Supreme Court allows appeal against lower court's failure to consider specific evidence regarding property ownership titles.

Απόφαση 1627 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Ε.Σ.

Αριθμός 1627/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος…., που παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Των αναιρεσίβλητων:…... Εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξουσίους τους δικηγόρους Γεώργιο Σταθέα, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και Δημήτριο Μανιατόπουλο, ο οποίος δήλωσε ότι ο ….. ενηλικιώθηκαν και παρίστανται ατομικά και εκπροσωπούνται από ίδιους δικηγόρος

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27-7-1992 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Νάξου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/1994 προδικαστική,20/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 155/2001 προδικαστική,100/2004 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-7-2004 αίτησή του και με τους από 22-11-2005 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 30-1-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των από 26-7-2004 αιτήσεως αναιρέσεως και από 22-11-2005 προσθέτων λόγων αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο παριστάμενος πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή των, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 περ. γ΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, παρέλειψε να λάβει υπόψη του αποδεικτικά μέσα, τα οποία παραδεκτώς προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεώς του (Ολ. ΑΠ 42/2002). Για την ουσιαστική βασιμότητα του λόγου τούτου αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων αποδεικτικών μέσων.

Εν προκειμένω το Εφετείο βεβαιώνει, στην προσβαλλομένη απόφασή του, ότι την αποδεικτική του κρίση ότι "δεν αποδείχθηκε ότι το επίδικο ακίνητο περιλαμβάνεται στους τίτλους της θείας και δικαιοπαρόχων του αναιρεσείοντος) ................. ενόψει και του ότι σε κανένα από τα άλλα συμβόλαια, που προσκομίζονται και αφορούν τα όμορα με το επίδικο ακίνητα, δεν αναφέρεται ως όμορη ιδιοκτήτρια η .....

ή η άμεση δικαιοπάροχος αυτής ......", σχημάτισε, πλην άλλων, "από όλα τα έγγραφα, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι", μνημονεύει δε ειδικώς "τα συμβόλαια 385/1860, 7518/1916 και 1751/1921 των συμβολαιογράφων Καλλιόπης Π. Καραβία, Θήρας Σαράντου Λαουρή και Καλλίστης Γ. Αλαφούζου, αντιστοίχως". Παρά την ανωτέρω, όμως, βεβαίωση του Εφετείου, από όλο το περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν και τα αναφερόμενα στον τρίτο πρόσθετο λόγο (στοιχ.

Β.2) αποδεικτικά έγγραφα και συγκεκριμένως "τα συμβόλαια 17783/1901, 2427/1908 και 1976/1908 των συμβολαιογράφων Καλλιόπης Χριστοφόρου, Παπαδοπούλου, Θήρας Σαράντου Λαούρη και Αθηνών Ιωάννου Μαυρουδή, αντιστοίχως", τα οποία παραδεκτώς προσκόμισε και επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων και στο Πρωτοδικείο και στο Εφετείο και στα οποία αναφέρονται, κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, ως ιδιοκτήτες ομόρων προς το επίδικο ακινήτων οι δικαιοπάροχοι της ανωτέρω ..... "...., ...., κληρονόμοι ....

κλπ". Οι αμφιβολίες δε για την συνεκτίμηση (από το Εφετείο) και των πιο πάνω αποδεικτικών εγγράφων δημιουργούνται όχι μόνο από την παράλειψη χωριστής μνείας και ειδικής αξιολογήσεώς τους από το Εφετείο, που, αντιθέτως, μνημόνευσε ειδικώς τα προαναφερόμενα 385/1860, 7518/1916 και 1751/1921 συμβόλαια, αλλά και από το υπόλοιπο περιεχόμενο και τις σχετικές παραδοχές του Εφετείου, μεταξύ των οποίων και η ανωτέρω περί ομόρων του επιδίκου ιδιοκτητών και εκείνη, κατά την οποία οι δύο από τους μνημονευομένους στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση τίτλους ιδιοκτησίας (συμβόλαια 385/1860 και 7518/1916) αφορούν ακίνητο "που απέχει δέκα χιλιόμετρα περίπου από το επίδικο".

Επομένως, ο από την ανωτέρω διάταξη (άρθρ. 559 αριθ. 11 γ΄ Κ.Πολ.Δ) λόγος αναιρέσεως (τρίτος πρόσθετος, με στοιχ. Β.2), με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη των παραπάνω εγγράφων, πρέπει να γίνει δεκτός ως παραδεκτός και βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, στο δικαστήριο, που την εξέδωσε, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την 100/2004 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα αποτελείται από άλλους δικαστές από αυτούς, που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Σεπτεμβρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 10 Οκτωβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ