Supreme Court annuls appeal court decision for considering evidence filed late without legal basis.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court annulled the Thessaloniki Court of Appeal's decision of 519/2005 for violating procedural rules. The appellant argued that the lower court improperly considered two pre-trial depositions and late supplementary statements that were not filed within the statutory deadlines. The court held that the appeal court erred by relying on these inadmissible documents, thereby violating the fundamental principle that judgments must be based on legally presented evidence.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559(11) of the Code of Civil Procedure; Article 237(1)(2) of the Code of Civil Procedure: An appeal is admissible if the second-instance court considers evidence submitted out of time or as an improper addition, violating the principle that judgments must be based on proven facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1636 / 2006 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1636 /2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος : ….ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αθηνά Κωστήρη.
Του αναιρεσιβλήτου : …., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τσουκαλά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-2-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 5864/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 519/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Μαρτίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή του δεύτερου λόγου της αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από το άρθρο 559 αριθμ.11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και στην περίπτωση που το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως βασίζεται στη θεμελιώδη δικονομική αρχή ότι ο δικαστής έχει υποχρέωση να αποφασίζει, σύμφωνα με τα αποδεικνυόμενα στη δίκη.
Ο προκείμενος αναιρετικός λόγος ιδρύεται αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχτηκε για την τελική της κρίση σε αποδεικτικό μέσο, το οποίο επικαλέστηκε και προσκόμισε διάδικος μη νόμιμα, ήτοι το πρώτον με την εκπροθέσμως κατατεθείσα προσθήκη επί των αρχικών του προτάσεων. Στην προκείμενη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι ενώ το Εφετείο έκρινε ότι οι χωρίς ημερομηνία προσκομισθείσες από μέρους του αναιρεσιβλήτου νέες προτάσεις του την ημέρα της συζητήσεως της έφεσης στο ακροατήριο (21-1-2005), τις οποίες αυτός αποκαλούσε "συμπληρωματικές προτάσεις", δεν λαμβάνονται υπόψη ως εκπρόθεσμες, αφού σύμφωνα με το άρθρο 237 παρ.1 εδ.2 ΚΠολΔ είναι υποχρεωτική η προ είκοσι ημερών κατάθεση των προτάσεων ενώπιον του Εφετείου επί υποθέσεων εφέσεων κατά ερήμην αποφάσεων των πολυμελών πρωτοβαθμίων δικαστηρίων, που εκδόθηκαν κατά την τακτική διαδικασία, αλλά ούτε και ως προσθήκη στις αρχικές και παραδεκτώς κατατεθείσες προτάσεις τους, καθόσον η προσθήκη έπρεπε να κατατεθεί το αργότερο μέσα σε δεκαπέντε (15) ημέρες πριν από τη συζήτηση, πράγμα το οποίο δεν συνέβη, εντούτοις έλαβε υπόψη του για την τελική του κρίση με ρητή αναφορά τις από 9-9-2003 δύο προανακριτικές καταθέσεις των Αντωνίου και Θεοδώρας Ελευθερίου, για μη νομίμως επικληθέντα αποδεικτικά μέσα-έγγραφα, αφού για τις καταθέσεις αυτές γίνεται το πρώτον αναφορά από τον αναιρεσίβλητο απαραδέκτως στις ως άνω εκπροθέσμως κατατεθείσες συμπληρωματικές προτάσεις του επί της έδρας του Εφετείου και στην ομοίως κατατεθείσα στις 26-1-2005 προσθήκη-αντίκρουση επί των προτάσεων του.
Επομένως το Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη τις καταθέσεις αυτές στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ.11 ΚΠολΔ και ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως είναι βάσιμος.
Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 519/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την απόφαση που αναιρέθηκε. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χίλιων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Οκτωβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Οκτωβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ