1617/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1617 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1617/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος.

Του αναιρεσιβλήτου: Ασφαλιστικού οργανισμού με την επωνυμία "LLOYD'S OF LONDON", που εδρεύει στο Λονδίνο και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα υπό την επωνυμία "LLOYD'S OF LONDON HELLAS AE". Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Χρυσούλα Πετρουλέα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-10-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 180/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 4193/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 1-11-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Στέφανος-Δημήτριος Βόσκας, ανέγνωσε την από 29-3-2013 έκθεσή της κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Ευφημίας Λαμπροπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με τη κρινόμενη αίτηση προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία με αριθμό 4193/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο και απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 180/2006 απόφασης του Ειρηνοδικείου Πειραιώς. Με αυτήν είχε γίνει δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης και υποχρεώθηκε αυτός να της καταβάλει νομιμοτόκως το ποσό των 11.392,52 ευρώ λόγω αδικοπραξίας. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και συνεπώς είναι παραδεκτή [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔικ], πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔικ].

2. Με το άρθρο 560 ΚΠολΔικ, ορίζονται τα εξής: "Κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: α] αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, β] αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, γ) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, δ] αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Ενόψει αυτών οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος, τέταρτος [κατά τα δεύτερο και τρίτο μέρος του] και πέμπτος λόγοι, με τους οποίους ο αναιρεσείων επικαλείται τις πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ.8 και 20 ΚΠολΔικ [ο πρώτος], 559 αριθ.17 ΚΠολΔικ [ο δεύτερος], 559 αριθ.19 ΚΠολΔικ [ο τρίτος], 559 αριθ.8 και 19 ΚΠολΔικ [ο τέταρτος κατά το δεύτερο και τρίτο μέρος του] και 559 αριθ. 8, 9, 10 και 19 ΚΠολΔικ [ο πέμπτος], είναι απαράδεκτοι, αφού η προσβαλλόμενη, είναι απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου που εκδόθηκε κατ' έφεση επί αποφάσεως ειρηνοδικείου και συνακόλουθα δεν παρέχονται κατ' αυτής οι επικαλούμενες αναιρετικές πλημμέλειες.

3. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 560 αρ.1 εδ.α' ΚΠολΔικ, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να αναφέρεται ο συγκεκριμένος κανόνας που παραβιάστηκε και το νομικό σφάλμα που αποδίδεται στην απόφαση ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του [Ολ.ΑΠ 20/2005]. Εξ άλλου για την θεμελίωση του λόγου αναιρέσεως από το άρθρο 560 αρ.1 εδ.β' ΚΠολΔικ, για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, πρέπει η παραβίαση να αφορά την ερμηνεία ή την εφαρμογή κανόνα δικαίου, δηλαδή εξειδίκευση αόριστων νομικών εννοιών ή υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτόν, ενώ ο λόγος δεν θεμελιώνεται όταν η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αφορά την εκτίμηση αποδείξεων [ΑΠ 115/2010].

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους τέταρτο, κατά το πρώτο μέρος του και έκτο αναιρετικούς λόγους, επικαλούμενος την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔικ, [πράγματι δε του άρθρου 560 περ.α' ΚΠολΔικ], υποστηρίζει, κατά λέξιν τα εξής: "α) Επειδή είναι παραδοχή της πληττομένης αποφάσεως ότι ο πρώτος και δεύτερος λόγος της εφέσεώς μου δεν αναιρούνται από τα έγγραφα τα οποία προσεκόμισα ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, ενώ ο λόγος εφέσεως εθεμελιούτο εις το εάν έπρεπε να δοθή η αιτηθείσα αναβολή λόγω αδυναμίας προσκομίσεως αποδεικτικού υλικού και εάν απεδείχθη αυτή η αδυναμία ή και εάν έπρεπε να διαταχθή απόδειξις περί αυτού".

Επειδή η παραδοχή αυτή παραβιάζει το άρθρον 559 ΚΠολΔικ αριθ.1 ... και η πλημμέλεια αύτη της πληττομένης αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς συνιστά λόγον αναιρέσεως αυτής" [τέταρτος λόγος κατά το πρώτο μέρος του] και β) "Επειδή είναι παραδοχή της πληττομένης από φάσεως ότι δεν έχει καμμίαν σχέσιν με την εκδοθείσα πρωτόδικον απόφασιν το γεγονός ότι προσκομισθέν έγγραφον (απόφασις 374/01 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς) το οποίον είναι κοινόν αποδεικτικόν μέσον δεν ελήφθη υπόψιν δια την θεμελίωσιν των ισχυρισμών μου διότι δήθεν δεν το προσεκόμισα εγώ.

Η αποδοχή του εν λόγω εγγράφου ως κοινού αποδεικτικού μέσου, ανεξαρτήτως του περιεχομένου του, είναι υποχρεωτική δια το Δικαστήριον, συνεπώς η μη αποδοχή του συνιστά σοβαρόν δικονομικόν λόγον εφέσεως και απόρριψις του λόγου αυτού της εφέσεως συνιστά παραβίασιν του άρθρου 559 ΚΠολΔικ αριθ.1 και η πλημμέλεια αύτη της πληττομένης αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς συνιστά λόγον αναιρέσεως αυτής".

Οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι και συνεπώς απαράδεκτοι, καθόσον, όπως προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενό τους, δεν γίνεται σ' αυτούς (ουδέ εμμέσως) μνεία του κανόνα δικαίου που κατά τον αναιρεσείοντα, παραβιάσθηκε ούτε το σφάλμα [υπαγωγικό ή ερμηνευτικό], που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Δεν γίνεται μνεία επίσης του κανόνα δικαίου κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του οποίου παραβιάσθηκαν τα διδάγματα της κοινής πείρας και σε τι συνίσταται η παραβίαση. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης [άρθρο 176 ΚΠολΔικ], όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση του Σ. Σ. για αναίρεση της 4193/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ