1614/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1614 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1614/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "EURO STAR ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΖΗΜΙΩΝ" εδρεύουσας στην ... και νόμιμα εκπροσωπούμενης, στις οποίας τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις υπεισήλθε το ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην ..., λόγω ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της και το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιωάννη Μπιμπλή, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις και 2. Ι. Σ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Μ. του Κ., 2. Ε. Μ. συζ. Γ. και 3. Γ. Μ. του Γ., κατοίκων απάντων ..., οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την αγωγή του δεύτερου των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τυρνάβου. Εκδόθηκε η 10/2006 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο ως αρμόδιο. Η παραπάνω αγωγή καθώς και η από 2-12-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2155/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 502/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν oι αναιρεσείοντες με την από 29-6-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 24-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε περίπτωση ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται αυτεπάγγελτα αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε αρνητική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους (ΑΠ (Ολ) 36/1997).

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι προϋπόθεση για την εγκυρότητα της κλήτευσης με την αναβολή της υπόθεσης και την εγγραφή της στο πινάκιο είναι ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε να είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση, είτε να είχε κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση, είτε να είχε παραστεί νόμιμα κατ' αυτή, οπότε με την παράσταση του και την έλλειψη εναντίωσης του καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσης του για την αρχική δικάσιμο.

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ.4 εδ. 2,3 ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 575 ΚΠολΔ, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της συζήτησης και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε νομίμως παραστεί κατά την ίδια δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και μη εναντίωσή του καλύφθηκε η μη νόμιμη κλήτευσή του κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντιθέτως, αν κατά την αρχική δικάσιμο δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί και δεν παραστάθηκε ή δεν παραστάθηκε νομίμως η από το πινάκιο αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής για τη νέα, μετ' αναβολή, δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευση για τη νέα δικάσιμο.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι για την ένδικη αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 502/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών είχε οριστεί, επιμελεία της πρώτης αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "EURO STAR ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΖΗΜΙΩΝ", στη θέση της οποίας υπεισήλθε το Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων (ΕΚ), συνεπεία οριστικής ανάκλησης της αδείας λειτουργίας αυτής από την επιτροπή Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος (αρθρ.25 παρ.4 Ν. 489/1976, Αριθ.

Αποφ. 9/2-5-2011) και του απολειπομένου δευτέρου αναιρεσείοντος, δικάσιμος η 4-11-2011. Κατά τη δικάσιμο αυτή, που η υπόθεση αναβλήθηκε, κατ' αίτηση των πληρεξουσίων των παρισταμένων αναιρεσειόντων, εκ του πινακίου για την παρούσα δικάσιμο, δεν εμφανίστηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι είχαν κληθεί να παραστούν, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 11457-11459/4-11-2010 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελητρίας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....

Περαιτέρω, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την παρούσα, μετ' αναβολή δικάσιμο, δεν εμφανίστηκαν, δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ ο εκ των επισπευσάντων τη συζήτηση δεύτερος αναιρεσείων (Ι.

Σ.) και άπαντες οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι είχαν κληθεί νομίμως, να παραστούν κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο που η υπόθεση αναβλήθηκε, εκ του πινακίου, για την παρούσα δικάσιμο. Κατόπιν τούτου πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης κανονικά παρά την απουσία των ανωτέρω (β' αναιρεσείοντος, αναιρεσιβλήτων).

Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του.

Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αναμφίβολα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Η παραβίαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο της αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ.11 περ. γ' ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική προϋπόθεση, ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ΑΠ (Ολ) 14/2005, ΑΠ (Ολ) 2/2008, ΑΠ 600/2010, ΑΠ 424/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι το Εφετείο κατέληξε στη κρίση ότι υπαίτιος του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος είναι ο οδηγός του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΦ αυτοκινήτου και πρώτος αναιρεσείων Ι. Σ. και ότι η σύγκρουση του ως άνω αυτοκινήτου με το υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, οδηγούμενο από τον πρώτο αναιρεσίβλητο, δεν έλαβε χώρα επί του ισοπέδου οδικού κόμβου της επαρχιακής οδού Τυρνάβου Γυρτώνης (διασταύρωση Δελερίων), αλλά επί της επαρχιακής οδού Γυρτώνης προς Τύρναβο και στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Αμπελώνα, χωρίς να λάβει υπόψη του το υπό ημερομηνία 21-8-2004 φωτοαντίγραφο από το βιβλίο αδικημάτων και συμβάντων του Αστυνομικού Σταθμού Αμπελώνα Λάρισας, τις υπό ημερομηνίες 26-8-2004, 31-8-2004 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης με τις υπάρχουσες σε αυτές φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος και των συγκρουσθέντων οχημάτων των πραγματογνωμόνων Θ.

Κ. και Π. Γ., αντίστοιχα, καθώς και την ένορκη κατάθεση, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, του Κ. Μ., ενώ εάν ελάμβανε υπόψη τα ανωτέρω θα κατέληγε στο πόρισμα ότι η επίδικη σύγκρουση έγινε επί του οδικού κόμβου, ότι στην πορεία του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου υπήρχαν πινακίδες της τροχαίας με τις ενδείξεις Ρ-1 και Ρ-2 (STOP) και ότι υπαίτιος της σύγκρουσης των ως άνω οχημάτων ήταν ο οδηγός του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου και πρώτος αναιρεσίβλητος.

Από τις παραδοχές του Εφετείου προκύπτει ότι αυτό δεν έλαβε υπόψη το ως άνω έγγραφο και τις ανωτέρω εκθέσεις αφού δέχεται ότι η σύγκρουση των ως άνω οχημάτων δεν έλαβε χώρα επί του οδικού κόμβου. Με την προσβαλλόμενη όμως απόφαση, ενώ βεβαιώνεται ότι ελήφθησαν υπόψη και εκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και αυτά της σχηματισθείσης ποινικής δικογραφίας, εν τούτοις από το σύνολο των αιτιολογιών, στις οποίες δεν γίνεται καμία αναφορά για αντίκρουση του πραγματικού ισχυρισμού των αναιρεσειόντων, ότι η σύγκρουση των οχημάτων έγινε επί της επαρχιακής οδού Γυρτώνης - Τυρνάβου και όχι επί του ισόπεδου οδικού κόμβου της ως άνω επαρχιακής οδού, προς απόδειξη του οποίου επικαλέστηκε και τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι αυτά ελήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο.

Επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως με τον οποίον αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 11 περ.γ' του άρθρου 559 είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος, ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως από τον αριθ. 11 περ.γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων, και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, κατά διορθωτική με συμπλήρωση ερμηνεία του άρθρου 580 παρ.3 εδ. 2 περ.

β' ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ.4 του Ν. 4055/2012, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ.502/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και,

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των τριών χιλιάδων (3000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Οκτωβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ