1634/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1634 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1634/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζ. Κ. Κ. το γένος Κ. Π., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Λάππα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Θ. Κ. του Ν., 2. Ν. Κ. του Θ., 3. Ε. συζ. Ν. Κ., κατοίκων απάντων …, και 4. της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας που εδρεύει στην Αθήνα, με την επωνυμία "ALLΙΑΝΖ" νόμιμα εκπροσωπούμενης, οι οποίοι όλοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Παύλου Καταφυγιώτη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας, η οποία συνεκδικάσθηκε με την 38/1-2-2005 προσεπίκληση- ανακοίνωση δίκης και την πρόσθετη παρέμβαση των ήδη αναιρεσιβλήτων, εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 116/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 140/2010 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-4-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς ανέγνωσε την από 27-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης ως προς τον πρώτο και εν μέρει ως προς τον δεύτερο λόγο της και την απόρριψη των λοιπών λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με τις διατάξεις των άρθρων 335, 339, 340, 591 παρ. 1 και 681Α ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί που θεμελιώνουν την αγωγή. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 339 και 352 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι οι ομολογίες που γίνονται ενώπιον άλλου δικαστηρίου αποτελούν εξώδικες ομολογίες, που εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο (ΑΠ 102/2003, 414/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη εξώδικη ομολογία του αναιρεσιβλήτου οδηγού Θ. Κ., δηλαδή ότι αναγνωρίζει ότι υπήρχε κάποιο ποσοστό συνυπαιτιότητας από τον ίδιο, η οποία (ομολογία) περιέχεται στα πρακτικά της υπ' αριθμ. 1422/9-11-2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας. Πράγματι από το όλο περιεχόμενο της πληττόμενης αποφάσεως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη το κρίσιμο αυτό έγγραφο κατά το σημείο τούτο, διότι δεν αξιολογεί καθόλου την ομολογία αυτή, την οποία η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και το εν λόγω έγγραφο προσκόμισε με τις προτάσεις της ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου, χωρίς αυτό να αποκρούει την προσκομιδή του. Έτσι, είναι βάσιμος κατά ένα μέρος ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση στο σύνολο της κατά το βάσιμο παραπάνω λόγο της, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι λόγω της ήττας τους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρο 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 140/2010 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ