1624/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1624 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1624/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ Ποιν. Τμήμα-ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 140/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη - Εισηγητή και Γεώργιο Αναστασάκο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου A. S. του Α. και Z., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 85/2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου.

Το Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Μαρτίου 2016 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Κωνσταντινόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Η. Πλιώτα, με αριθμό 72/20-4-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠΔ, την με αρ.

…2016 αίτηση αναίρεσης του A. S. του Α.Ι. και Z., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, κατά της με αριθμό 85/2015 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ.1 έως 3, 474 παρ.1 και 507 παρ.1 του ΚΠΔ συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης, στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σ’ εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, και είκοσι ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία, πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 ΚΠΔ.

Επίδοση της απόφασης, για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες, απαιτείται μόνον όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, και δεν εκπροσωπήθηκε στη δίκη δια πληρεξουσίου δικηγόρου σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 3 του ΚΠΔ. Εκπρόθεσμη άσκηση του άνω ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ έκθεση γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.

Περαιτέρω, κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το Δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που έχει προσβληθεί και την καταδίκη του αναιρεσείοντος στα έξοδα, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ.

α’ του ίδιου Κώδικα, αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ’ αρ. 85/2015 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου, που δημοσιεύθηκε στις 5-11-2015, με παρόντα τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο A.

S. του A. και Z., ο τελευταίος καταδικάστηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως ογδόντα (82) δύο ετών και ενός(1) μηνός και ορίστηκε ως εκτιτέα ποινή κάθειρξη είκοσι πέντε (25) ετών, για κακουργηματική παράνομη μεταφορά αλλοδαπών και παράνομη είσοδο αλλοδαπού στη χώρα. Η απόφαση αυτή καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου στις 8-12-2015, με αύξοντα αριθμό ….

Κατ’ αυτής δε ο αναιρεσείων- κατηγορούμενος άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στις 10-3-2016, με δήλωση ενώπιον της Διευθύντριας του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, όπου εκρατείτο, δηλαδή την άσκησε μετά την πάροδο της ως άνω δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, χωρίς σ’ αυτή (δήλωση αναιρέσεως) να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνεται ν’ απορριφθεί η με αριθ. εκθ. 28/10-3-2016 αίτηση του A. S. του Α. και Z., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, κατά της με αρ. 85/2015 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου.

Και Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Η. Πλιώτας".

Αφού άκουσε

τον παραπάνω Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης αναίρεσης κατά αποφάσεως, όταν αυτή ασκείται με δήλωση που γίνεται σ’ ένα από τα αναφερόμενα στο άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ πρόσωπα, είναι δεκαήμερη, αρχόμενη από τη δημοσίευση της απόφασης παρόντος του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η εν λόγω προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώριση της καθαρογραφημένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο τελεσίδικων αποφάσεων της τρίτης παραγράφου του άρθρου 473 ΚΠοινΔ. Περαιτέρω, κατά τη συναγόμενη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου κατά την οποία "κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα", τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση της αίτησης για αναίρεση τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠοινΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρα 476 παρ. 1, 513 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠοινΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, παραδεκτώς επισκοπούμενα, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ’ αρ. 85/2015 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου, με την οποία ο αναιρεσείων S. (ον.) A. (επ.) κηρύχθηκε ένοχος στην κατ’ έφεση δίκη ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου 1) για μεταφορά, ως κυβερνήτης πλωτού μέσου, από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, πράξη από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για τους μεταφερόμενους ανθρώπους και επήλθε θάνατος ενός μεταφερόμενου προσώπου και 2) για παράνομη είσοδο αλλοδαπού στη χώρα και, με τη συνδρομή της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2 περ.

δ’ Π.Κ., καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως ογδόντα δύο (82) ετών και ενός (1) μηνός (εκτιτέα 25 έτη). Η ως άνω απόφαση δημοσιεύθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα στις 5 Νοεμβρίου 2015 και καταχωρίσθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ στις 8 Δεκεμβρίου 2015 με αυξ.

αριθμό …, όπως αυτό προκύπτει από την επί της αποφάσεως υπηρεσιακή βεβαίωση του καταχωρήσαντος Γραμματέα του Εφετείου Αιγαίου καθώς και από τη με ημερομηνία 21 Μαρτίου 2016 υπηρεσιακή βεβαίωση του ίδιου Γραμματέα. Παρά ταύτα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στην Αναπληρώτρια της Προϊσταμένης Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων εκπροθέσμως και συγκεκριμένα στις 10 Μαρτίου 2016, ημερομηνία συντάξεως της σχετικής, με αριθμό ενδίκων μέσων 20, εκθέσεως, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζόμενης στο άρθρο 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ δεκαήμερης προθεσμίας, χωρίς μάλιστα ο αναιρεσείων να επικαλείται στην έκθεση αναιρέσεως αυτή οποιονδήποτε λόγο ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

Με τα δεδομένα αυτά, και αφού διαπιστώνεται από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε, δια της γραμματέως του, στις 15 Ιουνίου 2016 ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος να προσέλθει και εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Μαρτίου 2016 αίτηση του S. A. του A. και Z. για αναίρεση της υπ’ αρ. 85/5-11-2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ