Supreme Court allows appeal against appellate court failure to consider specific notarized certificates presented by defendants.

Απόφαση 1632 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1632/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ... και 2. ... κατοίκων δημοτικού διαμερίσματος ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Τζαβέλα.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου δημοτικού διαμερίσματος ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Ντάλλα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-5-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Όρους Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20/2005 του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας λόγω αρμοδιότητας, 93/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας και 173/2007 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22/10/2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 19/1/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση για αναίρεση της 173/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κέρκυρας. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν από τους διαδίκους με επίκληση, τα οποία έχει το δικαστήριο υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ (ΑΠ 643/2001).

Δεν θεμελιώνει όμως λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφασή του ποια αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση και ποια για έμμεση απόδειξη ή να καθορίσει τη βαρύτητα που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή τη σχέση και επιρροή εκάστου στα προς απόδειξη θέματα, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Εξάλλου, ειδικότερα ως προς τις ένορκες βεβαιώσεις , με το άρθρο 270 παρ. 2 εδ. γ και δ του ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 12 του ν. 2915/2001 και ισχύει από 1-1-2002 σύμφωνα με το άρθρο 15 του ν. 2943/2001, ορίζεται ότι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν τη βεβαίωση.

Με την διάταξη αυτή εισήχθη στην τακτική διαδικασία ενώπιον κάθε πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και συνακόλουθα και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου η χρήση από τους διαδίκους ένορκων βεβαιώσεων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, ως ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου, εφόσον βέβαια για το αποδεικτέο θέμα επιτρέπονται μάρτυρες και τηρήθηκαν οι οριζόμενες στην διάταξη αυτή προϋποθέσεις για την έγκυρη λήψη τους, παράλληλα δε τέθηκε όριο ως προς τον αριθμό των ενόρκων βεβαιώσεων για κάθε διάδικη πλευρά.

Είναι δε σαφής και ορισμένη η μνεία στην απόφαση της ένορκης βεβαιώσεως, όταν προσδιορίζονται τα στοιχεία της εκείνα, από τα οποία προκύπτει η ταυτότητά της. Η μη λήψη υπόψη τέτοιας ένορκης βεβαιώσεως ιδρύει τον εκ της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 1 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως , εφόσον αυτή είχε προσκομιστεί και είχε γίνει επίκλησή της.

Στην προκείμενη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγο αναίρεσης προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το Εφετείο, που δέχτηκε την ένδικη διεκδικητική αγωγή του αναιρεσιβλήτου, απορρίπτοντας την προβληθείσα από αυτούς ένσταση ιδίας κυριότητας, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν για την απόδειξη της ένστασής τους περί ιδίας κυριότητας επί της επίδικης εδαφικής λωρίδας, ήτοι δεν έλαβε υπόψη:

α') τις .../29-12-2004, .../29-12-2004 και .../27-12-2004 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Ειρηνοδίκου Κέρκυρας οι δύο πρώτες και της συμβολαιογράφου Νέας Ιωνίας Ναταλίας Μπάμπαλη η τρίτη και β') την ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας ... προς απόδειξη ότι ακριβές αντίγραφο της από ... κλήσης τους, με κλήση προς εξέταση των ενόρκως βεβαιωσάντων μαρτύρων επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον πληρεξούσιο και αντίκλητο δικηγόρο του ενάγοντος.

Από τις προτάσεις των αναιρεσειόντων που αυτοί ως εφεσίβλητοι κατέθεσαν ενώπιον του Εφετείου κατά τη συζήτηση της έφεσης του αναιρεσιβλήτου, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι αυτοί είχαν επικαλεστεί ως ιδιαίτερο αποδεικτκό μέσο και τις πιο πάνω τρεις ένορκες βαβαιώσεις.

Όμως, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι δεν γίνεται σ' αυτήν καθόλου μνεία ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και τις πιο πάνω αναφερόμενες τρεις ένορκες βεβαιώσεις ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο. Τούτο ενισχύεται από το γεγονός ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται ιδιαίτερη, σαφής και ορισμένη μνεία των προσκομισθεισών με επίκληση εκ μέρους του ενάγοντος ..., ...

και .../6-12-2004 ενόρκων βεβαιώσεων, δηλαδή με σαφή προσδιορισμό των στοιχείων τους εκείνων από τα οποία προκύπτει η ταυτότητα των ενόρκων βεβαιώσεων που προσκόμισε ο ενάγων. Αντίθετα, όπως προαναφέρθηκε, ουδεμία μνεία γίνεται των αναφερομένων τριών ενόρκων βεβαιώσεων που λήφθηκαν με επιμέλεια των εναγομένων αναιρεσειόντων, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος.

Έτσι δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο οι αναφερόμενες τρεις ένορκες βεβαιώσεις. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δευτεροβάθμιο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Τα δικαστικά έξοδα θα επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 173/2007 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια τριακόσια (1.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ