1629/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1629 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1629/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σταυρούλα Μπανάκου, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Η. Κ., Δικηγόρου, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, αφού ανακάλεσε την από 12.9.2012 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Απριλίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3373/2006 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 8458/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 13 Δεκεμβρίου 2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης ,Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 7 Σεπτεμβρίου 2012 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσίβλητος ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 269 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 11 του ν. 2915/2001: 1. Μέσα επίθεσης και άμυνας προβάλλονται με τις προτάσεις, διαφορετικά είναι απαράδεκτα. Το απαράδεκτο αυτό δεν ισχύει για τους ισχυρισμούς που λαμβάνονται υπ' όψιν αυτεπαγγέλτως ή που μπορεί να προταθούν σε κάθε στάση της δίκης. 2.

Μέσα επίθεσης και άμυνας μπορεί να προβληθούν παραδεκτά έως και τη συζήτηση, με τις προτάσεις ή και προφορικά, α) αν το δικαστήριο κρίνει ότι δεν προβλήθηκαν εγκαίρως με τις προτάσεις από δικαιολογημένα αιτία, β) αν προέκυψαν για πρώτη φορά μεταγενέστερα, γ) αν αποδεικνύονται με δικαστική ομολογία του αντιδίκου και δ) αν αποδεικνύονται εγγράφως και το δικαστήριο κρίνει ότι ο διάδικος δεν γνώριζε ούτε μπορούσε να πληροφορηθεί εγκαίρως την ύπαρξη των εγγράφων.

Κατά τη σαφή διατύπωση της § 1, η προβολή των μέσων επίθεσης και άμυνας, για να είναι παραδεκτή, πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε με τις προτάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 237 ΚΠολΔ. Όμως, η προβολή με τις προτάσεις των άνω μέσων δεν αναφέρεται σ' αυτά που αποσκοπούν στην απόκρουση των ισχυρισμών που προτάθηκαν στη διάρκεια της συζήτησης.

Γι' αυτό, όταν η διαδικασία εκδίκασης της διαφοράς είναι προφορική και γραπτή, όπως η τακτική διαδικασία ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου, η προβολή των άνω μέσων πρέπει να γίνεται, όχι μόνον με τις προτάσεις, αλλά και προφορικά, πριν από την έναρξη της συζήτησης στο ακροατήριο και να γίνεται σχετική αναφορά στα πρακτικά της δίκης, για να παρέχεται η ευχέρεια στον καθ' ου η ένσταση να αμυνθεί κατά τη διεξαγωγή της δίκης.

Εξετέρου αν η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει δύο ή περισσότερες αιτιολογίες, η κάθε μία των οποίων στηρίζει αυτοτελώς την κρίση της και με την αναίρεση δεν πλήσσεται καθόλου ή δεν πλήσσεται επιτυχώς η μία από τις αιτιολογίες αυτές, ο λόγος αναιρέσεως, που αφορά άλλη αιτιολογία, απορρίπτεται ως αλυσιτελής.

Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. σύμφωνα με τον οποίο παρά το νόμο το Εφετείο έκρινε απαράδεκτη την ένσταση του εναγομένου περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος, με την αιτιολογία ότι η ένσταση αυτή προβλήθηκε με τη προσθήκη των προτάσεων που κατατέθηκε μετά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο κατά την επαναληφθείσα κατ' άρθρο 307 Κ.Πολ.Δ.

συζήτηση της 18-5-2006 ενώ η ένσταση αυτή προτάθηκε παραδεκτά με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε το εναγόμενο κατά την αρχική συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου) στις 14-12-2004 είναι προεχόντως απαράδεκτος ως αλυσιτελής διότι από το περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει ότι το διατακτικό της στηρίζεται και στην αιτιολογία ότι η ένσταση αυτή δεν προβλήθηκε και προφορικά με σχετική αναφορά στα πρακτικά, η οποία όμως αιτιολογία ουδόλως προσβάλλεται με λόγο αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ.γ' Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Κατ' ακολουθίαν ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 11 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος διότι από τη ρητή βεβαίωση που υπάρχει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο αυτής προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη του και την υπ' αριθ. .../1996 πράξη επιβολής εισφορών του υποκαταστήματος ΙΚΑ Καλλιθέας με την υπάρχουσα σ' αυτή υπό την ένδειξη ο "παραλαβών" ιδιόχειρη δήλωση του ενάγοντος ότι η πτωχεύσασα εταιρία μετά την πτώχευση στις 21-2-1996 κανένα άτομο και κανένα υπάλληλο δεν απασχόλησε, που προσκόμισε και επικαλέστηκε το εναγόμενο.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 183, 176 ΚΠολΔ) μειωμένα όμως όπως στο διατακτικό κατά τα οριζόμενο στο άρθρο 22 παρ.1 και 3 ν. 3693/1957 που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ.18 Εισ.Ν. ΚΠολΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 25§1 Ν. 4464/1965, 5 παρ.12 ν. 1738/1987 και 2 της υπ' αριθ. 134423/1992 απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13 Δεκεμβρίου 2010 αίτηση του "Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων" για αναίρεση της υπ' αριθ. 8458/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ