χρώματος μπλε, όμως από τον αριθμό κυκλοφορίας του [...] απουσιάζουν τα εξάρια, που κατέθεσε, ότι είδε η τελευταία μάρτυρας. Αυτή εξεταζόμενη ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ζακύνθου στις 17-05-2007, αλλά και ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πατρών στις 17-02-2009, επέμεινε, ότι ο αριθμός κυκλοφορίας του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος μετά το ατύχημα είχε δύο εξάρια.

Ανεξαρτήτως της ακρίβειας και εγκυρότητας της μαρτυρίας αυτής, σε περίπτωση, που η τελευταία γίνει αποδεκτή ως η μόνη υπάρχουσα περί του αριθμού κυκλοφορίας του αυτοκινήτου μαρτυρία και συγχρόνως και παραλλήλως παραδεκτό, ότι το εμπλακέν αυτοκίνητο είχε αριθμό κυκλοφορίας με "δύο εξάρια", τότε σε συνδυασμό με την ήδη εκδοθείσα και αμετάκλητη καταστάσα υπ' αρ. 301-301Α/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, που κήρυξε ένοχο τον πρώτο εναγόμενο για την πράξη της θανατηφόρας σωματικής βλάβης, που προκλήθηκε στην Ι.

Κ. κατά την οδήγηση του υπ' αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων στην απόρριψη της αγωγής επί της οποίας εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, όπου, σύμφωνα με τα εκεί ιστορούμενα πραγματικά περιστατικά, η ένδικη αδικοπραξία συνέβη κατά το χρόνο, που ο πρώτος εναγόμενος οδηγούσε το υπ' αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο. Σημειωτέον, ότι η μάρτυρας αυτή στην αρχική προανακριτική της κατάθεση [22-08-2001] ουδεμία αναφορά έκανε στο ;όνομα του πρώτου εναγομένου ως υπόπτου για την πρόκληση του ατυχήματος, καίτοι το περιορισμένο της ταχύτητας των αυτοκινήτων, αλλά και η ευθεία, κατά πρόσωπο, οπτική επαφή, της επέτρεψε να αντιληφθεί περί ποίου επρόκειτο.

Τελικώς αυτή, στην κατάθεση της στο Τριμελές Εφετείο, ανέφερε, ότι δεν απέδωσε υπαιτιότητα στον πρώτο εναγόμενο ["Δεν είπα ότι ο κ. Κ. είναι υπεύθυνος για το ατύχημα"]. Η τελευταία δήλωση της παραπάνω μάρτυρα αδρανοποιεί την κατάθεση της, αφού το παρόν αστικό δικαστήριο δεν πορεύεται επί τη βάσει σεναρίων ή υποθέσεων, αλλά είναι αναγκαία η στηριγμένη σε ασφαλείς και αταλάντευτες αποδείξεις, που επιτρέπουν τη διαμόρφωση πλήρους και ολοκληρωμένης δικανικής πεποίθησης για την τέλεση της ένδικης αδικοπραξίας από τον πρώτο των εναγομένων.

Η μάρτυρας, Δ. Π., δήλωσε, ότι αγνοεί τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη το ατύχημα, διαψεύδοντας, έτσι, εκείνους τους μάρτυρες, που επιχείρησαν να θεμελιώσουν τις καταθέσεις τους επικαλούμενοι τη μαρτυρία της. Από τις καταθέσεις των L. W. και Δ. Π. προέκυψε, ότι η μεν πρώτη ήταν 80 μέτρα πριν τον κάδο, η δε δεύτερη 50 - 60 μέτρα μετά από αυτόν.

Τα 2-3 αυτοκίνητα που είδε η Δ. Π. στην αντίθετη κατεύθυνση, πριν ακουσθεί ο ισχυρός θόρυβος, κινούνταν με ταχύτητα 50-60 χιλιομέτρων ωριαίως και ακολουθούσαν το ένα το άλλο. Κινούμενα με μικρή ταχύτητα είδε επίσης τα αυτοκίνητα που αντιπαρήλθαν το αυτοκίνητο της η μάρτυρας L.W..

Συνεπώς, δεν προέκυψε συναγωνισμός ή υπερβάσεις. Αντίθετα, σύμφωνα με τις καταθέσεις των τελευταίων, που απέχουν σχεδόν το ίδιο από τον κάδο, το βέβαιο είναι ότι ο κάδος βρισκόταν στην λωρίδα κατεύθυνσης της θανούσας και αποτελούσε εμπόδιο στην πορεία της. Ο μάρτυρας Δ. Σ. ανέφερε, ότι η Δ. Π. του είπε, ότι το ατύχημα προκάλεσε ο συναγωνισμός δύο αυτοκινήτων και ο αποκλεισμός της μοτοσυκλέτας από αυτά, όμως η τελευταία διέψευσε απόλυτο τέτοια αναφορά, Ο Δ.

Κ., που κατευθυνόταν προς Αγριλιά, κατέθεσε, ότι δεν τον προσπέρασε κάποιο αυτοκίνητο μέχρι το σημείο του ατυχήματος. Στο Τριμελές Εφετείο ανέφερε, ότι τα έχασε βλέποντας ένα άτομο στο δρόμο να βγάζει αίμα, ότι έμεινε εκεί για τρία λεπτά περίπου, ότι δεν συνάντησε το αυτοκίνητο της Αγγλίδας ή την ίδια, ούτε Ι.

Τ.. Η Δ. Π. επιβεβαίωσε τα αναφερθέντα από τον Δ. Κουτσή καταθέτοντας, ότι, μόλις σταμάτησε, τον είδε να έρχεται, ότι κανένας άλλος δεν ήταν στον τόπο και ότι η Αγγλίδα [W.] έφθασε μετά από λίγα λεπτά, Η ίδια ανέφερε, ότι ακούγοντας τον ισχυρό θόρυβο στράφηκε αμέσως προς τα πίσω και δεν αντίκρισε κάποιο αυτοκίνητο να απομακρύνεται αλλά είδε την κοπέλα στο έδαφος.

Ο μάρτυρας Δ. Β. κατέθεσε μεταξύ άλλων, ότι "στο σημείο του ατυχήματος υπήρχε κάδος, ο οποίος ήταν όλος επάνω στο οδόστρωμα, είναι επικίνδυνη στροφή εκεί ... μπορεί να έφταιξε ο κάδος για το ατύχημα, το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι ήταν στενό εκείνο το σημείο λόγω του κάδου και κτύπησαν τα οχήματα μεταξύ τους.

Δεν γνωρίζω πώς ακριβώς έγινε το ατύχημα. Άκουσα ότι στο ατύχημα ενεπλάκησαν αυτοκίνητο και μηχανάκι. Δεν είπαν ότι το αυτοκίνητο έκλεισε το μηχανάκι ή ότι το κτύπησε, είπαν όμως ότι εγκατέλειψε την κοπέλα. Δεν ειπώθηκε ποτέ το όνομα του οδηγού, αν το γνώριζα θα το έλεγα ... δεν υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας ...

Δεν γνωρίζω κανέναν που να είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο στο ατύχημα, αλλά δεν μιλά γιατί φοβάται ...". Ο μάρτυρας Κ. Β. ανέφερε στην κατάθεση του στο Πλημμελειοδικείο, ότι "...μετά έμαθα ότι υπήρχε ένας κάδος στο δρόμο ... Στο χωριό έλεγαν ότι την έκλεισε με το αυτοκίνητο ο Γ. Κ., δεν θυμάμαι ποίοι τα έλεγαν αυτά ...

μου φάνηκε περίεργο. Αναρωτήθηκα πώς έγινε, ο κατηγορούμενος δεν έδωσε αφορμή ποτέ ... είπαν ότι ο κάδος ήταν στη στροφή στη μέση του δρόμου, εκεί συναντήθηκαν τα οχήματα ... το όνομα δεν προερχόταν από βάσιμη πηγή, μια κουβέντα ήταν. Πιθανόν να το είπε η οικογένεια Κ. και μετά να διαδόθηκε ... Μόνο φήμες έχουν ακουσθεί για τον κατηγορούμενο ...

Ο δρόμος είναι στενός με στροφές δεν προσφέρεται για να κάνει κανείς κόντρες". Οι μάρτυρες Ι. Τ. και Κ. Τ. κατέθεσαν ότι δεν έχουν γνώση για τι ή ποιος προκάλεσε το ατυχές συμβάν. Η μάρτυρας Β. Μ. άκουσε για το τραγικό γεγονός από την οικογένεια Κ. και δική της εκτίμηση υπήρξε, ότι κάποιος είχε κλείσει το δρόμο στη θανούσα.

Η μάρτυρας Δ. Τ. δεν είχε γνώση των συνθηκών του χρόνου του ατυχήματος. Το ίδιο και οι εξετασθέντες ως μάρτυρες στην ποινική διαδικασία ενάγοντες, που δεν ήταν παρόντες στον τόπο και χρόνο του ατυχήματος, αλλά γνώρισαν τα κατατεθέντα από τις φήμες που διεσπάρησαν μετά το ατύχημα, ενώ τα αποδοθέντα σε κάποιους από τους μάρτυρες διεψεύσθησαν.

Κατά τα λοιπά όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, στην προανάκριση και στα ποινικά Δικαστήρια δεν είχαν προσωπική αντίληψη για τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε το ατύχημα, ούτε πως αυτό εξελίχθηκε, ούτε αν υπήρξε κάποιος που με το αυτοκίνητό του κατέστη πρόξενος αυτού.

Ενόψει των προπαρατεθέντων, οπωσδήποτε, δεν αποδεικνύεται, ότι το υπ. αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας δεύτερης εναγόμενης, ασφαλισμένο στην τρίτη εναγόμενη και οδηγούμενο από τον πρώτο εναγόμενο προκάλεσε το θανατηφόρο τραυματισμό της Ι. Κ. και κατά συνέπεια η από 1.11.2006 και με αρ. κατ. 9106/2006 κύρια αγωγή είναι απορριπτέα ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσία την με αρ. κατ. 12025/2008 έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης αποφάσεως η οποία έκρινε ως οφειλόμενο το ένδικο ατύχημα σε αποκλειστική υπαιτιότητα του εναγομένου και νυν πρώτου αναιρεσίβλητου και αναγνώρισε συντρέχον πταίσμα της θανατηφόρα από το ατύχημα τραυματισθείσης στην έκταση της ζημίας της κατά ποσοστό 20% διότι κατά την οδήγηση της με αρ. ...

δίκυκλης μοτοσυκλέτας δεν έφερε προστατευτικό κράνος και κατά παραδοχή ως βάσιμων και κατ' ουσία των με αρ. κατ. 11875/2008 και 11497/2008 εφέσεων αντίστοιχα της εταιρείας "Ε και Γ Κ. ΑΞΤΕΕ" και της ασφαλιστικής εταιρίας "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ" εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και δικάζοντας επί της κύριας και παρεμπίπτουσας αγωγής, απέρριψε αυτές.

Έτσι όμως το Εφετείο, με την εξενεχθείσα ως άνω κρίση του διέλαβε στην απόφαση ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες όσον αφορά το ουσιώδες ζήτημα για την έκβαση της δίκης περί της εμπλοκής ή μή και έτερου οχήματος στο ένδικο ατύχημα και περί της υπαιτιότητας ή συνυπαιτιότητας του οδηγού αυτού περί την πρόκλησή του.

Ειδικότερα, δεν αποσαφηνίζονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση α) οι συνθήκες πρόκλησης του ένδικου τροχαίου ατυχήματος και δή η αιτία εκτροπής της δίκυκλης ως ανωτέρω με αρ. ... μοτοσυκλέτας που εκινείτο επί της επαρχιακής οδού Αμπελοκήπων-Λαγανά με κατεύθυνση προς Αμπελοκήπους Ζακύνθου και της πρόσκρουσής της επί του μεταλλικού κάδου απορριμάτων με αποτέλεσμα την ανατροπή της και το θανάσιμο τραυματισμό της οδηγού αυτής και συγκεκριμένα, αν η εκτροπή της οφείλεται σε μηχανική ή άλλη τυχόν βλάβη αυτής, ή σε υπερβολική αυτής ταχύτητα ή σε αμελή περί την οδήγηση συμπεριφορά της οδηγού αυτής και θανατηφόρα τραυματισθείσης Ι.

Κ. και ποίας ή τυχόν στην αμελή περί την οδήγηση συμπεριφορά οδηγού ετέρου εμπλακέντος στο ένδικο ατύχημα οχήματος και ποίου ή και αμφοτέρων ενόψει και των διαλαμβανόμενων στην από 7.6.2001 έκθεση αυτοψίας του ένδικου τροχαίου ατυχήματος το περιεχόμενο της οποίας, περιλαμβάνεται στην αναιρεσιβαλλόμενη, βάσει των οποίων αα) η επιφάνεια της δίκυκλης μοτοσυκλέτας που συγκρούσθηκε ήταν πλάγια αριστερή και το τιμόνι έπαθε ζημιά στο δεξιό και αριστερό μέρος του τιμονιού, διακοσμητικό, τιμονιού και στο αριστερό πλαστικό μέρος προφύλαξης μηχανής και ββ) επί του οδοστρώματος υπήρχε κάδος απορριμάτων ο οποίος έγινε η αιτία προκλήσεως του ατυχήματος καθώς και των διαλαμβανόμενων στην έκθεση διερεύνησης του ατυχήματος του Π.

Μ., της οποίας, ωσαύτης το περιεχόμενο περιλαμβάνεται στην αναιρεσιβαλλόμενη, βάσει των οποίων" από τον λεπτομερή τεχνικό έλεγχο των ιχνών επαφής επί της αριστερής χειρολαβής (μανέτας) της μοτοσυκλέτας και την αξιολόγηση των παραμορφώσεων και ιχνών που κατ' είδος, έκταση και χαρακτήρα έφερε, διαπιστώθηκε, ότι τα ίχνη επαφής στο εσωτερικό τμήμα της μανέτας, ήταν πρόσφατης προέλευσης, β) αν υπήρχαν ευρήματα στον τόπο του ατυχήματος και σε πόση απόσταση από το άκρο δεξιό του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας της ανωτέρω οδού όπου εκινείτο η δίκυκλη μοτοσυκλέτα καθώς και αν υπήρχαν επ' αυτού ίχνη πέδησης, χαραγές, ξέσεις και σε ποιο σημείο, καθώς και το σημείο που ανευρέθη η θανατηφόρα τραυματισθείσα μετά την πρόσκρουση της δίκυκλης μοτοσυκλέτας στον κάδο απορριμάτων γ) αν υπήρχε δυνατότητα αποφυγής του ατυχήματος όπως αναγράφεται στην έκθεση αυτοψίας- ο τρόπος αποφυγής αυτού και από ποίο για την περίπτωση εμπλοκής και ετέρου οχήματος περί την πρόκλησή του και δ) δεν εξηγείται γιατί το κτύπημα της μανέτας του δίκυκλου στον καθρέπτη του αυτοκινήτου, δεν προκάλεσε στροφή της μηχανής προς τα αριστερά και σύρσιμο αυτής στο πλάγιο αριστερό εμπλακέντος αυτοκινήτου.

Ενόψει των ανωτέρω ελλείψεων της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερομένων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ως προς τη σωστή ή μη εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών της υπαιτιότητας και του ουσιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Επομένως, είναι βάσιμος ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και πρέπει να γίνει δεκτός. Έτσι, και αφού παρέλκει η έρευνα του έτερου της αναιρέσεως λόγου πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της που απέρριψε την κύρια από 1.11.2006 και με αρ.

κατ. 9106/2006 αγωγή ως προς τους εναγόμενους.1. Γ. Κ. και 2 την εταιρία "Ε και Γ. Κ. Α.Ξ.Τ.Ε.Ε" κατ' ουσία, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το μέρος αυτό στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι πρώτος και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ) όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4.1.2011 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 2573/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς την τρίτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική Εταιρία με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΓΑ".

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της ανωτέρω αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2573/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος αυτής.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές κατά τη διάταξή της και μόνο, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ' ουσία η από 1.11.2006 και με αρ. κατ. 9106/2006 αγωγή ως προς τους εναγόμενους 1.Γ. Κ. και 2 την Εταιρία "Ε και Γ. Κ. Α.Ξ.Τ.Ε.Ε". Και,

Καταδικάζει τους πρώτο και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων που ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2011.Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 18 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ