1617/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1617 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1617/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Ε. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νάσο Νικολόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρινέττα Γούναρη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 26-1-2017 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-11-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2717/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6049/2012 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-11-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 10-2-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναίρεσης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, που μπορεί να είναι και ο ζημιωθείς, στην περίπτωση που συνετέλεσε και ο ίδιος την πρόκληση ή την επαύξηση της ζημίας, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε να επιφέρει, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα.

Η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το Δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Αντίθετα, η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, περί του ότι, στη συγκεκριμένη (ένδικη) περίπτωση η πράξη ή η παράλειψη εκείνη αποτέλεσε ή δεν αποτέλεσε την αιτία του επιζήμιου αποτελέσματος περί του ότι δηλαδή το ζημιογόνο γεγονός σε σχέση με τη ζημία βρίσκεται ή δεν βρίσκεται σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος, ως αναγόμενη σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 8 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το Δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο εκτιμώντας προφανώς εσφαλμένα τα διαδικαστικά έγγραφα (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) είτε έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ (Ολ) 13/1995), είτε δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ως πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΑΠ (Ολ) 3/1997, ΑΠ 1225/2004), δηλαδή οι ισχυρισμοί που κατά το νόμο διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλομένης απόφασης (ΑΠ (Ολ) 2/1989, ΑΠ 864/2003, ΑΠ 1072/2005).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το Δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό. Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠοΛΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας αυτός παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, η οποία υπάρχει, αν ο κανόνας δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε ή αν εφαρμοστεί εσφαλμένα. Ακόμα η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνον αν τα διδάγματα αυτά, εκτός άλλων, αφορούν την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους κανόνες δικαίου που εφάρμοσε το Δικαστήριο της ουσίας.

Το Εφετείο, αναφορικά με την προκληθείσα στον αναιρεσείοντα ζημία, συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, στην πρόκληση του οποίου αποκλειστικά υπαίτιος κρίθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι είναι ο ασφαλισμένος της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας και μη διάδικος στην παρούσα δίκη, οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΦ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων, χωρίς, ωστόσο η εν λόγω αποκλειστική υπαιτιότητα να προσβληθεί με σχετικό λόγο εφέσεως από την εναγομένη - εκκαλούσα και ήδη αναιρεσίβλητη, δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Περαιτέρω προέκυψε ότι το αυτοκίνητο του ενάγοντος υπέστη βλάβες κατά την ο ένδικη σύγκρουση, για την αποκατάσταση των οποίων αυτός αναγκάστηκε να δαπανήσει:

Α) για αγορά ανταλλακτικών το ποσό των 5.500 ευρώ με ΦΠΑ, [ήτοι για αγορά καπώ, σίτας προφυλακτήρα, εμπρόσθιου προφυλακτήρα, δεξιού φτερού, δεξιού θόλου, αερόσακκου τιμονιού, αερόσακκου ταμπλώ, ταμπλώ, εγκεφάλου αερόσακκων]. Β) για εργασίες επισκευής το ποσό των 1.559 ευρώ με ΦΠΑ [ήτοι για εξαγωγή - τοποθέτηση εμπρ καπώ, προφυλακτήρα, θόλων εμπρός, δεξιού φτερού, μάσκας, ηλεκτρολογικές εργασίες και εργασίες μηχανικού, φανοποιίας πίσω δεξιού φτερού, καλύμπρα, ράμφους αριστερού και δεξιού, και βαφή βλαβέντων μερών].

Τα αιτούμενα και επιδικασθέντα κονδύλια των 15.589 ευρώ με ΦΠΑ για αγορά ανταλλακτικών (για τα οποία εκδόθηκαν τα με επίκληση προσκομιζόμενα από τον ενάγοντα υπ' αριθμ. 8389 και 8390/28-9-2009 δελτία αποστολής-τιμολόγια της ...) και των 3.516,45 ευρώ με ΦΠΑ για εργασίες επισκευής (για τις οποίες εκδόθηκε η με επίκληση προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα υπ' αριθμ. 1082/29-9-2009 απόδειξη παροχής υπηρεσιών του συνεργείου αυτοκινήτων Λ.

Τ.) κρίνονται υπερβολικά κατά τα επί πλέον ποσά. Τούτο καθόσον: Α) στα ανωτέρω τιμολόγια αγοράς ανταλλακτικών περιλαμβάνεται δαπάνη για αγορά ανταλλακτικών που δεν προέκυψε ότι υπέστησαν ζημιές κατά την ένδικη σύγκρουση και που άλλωστε αφορούν και την μη πληγείσα κατά την σύγκρουση οπίσθια πλευρά του αυτοκινήτου.

Υπέρ της κρίσεως αυτής συνηγορεί τόσο το δελτίο Οδικού Τροχαίου Ατυχήματος Υλικών Ζημιών της TOTΑ (που αναφέρει βλάβη του στην εμπρόσθια δεξιά γωνία και την δεξιά πλευρά) όσο και οι προσκομιζόμενες φωτογραφίες του αυτοκινήτου αυτού (που εκτός του ότι δείχνουν ως ενεργοποιημένους τους αερόσακκους οδηγού- συνοδηγού, καμμία άλλη εκτεταμένη βλάβη δεν επιβεβαιώνουν).

Συγκεκριμένα δεν προέκυψε ότι για την αποκατάσταση των βλαβών που υπέστη το αυτοκίνητο του ενάγοντος εκ της ένδικης σύγκρουσης ήταν αναγκαίο να αγορασθούν τα εξής, από τα περιλαμβανόμενα στα προαναφερθέντα τιμολόγια της "...": μεντεσέδες καπώ, φανάρι εμπρός δεξιό, δεξιός προβολέας, πόρτα δεξιά, καθρέπτης δεξιός, γρύλος δεξιός, μεντεσέδες πόρτας, μασπιές δεξιός, πίσω προφυλακτήρας, πίσω δεξιός θόλος, πίσω δεξιό φανάρι, ζώνες, προεντρατήρων, αερόσακκος καθίσματος συνοδηγού, ταπετσαρία συνοδηγού, ψαλίδι εμπρός δεξιό, άκρο εμπρός δεξιό, μπουκάλα εμπρός δεξιά, κρεμαργιέρα εμπρός, μουαγιέ, ζάντα εμπρός δεξιά, λάστιχο εμπρός δεξιό, πίσω δεξιό άκρο, πίσω δεξιά μπουκάλα, πίσω δεξιό ψαλίδι, πίσω δεξιό ημιαξώνιο, πίσω δεξιά ζάντα, πίσω δεξιό λάστιχο και πίσω δεξιό μουαγιέ (συνολικής αξίας με ΦΠΑ 10.080 ευρώ κατά τα επικαλούμενα τιμολόγια).

Β) Στην προαναφερομένη δε απόδειξη παροχής υπηρεσιών του συνεργείου αυτοκινήτων Λ. Τ. που αναφέρεται στις εργασίες επισκευής του πληγέντος αυτοκινήτου, περιλαμβάνονται εργασίες που επίσης δεν ήταν αναγκαίες για την αποκατάσταση των βλαβών που υπέστη το αυτοκίνητο του ενάγοντος από την ένδικη σύγκρουση, αφορούν δε και την μη πληγείσα οπίσθια δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου αυτού.

Συγκεκριμένα προέκυψε ότι από τις δαπάνες που περιλαμβάνονται στην επικαλούμενη αυτή απόδειξη (παροχής υπηρεσιών του συνεργείου αυτοκινήτων Λ. Τ.), δεν ήταν αναγκαίες οι δαπάνες: για εξαγωγή και τοποθέτηση καθρέπτη, εμπρόσθιων φανών, δεξιάς πόρτας, πίσω προφυλακτήρα, πίσω φανών, πίσω θόλων, επένδυσης πίσω δεξιού φτερού, προβολέων μασπιέ, και για φανοποιία εμπρός δεξιάς και μεσαίας κολώνας, πίσω δεξιού και αριστερού θόλου, ενώ υπερβολικά κρίνονται τα αιτούμενα ποσά των 300 ευρώ και 400 ευρώ για ηλεκτρολογικές εργασίες και εργασίες μηχανικού, αντίστοιχα (που περιλαμβάνονται στην προαναφερόμενη απόδειξη παροχής υπηρεσιών του συνεργείου αυτοκινήτων Λ.

Τ.), ενώ το σχετικά κόστος γι' αυτές κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας δεν ξεπερνά τα 150 ευρώ για καθένα. Επίσης υπερβολικό κρίνεται το ποσό των 1.070 ευρώ συνολικώς για βαφή (κατά την απόδειξη παροχής υπηρεσιών του συνεργείου αυτοκινήτων Λ. Τ.) ενώ το αναγκαίο για βαφή των βλαβέντων μερών ποσό δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ.

Σημειώνεται ότι δεν έχει διεξαχθεί πραγματογνωμοσύνη σχετικά με τις βλάβες του αυτοκινήτου του ενάγοντος. Εν όψει των ανωτέρω δεν κρίνεται πειστική η περιεχόμενη, στην 1420/17-2-2011 ένορκη βεβαίωση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, κατάθεση του φανοποιού Λ. Τ. ότι για την εν γένει επισκευή του αυτοκινήτου του ο ενάγων δαπάνησε το ποσό των 15.589 ευρώ με ΦΠΑ για αγορά ανταλλακτικών και το ποσό των 3.516,45 ευρώ με ΦΠΑ για εργασίες επισκευής και ότι δεν ήρθε πραγματογνώμονας "παρότι τον καλέσαμε", καθόσον κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και τα κρατούντα στις σχετικές συναλλαγές, δεν συνηθίζεται, εάν ζητηθεί αρμοδίως, να μην επιλαμβάνεται πραγματογνώμονας.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο επιδίκασε στον ενάγοντα 15.589 ευρώ για ανταλλακτικά και 3.516,45 ευρώ για εργασίες επισκευής, αντί των 5.500 και 1.559 ευρώ, αντιστοίχως, έσφαλε ως προς την ορθή εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός 1ος λόγος της έφεσης ως ουσιαστικά βάσιμος. Β) Εξαιτίας του ενδίκου ατυχήματος, το αυτοκίνητο του ενάγοντος, μάρκας AUDI τύπου ΤΤ, κυλινδρισμού 1781 cc, με πρώτη κυκλοφορία την 20-1-2006, το οποίο είχε εισαχθεί στην Ελλάδα μεταχειρισμένο, με αγοραστική αξία κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος 16.000 ευρώ περίπου, παρά την επιμελημένη επισκευή του, υπέστη μείωση της εμπορικής του αξίας, ανερχόμενη σε ποσοστό 3% ήτοι στο ποσό των 480 ευρώ, λόγω της δυσπιστίας που υπάρχει στο αγοραστικό κοινό νια την αγορά συγκρουσθέντων αυτοκινήτων.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που με την εκκαλούμενη απόφαση κατέληξε στην ίδια κρίση και επιδίκασε στον ενάγοντα το ίδιο ποσό, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις, απορριπτομένου ως αβασίμου του σχετικού (2ου) λόγου της εφέσεως, με τον οποίο πλήττεται ως ουσία αβάσιμο το σχετικό αγωγικό κονδύλιο...". Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι το Εφετείο, αναφορικά με τα αγωγικά κονδύλια της αγοράς ανταλλακτικών και των εργασιών επισκευής των συνεπεία του ένδικου ατυχήματος των βλαβέντων σημείων του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος έλαβε υπόψη του πράγμα μη προταθέν και συγκεκριμένα την έλλειψη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ του επίδικου ατυχήματος και των κονδυλίων αγοράς ανταλλακτικών και εργασιών επισκευής του αυτοκινήτου του.

Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη η κρίση του Δικαστηρίου περί του αν τα ανελέγκτως και κυριαρχικώς διαπιστωθέντα από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικά περιστατικά επιτρέπουν το συμπέρασμα, ότι η πράξη ή η παράλειψη μπορεί να θεωρηθεί αντικειμενικά ως πρόσφορη αιτία του παραχθέντος αποτελέσματος, αφού σχηματίζεται με την χρησιμοποίηση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την υπαγωγή των διαπιστωθέντων πραγματικών περιστατικών στην αόριστη έννοια της αιτιώδους συνάφειας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου και εν προκειμένω το Εφετείο με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας υπήγαγε διαπιστωθέντα πραγματικά περιστατικά στην αιτιώδη συνάφεια μεταξύ του νόμιμου λόγου ευθύνης και της ζημίας και έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο τον οδηγό του ζημιογόνου φορτηγού αυτοκινήτου, που ήταν ασφαλισμένο στην αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία δέχθηκε ότι μερικές βλάβες, των οποίων ζητείται η αποκατάσταση δεν συνέχονται με το ένδικο ατύχημα καθώς και ότι μερικά κονδύλια αγοράς ανταλλακτικών και αμοιβής εργασιών επισκευής είναι υπερβολικά.

Επομένως, περί του ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η πράξη αποτέλεσε ή δεν αποτέλεσε την αιτία του επιζήμιου αποτελέσματος, περί του ότι δηλαδή το ζημιογόνο γεγονός βρίσκεται σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος, καθώς και ότι μερικά κονδύλια αγοράς ανταλλακτικών και αμοιβής εργασιών είναι υπερβολικά, ως αναγόμενη σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι το Εφετείο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την οψίμως τεθείσα ένσταση της υπερτιμολόγησης των επιδικασθέντων ποσών για τα κονδύλια αγοράς ανταλλακτικών και εργασιών επισκευής του βλαβέντος κατά το επίδικο ατύχημα αυτοκινήτου του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος. Ο λόγος αυτός θα πρέπει ν' απορριφθεί διότι, εκτός του ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν συνιστά ένσταση αλλά άρνηση της ένδικης αγωγής, από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει ότι το Εφετείο αξιολόγησε ισχυρισμό της αναιρεσίβλητης ως ένσταση υπερτιμολόγησης των ανταλλακτικών και των εργασιών επισκευής του αυτοκινήτου του, αλλά αντιθέτως, έκρινε στα πλαίσια της ουσιαστικής έρευνας των κονδυλίων της ζημίας ότι τα εν λόγω αιτούμενα αγωγικά κονδύλια είναι υπερβολικά και η εν λόγω δικαστική κρίση δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, για να καταλήξει στην κρίση του ότι τα αιτούμενα αγωγικά κονδύλια είναι υπερβολικά στηρίχθηκε σε περισσότερα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή στην υπ' αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που λήφθηκε κατόπιν νόμιμης κλήτευσης της αναιρεσίβλητης, σε όλα τα έγγραφα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι και τις φωτογραφίες.

Πρόβαλε δε ειδικά, ως προς τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα, ο αναιρεσείων, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του Δελτίου Οδικού Τροχαίου Ατυχήματος Υλικών Ζημιών της ΤΟΤΑ, στο οποίο αναγράφεται ως συγκρουσθείσα επιφάνεια του αυτοκινήτου του ενάγοντος η εμπρός δεξιά γωνία και η δεξιά πλευρά. Υπ' αυτά, όμως, τα δεδομένα, καθόσον αφορά το πιο πάνω φερόμενο ως παραμορφωθέν έγγραφο δεν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι στηρίχθηκε αποκλειστικά στο πιο πάνω έγγραφο για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμά της αλλά αντιθέτως συνεκτίμησε και όλα τα άλλα στοιχεία και τις φωτογραφίες για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα ότι δηλαδή τα επίδικα αγωγικά κονδύλια είναι υπερβολικά, διότι σ' αυτά περιλαμβάνεται δαπάνη για αγορά ανταλλακτικών, που αφορούν την μη πληγείσα κατά το ένδικο ατύχημα οπίσθια πλευρά του αυτοκινήτου του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος.

Επομένως ο εκ του αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί. Με τον τέταρτο από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, σύμφωνα με τα οποία: α) οι προξενούμενες λόγω πρόσκρουσης στα οχήματα βλάβες είναι σοβαρότερες όταν και η σφοδρότητα της σύγκρουσης είναι μεγαλύτερη, τα οποία το Εφετείο αν τα είχε λάβει υπόψη του, θα είχε αποδειχθεί η ορθότητα των επιδικασθέντων κονδυλίων από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Ο λόγος αυτός θα πρέπει ν' απορριφθεί, καθόσον από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη του και τα διδάγματα κοινής πείρας. Ο ίδιος λόγος ως προς την αιτίαση ότι το Εφετείο αν τα είχε λάβει υπόψη του θα είχε αποδειχθεί η ορθότητα των επιδικασθέντων κονδυλίων από το Μονομελές Πρωτοδικείο είναι απαράδεκτος, διότι αφορά την ανέλεγκτη αναιρετικά ουσιαστική κρίση του Εφετείου ως προς το ύψος των επίδικων αγωγικών κονδυλίων της αγοράς ανταλλακτικών και τις εργασίες επισκευής του βλαβέντος από το ένδικο ατύχημα οχήματος του αναιρεσείοντος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσίων που ηττάται στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσα και προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-11-2015 αίτηση για αναίρεση της 6049/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Και

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Σεπτεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ