Legislator Case Law & Legislation
161/2015 AI generated

161/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 161/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece · Case Law (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Απόφαση 161 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 161/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Δ' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χα...

Legislator headnote

Placeholder

Keywords

Placeholder

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 161 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 161/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Φ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τρίγκα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σύριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-3-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3318/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1241/2013 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-9-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης διάβασε την από 17-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του υπό το αριθμητικό στοιχείο 3 τρίτου μέρους του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου της αναίρεσης και την απόρριψη των υπολοίπων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Στην προκειμένη περίπτωση, από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο έκρινε, ότι υπό τα δεκτά γενόμενα υπ' αυτού και λεπτομερώς στην εν λόγω απόφασή του εκτιθέμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, συνυπαίτιοι του επισυμβάντος στις 2.8.2006 στο 39,300 χιλιόμετρο της Νέας Εθνικής Οδού Πατρών - Πύργου αυτοκινητικού ατυχήματος, κατά το οποίο συγκρούσθηκαν το οδηγούμενο από τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσείοντα υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλο μοτοποδήλατο με το οδηγούμενο από τον μη εναγόμενο και μη μετέχοντα της παρούσας κατ' αναίρεση δίκης Γ. Ν. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που ανήκει στην ιδιοκτησία του και ήταν ασφαλισμένο κατά του κινδύνου γέννησης αστικής ευθύνης του για ζημίες προκληθείσες σε τρίτους κατά την κυκλοφορία του στην εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, ήσαν αμφότεροι οι ως άνω οδηγοί των συγκρουσθέντων οχημάτων και δη κατά ποσοστό 50% έκαστος τούτων. Ήδη δε με τα υπό τα αριθμητικά στοιχεία 1 και 2 δύο πρώτα μέρη του πρώτου σκέλους του πρώτου κατά σειρά λόγου της αναίρεσης και με τα υπό τα αριθμητικά στοιχεία 1 έως και 5 μέρη του δεύτερου σκέλους του ίδιου πιο πάνω πρώτου λόγου της αναίρεσης, που εκτίθενται (πρώτο και δεύτερο σκέλη) στις σελίδες 11, 12 και 13 του δικογράφου αυτής, προσάπτεται στο Εφετείο η επί των αριθμών 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. τείνουσα να θεμελιωθεί αναιρετική πλημμέλεια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβίασης των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 300 εδάφ. α', 330, 914, 929, 931, 932 ΑΚ, 10 Ν. 489/1976, 12 § 1, 17 §§ 3, 5, 8 περ. α' και 21 § 2 Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), συνισταμένη, αναφορικά με την κριθείσα ως υπάρχουσα συνυπαιτιότητα του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος, στο ότι οι, κατά τον αναιρεσείοντα, ελλείψεις και αντιφάσεις των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης "αποτελούν γεγονότα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, γιατί επηρεάζουν τόσο την ύπαρξη συνυπαιτιότητάς του, όσο και το ποσοστό επιβάρυνσής του" (σελ. 13 αναίρεσης). Τα εν λόγω δύο πρώτα σκέλη του πρώτου τούτου λόγου της αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως απαράδεκτα, διότι υπό το πρόσχημα της ευθείας και εκ πλαγίου παραβίασης των προαναφερομένων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων πλήττεται η περί πραγμάτων ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, αφού με αυτά (ερευνώμενα σκέλη) επισημαίνονται σφάλματα που αναφέρονται στην εκτίμηση αποδείξεων, το πόρισμα των οποίων είναι σαφές. Σε κάθε δε περίπτωση πρέπει τα ερευνώμενα αυτά σκέλη του πρώτου λόγου της αναίρεσης να απορριφθούν και ως αβάσιμα και τούτο διότι από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, αναφορικά με το θέμα της συνυπαιτιότητας του αναιρεσείοντος στο επισυμβάν αυτοκινητικό ατύχημα, διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν δυνατό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των ως άνω εφαρμοσθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, οι οποίες δεν παραβιάσθηκαν ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και το πόρισμα των οποίων, όπως προαναφέρθηκε, είναι σαφές.-

ΙΙ.- Για τον υπολογισμό της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 931 ΑΚ χρηματικής παροχής δεν έχουν εφαρμογή τα ισχύοντα επί της αξίωσης αποζημίωσης του άρθρου 929 του ίδιου Κώδικα, όπου για τον καθορισμό αυτής προσδιορίζεται κατ' αρχήν το ύψος της θετικής και αποθετικής ζημίας του παθόντος βλάβη του σώματος ή της υγείας του και το ποσοστό αυτής μειώνεται κατά το ποσοστό της συνυπαιτιότητας του τελευταίου, αφού η χρηματική παροχή της πρώτης των προαναφερομένων διατάξεων δεν αποτελεί αποζημίωση, δεν συνδέεται δηλαδή με συγκεκριμένη μελλοντική περιουσιακή ζημία, αλλά δίδεται για το γεγονός και μόνο της αναπηρίας ή παραμόρφωσης και προσδιορίζεται κατά την εύλογη κρίση του δικαστηρίου, με βάση το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμόρφωσης αφενός και την ηλικία του παθόντος αφετέρου, καθώς και με συνεκτίμηση του ποσοστού συνυπαιτιότητας του τελευταίου στην πρόκληση της αναπηρίας ή της παραμόρφωσής του, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της κατά τη διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ αξίωσης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης (ΑΠ 765/2007, ΑΠ 525/2007).- Στην προκειμένη περίπτωση, με το υπό το αριθμητικό στοιχείο 3 τρίτο μέρος του πρώτου σκέλους του προαναφερόμενου στην με αριθμό ένα λατινικό (Ι) σκέψη της παρούσας πρώτου λόγου της αναίρεσης, προσάπτεται στο Εφετείο η αναιρετική πλημμέλεια της εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 931 ΑΚ, συνισταμένης στο ότι το κριθέν ως επιδικαστέο σ' αυτόν (ενάγοντα - αναιρεσείοντα) με βάση το ανωτέρω άρθρο χρηματικό ποσό απαραδέκτως μειώθηκε κατά το από 50% ποσοστό της συνυπαιτιότητάς του στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος. Το εν λόγω τρίτο μέρος του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου της αναίρεσης, που θεμελιώνεται στο άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να γίνει δεκτό ως βάσιμο και τούτο διότι από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει πράγματι η εν λόγω αναιρετική πλημμέλεια (βλ. πρώτη σελίδα δέκατου φύλλου απόφασης).- I

ΙΙ.- Με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 8 εδάφ. β' του Κ.Πολ.Δ. δεύτερο κατά σειρά λόγο της αναίρεσης, προσάπτεται στο Εφετείο η αναιρετική πλημμέλεια του ότι δεν έλαβε υπόψη του τα διαλαμβανόμενα στον τέταρτο λόγο (υπό στοιχείο Δ) της από 28.9.2011 έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος, τα οποία αφορούν τα σημεία του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ ζημιογόνου οχήματος του Γ. Ν., με τα οποία προσέκρουσε αυτό επί του δικύκλου μοτοποδηλάτου που οδηγούσε ο ήδη αναιρεσείων, πράγμα το οποίο ασκεί ουσιώδη επιρροή στο θέμα της συνυπαιτιότητάς του (αναιρεσείοντος) στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος και τούτο διότι ο λόγος έφεσης συνιστά "πράγμα", υπό την έννοια του άρθ. 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, μόνον εάν περιέχει αυτοτελή ισχυρισμό, ενώ τα επικαλούμενα από τον αναιρεσείοντα - ενάγοντα, προς θεμελίωση του λόγου τούτου, δεν συνιστούν αυτοτελή ισχυρισμό, αλλά απλώς άρνηση της υπό της εναγομένης - νυν αναιρεσίβλητης προβληθείσας ένστασης, περί συνυπαιτιότητας αυτού (ενάγοντα) στην επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος.

ΙV.- Με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 8 εδάφ. α' και 14 Κ.Πολ.Δ. τρίτο κατά σειρά λόγο της αναίρεσης, όπως το όλο περιεχόμενό του προσηκόντως εκτιμάται, προσάπτεται στο Εφετείο η αναιρετική πλημμέλεια της λήψης υπόψη μη προταθέντων πραγμάτων και ειδικότερα ότι μολονότι η προταθείσα από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία ένσταση περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος - αναιρεσείοντος στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος δεν προεβλήθη ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου νομοτύπως, ήτοι με πλήρη καταχώριση στα πρακτικά των συνιστώντων αυτήν πραγματικών περιστατικών, αλλά μόνο με συνοπτική αναφορά της στα πρακτικά και με ανάπτυξη στις προτάσεις της εναγόμενης, εντούτοις το δικαστήριο εκείνο (Εφετείο) δεν την απέρριψε ως απαράδεκτη αλλά την έκρινε ως νομοτύπως υποβληθείσα και στη συνέχεια την έκανε εν μέρει δεκτή ως και μερικώς κατ' ουσία βάσιμη. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος και τούτο διότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται ότι τον εν λόγω ισχυρισμό του προέβαλε ενώπιον του Εφετείου και με ποίο τρόπο και σε κάθε περίπτωση και ως αβάσιμος. Το τελευταίο δε τούτο (αβασιμότητα του λόγου) διότι για το παραδεκτό της προβολής των ισχυρισμών στην προκείμενη ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, στην οποία δεν είναι υποχρεωτική η κατάθεση προτάσεων ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, αρκεί η συνοπτική καταχώρησή τους στα πρακτικά, χωρίς έκθεση των γεγονότων που τους θεμελιώνουν, εφόσον τα γεγονότα αυτά περιέχονται στις κατατιθέμενες στο ακροατήριο προτάσεις (Ολ.ΑΠ 2/ 2005, ΑΠ 1378/2007, ΑΠ 1375/2007), πράγμα (συνοπτική καταχώρηση του προβληθέντος από την εναγόμενη ισχυρισμού περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και έκθεση των γεγονότων που τον θεμελιώνουν στις κατατεθείσες στο ακροατήριο προτάσεις αυτής) που συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση, όπως τούτο προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (βλ. υπ' αριθμ. 3318/30.9.2010 πρακτικά συνεδρίασης Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και από 30.9.2010 προτάσεις εναγόμενης - νυν αναιρεσίβλητης που κατατέθηκαν κατά την επ' ακροατηρίου ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου συζήτηση της αγωγής).- V.- Με τον τέταρτο κατά σειρά λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, κατά τα δύο πρώτα σκέλη του, από τους αριθμούς, αντίστοιχα, 19 και 1 εδάφ. β' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προσάπτεται στο Εφετείο η εκ πλαγίου παραβίαση του άρθρου 929 ΑΚ και η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, καθόσον αφορά την εν μέρει αποδοχή του κονδυλίου της αποζημίωσης την οποία ζήτησε ο ενάγων - νυν αναιρεσείων για την παροχή υπηρεσιών προς αυτόν τρίτου προσώπου κατά το χρονικό διάστημα που αδυνατούσε, λόγω του τραυματισμού του κατά το ένδικο ατύχημα, να αυτοεξυπηρετηθεί. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί κατ' αμφότερα τα προαναφερόμενα σκέλη του και ειδικότερα κατά μεν το επί του αριθμού 19 στηριζόμενο πρώτο σκέλος του ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο διέλαβε συνοπτική, πλην όμως πλήρη αιτιολογία, για το ζήτημα τούτο, και κατά το επί του αριθμού 1 εδάφ. β' στηριζόμενο δεύτερο σκέλος του ως απαράδεκτος, διότι τα φερόμενα ως παραβιασθέντα διδάγματα της κοινής πείρας αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και όχι στην ερμηνεία της ΑΚ 929 ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτήν. Περαιτέρω, με το τρίτο σκέλος του ίδιου αυτού λόγου της αναίρεσης, προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμ. 11 εδάφ. γ' Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη των προσαχθέντων με επίκληση από τον αναιρεσείοντα εγγράφων προς απόδειξη του ισχυρισμού του, ότι, κατά το χρονικό διάστημα της ανικανότητάς του να αυτοεξυπηρετηθεί είχε ανάγκη των υπηρεσιών τριών διαδοχικά ατόμων και όχι μόνον ενός. Ειδικότερα δε, ότι δεν ελήφθησαν υπόψη α) η από 6.9.2007 απόδειξη της Α. Φ., β) η από 7.9.2007 απόδειξη της Β. Φ. και γ) η από 8.9.2007 απόδειξη της Β. Π.. Ο λόγος αυτός, κατά το σκέλος του τούτο, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι και σαφής γίνεται μνεία στην πληττόμενη απόφαση ότι προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο όλα τα επικληθέντα και προσαχθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, αλλά και από το σύνολο των αιτιολογιών της εφετειακής απόφασης προκύπτει χωρίς κανένα δισταγμό ότι τα έγγραφα αυτά λήφθηκαν υπόψη. Επίσης ο αναιρεσείων, με τον έκτο κατά σειρά λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, επικαλείται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην ίδια παραπάνω αναιρετική πλημμέλεια, από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., συνισταμένη στο ότι δεν έλαβε υπόψη του τα νομίμως προσαχθέντα και επικληθέντα από τον ήδη αναιρεσείοντα έγγραφα προς απόδειξη του ισχυρισμού του, ότι η αξία ως μεταχειρισμένου του ολοσχερώς καταστραφέντος κατά την ένδικη σύγκρουση οχημάτων υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δικύκλου μοτοποδηλάτου του, ανερχόταν στο ποσό των 1.500 ευρώ και ειδικότερα α) την άδεια κυκλοφορίας αυτού (μοτοποδηλάτου) και β) την από 28.3.2007 βεβαίωση - προσφορά του εμπόρου μοτοποδηλάτων Α. Δ. περί της αξίας του μοτοποδηλάτου ως μεταχειρισμένου. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και επί εσφαλμένης προϋπόθεσης ερειδόμενος, διότι στην β' σελίδα του 10ου φύλλου της πληττόμενης απόφασης γίνεται ρητή μνεία ότι τα έγγραφα αυτά δεν προσκομίστηκαν από τον νυν αναιρεσείοντα και ότι το αιτούμενο, για την αποκατάσταση της ζημίας αυτής κονδύλιο απορρίπτεται, ως μη αποδειχθέν.- VI.- Με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 1 εδάφ. α' Κ.Πολ.Δ. πέμπτο κατά σειρά λόγο της αναίρεσης, προσάπτεται στο Εφετείο η αναιρετική πλημμέλεια του ότι, με το να απορρίψει το δικαστήριο εκείνο ως προώρως ασκηθέν το κονδύλιο των 35.000 ευρώ, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος - νυν αναιρεσείοντος, απαιτείτο για την αντιμετώπιση των μελλοντικών πλαστικών χειρουργικών επεμβάσεων στις οποίες θα υποβαλλόταν αυτός για την απάλειψη των δυσμόρφων ουλών που του κατέλειψαν οι πραγματοποιηθείσες θεραπευτικές επεμβάσεις, παραβίασε ευθέως την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 929 ΑΚ. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος και τούτο διότι με τις επικαλούμενες, προς θεμελίωση του λόγου αυτού, αιτιάσεις, υπό το πρόσχημα της ευθείας παραβίασης του άρθρου τούτου, πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

VII.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος της αναίρεσης προς έρευνα πρέπει α) να γίνει εν μέρει δεκτή αυτή κατά τα διαλαμβανόμενα στην υπό στοιχείο δύο λατινικό (

ΙΙ) σκέψη της παρούσας και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το μέρος που αφορά το αγωγικό αίτημα της χρηματικής παροχής εκ του άρθρ. 931 ΑΚ, β) να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο τούτο μέρος της προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (Μονομελές Εφετείο Αθηνών), του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση με άλλο δικαστή, πλην εκείνου που δίκασε προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.), γ) να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατατέθηκε από αυτόν για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρ. 495 § 4 Κ.Πολ.Δ., όπως η § 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 § 2 του Ν. 4055/ 2012, που σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού άρχισε να ισχύει από 2.4.2012) και για το οποίο εκδόθηκαν τα υπ' αριθμ. 1633316, 1633317, 1633318, σειρά Α', παράβολα του Δημοσίου, συνολικού ποσού εκατόν είκοσι (120) ευρώ, και τα υπ' αριθμ. 029883, 029884 και 029885, σειρά Α', παράβολα του ΤΑ.Χ.ΔΙΚ., συνολικού ποσού εκατόν ογδόντα (180) ευρώ, και δ) να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων του έχοντος καταθέσει και προτάσεις αναιρεσείοντος (άρθρ. 106, 178 § 1, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 1241/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος της που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο τούτο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως.- Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατέθεσε αυτός για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και για το οποίο εκδόθηκαν τα υπ' αριθμ. 1633316, 1633317, 1633318, σειρά Α', παράβολα του Δημοσίου, συνολικού ποσού εκατόν είκοσι (120) ευρώ, και τα υπ' αριθμ. 029883, 029884 και 029885, σειρά Α', παράβολα του ΤΑ.Χ.ΔΙΚ., συνολικού ποσού εκατόν ογδόντα (180) ευρώ.- Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.- ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Φεβρουαρίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ