Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to prove finality of lower court judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to appeal the Second Instance Court's judgment as inadmissible. The appellant failed to prove that the contested judgment had become legally final, specifically regarding the absent defendant who retains the right to file a motion for nullity. Consequently, the court ruled that the appeal could not proceed without this prerequisite proof.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553(1) and 554 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellant fails to prove the finality of the contested judgment, which requires demonstrating the expiration of the nullity period, the absent party's waiver, or the service of the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1613 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1613/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη - Εισηγητή, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Θ. Μ. του Ι., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ζωή Σπυροπούλου και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Μ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Παπαθανασίου και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/3/2013 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 144/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 99/2015 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29/8/2017 αίτησή της και τους από 2/10/2018 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των πρόσθετων λόγων αυτής, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η κατά το άρθρο 503 αρ. 1 ιδίου Κώδικα δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αρ. 1β Κ.Πολ.Δ (ΑΠ 1325/2018, ΑΠ 746/2017, ΑΠ 367/14, ΑΠ 839/08). Περαιτέρω, η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλομένης με αναίρεση απόφασης, γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. (ΑΠ 1325/2018, ΑΠ 1466/2010, ΑΠ 746/2017).
Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινομένη αίτηση [μετά των προσθέτων λόγων] αναιρέσεως της 99/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας, η οποία εκδόθηκε ερήμην του εφεσιβλήτου - αναιρεσιβλήτου επί της, από 6-6-2014 εφέσεως της εκκαλούσας - αναιρεσείουσας κατ' αυτού και της κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 681Β ΚΠολΔ εκδοθείσης 144/2014 οριστικής αποφάσεως του Μον. Πρωτ. Λαμίας, αφού δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη ως άνω απόφαση (99/2015) έχει καταστεί τελεσίδικη ως προς τον ερημοδικασθέντα εφεσίβλητο - αναιρεσίβλητο, καθόσον αυτός δικαιούται να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, ενόψει του ότι δεν προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας ούτε, άλλωστε, γίνεται σχετική επίκληση από τους διάδικους είτε επίδοση από ή προς τον ερημοδικασθέντα εφεσίβλητο (αναιρεσίβλητο) της προσβαλλομένης ως άνω εφετειακής αποφάσεως και παρέλευση της προς άσκηση ανακοπής προθεσμίας είτε παραίτηση αυτού από το σχετικό δικαίωμα. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της ηττηθείσας αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την [από 29-8-2017 και με αριθμ. καταθ. 9/17] αίτηση καθώς και τους [από 2-10-18 και με αριθμ. καταθ. 103/2018] προσθέτους λόγους αναιρέσεως της 99/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ