Supreme Court allows appeal due to appellate court's failure to explicitly mention considering a specific notarized witness certificate.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's decision, ruling that the lower court failed to explicitly state it had considered a specific notarized witness certificate. The appellant submitted this certificate to support their claim, but the appellate court's judgment only mentioned other evidence without referencing this document. The court held that under Greek civil procedure law, a judgment must explicitly mention all evidence considered to form a valid basis for the decision, and the omission of this certificate constituted a procedural error warranting the appeal's acceptance.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11)(c), 270(2) of the Code of Civil Procedure; A judgment must explicitly mention all evidence lawfully presented by the parties, including notarized witness certificates, to form a valid basis for the decision, and failure to do so constitutes a ground for appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1633 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1633/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Η.Λ., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Άγγελο Δημητρόπουλο.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ Η ΕΘΝΙΚΗ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Μαρτίου 2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1231/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 424/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10 Απριλίου 2006 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας, ανέγνωσε την από 2-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως παρέχεται, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Αποδεικτικό δε μέσο ιδιαίτερο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα αποτελούν και οι ένορκες βεβαιώσεις τρίτων προσώπων ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη ενώπιον όλων των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή, ενώ προς αντίκρουση ενόρκων βεβαιώσεων επιτρέπεται η προσκομιδή μέσα στην προθεσμία του άρθρου 237 παρ. 3 πρόσθετων βεβαιώσεων το πολύ ίσου αριθμού προς τις αντικρουόμενες (άρθρο 270 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 του ν 2915/2001, του οποίου η ισχύς άρχισε από 1-1-2002 δυνάμει του άρθρου 15 του ν. 2943/2001).
Συνεπώς, εφόσον κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τη βασιμότητα πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, πρέπει να γίνεται μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκε υπόψη και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαιώσεως, άλλως θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 702/1999, 462/2007).
Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων προς υποστήριξη του κατ' ουσίαν βάσιμου της ένδικης από 21-3-2002 αγωγής του επικαλέστηκε ενώπιον του Εφετείου ως προσκομιζόμενες με τις προτάσεις που υπέβαλε κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, με τις οποίες γίνεται παραπομπή σε συγκεκριμένο μέρος των πρωτόδικων προτάσεών του (άρθρο 240 Κ.Πολ.Δικ.) και συγχρόνως προσκόμισε (εφόσον δεν γίνεται μνεία περί του αντιθέτου στην εν λόγω απόφαση) εκτός άλλων, και την με αριθ.1961/11-11-2003 ένορκη βεβαίωση του Α.Κ.
ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Αικ.Τόλια, με την ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ι.Χ. για την απόδειξη της προηγούμενης νόμιμης και εμπρόθεσμης κλητεύσεως της αναιρεσίβλητης, για παράσταση κατά την αμέσως πιο πάνω ένορκη βεβαίωση. Το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση του ότι για το σχηματισμό της κρίσεως του ως πρός το κατ'ουσίαν βάσιμο της ένδικης αγωγής του αναιρεσείοντος έλαβε υπόψη την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος, την από 14-12-2001 υπεύθυνη δήλωση της πρωτοδίκως εναγομένης Ζ.Μ.
και όλα ανεξαιρέτως τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα. Από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, τις αιτιολογίες και το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία δεν μνημονεύει ειδικώς, όπως θα έπρεπε, ότι έλαβε υπόψη και τη 1961/11-11-2003 ένορκη βεβαίωση του Ζ.Μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Αικ.Τόλια, η οποία αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διακρινόμενο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, δεν καθίσταται χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία βέβαιο, ενόψει της αντίθετης ουσιαστικής κρίσεως στην οποία κατέληξε, ότι και η εν λόγω ένορκη βεβαίωση λήφθηκε υπόψη και εκτιμήθηκε από το Εφετείο.
Επομένως, ο δεύτερος, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη της πιο πάνω ένορκης βεβαίωσης είναι βάσιμος, ενώ παρέλκει η εξέταση του πρώτου λόγου αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 αριθ.3 του Κ.Πολ.Δικ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται την από 10-4-2006 αίτηση αναιρέσεως του Η.Λ. κατά της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρίας Ασφαλιών "Η ΕΘΝΙΚΗ".
Αναιρεί την 424/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος από τρείς χιλιάδες (3000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Δεκεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ