1632/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1632 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1632/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".... ΟΕ" (πρώην ".... ΟΕ" και αρχικά "... ΟΕ") και διακριτικό τίτλο "....", που εδρεύει στο..... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αθανασιάδη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Λογοθέτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 29-10-2002 και 5-12-2002 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19512/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2129/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 16 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 502 παρ. 2, 506 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ), η οποία μπορεί να συντελεσθεί και με τη μη εφαρμογή διατάξεων που ήσαν εφαρμοστέες, δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια και όχι αποσπασματικά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής, καθώς και η έννομη συνέπεια, η οποία καταγνώσθηκε βάσει αυτών.

Διότι μόνον ενόψει των στοιχείων αυτών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, από το οποίο να εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (ΚΠολΔ 578 - Ολ.ΑΠ 27/1998). Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, διότι παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις της 142196/10.11.1987 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, δεχόμενο, κατόπιν εσφαλμένης ερμηνείας τους και υπαγωγής σ΄ αυτές του αποδεικτικού υλικού, ότι νομίμως η αναιρεσιβαλλόμενη ανώνυμη εταιρεία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ΑΕ" (ΔΕΗ) αρνήθηκε να χορηγήσει ηλεκτρικό ρεύμα με μειωμένο αγροτικό τιμολόγιο στον ιχθυογεννητικό σταθμό που διατηρεί η αναιρεσείουσα προς παραγωγή διακοσμητικών ιχθύων και συναφών ειδών και κρίνοντας απορριπτέες ως κατ΄ ουσίαν αβάσιμες τις από 16.10.2002 και 5.12.2002 αγωγές της τελευταίας κατά της αντιδίκου της.

Ο λόγος όμως αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού, αφενός δεν εκτίθενται με πληρότητα και σαφήνεια, αλλά μόνον αποσπασματικά, τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του και αφετέρου δεν αναφέρεται με πληρότητα και σαφήνεια ποιάείναι η κατ΄ ακολουθίαν της κρίσεως αυτής καταγνωσθείσα έννομη συνέπεια που οδήγησε στην απορριπτική για τις αγωγές κρίση και ειδικότερα δεν αναφέρει ποιό είναι το προβληθέν με την αγωγή και κριθέν ως μη θεμελιούμενο δικαίωμα και πώς τούτο συνδέεται με το ως άνω ερμηνευτικό και υπαγωγικό σφάλμα, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να κριθεί αν είναι σφαλερό το διατακτικό, προς τούτο δε δεν αρκεί προφανώς η ασαφής αναφορά, σε άλλα σημεία του αναιρετηρίου, σε "επίδικες αξιώσεις για θετική και αποθετική ζημία και για ηθική βλάβη" της αναιρεσείουσας.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και ιδρύεται όταν είναι αντιφατικές ή ανεπαρκείς οι πραγματικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, όχι δε όταν εμφανίζεται ελλειπής η αιτιολόγηση της ερμηνευτικής εκδοχής της.

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν με αυτόν προβάλλεται η αντιφατικότητα ή η ανεπάρκεια των αιτιολογιών, πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρει με σαφήνεια και πληρότητα τις πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως και τον ισχυρισμό και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίον υπάρχει η ανεπάρκεια ή αντίφαση αιτιολογιών, καθώς και τη σύνδεσή του με το διατακτικό.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως προβάλλονται αιτιάσεις για ανεπάρκεια και αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως. Ο λόγος αυτός κατά το μέρος του που αναφέρεται σε ελλείψεις που αφορούν την αιτιολόγηση των ερμηνευτικών απόψεων που διατυπώνονται στην απόφαση σχετικά με την εφαρμοστέα στην υπόθεση υπ΄ αριθμ. 142196/10.11.1987 κοινή υπουργική απόφαση είναι απορριπτέος, σύμφωνα με τα ανωτέρω, ως απαράδεκτος, κατά τα λοιπά δε, ήτοι κατά το μέρος του που αναφέρεται σε ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα πραγματικών παραδοχών της αποφάσεως σε σχέση με τα περιστατικά που θεμελιώνουν την αγωγή είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, αφενός μεν, γιατί οι αναφορές του στις σχετικές παραδοχές είναι ελλειπτικές, αφετέρου δε, γιατί δεν αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα περιστατικά που στηρίζουν την αγωγή και, κατά λογική ακολουθία, το διατακτικό της αποφάσεως, με την οποία κρίθηκε αυτή (αγωγή) απορριπτέα.

Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβιάζει την υποχρέωσή του να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη νομίμως προταθέντος ισχυρισμού, που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Για να είναι δε ορισμένος ο σχετικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρει ότι έγινε επίκληση και προσαγωγή των αποδεικτικών μέσων κατά τη συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η μομφή ότι δεν έλαβε υπόψη το υπ΄ αριθμ.

πρωτ. 09/4413/13.6.2002 έγγραφο της Διευθύνσεως Υδάτινων Πόρων και Εγγείων Βελτιώσεων της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Θεσσαλονίκης. Ο λόγος όμως αυτός, όπως διατυπώνεται, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος εφόσον δεν αναφέρει ότι η αναιρεσείουσα επικαλέσθηκε και προσκόμισε το παραπάνω έγγραφο κατά την ενώπιον του Εφετείου συζήτηση, μετά από την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων ιδρύει λόγον αναιρέσεως της αποφάσεως, νοούνται τα αποδεικτικά έγγραφα, κατά τις διατάξεις των άρθρων 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη για πραγματικά γεγονότα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (άρθρο 335 ΚΠολΔ).

Τέτοιο έγγραφο δε είναι το έγγραφο που περιέχει γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους επί νομικού ζητήματος, που ενδιαφέρει την υπόθεση. Επομένως, ο τέταρτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίον προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραμόρφωσε την 65/2003 απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με την οποία αυτό, κατά τις απόψεις της αναιρεσείουσας, γνωμοδοτεί σχετικώς με την έννοια των όρων του νόμου και με το αν η επιχείρηση της αναιρεσείουσας περιλαμβάνεται στην κατηγορία των επιχειρήσεων που δικαιούνται μειωμένο αγροτικό τιμολόγιο και διατυπώνει απόψεις σχετικά με την σύμπραξη και συνεργασία των υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας με αυτές τις ΔΕΗ επί σχετικών ζητημάτων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού το εν λόγω έγγραφο, ενόψει του επικαλουμένου περιεχομένου του, δεν είναι αποδεικτικό κατά την ανωτέρω έννοια και συνεπώς δεν αποτελεί έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ.

Για την πληρότητα του εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 λόγου αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει στο αναιρετήριο, μεταξύ άλλων, να αναφέρεται ποιά ήταν τα πράγματα αυτά που παρά το νόμο το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη, μολονότι, προτάθηκαν παραδεκτά, και ποιά επίδραση θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, διότι "δεν εξέτασε και δεν αποφάνθηκε σχετικά με τα κατ΄ ιδίαν αιτούμενα κονδύλια και τις επίδικες αξιώσεις για θετική και αποθετική περιουσιακή ζημία και για ηθική βλάβη". Ο λόγος όμως αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται ούτε ποιά ήταν τα πράγματα που φέρονται ως μη ληφθέντα υπόψη, ήτοι σε τί συνίσταντο οι ζημίες και η ηθική βλάβη, ούτε ποιά επίδραση θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης, δεδομένου ότι δεν διευκρινίζεται ποιά είναι η αιτιώδης σύνδεσή τους με κάποια πράξη ή παράλειψη της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.10.2005 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".... ΟΕ" και διακριτικό τίτλο "....." για αναίρεση της 2129/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ