Supreme Court dismisses appeal claiming appellate court ignored evidence regarding land value in inheritance dispute.

Απόφαση 1619 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1619/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Τσουλό-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 5 Απριλίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Α. του Π., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Παναγιώτη Γεωργόπουλου, και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέλιο Μανουσάκη, που ανακάλεσε την από 20-3-2023 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-5-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3642/2006 μη οριστική, 474/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 277/2014, 694/2015 μη οριστικές, 232/2020 του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-10-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης κατά της υπ'αριθμ 232/2020 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, (άρθρ. 552, 553 παρ.1, 556, 558, 564 παρ.3, 566 § 1 ΚΠολ), είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους προβαλλόμενους λόγους της (άρθρ. 577 § 3 ΚΠολΔ).

Από την επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η διαδικαστική πορεία της υπόθεσης, κατά το μέρος που ενδιαφέρει την προκείμενη αναιρετική δίκη έχει ως ακολούθως: με την υπ'αριθμ. 474/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, έγινε εν μέρει δεκτή η από 10/5/2003 αγωγή περί μέμψεως αστόργου δωρεάς και περί κλήρου προς συμπλήρωση της νόμιμης μοίρας του ήδη αναιρεσίβλητου, ως προς την αναιρεσείουσα, ενώ απορρίφθηκε ως προς τους δύο άλλους εναγομένους.

Στη συνέχεια με την προαναφερθείσα αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η από 24/10/2011 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας εναγόμενης. Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.

Στην ως άνω διάταξη τονίζεται ο ουσιαστικός χαρακτήρας του κανόνα δικαίου που παραβιάστηκε, αφενός για να αποκλεισθούν οι τυπικοί νόμοι και αφετέρου, για να υπάρχει αντίθεση προς τους δικονομικούς κανόνες, αφού μόνο η παράβαση ορισμένων δικονομικών κανόνων δημιουργεί λόγους αναιρέσεως. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο η αναιρεσείουσα προσάπτει στην απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 294 ΚΠολΔ (περί παραιτήσεως από το δικόγραφο της αγωγής), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού η φερομένη ως παραβιασθείσα εν λόγω διάταξη, δεν είναι διάταξη ουσιαστικού δικαίου, αλλά δικονομική.

Με τη διάταξη του άρθρου 1835 παρ.1 του ΑΚ ορίζεται, ότι κάθε δωρεά εν ζωή του κληρονομουμένου, η οποία κατά το άρθρο 1831 υπολογίζεται στην κληρονομιά, μπορεί να ανατραπεί, εφόσον η κληρονομιά που υπάρχει κατά το χρόνο του θανάτου του κληρονομουμένου δεν επαρκεί για να καλύψει τη νόμιμη μοίρα. Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 1509 εδ.α' του πιο πάνω κώδικα ορίζεται, ότι η παροχή περιουσίας στο τέκνο από οποιονδήποτε γονέα του, είτε για τη δημιουργία ή τη διατήρηση οικονομικής ή οικογενειακής αυτοτέλειας, είτε για την έναρξη ή την εξακολούθηση επαγγέλματος, αποτελεί δωρεά μόνο ως προς το ποσόν που υπερβαίνει το μέτρο, το οποίο επιβάλλουν οι περιστάσεις.

Από το συνδυασμό των αμέσως πιο πάνω διατάξεων προκύπτει, ότι σε μέμψη υπόκεινται μόνο οι δωρεές, οι οποίες σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1831 παρ. 2 ΑΚ, προστίθενται στην κληρονομιά, όπως αυτό ορίζεται ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 1835 του ίδιου Κώδικα. Το γεγονός ότι η παροχή του γονέα προς το τέκνο, κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 1509 εδ.α' ΑΚ, δεν αποτελεί δωρεά, όταν είναι μέσα στα όρια που επιβάλλουν οι περιστάσεις, έχει ως συνέπεια, ότι η τελευταία δεν προσβάλλεται ως άστοργη, έστω και αν θίγει τη νόμιμη μοίρα, αφού, κατά τη διάταξη του άρθρου 1835 ΑΚ, σε μέμψη υπόκεινται μόνο οι δωρεές.

Με τα δεδομένα αυτά, όταν με αγωγή μέμψης προσβάλλεται γονική παροχή που έγινε προς μεριδιούχο είτε για τη δημιουργία οικονομικής και οικογενειακής αυτοτέλειάς του είτε για την έναρξη ή την εξακολούθηση επαγγέλματος, κατά την έννοια του άρθρου 1509 ΑΚ, πρέπει, για να είναι ορισμένη η αγωγή αυτή, να εκτίθενται σαφώς τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει, ότι η γονική παροχή είναι δωρεά στο σύνολο της ή μερικώς, δηλαδή ότι υπερβαίνει το μέτρο, το οποίο επιβάλλουν οι περιστάσεις, το οποίο κρίνεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση με βάση την περιουσιακή κατάσταση των γονέων, τον αριθμό των τέκνων, τις ανάγκες των τέκνων, την οικονομική κατάσταση των άλλων τέκνων κλπ.

Εξάλλου, η νομική αοριστία της αγωγής, εκείνη δηλαδή που συνδέεται με την εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που πρέπει να εφαρμοσθεί, ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο για την κρίση του ως προς το νόμω βάσιμο της αγωγής, είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα ο νόμος απαιτεί είτε αρκέστηκε σε λιγότερα, ενώ αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται σ' αυτή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παράβαση από τους αρ. 8 και 14 του ίδιου άρθρου.

Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 10/5/2003 αγωγή του, ο ενάγων εξέθετε τα ακόλουθα: Ότι ο, κατά την 18-2-2000 αποβιώσας πατέρας του (εν ζωή βιοτέχνης με μεγάλη περιουσία) άφησε ως μόνους πλησιέστερους συγγενείς του τα δύο τέκνα του, δηλ. τον ίδιο και την πρώτη εναγομένη αδελφή του και ότι μετά το θάνατο αυτού δημοσιεύθηκαν νομίμως οι κάτωθι δύο δημόσιες διαθήκες του με το ακόλουθο περιεχόμενο: 1) Η ενώπιον της Συμβολαιογράφου Πειραιά Ε.

Λ. υπ' αριθμ. ... δημόσια διαθήκη με την οποία ο εν λόγω αποβιώσας περιόρισε τον ενάγοντα στη νόμιμη μοίρα, αφήνοντάς του δύο οικόπεδα, κείμενα στη θέση ... Αττικής, συνολικής εκτάσεως 486 τ.μ., των οποίων η αξία δεν υπερέβαινε τα 2.800.000 δραχμές, ενώ εγκατέστησε την μεν πρώτη εναγομένη στην επικαρπία μηχανημάτων και εγκαταστάσεων που βρίσκονταν επί του αναφερόμενου ακινήτου του στον Πειραιά, τους δε δεύτερο και τρίτο των εναγομένων, υιούς της πρώτης, στην ψιλή κυριότητα των ίδιων μηχανημάτων και εγκαταστάσεων, αξίας καθενός των εν λόγω δικαιωμάτων, της επικαρπίας δηλαδή και της ψιλής κυριότητας των μηχανημάτων και εγκαταστάσεων αυτών κατά το χρόνο της επαγωγής 23.275.000 δραχμών και επιπλέον την πρώτη εναγομένη στην πλήρη κυριότητα ολόκληρης της λοιπής ευρεθησομένης κατά το χρόνο του θανάτου του περιουσίας του, που συνίστατο μεταξύ άλλων και από τον σ' αυτήν οικιακό εξοπλισμό, αξίας κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο 41.700.000 δραχμών 2) Η ενώπιον της ίδιας Συμβολαιογράφου υπ' αριθμόν ...

δημόσια διαθήκη, με την οποία εγκατέστησε επιπλέον την μεν πρώτη εναγομένη στη κυριότητα ενός οικοπέδου εκτάσεως 440 τ. μ. που βρίσκεται στο Δήμο Χαϊδαρίου Αττικής, πραγματικής αξίας κατά το χρόνο της επαγωγής 70.000.000 δραχμών, το δε τρίτο εναγόμενο στην κυριότητα του υπ' αριθμόν κυκλοφορίας ... ιδιωτικής χρήσεως επιβατηγού αυτοκινήτου, αξίας κατά τον αυτό χρόνο 3.000.000 δραχμών.

Ότι στη συνέχεια, όπως πληροφορήθηκε ο ενάγων, ο αποβιώσας είχε μεταβιβάσει κατά κυριότητα, όσο ζούσε και δη κατά το διάστημα από το 1992 έως το 1995, το μη διατεθέν με τις ανωτέρω διαθήκες μέρος της ακίνητης περιουσίας του, λόγω γονικών παροχών ή δωρεών στους εναγομένους και ειδικότερα ότι α) δια του νομίμως μετ/νου υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Σερίφου Ε. Χ. Α. μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στην πρώτη εναγόμενη θυγατέρα του την κυριότητα ενός παραθαλάσσιου αγροτεμαχίου, κείμενου στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας της Κοινότητας Σερίφου, εκτάσεως 679,50 τ.μ. και αξίας κατά το χρόνο της μεταβίβασης 10.000.000 δραχμών, β) δια του νομίμως μετ/νου υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Πειραιά Ε. Χ., μεταβίβασε στην αυτή εναγομένη, επίσης αιτία γονικής παροχής, το μεν την κυριότητα μίας οριζόντιας ιδιοκτησίας του πρώτου ορόφου, το δε την ψιλή κυριότητα δύο οριζόντιων ιδιοκτησιών του ισογείου και μίας ακόμη όμοιας ιδιοκτησίας του πρώτου ορόφου, μετά και του σχετικού δικαιώματος του υψούν, των οποίων την επικαρπία και παρακράτησε εφ' όρου ζωής του, κειμένων όλων των εν λόγω ιδιοκτησιών επί μίας οικοδομής, κτισμένης επί οικοπέδου, εκτάσεως 480τ.μ., που βρίσκεται στον Κορυδαλλό και επί της οδού ..., αξίας της μεν κυριότητας της πρώτης των ιδιοκτησιών αυτών κατά το χρόνο της μεταβιβάσεως 27.720.000 δραχμών, της δε ψιλής κυριότητας των λοιπών ανωτέρω ιδιοκτησιών κατά το χρόνο της επαγωγής 62.200.800 δραχμών και γ) δια του νομίμως μετ/νου υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Πειραιά Ε. Δ. Κ. μεταβίβασε το μεν αιτία γονικής παροχής στην πρώτη εναγομένη την επικαρπία, το δε αιτία δωρεάς εν ζωή στους λοιπούς εναγόμενους, δεύτερο και τρίτο, την ψιλή κυριότητα των σ' αυτήν οριζοντίων ιδιοκτησιών-καταστημάτων, συνολικού εμβαδού 5.265,90 τ.μ., που βρίσκονται επί μίας διώροφης οικοδομής, κτισμένης επί οικοπέδου, εκτάσεως 1.655,55 τ.μ., που βρίσκεται επί των οδών ...

και … του Πειραιά, αξίας της μεν επικαρπίας των εν λόγω ιδιοκτησιών κατά το χρόνο της μεταβίβασης 776.408.564 δραχμών, της δε ψιλής κυριότητας τούτων κατά τον ίδιο χρόνο 517.635.903 δραχμών. Ότι λόγω των ανωτέρω εν ζωή δωρεών και γονικών παροχών του αποβιώσαντος στους εναγόμενους, οι οποίες συνυπολογίζονται κατ' άρθρο 1831 παρ. 2 του Α.Κ.

στην κληρονομιαία περιουσία με την αξία που είχαν όταν έγιναν, διότι αποτελούν οι μεν πρώτες δωρεές σε τρίτους, που έγιναν κατά τα δέκα τελευταία έτη πριν από το θάνατο του κληρονομούμενου, αφού οι δεύτερος και τρίτος των εναγόμενων ως απώτεροι κατιόντες του τελευταίου, αποκλείονται από την πλησιέστερη σ' αυτόν πρώτη εναγομένη θυγατέρα του με συνέπεια να μη είναι μεριδούχοι αλλά τρίτοι, οι δε δεύτερες άνευ ανταλλάγματος παροχές σε μεριδούχο, η υπάρχουσα κατά το χρόνο της επαγωγής περιουσία του αποβιώσαντος που αποτελεί και το περιεχόμενο των ανωτέρω διαθηκών δεν επαρκεί για τη συμπλήρωση της νόμιμης μοίρας του.

Ότι οι μεν ανωτέρω γονικές παροχές συνιστούν δωρεές στο σύνολο τους, διότι υπερβαίνουν το μέτρο που επιβάλλουν οι περιστάσεις, δεδομένου και του ότι ο κληρονομούμενος διέθετε σε τράπεζες και δη σε κοινούς λογαριασμούς με την πρώτη εναγομένη θυγατέρα του τεράστια χρηματικά ποσά, ύψους άνω του 1.000.000.0000 δραχμών και επιπλέον σε θυρίδες τραπεζών μετοχές, χρυσό, λίρες και τιμαλφή, ύψους άνω των 500.000.000 δραχμών, τα οποία και ανέλαβε εν τέλει η εναγόμενη μετά το θάνατό του, οι δε προς τους δεύτερο και τρίτο εναγόμενους δωρεές εν ζωή δεν επιβάλλονταν από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον ή από λόγους ευπρέπειας, αφού οι τελευταίοι δεν προσέφεραν οποιαδήποτε ιδιαίτερη υπηρεσία ή φροντίδα στο θανόντα, όσο ζούσε, σε αντίθεση με εκείνον που "ανάλωσε το βίο του εις την υπηρεσία" του "παιδιόθεν μέχρι του θανάτου" του και είναι άνεργος ανασφάλιστος και πένης.

Βάσει αυτών και επικαλούμενος προσθέτως ότι η αξία της νόμιμης μοίρας του ανέρχεται στο συνολικό ποσό 389.503.817 δραχμών, που μπορεί να καλυφθεί από την αξία των μεν κληρονομιαίων στοιχείων, το δε των περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντος που διατέθηκαν στους εναγομένους με το προαναφερόμενο υπ' αριθμόν ...

συμβολαιογραφικό έγγραφο, ζητούσε ν' αναγνωρισθεί το κληρονομικό του δικαίωμα στο σύνολο της κληρονομιαίας περιουσίας (κινητής και ακίνητης) καθώς και η υποχρέωση των εναγομένων να του αποδώσουν τόσο ποσοστό της περιουσίας αυτής, όσο απαιτείται για τη συμπλήρωση της νόμιμης μοίρας του και περαιτέρω ν' ανατραπούν οι δωρεές εν ζωή και η γονική παροχή που έγιναν με το ίδιο ως άνω συμβολαιογραφικό έγγραφο και ν' αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να του αποδώσουν τόσο ποσοστό από τα αναφερόμενα στο εν λόγω συμβόλαιο ακίνητα, όσο απαιτείται επίσης για τη συμπλήρωση της νόμιμης μοίρας του, άλλως και επικουρικά αιτείτο ν' αναγνωρισθεί η υποχρέωση των ίδιων να του αποδώσουν το αντικατάλλαγμα του ελλείποντος από τη νόμιμη μοίρα του ποσοστού της κληρονομιαίας περιουσίας και των ανωτέρω ακινήτων, το οποίο προσδιορίζει = σε 386.703.817 δραχμές όσον αφορά την πρώτη εναγόμενη, σε 67.613.863 δραχμές όσον αφορά το δεύτερο εναγόμενο και σε 68.363.863 δραχμές όσον αφορά τον τρίτο εναγόμενο.

Η αγωγή αυτή, παρά τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα από την αναιρεσείουσα, είναι ορισμένη, μεταξύ άλλων, και ως προς το αίτημά της περί ανατροπής των γενόμενων προς αυτή γονικών παροχών, αφού αναφέρονται σε αυτήν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για τη θεμελίωσή του και, συγκεκριμένα, ότι οι εν λόγω γονικές παροχές αποτελούν καθ'ολοκληρίαν δωρεές, διότι έγιναν, στο σύνολο τους, καθ' υπέρβαση του μέτρου που επιβάλλουν οι περιστάσεις, όπως αυτές διαλαμβάνονται ειδικότερα και συγκεκριμένα εν όψει της οικονομικής κατάστασης του δωρεοδόχου διαθέτη, του αριθμού των τέκνων του, της οικονομικής κατάστασης εκάστου εξ αυτών, του περιεχομένου και της αξίας των γονικών παροχών-δωρεών και των εν γένει λοιπών συνθηκών (και ως εκ τούτου δεν έγιναν για τους σκοπούς του άρθρου 1509 ΑΚ, δηλαδή για τη δημιουργία ή διατήρηση οικονομικής ή οικογενειακής αυτοτέλειας ή για την έναρξη ή την εξακολούθηση επαγγέλματος της εναγόμενης). Επομένως, το Εφετείο που δεν κήρυξε απαράδεκτη, λόγω αοριστίας, την ένδικη αγωγή ως προς το ανωτέρω αίτημά της δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 1509 ΑΚ και δεν υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες των αρ. 1 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, τόσον κατά το δεύτερο, όσον και κατά το πρώτο σκέλος του αντίστοιχα, με τα οποία η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα.

Ο αναιρετικός λόγος από τον αρ. 11 περ.γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται και αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσης, αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς και νομίμως προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ολ ΑΠ 42/2002).

Για να είναι ορισμένος ο αναιρετικός αυτός λόγος, πρέπει, εκτός των άλλων, να καθορίζεται ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό μέσο και οι λόγοι, για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέλος, ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, όταν το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι έλαβε υπόψη όλα τα κατ' είδος έστω αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, έστω και χωρίς ειδική μνεία ή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά τις διαβεβαιώσεις αυτές, από το περιεχόμενο της απόφασης, ιδίως δε από τις αιτιολογίες, καταλείπονται αμφιβολίες για τη λήψη υπόψη όλων ή συγκεκριμένων αποδεικτικών μέσων.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο κατά το δεύτερο σκέλος του, από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε μετ'επικλήσεως η αναιρεσείουσα για την απόδειξη των ισχυρισμών της και συγκεκριμένα: α) την με αριθμό ...

πράξη προσκύρωσης και αναλογισμού αποζημίωσης λόγω ρυμοτομίας στο Δήμο Πεύκης του Τμήματος Εφαρμογής πολεοδομικών Σχεδίων της Διεύθυνσης πολεοδομίας της Νομαρχίας Αθηνών και το συνοδεύον αυτήν τοπογραφικό διάγραμμα, που θεωρήθηκε στις 11/1/20ο2 και β) το υπό την αυτή ημερομηνία ακριβές απόσπασμα εκ του τοπογραφικού μείζονος περιοχής Πεύκης του Δήμου Πεύκης Από την επισκόπηση, όμως, της προσβαλλόμενης απόφασης και από την διαλαμβανόμενη σε αυτή μνεία ότι λήφθηκαν, μεταξύ άλλων, υπόψη και "όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι", σε συνδυασμό με το περιεχόμενο και τις παραδοχές της αναφορικά με την αξία του καταλειφθέντων στον αναιρεσίβλητο ενάγοντα οικοπέδων (όπου γίνεται αναφορά για την ένταξη τους στο ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου Πεύκης και την εντεύθεν αντικειμενική τους αξία) δεν γεννάται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη και τα έγγραφα αυτά, που συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα.

Επομένως, ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Σημειώνεται ότι στον ίδιο τρίτο λόγο (κατά το πρώτο σκέλος του) η αναιρεσείουσα επικαλείται και τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, χωρίς ωστόσο τα επικαλούμενα περιστατικά να ιδρύουν αναιρετική παράβαση εκ της περιπτώσεως αυτής (παρά μόνον εκ της προαναφερθείσας περίπτωσης του αρ. 11γ του ίδιου άρθρου). Σε κάθε δε περίπτωση δια του σκέλους αυτού βάλλει απαραδέκτως κατά της εκτίμησης των αποδείξεων από το Εφετείο, αναφορικά με την αξία των καταλειφθέντων στον αναιρεσίβλητο οικοπέδων.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσίβλητου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρα 176, 180, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ.), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου, λόγω της ήττας του, στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 περ. Γ β) εδ. δ του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο τρίτο άρθρο 1 του ν. 4335/2015, που ισχύει, κατ' άρθρο ένατο άρθρο 1 παρ. 2 αυτού, για τα κατατιθέμενα από 1.1.2016 ένδικα μέσα).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.10.2020 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 106/2020 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 232/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Απριλίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ