1627/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1627 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1627/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Θεόδωρο Τζανάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 14 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει τις εξής υποθέσεις μεταξύ:

Α) Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας", που εδρεύει στο …, νομίμως εκπροσωπούμενου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κλαμαρή, που κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Δ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καραμπάτσα, που κατέθεσε προτάσεις. Β) Του αναιρεσείοντος: Μ. Δ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καραμπάτσα, που κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Πανεπιστήμιο …", που εδρεύει στο …, νομίμως εκπροσωπούμενου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κλαμαρή, που κατέθεσε προτάσεις, 2)Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ιωάννα Παχή, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 3)Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την Ιωάννα Παχή, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2008 αγωγή του Μ. Δ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 45/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 127/2015 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το Α αναιρεσείον με την από 18/5/2015 αίτησή του και τους από 7/4/2016 πρόσθετους λόγους αυτής και ο Β αναιρεσείων με την από 25/5/2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Θεόδωρος Τζανάκης ανέγνωσε την από 25/4/2016 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Γεωργίου Παπαηλιάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της Α αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής και την από 25/4/2016 έκθεση του ίδιου ως άνω κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Γεωργίου Παπαηλιάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της Β αίτησης αναίρεσης.

Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του Δικαστηρίου τούτου (14.02.2017) συζητήθηκαν: Α) η από 18.05.2015 αίτηση αναίρεσης του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Πανεπιστήμιο …" και οι από 07.04.2016 πρόσθετοι λόγοι αυτού κατά του Μ. Δ. του Γ. και Β) η από 25.05.2015 αίτηση αναίρεσης του Μ. Δ. του Γ.

κατά α) του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία " Πανεπιστήμιο …" και β) του Ελληνικού Δημοσίου και γ) του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, όλες για την αναίρεση της υπ’ αριθ. 127/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης. Οι αιτήσεις αυτές και οι πρόσθετοι λόγοι πρέπει να συνεκδικασθούν, επειδή έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ.

που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 573 του ίδιου Κώδικα (ΑΠ 1123/2017) Α) ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΟ 18.05.2015 ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟ 07.04.2016 ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Με την από 18.05.2015 αίτηση αναιρέσεως, καθώς και με τους από 7 Απριλίου 2016 προσθέτους λόγους αναιρέσεως του Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία "Πανεπιστήμιο …", προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών ( άρθρα 663 και επομ.

του Κ.Πολ.Δ. ) υπ’ αριθμ. 127/2015 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία αυτό , αφού δίκασε την από 30-10-2009 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...-10-2011 έφεση, καθώς και τους προσθέτους λόγους εφέσεως του ενάγοντος - εκκαλούντος και ήδη αναιρεσιβλήτου Μ. Δ. του Γ. κατά των εναγομένων - εφεσιβλήτων και ήδη αναιρεσείοντος : 1 ) του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία " Πανεπιστήμιο … " που εδρεύει στο …και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) του Ελληνικού Δημοσίου, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, και που τα δύο τελευταία δεν τυγχάνουν διάδικοι στην προκειμένη δίκη, στην συνέχεια συνεκδίκασε την έφεση και τους ασκηθέντες, με τις προτάσεις, προσθέτους λόγους εφέσεως, α) δέχθηκε τυπικά την έφεση, απέρριψε αυτήν, στην ουσία της, κατά το μέρος της που αφορούσε τους δεύτερο και τρίτο των εφεσιβλήτων, β) δέχθηκε την έφεση στην ουσία της κατά το μέρος της που στρεφόταν κατά του πρώτου εναγομένου - εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 45/2009 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, ως προς τις διατάξεις της που αφορούσαν το πρώτο εναγόμενο - εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, κράτησε την υπόθεση προς εκδίκαση (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), δίκασε την από 20.05.2008 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...9-2008 αγωγή (αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας) κατά το μέρος της που αφορούσε το πρώτο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, δέχθηκε αυτήν ως και ουσιαστικά βάσιμη κατά ένα μέρος, υποχρέωσε το εναγόμενο αυτό, να καταβάλει στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των 5.432,60 ευρώ, αναγνώρισε ότι το εναγόμενο αυτό, υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των 5.621,50 ευρώ, με τους νομίμους τόκους αμφοτέρων των ως άνω χρηματικών ποσών από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564,566 παρ.1 του ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του Νόμου 1238/1982, "πάσης φύσεως αποδοχές του διδακτικού, διοικητικού και λοιπού προσωπικού που υπηρετεί με οποιαδήποτε μορφή ή σχέση εργασίας στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα ( Α.Ε.Ι. ) και τα παραρτήματά τους βαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, στον οποίον εγγράφονται οι σχετικές πιστώσεις.

Οι αποδοχές αυτές καταβάλλονται από 1ης Ιανουάριου 1983 δια του Δημοσίου Ταμείου, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για τους δημοσίους υπαλλήλους". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι τη μισθοδοσία του ως άνω προσωπικού, το οποίο συνδέεται με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας με τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι), αναλαμβάνει από 1-1-1983 το Δημόσιο, το οποίο υποχρεούται έναντι των Α.Ε.Ι.

να καταβάλει εκάστοτε δια του Δημοσίου Ταμείου, με βάση τις μισθοδοτικές καταστάσεις που του υποβάλλουν τα ανωτέρω Ιδρύματα, τις αποδοχές του ανήκοντος, στη δύναμή τους, διδακτικού, διοικητικού και λοιπού προσωπικού. Έναντι όμως του προσωπικού αυτού υπόχρεα προς καταβολή των αποδοχών του εξακολουθούν, ως εργοδότες, να είναι τα Α.Ε.Ι., έναντι των οποίων και νομιμοποιείται παθητικώς ο ανήκων στο άνω προσωπικό τους να εγείρει αγωγή για την καταβολή των αποδοχών του.

Περαιτέρω, το άρθρο 2 του Κ.Πολ.Δ., ορίζει, ότι " τα πολιτικά δικαστήρια απαγορεύεται να επεμβαίνουν σε διοικητικές διαφορές ή υποθέσεις που υπάγονται σε διοικητικά δικαστήρια ή αρχές, όπως επίσης απαγορεύεται τα διοικητικά δικαστήρια ή αρχές να επεμβαίνουν σε διαφορές ή υποθέσεις του ιδιωτικού δικαίου και επιτρέπεται μόνον η εξέταση των ζητημάτων που ανακύπτουν παρεμπιπτόντως".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι τα πολιτικά δικαστήρια δύνανται να ελέγχουν τη νομιμότητα των διοικητικών πράξεων, δηλαδή την αντίθεσή τους προς το Σύνταγμα ή τους νόμους, εφόσον από το κύρος τους εξαρτάται η διάγνωση της κρινομένης διαφοράς ιδιωτικού δικαίου. Στα πλαίσια ενός τέτοιου παρεμπίπτοντος ελέγχου τα πολιτικά δικαστήρια δεν ακυρώνουν τις παράνομες διοικητικές πράξεις, ούτε αναγνωρίζουν την ακυρότητά τους.

Απλώς δεν τις εφαρμόζουν στην συγκεκριμένη περίπτωση. Βεβαίως, ένα από τα χαρακτηριστικά της διοικητικής πράξεως είναι το τεκμήριο της νομιμότητας. Σύμφωνα με βασική αρχή του διοικητικού δικαίου η ελαττωματική ατομική διοικητική πράξη από την έναρξη της ισχύος μέχρι την ακύρωσή της με δικαστική απόφαση ή μέσω της διοικητικής οδού παράγει όλα τα έννομα αποτελέσματά της ( τεκμήριο νομιμότητας ) όμως το τεκμήριο αυτό της νομιμότητας δεν εμποδίζει στα πολιτικά δικαστήρια τον παρεμπίπτοντα έλεγχο ατομικής διοικητικής πράξεως.

Η δυνατότητα αυτή προκύπτει από την αδιάστικτη διατύπωση του άρθρου 2 του Κ.Πολ.Δ., αλλά και τον διαφορετικό σκοπό, που επιδιώκει η διοικητική, σε σχέση, με την πολιτική δίκη. Η δυνατότητα αυτή υπάρχει και όταν ακόμη για την προσβολή της διοικητικής πράξεως προβλέπεται στο νόμο τρόπος προσβολής της με προσφυγή ή αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του αρμοδίου διοικητικού δικαστηρίου μέσα σε ορισμένη προθεσμία, η οποία έχει παρέλθει άπρακτη.

Το απρόσβλητο της ατομικής διοικητικής πράξεως μέσα στην οριζομένη προθεσμία του νόμου δεν αναιρεί την, κατά το ιδιωτικό δίκαιο, τυχόν παρανομία, η οποία απορρέει από μια τέτοια διοικητική πράξη. Δηλαδή, παρά το απρόσβλητο της ατομικής διοικητικής πράξεως κατά το διοικητικό δίκαιο, είναι δυνατό να μην αναιρείται η παρανομία κατά το ιδιωτικό δίκαιο, όταν η ατομική διοικητική πράξη είναι αντίθετη με κανόνα ιδιωτικού δικαίου ή με ιδιωτική συμφωνία δεσμευτική και του προσώπου υπέρ του οποίου η ατομική διοικητική πράξη.

Η διαφορετική αυτή αντιμετώπιση μιας και της ιδίας διοικητικής πράξεως, ανάλογα με τη δικαιοδοσία, υπό την οπτική γωνία της οποίας αυτή εξετάζεται, δεν αποτελεί ανωμαλία ή διάσπαση της έννομης τάξεως. Πράγματι η προσβολή της πράξεως ενώπιον του αρμοδίου διοικητικού δικαστηρίου σκοπό έχει την ακύρωσή της, ενώ αντιθέτως η εξέταση της πράξεως στα πλαίσια της πολιτικής δίκης έχει άλλο αντικείμενο, δηλαδή την άρση της δημιουργηθείσας προσβολής κατά τρόπο αντίθετο προς τους κανόνες ιδιωτικού δικαίου ή αποζημίωση.

Διαφορετικά, η μία δικαιοδοσία θα δέσμευε την άλλη, χωρίς αυτό να μπορεί να δικαιολογηθεί πειστικώς. Εξάλλου, θα ήταν τούτο και αντίθετο στη ρύθμιση του άρθρου 2 του Κ.Πολ.Δ. ( Α.Π. 171/2006, Α.Π. 526/2004, Α.Π. 1473/2002, Α.Π. 281/2002). Αλλωστε, κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Νόμου 1406/1983, υπάγονται στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών Δικαστηρίων όλες οι διοικητικές διαφορές ουσίας που δεν έχουν μέχρι σήμερα υπαχθεί, κατά δε το άρθρο 1 παρ. 2 του ίδιου Νόμου, στις διαφορές αυτές περιλαμβάνονται ιδίως αυτές που αναφύονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά :α)............

β)...................

η) την ευθύνη του Δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου προς αποζημίωση, σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα. Η κατά το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Α.Κ. ευθύνη του Δημοσίου προς αποζημίωση για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας, που τους έχει ανατεθεί παρέχεται στις περιπτώσεις που η παράνομη συμπεριφορά συντελείται με εκτελεστές διοικητικές πράξεις των οργάνων του ή παραλείψεις προς έκδοση τέτοιων πράξεων, αλλά και από υλικές ενέργειες που τελέσθηκαν σε συνάρτηση προς την οργάνωση και λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας ή εξαιτίας τους, εφόσον όμως δεν συνδέονται με την ιδιωτική διαχείριση της περιουσίας του Δημοσίου, ούτε οφείλονται σε πταίσμα του οργάνου και αυτό ενήργησε εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων.

Συνεπώς, ακόμη και όταν επιδιώκεται αποζημίωση για παρανομία των οργάνων του Δημοσίου αλλά η επικαλουμένη ως παράνομη ενέργεια συντελέσθηκε μέσα στα πλαίσια ή έχει ως υπόβαθρο σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ή σύμβαση έργου, οι εντεύθεν διαφορές υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών Δικαστηρίων ( Α.Ε.Δ. 3/2004, Α.Π. 1607/... ).

Τέλος, το Π.Δ 407 /1980 "Περί του κυρίου διδακτικού προσωπικού και του τρόπου εκλογής αυτού εις το Πανεπιστήμιο και το Πολυτεχνείο Κρήτης" ( Φ.Ε.Κ. A 112 ) ορίζει στο άρθρο 5 ότι : "1.Επιστήμονες ανεγνωρισμένου επιστημονικού κύρους είτε κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος, είτε εξαιρετικής τεχνικής εμπειρίας δύναται να προσλαμβάνονται δια πράξεως του οικείου Πρυτάνεως ή του αντιστοίχου Οργάνου Διοικήσεως, εκδιδομένης μετ’ απόφαση της οικείας Σχολής, επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, δια την διεξαγωγή διδακτικού, ερευνητικού, επιστημονικού και οργανωτικού έργου καθοριζομένου δια της συμβάσεως. ... 2.

Η διάρκεια της συμβάσεως καθορίζεται μέχρις ενός Πανεπιστημιακού έτους κατά περίπτωση, αναλόγως προς τις ανάγκες της οικείας Σχολής, δύναται αύτη να ανανεούται ή να παρατείνεται, πλην όμως ο συνολικός χρόνος προσλήψεως δεν δύναται να υπερβεί τα τρία (3) Πανεπιστημιακά έτη. 3. Η απασχόληση των ανωτέρω δύναται να είναι πλήρης ή μερική... ".

Περαιτέρω, ο Νόμος 1566/1985 " Δομή και λειτουργία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως και άλλες διατάξεις " ( Φ.Ε.Κ. Α’ 167 ) ορίζει στο άρθρο 79 παρ. 6 περ. ιδ’ ότι : " Το άρθρο 5 του Π.Δ/τος 407/1980

"Περί του κυρίου διδακτικού προσωπικού ... του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου " ... εξακολουθεί να ισχύει και επεκτείνεται η ισχύς του στα νεοσύστατα πανεπιστήμια Αιγαίου, Ιονίου και Θεσσαλίας, καθώς και σε κάθε νεοϊδρυόμενο τμήμα όλων των Α.Ε.Ι. της Χώρας. Για τους προσλαμβανομένους σύμφωνα με το άρθρο αυτό δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1 και 3 του Νόμου 1256/1982 " ( Ε.Σ. 193/2011 ).

Στο άρθρο 105 εδ. α του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα ορίζεται ότι : "Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή παράλειψη έγινε κατά παράβαση διατάξεως που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος" και στο άρθρο 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Α.Κ.

ορίζεται ότι : " Οι διατάξεις των δύο προηγουμένων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των Δήμων, των Κοινοτήτων ή των άλλων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων, που βρίσκονται στην υπηρεσία τους ". Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, για να στοιχειοθετηθεί ευθύνη του Δημοσίου ή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου ( Ν.Π.Δ.Δ. ) προς αποζημίωση, απαιτείται παράνομη πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια ή παράλειψη υλικής ενέργειας οργάνων του Δημοσίου ή του Ν.Π.Δ.Δ.

κατά την άσκηση της ανατεθειμένης σε αυτά δημόσιας εξουσίας, επίκληση και απόδειξη συγκεκριμένης ζημίας, καθώς και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης πράξεως ή παραλείψεως ή υλικής ενέργειας ή παραλείψεως υλικής ενέργειας και της επελθούσας ζημίας. Σε περίπτωση συνδρομής των προϋποθέσεων εφαρμογής των διατάξεων αυτών, το Δημόσιο και τα Ν.Π.Δ.Δ.

υποχρεούνται να αποκαταστήσουν κάθε θετική ή αποθετική ζημία, τα δε δικαστήρια της ουσίας μπορούν, επιπλέον, να επιδικάσουν σε βάρος τους χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα ( Α.Π. 2261/2013, Σ.τ.Ε. 1759/2012).

Στη προκειμένη περίπτωση το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, δέχθηκε τα ακόλουθα: Το μήνα Ιούνιο του έτους 2006 το πρώτο εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία " ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ …" ενδιαφερόταν να προσλάβει σύμφωνα με το Π.Δ 407/1980 επιστήμονες αναγνωρισμένου επιστημονικού κύρους κατόχων διδακτορικού διπλώματος, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, με πλήρη ή μερική απασχόληση, ή με σύμβαση μισθώσεως έργου, για τη διεξαγωγή διδακτικού, επιστημονικού και οργανωτικού έργου, που θα καθοριζόταν και θα εξειδικευόταν αναλυτικά με την σύμβαση προσλήψεως.

Οι προσλήψεις αυτές θα κάλυπταν ανάγκες μαθημάτων των Τμημάτων, μεταξύ δε αυτών και του Τμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας και δη του μαθήματος της Ιατρικής Φυσικής - Ακτινοβιολογίας τόσο κατά το χειμερινό, όσο και κατά το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2006 - 2007. Για το σκοπό αυτό στις 29-6-2006 δημοσιεύθηκε πρόσκληση εκδηλώσεως σχετικού ενδιαφέροντος σύμφωνα με την οποίαν οι ενδιαφερόμενοι θα έπρεπε να υποβάλουν σχετική αίτηση μέχρι την Τρίτη 18-7-2006 στην οποίαν να αναφέρουν το μάθημα ή τα μαθήματα που επιθυμούσαν να διδάξουν και να επισυνάψουν στην αίτησή τους αυτή τα εξής : 1.

Συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα. 2. Υπόμνημα για τις σπουδές και την επιστημονική τους δραστηριότητα. 3. Επικυρωμένα αντίγραφα των τίτλων σπουδών τους. 4. Υπεύθυνη δήλωση του Νόμου 1599/1986 περί του εάν κατέχουν ή όχι δεύτερη απασχόληση στο Δημόσιο Τομέα ή σε Κρατικά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου, ή στους φορείς Τ.Α.

και του Δημοσίου Τομέα ή σε διεθνείς οργανισμούς, ή σε οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική απασχόληση ή συνταξιοδοτούνται από τους ανωτέρω φορείς. Επίσης, όσοι από τους υποψηφίους κατείχαν και άλλη θέση στο Δημόσιο, σε Ν.Π.Δ.Δ. ή σε Ν.Π.Ι.Δ. ή στον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα θα έπρεπε να εξασφαλίσουν από την υπηρεσία τους άδεια απουσίας, ενώ όσοι δεν ήταν δημόσιοι υπάλληλοι ή μέλη Δ.Ε.Π.

άλλων Α.Ε.Ι. θα έπρεπε να υποβάλουν, σύμφωνα με την ανωτέρω πρόσκληση - προκήρυξη, πλην των άλλων πιστοποιητικών και " πιστοποιητικό ( τύπου A ) του αρμοδίου Στρατολογικού Γραφείου, από το οποίο να προκύπτει ότι ο υποψήφιος δεν είχε στρατολογικές ή χρηματικές υποχρεώσεις ή ότι είχε απαλλαγεί νόμιμα από αυτές.

Το διδακτικό - επιστημονικό - οργανωτικό έργο στο τμήμα της Ιατρικής Φυσικής - Ακτινοβολία θα διεξάγονταν σε δύο εξάμηνα ένα χειμερινό ( 2006 - 2007 ) και ένα εαρινό (2007 ) με ώρες εβδομαδιαίας διδασκαλίας τέσσερις ( 4 ). Για το ανωτέρω τμήμα υπέβαλαν αιτήσεις υποψηφιότητας εντός της προκαθορισμένης ημερομηνίας με αλφαβητική σειρά οι Χ.

Δ., Μ. Δ. ( ενάγων ), Π. Μ., Κ. Σ. και Ε. Τ.. Το Π.Δ/μα 407/1980 δεν προέβλεπε κάποια ειδική διαδικασία για την λήψη της σχετικής αποφάσεως από τα αρμόδια όργανα του πρώτου εναγομένου και για τον λόγο αυτόν ακολουθούνταν στις περιπτώσεις προσλήψεως προσωπικού σύμφωνα με το άρθρο 5 αυτού ( Π.Δ/μα 307/1980 ) αναλογικά η διαδικασία που ορίζονταν για την εκλογή μελών Δ.Ε.Π.

Ειδικότερα, η Γενική Συνέλευση Ειδικής Συνθέσεως όριζε ένα μέλος του Δ.Ε.Π. για την σύνταξη της εισηγήσεως με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των υποψηφίων. Η εισήγηση αυτή θα έπρεπε να περιλαμβάνει συγκριτική και γνωμοδοτική αξιολόγηση των ουσιαστικών προσόντων των υποψηφίων και δεν ήταν δεσμευτική για την ως άνω Γενική Συνέλευση.

Εισηγητής στην περίπτωση της προαναφερομένης προσκλήσεως για εκδήλωση ενδιαφέροντος ορίσθηκε ο καθηγητής Κ. Κ., Αναπληρωτής Καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου της Ιατρικής Φυσικής - Ακτινοβιολογίας, ο οποίος, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του θα έπρεπε, κατά την εισήγησή του, να χρησιμοποιήσει ποιοτικά και αμιγώς επιστημονικά κριτήρια πλήρως αποδεκτά από την πανεπιστημιακή κοινότητα ενιαία για όλους τους υποψηφίους, χωρίς να έχει αρμοδιότητα να εξετάσει εάν οι υποψήφιοι είχαν προσκομίσει τα απαιτούμενα από την πρόσκληση - προκήρυξη πιστοποιητικά, αφού αυτά θα ελέγχονταν από τις διοικητικές υπηρεσίες του Πανεπιστημίου και την αρμόδια Γενική Συνέλευση, η οποία και θα αποφάσιζε για τα πρόσωπα που θα επιλέγονταν.

Ο ανωτέρω εισηγητής με το από 21-8-2006 έγγραφό του, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Τμήματος Ιατρικής με αριθμό πρωτοκόλλου .../30-8-2006, έκρινε ότι από τα πρόσωπα, που υπέβαλαν υποψηφιότητα μόνον ο Π. Μ. δεν ήταν επιλέξιμος για υποψήφιος. Από τους λοιπούς υποψηφίους που ήταν επιλέξιμοι ο Ι. Τ. είχε λάβει το διδακτορικό του δίπλωμα στις 15-3-2006 από το Τμήμα Ιατρικής Σχολή Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Ο δεύτερος Χ. Δ. είχε λάβει το διδακτορικό του δίπλωμα στις 14-12-2004 από το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Πατρών και ο τρίτος, ενάγων είχε λάβει το διδακτορικό του δίπλωμα στις 18-10-2002 από το Τμήμα Ιατρικής Φυσικής της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. Σύμφωνα με το σχετικό πίνακα προσόντων που συνέταξε :

Ο Ι. Χ. Τ. διέθετε την ειδικότητα "Φυσικός Ιατρικής - Ακτινοφυσικός", η διδακτορική του διατριβή αφορούσε την Ιατρική Φυσική - MSc Ιατρική Φυσική και ήταν ερευνητής προγράμματος " ... ", είχε πραγματοποιήσει 4 ξενόγλωσσες εργασίες - δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά ιατρικής ακτινοφυσικής, 4 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια και 1 ανακοίνωση σε ελληνικό συνέδριο, 2 προσκεκλημένες ομιλίες σε διεθνή συνέδρια, διέθετε πολύ καλή διδακτική εμπειρία σε εργαστηριακές ασκήσεις Ιατρικής Φυσικής σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, συμμετείχε σε 4 ερευνητικά προγράμματα και τιμήθηκε από την ESTRO με το βραβείο καλύτερης ερευνητικής εργασίας για το έτος 2005.

Ο Χ. Δ. διέθετε την ειδικότητα " Φυσικός Ιατρικής - Ακτινοφυσικός ", η διδακτορική διατριβή αφορούσε την Ιατρική Φυσική - MSc Ιατρική Φυσική και ήταν ερευνητής προγράμματος " ... ", είχε πραγματοποιήσει 5 ξενόγλωσσες εργασίες - δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά ιατρικής ακτινοφυσικής, 19 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια και 12 ανακοινώσεις σε ελληνικά συνέδρια, είχε συμμετοχή σε 7 ερευνητικά προγράμματα και διέθετε συναφές ερευνητικό και διδακτικό σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο έργο.

Ο ενάγων διέθετε την ειδικότητα " Φυσικός Ιατρικής - Ακτινοφυσικός ", η διδακτορική του διατριβή αφορούσε την Ιατρική Φυσική - MSc Ιατρική Φυσική, διέθετε επαγγελματική εμπειρία ( Επιθεωρητής Εργασίας ), είχε αρθρογραφήσει 7 φορές σε διεθνή περιοδικά με σύστημα κριτών, 9 φορές σε ελληνικό περιοδικά, είχε πραγματοποιήσει 2 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια και 5 ανακοινώσεις σε ελληνικά συνέδρια, υπήρξε επιστημονικός και εργαστηριακός συνεργάτης Τ.Ε.Ι.

Λάρισας σε θέματα Φυσικής στο Τμήμα Τεχνολογίας Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών ( 20-9-1999 - 29-6-2001 ), ενώ το επιστημονικό του έργο εμφάνιζε οριακή συνάφεια με το αντικείμενο της ακτινοβολίας. Σύμφωνα με την διατυπωθείσα στο ανωτέρω έγγραφο κρίση του, το οποίο κατατέθηκε στο τμήμα ιατρικής στις 30-8-2006 ( βλ.

προσκομιζόμενο με επίκληση έγγραφο του καθηγητή Κ. Κ. με αριθμό πρωτοκόλλου .../30-8-2006 ), ο εισηγητής καθηγητής κατέταξε τους υποψηφίους που κρίθηκαν επιλέξιμοι με την εξής σειρά : 1ο τον Ι. - Χ. Τ., 2ο τον Χ. Δ., 3ο τον Μ. Δ. ( ενάγοντα ) και 4ο τον Κ. Σ., πρότεινε δε για το χειμερινό εξάμηνο τον Ι. Τ. και για το εαρινό εξάμηνο τον Χ.

Δ., καθόσον κατά την κρίση του οι ανωτέρω κάλυπταν τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Η ανωτέρω εισήγηση έγινε δεκτή από τα αρμόδια όργανα του εναγομένου και εκδόθηκαν στην συνέχεια : α ) η από 4-10-2006 απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, β ) η υπ’ αριθμ. ...-2-2007 και η υπ’ αριθμ. ...-3-2007 απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου και γ ) οι υπ’ αριθμ. .../4-9-2006 και .../8-3-2007 πρυτανικές πράξεις με τις οποίες αποφασίσθηκε η πρόσληψη των ανωτέρω με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για τη διδασκαλία του μαθήματος " Ιατρική Φυσική - Ακτινοβολία " κατά τα ως άνω εξάμηνα.

Ωστόσο, ο Ι. - Χ. Τ., ο οποίος σημειωτέον ανέλαβε αμέσως τα καθήκοντά του, ήτοι πριν ακόμη εκδοθούν οι προαναφερόμενες αποφάσεις και πράξεις των αρμοδίων οργάνων του πρώτου εναγομένου και πριν υπογράφει η σχετική σύμβαση, κατά το χρόνο της προσλήψεώς του δεν είχε εκπληρώσει την στρατιωτική του υποχρέωση, ούτε είχε νομίμως απαλλαγεί από αυτήν, αφού όπως προκύπτει από το υπ’ αριθμ. .../10-11-2006 πιστοποιητικό τύπου Α του Σ.Γ.

Δυτικής Αττικής, στις 4-10-2002 είχε λάβει παράταση της αναβολής κατατάξεώς του μέχρι τις 31-12-2006 υπό την ιδιότητα του μεταπτυχιακού φοιτητή για λήψη διδακτορικού διπλώματος στην Ιατρική Φυσική του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, και κατά την ημέρα της συντάξεως του άνω πιστοποιητικού δεν είχε εκπληρώσει την στρατιωτική του υποχρέωση και υπείχε τέτοια υποχρέωση.

Ο ως άνω υποψήφιος, όπως προκύπτει από το με αριθμό πρωτοκόλλου .../30-8- 2007 πιστοποιητικό τύπου Α του Σ.Γ. Δυτικής Αττικής, προσκομιζόμενο και επικαλούμενο από το πρώτο εναγόμενο, κατετάγη στο Κ.Ε.Π.Α.Λ. στις 6-2-2007 δυνάμει της ...-12-2006/Γ.Ε.Ν./Δ.Σ.Λ./11 στις 29-5-2007 απολύθηκε από το Ν.Σ./Δ.Δ. ως ναύτης με ειδικότητα Τ/Π.Β., ενώ στις 21-6-2007 μεταφέρθηκε στους υπόχρεους μειωμένης θητείας 9μηνης διάρκειας για οικογενειακούς λόγους και εξαγόρασε το υπόλοιπο της θητείας του.

Ο Χ. Δ., όπως προκύπτει από το υπ’ αριθμ. .../8-7-2004 πιστοποιητικό τύπου Β του Α Σ.Γ. Αθηνών, είχε εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις και δεν υπείχε καμία στρατιωτική υποχρέωση. Με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά ο Ι. - Χ. Τ. δεν έπρεπε να προσληφθεί, καθόσον, στο πρόσωπο του, συνέτρεχε σχετικό κώλυμα, που ήταν η μη εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων ή η μη νόμιμη απαλλαγή του από αυτές, αφού βρισκόταν εκτός ενόπλων δυνάμεων όχι γιατί είχε απαλλαγεί από την στράτευση, αλλά για άλλο νόμιμο λόγο, που ήταν η αναβολή στρατεύσεως.

Ο ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου ότι το υπ’ αριθμ. .../10-11- 2006 πιστοποιητικό τύπου Α του στρατολογικού γραφείου Δυτικής Αττικής του Γ.Ε.Ε.Θ.Α., που προσκομίσθηκε από τον ως άνω Ι. Τ. περί του ότι κατά τον χρόνο της προσλήψεώς του βρισκόταν " εκτός των τάξεων των Ενόπλων Δυνάμεων τυχών αναβολής κατατάξεως μέχρι την 31-12-2006 ως μεταπτυχιακός φοιτητής για την λήψη διδακτορικού διπλώματος στην Ιατρική Φυσική του Τμήματος της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών " αποτελούσε δικαιολογητικό έγγραφο νόμιμης, σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ. 1 β του Νόμου 3421/2005 απαλλαγής του από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις πρέπει να απορριφθεί, καθόσον πέραν του ότι το προαναφερόμενο πιστοποιητικό φέρει ημερομηνία πολύ μεταγενέστερη της αναλήψεως υπηρεσίας εκ μέρους του Ι.

Τ.υ, ο εν λόγω υποψήφιος δεν ενέπιπτε στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 1 β του Νόμου 3421/2005, σύμφωνα με τις οποίες αναβάλλεται η κατάταξη στις Ένοπλες Δυνάμεις των στρατευσίμων, οι οποίοι, κατά την ημερομηνία που υποχρεούνται για κατάταξη είναι κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος που διαπρέπουν σε επιστημονικές εργασίες ή έρευνες στο εξωτερικό, καθόσον κατά τους όρους της παραγράφου 3 του ανωτέρω άρθρου για να τύχει εφαρμογής η προαναφερομένη διάταξη απαιτούνταν η κατοχή από τον υποψήφιο διδακτορικού διπλώματος και επιπλέον απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας μετά από εισήγηση ειδικής επιτροπής, η οποία στην προκειμένη περίπτωση δεν αποδείχθηκε ότι είχε εκδοθεί, επιπλέον η αναβολή της στρατεύσεώς του είχε δοθεί για την λήψη διδακτορικού στο εσωτερικό της χώρας ( βλ.

σχετική αναφορά στο προσκομιζόμενο με επίκληση υπ’ αριθμ. .../10-11-2006 πιστοποιητικό τύπου Α του Σ.Γ. Δυτικής Αττικής ) και όχι στο εξωτερικό. Περαιτέρω, δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ότι από την ως άνω παράνομη ενέργεια των οργάνων του πρώτου εναγομένου ο ενάγων υπέστη ζημία, η οποία ανέρχεται στο ποσό, που θα αποκόμιζε, στα πλαίσια εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, εάν είχε προσληφθεί και απασχολούνταν κατά το χρονικό διάστημα από τις 1-9-2006 μέχρι τις 28-2-2007.

Και τούτο διότι σε περίπτωση που δεν επιλεγόταν και προσλαμβανόταν ο ως άνω Ι. Τ. θα επιλεγόταν και θα προσλαμβανόταν μετά βεβαιότητας ο ενάγων εφόσον κρίθηκε επιλέξιμος, στο σχετικό πίνακα κατατάξεως που συντάχθηκε από τη Γ.Σ. του Ιατρικού Τμήματος του πρώτου εναγομένου μετά την συγκριτική αξιολόγηση των ουσιαστικών του προσόντων κατέλαβε την τρίτη θέση και ο Χ.

Δ., ο οποίος είχε καταταγεί δεύτερος στον ανωτέρω πίνακα είχε καταλάβει την θέση του συμβασιούχου διδάσκοντος για το εαρινό εξάμηνο. Σε αντίθετη κρίση ως προς το ανωτέρω ζήτημα δεν μπορεί να οδηγηθεί το Δικαστήριο από το γεγονός ότι για τα υπόλοιπα μαθήματα που διδάχθηκαν και στα δύο εξάμηνα του ακαδημαϊκού έτους 2006 - 2007 μόνον στο μάθημα της Ιατρικής Φυσικής - Ακτινοβολίας προσλήφθηκε διαφορετικό πρόσωπο ως διδάσκων στο χειμερινό απ’ ό,τι στο εαρινό εξάμηνο, καθόσον, όπως προέκυψε, ήταν σύνηθες στην ακαδημαϊκή κοινότητα να μοιράζονται οι προσλαμβανόμενοι με βάση το Π.Δ/μα 407 /1980 στα δύο εξάμηνα έτσι ώστε να δίδεται η δυνατότητα αποκτήσεως εκπαιδευτικής πείρας σε περισσότερα πρόσωπα, που ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν ακαδημαϊκή καριέρα, για τον λόγο δε αυτόν η Γενική Συνέλευση του Τμήματος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αποφάσισε, μετά από σχετική εισήγηση του Αναπληρωτή Καθηγητή Κ.

Κ., να προσληφθούν δύο διαφορετικοί διδάσκοντες στην συγκεκριμένη θέση.

Συνεπώς, ο ενάγων δικαιούται, στα πλαίσια των διατάξεων των άρθρων 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Α.Κ. και 914 του Α.Κ., αποζημίωση για την ζημία, που υπέστη από την ως άνω παράνομη ενέργεια των οργάνων του πρώτου εναγομένου. Λαμβάνοντας δε υπόψη, ότι οι νόμιμες αποδοχές της βαθμίδος του λέκτορα ανέρχονταν το έτος 2006 στο ποσό των 1.580 ευρώ και το έτος 2007 στο ποσό των 1.618 ευρώ και οι νόμιμες αποδοχές του προσλαμβανόμενου βάσει του άρθρου 5 του Π.Δ/τος 407/1980 σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.

Κ.Υ.Α. Φ.Ε.Κ. 947Β/28-6-2004 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Π.Δ/τος 407 /1980 και την καταρτισθείσα μεταξύ του Ι. Τ. και του πρώτου εναγόμενου σύμβαση ανέρχονταν στα 4/8 των μηνιαίων αποδοχών της βαθμίδος του λέκτορα, ήτοι από τις 1-9-2006 στο ποσό των ( 1.580 ΕΥΡΩ X 4/8 ) 790 ΕΥΡΩ και από τις 1-1-2007 στο ποσό των ( 1.618 ΕΥΡΩ X 4/8 ) 809 ΕΥΡΩ, η αποζημίωση αυτή του ενάγοντος ανέρχεται στο ποσό των 6.312,43 ΕΥΡΩ, στο οποίο περιλαμβάνονται τα κάτωθι ποσά :

α ) το ποσό των ( 790 ΕΥΡΩ X 4 μήνες + 809 ΕΥΡΩ X 2 μήνες = ) 4.778 ΕΥΡΩ, το οποίο θα ελάμβανε ως νόμιμες αποδοχές από τις 1-9-2006 έως τις 28-2-2007, β ) το ποσό των { ( 35 ΕΥΡΩ μηνιαίως X 6 = ) 210 ΕΥΡΩ X 4/8 = } 105 ΕΥΡΩ το οποίο θα ελάμβανε ως επίδομα οικογενειακής παροχής, αφού όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο με επίκληση υπ’ αριθμ. ...30- 3-2010 πιστοποιητικό οικογενειακής καταστάσεως ο ενάγων κατά το ως άνω κρίσιμο χρονικό διάστημα ήταν έγγαμος ( άρθρο 11 του Νόμου 3205/2003 ), γ ) το ποσό των {( 18 X 2 = 36 X 6 = ) 216 ΕΥΡΩ X 4/8 = } 108 ΕΥΡΩ το οποίο θα ελάμβανε ως επίδομα τέκνων, αφού όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο πιστοποιητικό οικογενειακής καταστάσεως ο ενάγων, κατά το κρίσιμο ως άνω χρονικό διάστημα, είχε δύο τέκνα τα οποία ως γεννηθέντα στις 18-6-2001 και 26-8-2003, αντίστοιχα, ήσαν ανήλικα ( άρθρο 11 του Νόμου 3205/2003 ), δ ) το ποσό των { ( 825,5 ΕΥΡΩ ( 790 ΕΥΡΩ + 17,5 ΕΥΡΩ + 18 ΕΥΡΩ ) X 0,5137 = ) 424 ΕΥΡΩ + ( 424 ΕΥΡΩ X 0,041666 ) 17,6 = } 441,60 ΕΥΡΩ, το οποίο θα ελάμβανε ως αναλογία δώρου Χριστουγέννων του έτους 2006 ( Υ.Α. 19040/81, Φ.Ε.Κ.

Β’ 742/9-12-1981 ), ε ) το ποσό των { ( 844,5 ΕΥΡΩ ( 809 ΕΥΡΩ + 17,5 ΕΥΡΩ + 18 = ) X 0,24582 = ) 207,5 ΕΥΡΩ + ( 207,5 ΕΥΡΩ X 0,041666 = ) 8,64 = } 216,14 ΕΥΡΩ, το οποίο θα ελάμβανε ως αναλογία δώρου Πάσχα του έτους 2007 και στ ) το ποσό των { 844,5 ΕΥΡΩ ( 809 ΕΥΡΩ + 17,5 ΕΥΡΩ + 18 = ) X 12/25 =} 405,36 ευρώ, το οποίο θα ελάμβανε ως επίδομα αδείας του έτους 2007. Τέλος, το Δικαστήριο, εκτιμώντας τα πραγματικά περιστατικά, που προεκτέθηκαν, έκρινε, ότι ο ενάγων, από την προεκτεθείσα παράνομη συμπεριφορά των οργάνων του πρώτου εναγομένου, υπέστη ηθική βλάβη και τούτο διότι η κατά τα ανωτέρω, παράνομη μη πρόσληψή του είχε ως αποτέλεσμα, συνδεόμενο με αυτή με αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο, την προσβολή του δικαιώματός του να αποκτήσει διδακτική εμπειρία, η οποία θα του επέτρεπε να θέσει στο μέλλον υποψηφιότητα για την είσοδό του στην ακαδημαϊκή κοινότητα, την αμφισβήτηση της επαγγελματικής του διαδρομής, την προσβολή της φήμης και της προσωπικότητάς του ως ειδικευμένου επιστήμονα στην ακτινοφυσική και τη μείωση του κύρους του, αλλά και της εκτιμήσεως και σεβασμού που απολάμβανε μεταξύ των συναδέλφων του αφού αμφισβητήθηκαν τα επιστημονικά του προσόντα και στο επαγγελματικό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Επιπλέον, ...ο ενάγων ένοιωσε πικρία και απογοήτευση από την παραμονή του εκτός της ακαδημαϊκής κοινότητας και ταλαιπωρήθηκε ψυχικά καθώς προσέφυγε επανειλημμένες φορές σε κρατικούς φορείς ( Υπουργό Παιδείας, Συνήγορο του πολίτη κ.λ.π. ) για τη δικαίωσή του. Για την αποκατάσταση της ως άνω ηθικής του βλάβης ο ενάγων δικαιούται χρηματικής ικανοποιήσεως, το ύψος της οποίας πρέπει να καθορισθεί στο χρηματικό ποσό των 5.000 ευρώ, το οποίο, με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και της λογικής, το είδος και το μέγεθος της επελθούσας σ’ αυτόν προσβολής, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εχώρησε η κατά τα ανωτέρω παρανομία, καθώς και την κοινωνική κατάσταση των διαδίκων κρίνεται εύλογο.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφασή του δέχθηκε ότι ο ενάγων παρά την κατά τα άνω αντίθετη με τους όρους της προκηρύξεως πρόσληψη του Ι. Τ., δεν θα προσλαμβανόταν στην συγκεκριμένη θέση εσφαλμένως εκτίμησε τις σχετικές αποδείξεις, γι’ αυτό και πρέπει κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της να γίνει δεκτή η από 30-10-2009 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...-10-2009 ( αριθμός καταθέσεως δικογράφου ...-10-2011 ) έφεση, ως βάσιμη και στην ουσία της, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και αφού κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο και δικασθεί εκ νέου η αγωγή ( άρθρο 535 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. ), να γίνει αυτή εν μέρει δεκτή ως βάσιμη στην ουσία της και να υποχρεωθεί το πρώτο εναγόμενο, να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των ( 4.778 ΕΥΡΩ + 105 ΕΥΡΩ + 108 ΕΥΡΩ + 441,6 ΕΥΡΩ = ) 5.432,6 ΕΥΡΩ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του πρώτου εναγομένου, να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των ( 216,14 ΕΥΡΩ + 405,36 ΕΥΡΩ + 5.000 ΕΥΡΩ = ) 5.621,5 ΕΥΡΩ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση".

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ. επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα ή απαράδεκτο ή έκπτωση από το δικαίωμα, που προέρχεται από παράβαση δικονομικής διατάξεως ( ΟλΑΠ 1/1999, ΑΠ 1384/2015, ΑΠ 1385/2015 ).

Στη προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία " ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ … " με τους πρώτο, τρίτο και δεύτερο λόγους της αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις από το άρθρο 559 αριθμ. 14 του ΚΠολΔ πλημμέλειες. Οι επικαλούμενες πλημμέλειες συνίστανται στο ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν απέρριψε την εναντίον του αγωγή :

α ) λόγω ελλείψεως παθητικής νομιμοποιήσεως και β ) λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος και γ) της έλλειψης δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων. Όμως, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ορθώς δέχθηκε την ύπαρξη της παθητικής νομιμοποιήσεως του αναιρεσείοντος και την ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος του αναιρεσιβλήτου προς άσκηση της ένδικης αγωγής αποζημιώσεως.

Όσον αφορά δε την έλλειψη δικαιοδοσίας για την εκδίκαση της ένδικης υποθέσεως σημειώνονται ειδικότερα τα ακόλουθα: Στη προκειμένη περίπτωση, με την αγωγή του ενάγοντος, που ζητάει αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης με βάση τις διατάξεις του άρθρου 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Α.Κ., εισήχθη διαφορά, που στηρίζεται σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, η δε επικαλουμένη ως παράνομη ενέργεια των οργάνων του πρώτου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ.

φέρεται να συντελέσθηκε μέσα στα πλαίσια και με υπόβαθρο την σχέση αυτή, δεδομένου ότι, κατά το άρθρο 5 του Π.Δ 407/1980, ήταν επιτρεπτή η πρόσληψη επιστημόνων αναγνωρισμένου επιστημονικού κύρους με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για τη διεξαγωγή διδακτικού, ερευνητικού, επιστημονικού και οργανωτικού έργου με την προϋπόθεση της εκδόσεως σχετικής πράξεως του Πρύτανη ή του αντιστοίχου οργάνου διοικήσεως, κατόπιν αποφάσεως της οικείας Σχολής.

Ενόψει τούτου, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, για την εκδίκαση της ανωτέρω αγωγής δικαιοδοσία, βάσει του άρθρου 94 παρ. 2 του Συντάγματος, έχουν τα πολιτικά Δικαστήρια, ενώ το απρόσβλητο της εκδοθείσας σχετικώς ατομικής διοικητικής πράξεως βάσει της οποίας καταρτίσθηκε η αναφερομένη στην αγωγή σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και στα πλαίσια της οποίας φέρεται να συντελέσθηκε η επικαλουμένη από τον ενάγοντα παράνομη ενέργεια των οργάνων του πρώτου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ., δεν εμποδίζει στα πολιτικά δικαστήρια τον παρεμπίπτοντα έλεγχο της διοικητικής αυτής πράξεως, ούτε αναιρεί την, κατά το ιδιωτικό δίκαιο τυχόν, παρανομία, η οποία είναι δυνατό να απορρέει από αυτήν.

Επομένως ορθώς το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο με την ανωτέρω απόφασή του δέχθηκε, ότι η ένδικη διαφορά υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών και όχι των διοικητικών δικαστηρίων. Επομένως, οι ως άνω λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμοι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ.

ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίον συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναιρέσεώς μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν αυτός δεν παραβιάσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου έννοια διαφορετική από την αληθινή ( Ολ. Α.Π. 2/2013, Ολ. Α.Π. 7/2006, Ολ. Α.Π. 36/1988, Α.Π. 1632/2013 ). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών γεγονότων, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση ( Α.Π. 625/2008, Α.Π. 38/2008 ).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της διατάξεως του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος, από αυτήν, λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ( έλλειψη αιτιολογίας ) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του ( ανεπαρκής αιτιολογία ) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους ( αντιφατική αιτιολογία ).

Στη προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης και τον πρώτο πρόσθετο λόγο αυτής επικαλείται, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα σ’ αυτούς, τις πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθμό 1 και 19 ΚΠολΔ. Όπως προκύπτει από τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο με την προσβαλλόμενη:

α) δεν αναφέρει αν το Πανεπιστήμιο με την κατάταξη του ενάγοντος υποψηφίου στην τρίτη θέση στον πίνακα προσόντων είχε δέσμια υποχρέωση με βάση τα προσόντα του να τον προσλάβει, με δεδομένο ότι υστερούσε έναντι των δύο πρώτων στα Ακαδημαϊκά προσόντα για την προκηρυχθείσα θέση, β) δεν αναφέρει αν ο Αναπληρωτής Καθηγητής Κ.

Κ. είχε αρμοδιότητα να εξετάσει εάν υποψήφιοι είχαν εκπληρώσει ή μη τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις γ) δεν αναφέρει την αιτιώδη συνάφεια που υπάρχει μεταξύ της συμπεριφοράς του Καθηγητή Κ. Κ., που ερεύνησε τα ακαδημαϊκά (μόνο) προσόντα των υποψηφίων, και της φερόμενης στον ενάγοντα ζημίας δ) δεν προσδιορίζει τα συγκεκριμένα πρόσωπα "από τις διοικητικές υπηρεσίες του Πανεπιστημίου και την αρμόδια Γενική Συνέλευση", που φέρονται ότι παρανόμησαν, ε) δεν προσδιορίζει αν υπήρχε υποχρέωση των οργάνων του Πανεπιστημίου, ενόψει της εισήγησης του ως άνω καθηγητή, να προβούν στην πρόσληψη του ενάγοντος και δεν περιγράφει τη μορφή της υπαιτιότητάς αυτών, που είχε αποτέλεσμα την πρόσληψη του Ι. - Χ.

Τ., στ) δεν προσδιορίζει ποίο από τα όργανα του Πανεπιστημίου είναι αμέσως υπεύθυνο για το ότι ο Ι. - Χ. Τ. "ανέλαβε αμέσως τα καθήκοντα του, ήτοι πριν ακόμη εκδοθούν οι προαναφερόμενες αποφάσεις και πράξεις των αρμοδίων οργάνων του πρώτου εναγομένου και πριν υπογραφεί η σχετική σύμβαση". Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 ΑΚ, 104,105, 106 ΕισΝΑΚ και 38 Ν.3528/2007 και στερείται νόμιμης βάσης, διαλαμβάνοντας ανεπαρκείς αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο και ως εκ τούτου οι ως άνω λόγοι αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 είναι βάσιμοι.

Συνεπώς, ως προς την από 18.05.2015 αίτηση αναίρεσης του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία " Πανεπιστήμιο …" και των από 07.04.2016 προσθέτων λόγων αυτού, πρέπει η προσβαλλομένη απόφαση να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Τέλος, ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ.), πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, όπως καθορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

Β) ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΟ 25.05.2015 ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ Μ. Δ. Κατά το άρθ. 249 εδ. α` ΚΠολΔ, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται ολικά ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μίας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μίας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης, εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί, αυτεπάγγελτα ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την αναβολή της συζήτησης, εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διάταξης αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη παρά τη μη ρητή αναφορά της στο άρθ. 573 § 1 ΚΠολΔ μεταξύ των εφαρμοζομένων στην αναιρετική διαδικασία διατάξεων (αφού η απαρίθμηση στο άρθ. 573 ΚΠολΔ δεν είναι αποκλειστική) προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της εκκρεμούς ενώπιόν του διαφοράς εξαρτάται, εν όλω ή εν μέρει, από την επίλυση του νομικού ζητήματος που αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γένεση του επιδίκου δικαιώματος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού (ΑΠ 197/2015).

Στη προκειμένη περίπτωση, η διάγνωση της διαφοράς που διαλαμβάνεται στoυς λόγους της ένδικης αναίρεσης του Μ. Δ. και αφορούν το ύψος της επιδικαθείσης χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης εξαρτάται ολικά ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία της αδικοπραξίας και της ευθύνης του αναιρεσιβλήτου Ν.Π.Δ.Δ, που συνιστά αντικείμενο της πρώτης αναιρέσεως, που πρόκειται να κριθεί από το Τριμελές Εφετείο της Λάρισας, μετά την κατά τα άνω αναίρεση της 127/2015 αποφάσεως.

Συνεπώς, συντρέχει νόμιμη περίπτωση αναβολής (αναστολής), κατ` άρθ. 249 ΚΠολΔ, έκδοσης απόφασης, για την ένδικη αίτηση, και μάλιστα ως προς όλους τους λόγους αναίρεσης (με τους οποίους πλήττεται η απόφαση εωσότου εκδοθεί απόφαση για το ως άνω ζήτημα από το Τριμελές Εφετείο Λάρισας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Α) ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ` αριθμ. 127/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία καθορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Β) Αναβάλει τη συζήτηση επί της κρινόμενης από 25.05.2015 αίτησης αναίρεσης, εωσότου εκδοθεί απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης για το ζήτημα, που έχει παραπεμφθεί σ` αυτήν με την απόφαση του παρόντος Β2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δηµόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ