162/2022 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 162 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 162/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα και Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. χήρας Π. Μ., το γένος Δ. Χ., κατοίκου … , η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Κωνσταντίνου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Ζ. του Μ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευριπίδη Κουζούκα και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/7/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3708/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3355/2018 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11/12/2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθ. 514, 515 § 1 και 516 ΑΚ, προκύπτει ότι η αξίωση του αγοραστή σε περίπτωση υπάρξεως νομικού ελαττώματος να ζητήσει αποζημίωση και πριν ακόμα του αφαιρεθεί με δικαστική απόφαση το πράγμα, καταλύεται, αν ο πωλητής ισχυρισθεί και αποδείξει ότι ο αγοραστής γνώριζε τα ελαττώματα του πράγματος που υπήρχαν κατά το χρόνο της πωλήσεως.

Όμως, ο από την πιο πάνω ενδοτικού δικαίου διάταξη του άρθ. 515 § 1 ΑΚ, καθιερούμενος λόγος απαλλαγής του πωλητή από την ευθύνη του για νομικά ελαττώματα του πωληθέντος πράγματος (τέτοια δε ευθύνη του πωλητή υπάρχει ιδίως στην περίπτωση που κύριος του πράγματος δεν είναι αυτός αλλά τρίτος) αδρανεί, αν οι συμβαλλόμενοι με την επιφύλαξη του άρθ. 518 ΑΚ έχουν συμφωνήσει διαφορετικά.

Έτσι, σε περίπτωση πωλήσεως πράγματος, που στο πωλητήριο συμβόλαιο περιέχεται ο όρος ότι το πωλούμενο μεταβιβάζεται "ελεύθερο διεκδικήσεως ή δικαιώματος τρίτου", ο πωλητής υπέχει υποχρέωση να αποζημιώσει τον αγοραστή για τα νομικά ελαττώματα του πωληθέντος πράγματος και αν ακόμα ο τελευταίος γνώριζε αυτά.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθ. 513, 514 και 516 ΑΚ, προκύπτει ότι η ευθύνη του πωλητή για νομικά ελαττώματα του πωληθέντος διαπλάθεται ως ευθύνη για τη μη εκπλήρωση της παροχής, εντεύθεν δε έχουν εφαρμογή οι γενικές διατάξεις των άρθ. 380 και 382 ΑΚ, σύμφωνα με τις οποίες ο αγοραστής δικαιούται, εκτός άλλων, να ζητήσει αποζημίωση για τη μη εκπλήρωση, ως ζημία δε που πρέπει κατά τα άρθ. 516 και 382 ΑΚ να αποκατασταθεί, νοείται κάθε προς το χειρότερο μεταβολή της περιουσίας του αγοραστή από τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων του πωλητή, η οποία μπορεί να προέρχεται είτε από το τίμημα του πράγματος που καταβλήθηκε, είτε από τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε ο αγοραστής, από το γεγονός αυτό.

Ως εκ τούτου, προκειμένου να χωρίσει η αποκατάσταση, αρκεί να διαπιστωθεί ότι επήλθε ζημία και ότι αυτή τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την αθέτηση της συμβάσεως. Η αποζημίωση αυτή αποτελεί υποκατάστατο του αρχικού αντικειμένου της παροχής και περιλαμβάνει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 297 και 298 ΑΚ, κάθε ζημία (θετική ή αποθετική) που υπέστη ο αγοραστής εξαιτίας της αθετήσεως της προαναφερόμενης υποχρεώσεως του πωλητή, συνίσταται δε ειδικότερα η θετική ζημία του αγοραστή στη διαφορά της περιουσιακής κατάστασής του, όπως αυτή θα είχε διαμορφωθεί αν ο πωλητής είχε εκπληρώσει την υποχρέωσή του να μεταβιβάσει σ` αυτόν το πράγμα χωρίς το νομικό ελάττωμα ή την έλλειψη της συμφωνημένης ιδιότητας και εκείνης που υπάρχει εξ αιτίας της μη εκπλήρωσης, εν όλω ή εν μέρει, της υποχρεώσεως του πωλητή, κατά τον χρόνο της πρώτης συζήτησης της αγωγής, και επομένως περιλαμβάνει την αξία της μη εκπληρωθείσας παροχής (οφειλή αξίας), που μπορεί να είναι ανώτερη του καταβληθέντος τιμήματος, καθώς και τις τυχόν δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε ο αγοραστής (ΑΠ 517/2015, ΑΠ 355/2010, ΑΠ 249/2009, ΑΠ 356/2007, ΑΠ 847/2003, ΑΠ 252/1987).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚπολΔ, παραδεκτή επισκόπηση του ενδιαφέροντος τον αναιρετικό έλεγχο μέρους της, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "...Με το με αριθμό ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Μεγάρων Αττικής Παρασκευής Μακρυγιάννη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών, η εναγόμενη, ενεργώντας ατομικά και ως πληρεξούσια της αδελφής της Π.

Χ., με βάση το με αριθμό ... πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Μεγάρων Αττικής Παρασκευής Ορφανού - Καστάνη, μεταβίβασε στον ενάγοντα, λόγω πώλησης, ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου που ανήκε στην καθεμιά και συνολικά ποσοστό 2/3 εξ αδιαιρέτου, ενός αγροτικού ακινήτου, έκτασης 785,52 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση "… " και στην ειδικότερη τοπωνυμία "… " ή "… " της κτηματικής περιφέρειας τον Δήμου …, εκτός σχεδίου πόλης και εφαπτόμενο στο βοηθητικό δρόμο της .

Νέας Εθνικής Οδού … - …, αντί τιμήματος, που αναγραφόταν στο συμβόλαιο, 14.974,45 ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε εντός τον συμβολαιογραφείου. Παράλληλα την ίδια ημέρα, με το με αριθμό … προσύμφωνο της ίδιας πιο πάνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, η εναγομένη ενεργώντας ως επίτροπος του αδελφού της Χ.

Χ., που είχε τεθεί σε δικαστική απαγόρευση με τη με αριθμό 756/1990 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, υποσχέθηκε να πωλήσει στον ενάγοντα ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου που ανήκε στον αδελφό της, αντί τιμήματος, που αναφερόταν στο προσύμφωνο, 8.513 ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε εντός του συμβολαιογραφείου και στη συνέχεια, με το με αριθμό ...

συμβόλαιο της ίδιας συμβολαιογράφου, πώλησε σ' αυτόν (ενάγοντα) το πιο πάνω ποσοστό, αντί τιμήματος, που αναγραφόταν στο συμβόλαιο, 384,90 ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε εντός του συμβολαιογραφείου. Το πιο πάνω ακίνητο, σύμφωνα με όσα ανέφεραν στα σχετικά συμβόλαια, απέκτησαν η ενάγουσα (σημ. εναγομένη) και τα αδέλφια της, κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της μητέρας τους Δ.

χήρας Δ. Χ., το γένος Κ. και Ε. Χ., της οποίας αποδέχθηκαν την κληρονομία, σύμφωνα με τη με αριθμό 10040/2003 δήλωση της ίδιας πιο πάνω συμβολαιογράφου, όπου τα δύο αδέλφια της εναγομένης εκπροσωπήθηκαν από αυτήν και μετέγραψαν νόμιμα τη σχετική δήλωση αποδοχής. Ο ενάγων, μετά την αγορά του πιο πάνω ακινήτου, το έλαβε στη νομή του και ξεκίνησε εργασίες διαμόρφωσής του, προκειμένου να γίνει κατάλληλο για τη χρήση που το προόριζε, ως μάντρα πώλησης αυτοκινήτων.

Το Δεκέμβριο του έτους 2003, δηλαδή δύο μήνες περίπου μετά την εγκατάσταση του ενάγοντος στο ακίνητο, του επιδόθηκε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων νομής εναντίον του από έναν τρίτο, το Λ. Σ., ο οποίος ισχυριζόταν ότι είναι ο κύριος και νομέας του ακινήτου αυτού. Επί της αίτησης εκδόθηκε η με αριθμό 22/2004 απόφαση του Ειρηνοδικείου Μεγάρων, που την απέρριψε ως αόριστη.

Στη συνέχεια ο Λ. Σ. επέδωσε στον ενάγοντα νέα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, η οποία απορρίφθηκε λόγω έλλειψης επείγουσας περίπτωσης με τη με αριθμό 47/2004 απόφαση του πιο πάνω Ειρηνοδικείου. Κατόπιν, ο Λ. Σ. άσκησε κατά του ενάγοντος τακτική αγωγή νομής, στην οποία εξέθετε ότι είναι κύριος, νομέας και κάτοχος του πιο πάνω αναφερόμενου ακινήτου, το οποίο αποτελεί μέρος δύο συνεχόμενων αγροτεμαχίων, συνολικής έκτασης 2.757 τ.μ., τα οποία απέκτησε με αγορά από την Εθνική Τράπεζα το έτος 1997 και ζήτησε την αποβολή του ενάγοντος από αυτό.

Η εναγόμενη στη δίκη αυτή κατέθεσε υπέρ του αγοραστή και δήλωσε ότι το επίδικο ακίνητο το είχαν αποκτήσει η ίδια και τα αδέλφια της από κληρονομία της μητέρας τους, που αποδέχθηκαν νόμιμα. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με τη με αριθμό 5307/2005 απόφασή του έκανε δεκτή την αγωγή, αναγνώρισε το Λ. Σ. νομέα τον επίδικου ακινήτου, ως μέρος του μεγαλύτερου ακινήτου έκτασης 2.757 τ.μ., και παρεμπιπτόντως αποφάνθηκε ότι η εναγόμενη και τα αδέλφια της δεν ήταν κύριοι του επίδικου ακινήτου ούτε είχαν ποτέ αποκτήσει τη νομή αυτού και διέταξε την αποβολή του ενάγοντος από αυτό.

Η εναγόμενη μάλιστα, με τις προτάσεις της ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, αναφέρει τις ενέργειές της να περισώσει και διατηρήσει την πατρική της περιουσία στα … και στον στίχο 7 της τέταρτης σελίδας επί λέξει ισχυρίζεται ότι "... διατηρούσα κατά το χρόνο της συναλλαγής εύλογη την πεποίθηση ότι ανήκε στην πατρώα περιουσία... ", εμμέσως δηλαδή αφήνει να εννοηθεί ότι δεν ήταν σίγουρη πως η κυριότητα του επιδίκου ανήκε στην ίδια και τα αδέλφια της.

Η πιο πάνω απόφαση έγινε τελεσίδικη με τη με αριθμό 8906/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και ακολούθως, ο ενάγων αποβλήθηκε από το επίδικο ακίνητο τον Οκτώβριο του έτους 2006. Σύμφωνα, λοιπόν, με όσα αναφέρονται πιο πάνω, η δήλωση της εναγομένης, κατά τη σύνταξη των με αριθμούς ..., ... και ... συμβολαίων και προσυμφώνου, με βάση τα οποία παραδόθηκε στον ενάγοντα η νομή του επίδικου ακινήτου, με την οποία δήλωνε ότι το ακίνητο είναι ελεύθερο νομικών ελαττωμάτων, δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια, καθόσον αυτό είχε νομικό ελάττωμα, αφού ανήκε σε τρίτο κύριο.

Επομένως, αυτή έχει αντικειμενική ευθύνη για τα νομικά ελαττώματα, δηλαδή ανεξάρτητη από υπαιτιότητα, ή γνώση ή ανυπαίτια άγνοιά της ως πωλήτριας και η ευθύνη αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός ότι, κατά τη σύνταξη των συμβολαίων το έτος 2003 δεν γνώριζε την αξίωση του Σ. και είχε την "εύλογη πεποίθηση" ότι αυτή και τα αδέλφια της είναι κύριοι τον ακινήτου αυτού, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της μητέρας τους.

Η ευθύνη της δεν αναιρείται από το ότι ο ενάγων, κατά τη σύναψη του τελευταίου συμβολαίου, το έτος 2005, σε εκτέλεση του προσυμφώνου του έτους 2003, γνώριζε ότι το ακίνητο δεν ανήκει στον πωλητή που αναφέρεται σ' αυτό, τον οποίο εκπροσωπούσε η εναγόμενη, δεδομένου ότι ήδη είχε αρχίσει η αντιδικία του με το Λ.

Σ., καθόσον αυτή (εναγόμενη), εκπροσωπώντας νόμιμα τον αδελφό της, δήλωσε ρητά στο πιο πάνω συμβόλαιο, όπως και στο σχετικό προσύμφωνο, καθώς και στο συμβόλαιο, που συντάχθηκαν το έτος 2003, ότι το ακίνητο που πωλεί είναι ελεύθερο και απαλλαγμένο, μεταξύ άλλων, από κάθε νομικό ελάττωμα, διεκδίκηση, φιλονικία και διένεξη.

Ακολούθως, υπάρχει υποχρέωση της εναγομένης, τόσο ατομικά, όσο και ως μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμος της αδελφής της Π. Χ., που απεβίωσε στις 15.4.2012 και ως επίτροπος του υπό δικαστική απαγόρεύση αδελφού της Χ. Χ., να αποδώσει στον ενάγοντα το τίμημα που αυτός κατέβαλε για την αγορά του επίδικου ακινήτου, το οποίο δεν ανήκε στην κυριότητά τους, όπως το τίμημα αυτό αναγράφεται στα αντίστοιχα συμβολαιογραφικά έγγραφα, δηλαδή το συνολικό ποσό των 23.872,35 ευρώ, όπως δέχθηκε και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο.

Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι το πραγματικό τίμημα της πώλησης του ένδικου ακινήτου ανερχόταν σε 29.347 ευρώ δεν αποδείχθηκε, διότι η κατάθεση τον μάρτυρά του, όπως αναγράφεται στα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης, δεν κρίνεται σαφής και πειστική, καθόσον αυτός ανέφερε ότι καταβλήθηκαν 30.000 ευρώ, δε διευκρίνισε τον τρόπο καταβολής του τιμήματος της πώλησης, ενώ ο ίδιος δεν παρευρέθηκε στο συμβολαιογραφείο, όπου έλαβε χώρα η καταβολή των μετρητών και επιπλέον, η σχετική γνώση του προέρχεται από όσα του ανέφερε ο ενάγων.

Περαιτέρω, στις φωτογραφίες που προσκομίζει και επικαλείται ο ενάγων, εμφανίζεται ένα ακίνητο στο οποίο έχουν γίνει εργασίες για τη διαμόρφωση αυτού ως μάντρα πώλησης αυτοκινήτων και ειδικότερα, περίφραξη με στηθαίο και συρματόπλεγμα, ύπαρξη σιδερένιων θυρών, ασφαλτόστρωση, σύνδεση με τα δίκτυα παροχής ρεύματος και ύδρευσης, κλπ., αλλά από τα έγγραφα που ο ίδιος προσκομίζει και επικαλείται δεν αποδεικνύονται ότι όλες οι εργασίες αυτές αφορούν στο επίδικο ακίνητο.

Ειδικότερα, ενώ ο ενάγων προσκομίζει και επικαλείται την από 15.10.2004 προσφορά του τεχνικού γραφείου Γ. Μ., η οποία αναφέρεται σε έργο στο 34° χ/ο της Ν.Ε.Ο.Α.Κ. στη θέση "..." …, το οποίο περιλαμβάνει την έκδοση άδειας οικοδομής, την εκσκαφή, την αγορά μπετόν, την κατασκευή βόθρου, την κατασκευή περίφραξης με πλέγμα, την αγορά και τοποθέτηση δύο πορτών εισόδου, την τοποθέτηση υπόγειων σωλήνων για τα ηλεκτρολογικά και υδραυλικά, καθώς και ασφαλτόστρωση 1.000 τ.μ., με συνολική εκτίμηση 46.760 ευρώ, κατά την οποία (προσφορά) το έργο θα έπρεπε να παραδοθεί εντός ενενήντα ημερών, τα όσα αναφέρονται στην προσφορά αυτή, δεν αντιστοιχίζονται από τα αντίστοιχα παραστατικά, δηλαδή τα τιμολόγια και τις αποδείξεις, κάποια από τα οποία φέρουν ημερομηνίες πέραν τον έτους 2004, οπότε θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το έργο.

Συγκεκριμένα, η με αριθμό ... άδεια οικοδομής...που εκδόθηκε στο όνομα του ενάγοντος, αναφέρεται σε νέα ισόγεια κατοικία εμβαδού 50 τ.μ. σε ακίνητο εκτός σχεδίου πόλης, στη θέση "… " και η σύνδεση με το δίκτυο της ΔΕΗ..., που επίσης εκδόθηκε στο όνομα τον ενάγοντος αφορά σε ακίνητο στη θέση "… " … και έχει ημερομηνία 26.6.2006.

Από τη σχετική απόδειξη της ΔΕΗ, στα στοιχεία πελάτη, αναγράφεται το όνομα του ενάγοντος, ότι η παροχή του ρεύματος αφορά σε χωρίς οδό περιοχή της … και αρμόδιο γραφείο είναι αυτό των …. Επομένως, η δαπάνη αυτή δεν αφορά στο επίδικο ακίνητο. Περαιτέρω, τα σχετικά έγγραφα με αριθμούς … , αφορούν τιμολόγια πώλησης αγαθών και παροχής υπηρεσιών αντίστοιχα, όπως:

σχ.27, για σκυρόδεμα, ποσού 6.056,53 ευρώ, με ημερομηνία 30.9.2004,...για πλέγμα υποστυλωμάτων, σύρμα, αποστάτη ποσού 9.048,67 ευρώ, με ημερομηνία 21.12.2004...για σκυρόδεμα, ποσού 6.551,24 ευρώ με ημερομηνία 14.1.2005,...για τσιμεντοσωλήνες και εργασίες πρόσδεσής τους ποσού 1.718,36 ευρώ με ημερομηνία 11.1.2005, ...για εγκατάσταση υδραυλικών και αποχετευτικών υπόγειων κατασκευών ποσού 1.428 ευρώ με ημερομηνία 7.12.2004...για κάγκελα και βέργες ποσού 1.180,18 ευρώ με ημερομηνία 20.4.2005...για δομικό πλέγμα, σύρμα, πακέτα πρόκες, φελιζόλ, τσιμέντο λευκό, σίδηρο μπετόν κλπ.

ποσού 7.878,08 ευρώ με ημερομηνία 8.3.2005 και σχ.34, για νέα ηλεκτρική εγκατάσταση ποσού 10.115 ευρώ με ημερομηνία 20.12.2005, έχουν εκδοθεί στο όνομα της εταιρίας με την επωνυμία "Ζ. Ε. και ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει στην οδό … αριθ. … στη …. Περαιτέρω, το έγγραφο...αναφέρει ότι αφορά σε ακίνητο επί της Ν.Ε.Ο.Α.Κ. και … και το έγγραφο...το οποίο επίσης έχει εκδοθεί στο όνομα της πιο πάνω εταιρίας, αναφέρει ότι οι εγκαταστάσεις έγιναν σε ακίνητο Ε.

Ζ. στο 35° χ/ο της Ν.Ε.Ο.Α.Κ. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι ο γιος του ενάγοντος Α. Ζ., είχε επίσης αγοράσει από την εναγόμενη και ως πληρεξούσια των αδελφών της, ένα αγροτεμάχιο έκτασης 371 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση "… - ..." της περιοχής των … και στο 34° χ/ο της Ν.Ε.Ο.Α.Κ. και επίσης ότι ο μάρτυρας του ενάγοντος κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ότι οι εργασίες διαμόρφωσης στο ακίνητο του ενάγοντος περατώθηκαν στους δέκα μήνες τον 2004, δηλαδή στα τέλη Οκτωβρίου του έτους 2004, το οποίο αναφέρεται βέβαια στο έτος 2004 και όχι σ' επόμενα έτη, που αφορούν οι δαπάνες, όπως αυτές των σχετικών εγγράφων...Η κατάθεσή του έρχεται σε αντίφαση με την από 15.10.2004 προσφορά του αρχιτέκτονα μηχανικού, σύμφωνα με την οποία το έργο είχε χρόνο περάτωσης τα τέλη του έτους 2004.

Από το συνδυασμό των παραπάνω αποδεικτικών στοιχείων, δεν αποδείχθηκε ότι οι δαπάνες που αφορούν στα σχετικά έγγραφα με αρίθμηση....έχουν σχέση με έργα που πραγματοποιήθηκαν στο επίδικο ακίνητο του ενάγοντος, αλλά ότι αφορούν σε άλλο ακίνητο αυτού, δεδομένου ότι ο ίδιος συνομολογεί ότι στα πιο πάνω έγγραφα περιλαμβάνονται και υλικά που χρησιμοποίησε για τη διαμόρφωση άλλου οικοπέδου που έχει στην ίδια περιοχή.

Τα σχετικά παραστατικά έγγραφα για τις δαπάνες αυτές εκδόθηκαν στο όνομα της εταιρίας με την επωνυμία "Ζ. Ε. και ΣΙΑ Ο.Ε." και από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι το επίδικο είχε παραχωρηθεί κατά χρήση στην πιο πάνω εταιρία, η οποία άλλωστε έχει έδρα σε διαφορετικό σημείο και ειδικότερα στην οδό … της …, ενώ μόνο από την από 15.10.2004 προσφορά τον μηχανικού και τις φωτογραφίες που ο ενάγων προσκόμισε δεν αποδεικνύεται ότι οι σ' αυτήν αναφερόμενες δαπάνες πραγματοποιήθηκαν στο επίδικο ακίνητο.

Τέλος, το...έγγραφο εκδόθηκε στο όνομα του ενάγοντος και αφορά σε ασφαλτόστρωση αξίας 17.000 ευρώ σε ακίνητο στο 35° χ/ο της Ν.Ε.Ο.Α.Κ., με ημερομηνία 20.11.2004. Ως προς το έγγραφο αυτό, που εκδόθηκε στο όνομα του ενάγοντος, με δεδομένο ότι και από τις φωτογραφίες προκύπτει ότι έγιναν εργασίες ασφαλτόστρωσης στο επίδικο, σε συνδυασμό και με την αναφορά στην αγωγή απόδοσης νομής τον Λ.

Σ. κατά του ενάγοντος ότι το ακίνητο βρίσκεται στη Θέση "… " στην ειδική τοπωνυμία ... ή … παρά το 35° χ/ο της Ν.Ε.Ο.Α.Κ. και συγκριμένα στην παράπλευρη οδό εξυπηρέτησης της Εθνικής Οδού, το Δικαστήριο κρίνει ότι η δαπάνη αυτή αφορά στο επίδικο ακίνητο και προφανώς από παραδρομή αναφέρθηκε το 35° αντί του 34ου χ/ου της πιο πάνω οδού.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, απέρριψε ως ουσία αβάσιμη τη δαπάνη ασφαλτόστρωσης αξίας 17.000 ευρώ, έσφαλε...". Ακολούθως, το Εφετείο, αφού δέχθηκε, εν μέρει, ως ουσιαστικά βάσιμη την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κράτησε και δίκασε την ένδικη αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, τη δέχθηκε, εν μέρει κατ' ουσίαν και του επιδίκασε, ως αποζημίωση, συνολικά το ποσό των 40.872,35 (23.872,35 + 17.000) ευρώ.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 516, 380, 382, 387 297 και 298 ΑΚ. Καθόσον, με το να δεχθεί, ειδικότερα, ότι: α) Το ένδικο ακίνητο, που αγόρασε ο ήδη αναιρεσίβλητος, ενάγων από την ήδη αναιρεσείουσα, εναγομένη δεν της ανήκε κατά κυριότητα, αλλά ανήκε σε τρίτο, ο οποίος αφού το διεκδίκησε αναγνωρίστηκε, αμετάκλητα, κύριος αυτού.

β) Ο ήδη αναιρεσίβλητος, ενάγων, στον οποίο δεν μεταβιβάσθηκε, τελικά, κατά κυριότητα το ένδικο ακίνητο, εξαιτίας του προαναφερθέντος νομικού ελαττώματος αυτού, ζημιώθηκε κατά το ποσό των 23.872,35 ευρώ, που αντιστοιχεί στην αξία του ενδίκου ακινήτου, το οποίο δεν του μεταβιβάστηκε κατά κυριότητα και το οποίο κατέβαλε στην αντίδικό του, καθώς και κατ' αυτό των 17.000 ευρώ, που αντιστοιχεί στις δαπάνες, στις οποίες υποβλήθηκε αυτός, συνεπεία της μη εκπλήρωσης, εκ μέρους της αντιδίκου του, πωλήτριας, της υποχρέωσής της να του μεταβιβάσει το επίμαχο ακίνητο, χωρίς το ανωτέρω νομικό ελάττωμα.

Και, γ) η ανωτέρω ζημία του ήδη αναιρεσείοντος, ενάγοντος, τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την, κατά τ' ανωτέρω, αθέτηση της συμβάσεως, εκ μέρους της αντιδίκου του. Πληρούται το πραγματικό των ανωτέρω διατάξεων, κατά την αναφερόμενη στη νομική σκέψη της παρούσας έννοια αυτών και δικαιολογείται η εφαρμογή τους και, εντεύθεν, η εν μέρει παραδοχή της ένδικης αγωγής.

Επομένως, ο περί του αντιθέτου, από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚπολΔ, μοναδικός, λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος.

ΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, αφού η αίτηση απορρίπτεται (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του σχετικού του αιτήματος (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ. 2 ΚπολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο παρακάτω διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Δεκεμβρίου 2018 αίτηση της Ε. χήρας Π. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 3355/2018 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700 ) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου) ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 3 Φεβρουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ