1629/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1629 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονομία Πολιτική. Αναίρεση. Λόγοι από το άρθρο 559 αρ. 10 και 14 ΚΠολΔ. Έφεση. Συνεκκαλούνται και οι προεκδοθείσες μη οριστικές αποφάσεις, εκτός αν περιέχουν και οριστικές διατάξεις, οπότε πρέπει η έφεση να απευθύνεται ρητώς και κατ’ αυτών. Έννοια οριστικής διάταξης της απόφασης. Αναιρεί.

Αριθμός 1629/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Σ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μανουσάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ά. Τ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-5-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 98/2007του ίδιου Δικαστηρίου και 76/2009 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 8-9-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 12-5-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την υπ' αριθμ. 8297/7-4-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λαμίας ..., με τις συνημμένες σ' αυτήν από 7-4-2010 και 8-4-2010 απόδειξη παραλαβής δικογράφου του Αξιωματικού Υπηρεσίας του Α.Τ. ... και βεβαίωση παραδόσεως συστημένης επιστολής με έγγραφη ειδοποίηση στο Ταχυδρομείο Λαμίας του ίδιου δικαστικού επιμελητή αντίστοιχα, τα οποία ο αναιρεσείων προσκομίζει και επικαλείται, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 76/2009 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας, με την κάτω από αυτήν πράξη, με την οποία ορίζεται δικάσιμος προς συζήτησή της η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης, και με κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, με παραγγελία του πληρεξουσίου του αναιρεσείοντος, που επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως (άρθρ.568 παρ.4 του ΚΠολΔ). Επομένως και σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 του ΚΠολΔ πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του κληθέντος κατά τα ανωτέρω αναιρεσιβλήτου, ο οποίος, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του δικαστηρίου κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου και δεν έλαβε μέρος στη συζήτησή της.

ΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 513 παρ.2 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αν προσβληθεί με έφεση η οριστική απόφαση θεωρείται ότι έχουν προσβληθεί μαζί και οι μη οριστικές που έχουν προηγουμένως εκδοθεί και αν η έφεση δεν απευθύνεται ρητώς εναντίον τους, α)οι ως άνω μη οριστικές αποφάσεις θεωρούνται συνεκκληθείσες κατά τις μη οριστικές τους διατάξεις εφόσον επί των διατάξεων αυτών στηρίχθηκε η οριστική απόφαση, και β)αν η απόφαση που εκδόθηκε πριν από την οριστική περιέχει και οριστικές διατάξεις δεν θεωρείται και ως προς τις διατάξεις αυτές συνεκκληθείσα παρά μόνο αν η έφεση απευθύνεται ρητώς και κατά της απόφασης αυτής (ΑΠ 1823/2008, 203/2001). Είναι δε οριστική διάταξη αυτή που δέχεται ή απορρίπτει, για λόγους τυπικούς ή ουσιαστικούς, κεφάλαιο της αγωγής, αίτημα δηλαδή για παροχή έννομης προστασίας (ΑΠ 2008/2009). Εξάλλου κατά το άρθρο 559 αρ.10 και 14 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αντίστοιχα, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη και αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Εν προκειμένω, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα. Ο αναιρεσίβλητος, με την από 30-5-2000 αγωγή του, την οποία άσκησε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, ζήτησε μεταξύ των άλλων να υποχρεωθεί ο αναιρεσείων-εναγόμενος να καταβάλει σ' αυτόν το ποσό των 30.000.000 δραχμών ως ιδιαίτερη, κατά το άρθρο 931 του ΑΚ, αποζημίωσης λόγω της σωματικής βλάβης και εντεύθεν αναπηρίας (ακρωτηριασμός αριστερού ποδός) που του προκάλεσε από αμέλεια ο αναιρεσείων κατά τον χειρισμό αγροτικού μηχανήματος (θεριζοαλωνιστική μηχανή), όπως ειδικότερα εξέθετε στην αγωγή του.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας με την υπ' αριθμ. 225/2001 εν μέρει οριστική απόφασή του απέρριψε ως αόριστο το ανωτέρω κεφάλαιο της αγωγής και έταξε αποδείξεις κατά τα λοιπά ενώπιον του ορισθέντος εισηγητή-δικαστή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 341 παρ.3, 345, 396 και 406 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από τον ν.2915/2001 και είχαν εφαρμογή εν προκειμένω, το ίδιο δε δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 98/2007 οριστική του απόφαση δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως προς τα λοιπά, πλην του ήδη απορριφθέντος κατά τα ανωτέρω, κεφάλαια της αγωγής τα οποία είχαν κριθεί ορισμένα και νόμιμα και ως προς τα οποία είχε ταχθεί θέμα αποδείξεως.

Κατά της τελευταίας αυτής (οριστικής) αποφάσεως ο αναιρεσίβλητος-ενάγων άσκησε στο Εφετείο Λαμίας την από 25-11-2007 έφεσή του, με τον δεύτερο λόγο της οποίας παραπονείται κατά της απόφασης αυτής, της οποίας ζήτησε την εξαφάνιση, ότι εσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη της (η εκκαλουμένη οριστική απόφαση) και απέρριψε σιωπηρώς το ειρημένο αγωγικό αίτημά του για επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημίωσης κατά το άρθρο 931 του ΑΚ.

Επί της εφέσεως αυτής (και της αντίθετης εφέσεως του αναιρεσείοντος) εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 76/2009 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, με την οποία, και ως προς το ανωτέρω κεφάλαιο της αγωγής, το Εφετείο έκρινε παραδεκτό τον προαναφερθέντα δεύτερο λόγο της εφέσεως, απορρίπτοντας και τον περί του αντιθέτου, επειδή η έφεση δεν στρεφόταν και κατά της προεκδοθείσης ως άνω εν μέρει οριστικής αποφάσεως του Πρωτοδικείου, με οριστική διάταξη της οποίας είχε απορριφθεί το εξεταζόμενο κεφάλαιο της αγωγής, ισχυρισμό του αναιρεσείοντος-εφεσιβλήτου, εν συνεχεία δε (το Εφετείο) έκρινε ορισμένη την αγωγή και ως προς το κεφάλαιο αυτό, και, στηριζόμενο στις αποδείξεις που είχαν διαταχθεί και διεξαχθεί πρωτοδίκως σύμφωνα με την προρρηθείσα υπ' αριθμ. 225/2001 εν μέρει οριστική απόφαση, δέχθηκε εν μέρει και δή για το ποσό των 56.000 ευρώ το ανωτέρω κονδύλιο της αγωγής ως και κατ' ουσίαν βάσιμο, το οποίο και υποχρέωσε, μετά την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, τον αναιρεσείοντα-εναγόμενο να καταβάλει στον αναιρεσίβλητο-ενάγοντα.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο 1ον) υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.14 του ΚΠολΔ, αφού παρά τον νόμο δεν κήρυξε (απέρριψε ως) απαράδεκτο τον προαναφερθέντα δεύτερο λόγο της εφέσεως του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος (λόγος) στρεφόταν μόνο κατά της οριστικής υπ' αριθμ. 98/2007 αποφάσεως του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, όχι δε και κατά της υπ' αριθμ. 225/2001 εν μέρει οριστικής, με οριστική διάταξη της οποίας, κατά τα προεκτεθέντα, είχε απορριφθεί το εξεταζόμενο κεφάλαιο της αγωγής και η οποία δεν θεωρείται, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, συνεκκληθείσα με την οριστική απόφαση που προσέβαλε ο αναιρεσίβλητος με την έφεσή του, εφόσον η έφεση αυτή δεν στρέφεται ρητώς και κατά της εν μέρει οριστικής αυτής απόφασης, και 2ον) υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.10 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από τον ν. 2915/2001, αφού και σύμφωνα με τα προεκτεθέντα α) παρά τον νόμο δέχθηκε ως αληθινά πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα τον ανωτέρω ισχυρισμό-αίτημα της αγωγής για επιδίκαση ιδιαίτερης, κατά το άρθρο 931 του ΑΚ, αποζημίωσης, τον οποίο και δέχθηκε κατ' ουσίαν, χωρίς να διατάξει απόδειξη γι' αυτόν, όπως είχε υποχρέωση κατά τις διατάξεις των άρθρων 226 παρ. 2α', 341, 345, 396, 406, 522 και 535 παρ.1 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από τον ν. 2915/2001 και είχαν εφαρμογή εν προκειμένω σύμφωνα με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 22 του ίδιου ν. 2915/2001, ενώ β) για τα ανωτέρω "πράγματα" που δέχθηκε ως αληθινά το Εφετείο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις που είχαν διαταχθεί για άλλα θέματα (τα λοιπά κεφάλαια της αγωγής) με την προειρημένη υπ' αριθμ. 225/2001 εν μέρει οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που ισοδυναμεί με παραδοχή πραγμάτων χωρίς απόδειξη.

Επομένως οι αντίστοιχοι, από τους ανωτέρω αριθμούς 14 και 10 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, πρώτος (σκέλος πρώτο) και δεύτερος λόγοι του αναιρετηρίου, με τους οποίους προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στις ειρημένες, από τους αριθμούς αυτούς, αναιρετικές πλημμέλειες, είναι βάσιμοι. Και πρέπει, κατά παραδοχήν αυτών των λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ), και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρ. 176 και 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 76/2009 απόφαση του Εφετείου Λαμίας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Νοεμβρίου 2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ