1620/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1620 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1620/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 15 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Π. συζ. Π. Μ., το γένος Δ. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Μ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξουσία δικηγόρο του Αιμιλία Φούντα, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Οκτωβρίου 2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8431/2009 οριστική απόφαση του ιδίου δικαστηρίου και 2867/2011 του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22 Νοεμβρίου 2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 23 Απριλίου 2012 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 946/22-11-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 2867/10.6.2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Η πληρεξουσία του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 946/22-11-2011 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 2867/10-6-2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο της 21ης-5-2012, κατά την οποία, παρισταμένης της αναιρεσείουσας μετά της πληρεξουσίας αυτής δικηγόρου Αργυρώς Χαραλαμποπούλου, αναβλήθηκε για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης (15-10-2012), της δημοσιεύσεως στην περίπτωση αυτή της περί αναβολής μη οριστικής αποφάσεως παρουσία των διαδίκων -ισοδυναμούσης με επίδοσή της (ΚΠολΔ 310 παρ.2). Κατά την εν λόγω όμως δικάσιμο (15-10-2012), κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ.1, 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της υποθέσεως αυτής, παρά την απουσία αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, με την κρινόμενη 946/22-11-2011 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 2867/10-6-2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με την 194915/9815/23-10-2008 αγωγή ο δι' αυτής ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος εδίωκε τη λύση του μετά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας γάμου τους για τον προβλεπόμενο από την ισχύουσα, πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο 14 παρ. 3 ν. 3719/2008, διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ λόγο του αμαχήτως τεκμαιρομένου ισχυρού κλονισμού των μεταξύ των διαδίκων συζύγων σχέσεων λόγω της συνεχούς επί τετραετία διαστάσεώς τους.

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά παραδοχή της, ερήμην της εναγομένης, η 8431/2009 απόφαση του Πολυμελούς πρωτοδικείου Αθηνών και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 1916/3-3-2010 έφεση της εναγομένης, η 2867/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση, ομοίως λόγω της ερημοδικίας της.

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα εκκαλούσα με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Ειδικότερα αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, κατά τρόπο εντελώς γενικό και αόριστο, ότι "παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου", ενώ παράλληλα ανεπιτρέπτως πλήττεται η ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση της ενσωματούμενης στην δευτεροβάθμια πρωτόδικης αποφάσεως ότι η έγγαμη σχέση των διαδίκων διασπάσθηκε κατά μήνα Φεβρουάριο του έτους 1996, με οριστική πρόθεση διακοπής της έγγαμης συμβιώσεως τους, και ότι η διάσταση, συνεχίσθηκε έκτοτε, χωρίς διακοπή, έως 28-9-2009, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση, πλήρεις και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες, σε κάθε περίπτωση, στις οποίες διαλαμβάνονται πραγματικά περιστατικά, τα οποία δικαιολογούσαν την κατ' ορθή εφαρμογή του άρθρου 1439 παρ.3 ΑΚ παραδοχή της κατά της αναιρεσείουσας απευθυνομένης αγωγής του αναιρεσίβλητου.

Επομένως ο διατυπούμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως αρνητικά αξιολογείται, προεχόντως ως απαράδεκτος. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που δεν κατάθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 1800,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 946/22-11-2011 αίτηση για αναίρεση της 2867/10-6-2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ