Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for missing evidence and vague reasoning.

Απόφαση 1634 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1634/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1 , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Φραγκάκη

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1 , 2) Ψ2 και ήδη κατοίκου HΠΑ και 3) Ψ3 , Από τους οποίους η πρώτη και ο δεύτερος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Γατσόπουλο και ο τρίτος παραστάθηκε με τον ίδιο πιο πάνω δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-4-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τριπόλεως. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 90/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 91/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24 Οκτωβρίου 2005 αίτησή του και τους από 29 Νοεμβρίου 2006 πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καλαμίδας ανέγνωσε την από 2 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11γ του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων των διαδίκων και όλα τα έγγραφα που αυτοί επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις (ήτοι τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων των διαδίκων) και όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα έγγραφα, μεταξύ των οποίων, 1) το από ....

απολογητικό υπόμνημα του Ψ, δικαιοπαρόχου των αναιρεσιβλήτων, προς τον Ανακριτή Τριπόλεως 2) το ...... έγγραφο του Προϊσταμένου Προνοίας Αρκαδίας, 3) την 1594/1997 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, 4) το από 17-11-1997 με αριθμό πρωτοκόλλου ΠΙΒ/1671/546 έγγραφο του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, 5) το από ...... ιδιωτικό συμφωνητικό, που συνήφθη μεταξύ του αναιρεσείοντος και των αναιρεσιβλήτων, 6) τις από ......, .....

και .... εξώδικες δηλώσεις του αναιρεσείοντος και 7) το από 16-11-1997 με αριθμό πρωτοκόλλου Γ6β/35.752/2.935 έγγραφο του Υπουργείου Δημοσίων Έργων και την συνοδεύουσα ...... αίτηση- υπεύθυνη δήλωση του αρχικού αντιδίκου του αναιρεσείοντος (αδελφού του) Ψ. Επομένως, οι εκ του άρθρου 559 αριθ. 11γ του Κ.Πολ.Δ., αντίθετοι πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, ως και οι τρεις λόγοι του δικογράφου των προσθέτων, είναι αβάσιμοι.

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι στερείται νομίμου βάσεως γιατί δεν έχει αιτιολογίες, άλλως έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, για να είναι ορισμένος και κατά συνέπεια παραδεκτός, πρέπει να διαλαμβάνει, πλην άλλων: 1) τις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως ή τη μνεία ότι στερείται αιτιολογιών και 2) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, ήτοι αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο της ελλείψεως, αν δε πρόκειται για ανεπαρκείς αιτιολογίες ποια επί πλέον περιστατικά, αναγκαία για την επάρκεια της αιτιολογίας λείπουν, ενώ έπρεπε αυτά (ελλείποντα περιστατικά) να αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση ώστε η αιτιολογία της να είναι επαρκής.

Εξ άλλου, για να είναι ορισμένος ο εκ του άνω άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει αντιφατικές αιτιολογίες, πρέπει να διαλαμβάνονται σ αυτόν οι ως αντιφατικές φερόμενες παραδοχές του Εφετείου, σε τι συνίσταται η προβαλλόμενη αντίφαση και από ποια αντιτιθέμενα μέρη των αιτιολογιών προκύπτει αυτή (Ολομ.Α.Π. 32/1996).

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ. δεύτερο (τελευταίο) λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες. Ο λόγος αυτός, όσον αφορά την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρονται σ αυτόν οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως και τα ως άνω ελλείποντα περιστατικά και όσον αφορά την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει αντιφατικές αιτιολογίες είναι επίσης αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος διότι δεν διαλαμβάνονται σ αυτόν τα στοιχεία που, κατά τα προεκτεθέντα, έπρεπε να διαλαμβάνει για να είναι ορισμένος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-10-2005 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 91/2005 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170)ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ