Supreme Court dismisses appeal on traffic accident damages, rejecting vague indirect violation claims.

Απόφαση 1625 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1625/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1. Ν. Λ. του Α. και 2. Χ. Λ. του Ν., κατοίκων αμφοτέρων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Αθανάσιο Γεωργιάδη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Λ. Γ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 2. Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Groupama-Φοίνιξ Α.Ε.Α.Ε." όπως μετονομάσθηκε η "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ Εμπορική Α.Ε.Α.Ε.", νομίμως εκπροσωπούμενη, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Λουκά Λουκόπουλο, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/3/2004 αγωγή του 1ου ήδη αναιρεσείοντος και την από 27-10-2004 αγωγή του 1ου ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8365/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 18069/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-9-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης ανέγνωσε την από 25-10-2011 έκθεση της κωλυομένης να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτου Βασιλικής Θάνου-Χριστοφίλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά το άρθρο 576 § 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.- Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τους αναιρεσείοντες υπ' αριθμ. .../11.11.2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης …, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την δικάσιμο της 4.11.2011 κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υπόθεσης για εκείνη της 19.10.2012, οπότε και πάλιν ανεβλήθη λόγω της αποχής των δικηγόρων για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια αυτών (αναιρεσειόντων) στον πρώτο των αναιρεσιβλήτων Λ. Γ. του Ι.. Επομένως, εφόσον αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 § 2 Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό και προς εκείνες των άρθρων 226 § 4 και 573 § 1 του ίδιου Κώδικα.-

ΙΙ.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις, στις οποίες περιλαμβάνεται η ευθεία παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου, όχι, όμως, και η εκ πλαγίου παραβίαση τέτοιου κανόνος με ανεπαρκή ή αντιφατική αιτιολογία της σχετικής απόφασης.

Κατά την έννοια του εδαφίου 1 του πιο πάνω άρθρου, η ευθεία παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου συντελείται όταν το δικαστήριο της ουσίας εφαρμόζει τέτοιο κανόνα, καίτοι, κατά τις παραδοχές της σχετικής απόφασής του, δεν υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή, αντιθέτως, όταν αυτό δεν εφαρμόζει τέτοιο κανόνα, παρά το ότι, κατά τις παραδοχές αυτές, υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις της εφαρμογής αυτού (ΑΠ 470/2007, ΑΠ 1072/1992).

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια της ευθείας παραβίασης κανόνα δικαίου, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, επιπλέον δε να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο ή μη της αγωγής, διότι μέσω των πραγματικών αυτών παραδοχών πραγματώνεται εκάστοτε η συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή του κανόνα ουσιαστικού δικαίου και μόνο ενόψει αυτών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναίρεσης.

Επομένως, ο μοναδικός, από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ., λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, το οποίο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι για την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος και τις εξ αυτού προκληθείσες υλικές ζημιές των δύο συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, είναι υπαίτια (αποκλειστικά) η δεύτερη των ήδη αναιρεσειόντων Χ.

Λ., η οποία οδηγούσε το ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί), ιδιοκτησίας του πρώτου εξ αυτών Ν. Λ. και απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσία την υπό του τελευταίου αυτού και ήδη πρώτου των αναιρεσειόντων από 3.3.2004 ασκηθείσα αγωγή, στρεφομένη κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων, ενώ έκανε δεκτή την υπό του πρώτου των αναιρεσιβλήτων Λ. Γ.

και κατά των ήδη αναιρεσειόντων στρεφομένη από 27.10.2004 αγωγή, κατά μεν το μέρος αυτού με το οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια της ευθείας παραβίασης του άρθρου 330 Α.Κ., είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, οφειλομένης στο ότι ουδόλως προσδιορίζεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η παραβίαση αυτή.

Δεν δύναται δε να θεωρηθεί ως προσδιορισμός της παραβίασης του προαναφερόμενου άρθρου του ΑΚ το ότι "..το Δικαστήριο της ουσίας παραβίασε με όσα δέχθηκε τη διάταξη του άρθρου 330 εδ. β' Α.Κ. κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σ' αυτή και απέδωσε αμέλεια στην δεύτερη από εμάς κατά την οδηγική της συμπεριφορά, ενώ όφειλε να κρίνει με όσα ανέλεγκτα αναιρετικώς δέχθηκε ότι δεν συνέτρεχε περίπτωση αμέλειας", διότι κατ' αυτό τον τρόπο πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατά δε το μέρος αυτού, με το οποίο αποδίδεται εκ πλαγίου παραβίαση, λόγω ανεπάρκειας, ασάφειας και αντιφατικότητας των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι επίσης απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι, όπως προαναφέρθηκε στη μείζονα σκέψη, η από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. παραβίαση κανόνα δικαίου αφορά μόνον την ευθεία και όχι και την εκ πλαγίου παραβίαση.

Τέλος, κατά το μέρος που ο μοναδικός αυτός λόγος της αναίρεσης τείνει να θεμελιωθεί επί της παράβασης των διδαγμάτων της κοινής πείρας, καθόσον αφορά την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στον ως άνω φερόμενο ως παραβιασθέντα κανόνα ουσιαστικού δικαίου, είναι ομοίως απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι έτσι γίνεται πράγματι προσπάθεια να πληγεί η περί πραγμάτων ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων μόνον της κατ' αντιμωλία δικαζόμενης και έχουσας καταθέσει προτάσεις δεύτερης των αναιρεσιβλήτων ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Φοίνιξ Μετρολάιφ Εμπορική Α.Ε.Α.Ε.", μετονομασθείσας ήδη σε "Groupama - Φοίνιξ Α.Ε.Α.Ε." (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16.9.2010 και με αριθμό κατάθεσης 3490/2010 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 18069/2010 απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ειδικής διαδικασίας αυτοκινήτων.- Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Φοίνιξ Μετρολάιφ Εμπορική Α.Ε.Α.Ε.", μετονομασθείσας ήδη σε "Groupama - Φοίνιξ Α.Ε.Α.Ε.", τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ