Supreme Court dismisses appeal against insurance liability verdict for car accident, upholding lower court's evidence assessment.

Απόφαση 1610 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1610/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ" και ήδη "ALLIANZ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΑΕ", που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γεωργουλόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και ο οποίος στην εν λόγω από 11-1-2024 δήλωση, καθώς και με τις κατατεθείσες προτάσεις του δήλωσε την ως άνω μεταβολή της επωνυμίας της αναιρεσείουσας.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) F. Y. του T. και 2) Z. Y. του E., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Σκορίνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-5-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 18-8-2016 αγωγή του Κ. Σ. του Π., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2427/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1062/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-8-2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζωή Καραχάλιου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 27-8-2021 (αριθμ. έκθ. κατ. 591/51/21-1-2022) αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 1062/26-2-2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο (άρθρα 614 αριθμ. 6, 591 του ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας από τη δημοσίευσή της (26-2-2021), αφού από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι παριστάμενοι διάδικοι επικαλούνται επίδοσή της (άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 και ισχύει από 1-1-2016), (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Επομένως είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338-340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, κατά το σχηματισμό της κρίσης του για τους ουσιώδεις πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, οφείλει να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που παραδεκτά προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, διαφορετικά, υποπίπτει στην πλημμέλεια που ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11γ' του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, χωρίς όμως να ελέγχεται η κρίση του ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων και την αξιολόγηση των αποδείξεων γενικά (ΟλΑΠ 23/2008).

Ειδικότερα, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους (ΑΠ 1208/2019, 779/2019, 222/2008, 774/1996) προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών κατά την ανωτέρω έννοια, δηλαδή, νόμιμων ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 42/2002, ΑΠ 105/2005, 1874/2008), εφόσον βέβαια προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο).

Για την ίδρυση του ως άνω λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία όφειλε αυτό να λάβει υπόψη του (ΑΠ 1134/1993). Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλ` αρκεί η γενική μνεία των κατ` είδος αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 1308/2020, ΑΠ 779/2019).

Δεν απαιτείται, εξάλλου, να γίνεται παράθεση ως προς το ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση ή έμμεση απόδειξη ή καθορισμός της βαρύτητας, που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή της σχέσης και της επιρροής ενός εκάστου αποδεικτικού μέσου στα προς απόδειξη θέματα, ενώ από την αναφορά ορισμένων εξ αυτών, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας τους, δεν συνάγεται αναγκαίως ότι τα υπόλοιπα δεν εκτιμήθηκαν.

Απαιτείται, όμως, να καθίσταται απολύτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως ότι όλα τα νομίμως προσκομισθέντα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και συνεκτιμήθηκαν για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 791/2020, ΑΠ 500/2019). Για την πληρότητα δε του ίδιου λόγου αναίρεσης πρέπει στο αναιρετήριο να καθορίζεται το αποδεικτικό μέσο που δεν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, μολονότι ήταν παραδεκτό και νόμιμο και να εκτίθεται ότι έγινε επίκληση και παραδεκτή προσαγωγή του στο δικαστήριο εκείνο προς απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμου, κατά τα προεκτεθέντα, ισχυρισμού, ο οποίος πρέπει επίσης να εξειδικεύεται στο αναιρετήριο με παράλληλη αναφορά ότι υπήρξε παραδεκτή επίκλησή του στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 242/2023, ΑΠ 793/2015, ΑΠ 1535/1995, 567/1996).

Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών της δίκης εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο Κ. Σ. (μη διάδικος στην παρούσα δίκη), άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 18-8-2016 αγωγή του, με την οποία ισχυρίστηκε ότι στις 15-4-2016 και περί ώρα 07.30 προκλήθηκε τροχαίο ατύχημα από αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου F.

Y., ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου, οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ... αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας της Κ. Β. , το οποίο ήταν ασφαλισμένο κατά το χρόνο του ατυχήματος στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ" (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) κατά τη σύγκρουση του οχήματός του με αυτό του ενάγοντος με αριθμό κυκλοφορίας ..., στον τόπο και κάτω από τις συνθήκες που περιγράφονται στην αγωγή, εξαιτίας του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά και υπέστη υλικές ζημιές το αυτοκίνητό του.

Ζήτησε δε, μετά την παραίτηση από το δικόγραφο ως προς τον πρώτο εναγόμενο και τον περιορισμό του αιτήματος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι η δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία υποχρεούται να του καταβάλει το ποσό των 78.402,15 ευρώ, ως αποζημίωση για τη θετική και αποθετική ζημία που υπέστη και ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική του βλάβη.

Επίσης, οι ήδη αναιρεσίβλητοι με την από 10-5-2017 αγωγή τους ενώπιον του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου, απευθυνόμενη κατά του ενάγοντος της ανωτέρω αγωγής, Κ. Σ. και της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α." και ήδη ως μετονομάστηκε "ALLIANZ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΑΕ"-αναιρεσείουσας, ισχυρίσθηκαν ότι αποκλειστικά υπαίτιος του αναφερόμενου στην πρώτη αγωγή ατυχήματος είναι ο Κ.

Σ., οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο στην δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία και ότι το τροχαίο αυτό ατύχημα είχε ως συνέπεια υλικές ζημιές στο αυτοκίνητο του πρώτου ενάγοντος (ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου) και τον σοβαρό τραυματισμό της δεύτερης ενάγουσας (ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης).

Ζήτησαν δε, μετά την παραίτηση από το δικόγραφο ως προς τον πρώτο εναγόμενο και τον περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος σε αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της δεύτερης εναγομένης να τους καταβάλει, στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 3.324 ευρώ, ως αποζημίωση για την ολική καταστροφή του οχήματός του και το ποσό των 124 ευρώ για σύνταξη πραγματογνωμοσύνης και στη δεύτερη ενάγουσα το συνολικό ποσό των 44.880 ευρώ, ως αποζημίωση για τη θετική και αποθετική ζημία που υπέστη εξαιτίας του τραυματισμού της και ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την υπ' αριθμ. 2427/2018 απόφασή του, συνεκδικάζοντας τις αγωγές, έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο για την ένδικη σύγκρουση τον ενάγοντα της πρώτης αγωγής Κ. Σ., απέρριψε την από 18-8-2016 αγωγή του, δέχθηκε εν μέρει την από 10-5-2017 αγωγή των αναιρεσιβλήτων ως κατ' ουσίαν βάσιμη και αναγνώρισε την υποχρέωση της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας (ήδη αναιρεσείουσας) να καταβάλει:

α) στον πρώτο ενάγοντα το ποσό των 2.500 ευρώ και β) στη δεύτερη ενάγουσα το συνολικό ποσό των 14.940 ευρώ, όλα δε τα ανωτέρω ποσά με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, την από 10-6-2019 έφεσή του ο ενάγων της πρώτης αγωγής Κ.

Σ. και την από 27-6-2019 έφεσή της η εναγόμενη της δεύτερης αγωγής, ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α", ήδη αναιρεσείουσα. Το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, ειδικώς ως προς το κεφάλαιο αυτής που αφορά την υπαιτιότητα των εμπλακέντων στο τροχαίο ατύχημα οδηγών, το οποίο (και μόνον) πλήττεται με την αναίρεση, έκρινε ότι: "Από την κατάθεση της μάρτυρος που εξετάστηκε ενόρκως στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και την χωρίς όρκο εξέταση του ενάγοντος Y.

F., που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά συνεδριάσεώς αυτού, όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας, που λαμβάνονται υπόψη για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Στις 15-4-2016 και περί ώρα 07:30 ο ενάγων στην πρώτη ως άνω από 18-8-2016 αγωγή Κ. Σ. οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.ΧΕ αυτοκίνητο, που ανήκε στην ιδιοκτησία του και ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α." (ήδη αναιρεσείουσα), εκινείτο στην περιοχή του ...

και συγκεκριμένα επί της Λεωφόρου ..., με κατεύθυνση από ... προς ..., βαίνοντας στην δεύτερη από δεξιά λωρίδα της λεωφόρου και πλησιάζοντας στη διασταύρωση αυτής με την οδό ... Η Λεωφόρος ... στο συγκεκριμένο σημείο είναι ευθεία, διπλής κατεύθυνσης με τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση και πλάτος οδοστρώματος, στο ρεύμα πορείας προς ..., 11,00 μέτρων, όταν όμως φθάνει στη συμβολή της με την οδό ...

γίνεται διπλής κατεύθυνσης αλλά με δύο λωρίδες κυκλοφορίας και η διαχωριστική νησίδα διακόπτεται στο σημείο αυτό, το δε όριο ταχύτητας κατ' άρθρο 20 παρ. 1 του ΚΟΚ ήταν 50 χιλ/ωρα, λόγω κατοικημένης περιοχής. Κατά τον ίδιο χρόνο ο πρώτος ενάγων στην δεύτερη ως άνω αγωγή Y. F. (ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος), οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...

αυτοκίνητο, που ανήκε στην ιδιοκτησία του και ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ", έχοντας συνεπιβάτες στο όχημά του την δεύτερη ενάγουσα Y. Ζ. (ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη), που καθόταν στη θέση του συνοδηγού και την Φ. Β., που καθόταν στην πίσω από τον συνοδηγό θέση, εκινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της ίδιας ως άνω Λεωφόρου ...

με κατεύθυνση από ... προς ..., έχοντας πρόθεση να στρίψει στην οδό ... με κατεύθυνση προς ... ήτοι προς την ... Όπως προαναφέρθηκε, οι τρεις λωρίδες κυκλοφορίας της Λεωφόρου ... προς ... γίνονται δύο μετά τη συμβολή της με την οδό ..., εκ των οποίων η αριστερή λωρίδα προορίζεται για τα οχήματα που στρίβουν με αριστερό ελιγμό επί της ...

με κατεύθυνση προς ... Στην εν λόγω διασταύρωση η κυκλοφορία ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες και συγκεκριμένα η κυκλοφορία προς την οδό ... αριστερά ρυθμίζεται με φωτεινό σηματοδότη με τη μορφή αριστερόστροφου βέλους ενώ η κυκλοφορία των οχημάτων που κινούνται στη λεωφόρο με κατεύθυνση προς ..., όπως ο ενάγων Κ.

Σ., ρυθμίζεται με σταθερό φως κυκλικής μορφής, κατά τρόπο ώστε όταν ο φωτεινός σηματοδότης με τη μορφή αριστερόστροφου βέλους για τα οχήματα που κινούντο στην αριστερή λωρίδα της λεωφόρου ... είναι πράσινος, ο φωτεινός σηματοδότης για τα κινούμενα προς ... οχήματα είναι κόκκινος και επομένως απαγορεύεται η κίνησή τους.

Στην προκειμένη περίπτωση ο οδηγός του ... Κ. Σ., όταν έφθασε στη διασταύρωση με την οδό ..., ο φωτεινός γι' αυτόν σηματοδότης ήταν κόκκινος, ωστόσο αυτός δεν σταμάτησε αναμένοντας να ανάψει πράσινο σήμα, ώστε να διέλθουν τα οχήματα που είχαν προτεραιότητα, δηλαδή αυτά που κινούντο στην αριστερή λωρίδα και είχαν πρόθεση να στρίψουν αριστερά στην οδό ...

με κατεύθυνση προς ..., όπως στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων Y. F., αλλά αυτός έχοντας αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα περίπου 100 χιλ/ωρα, επιχείρησε να διασχίσει κάθετα την ως άνω διασταύρωση με αποτέλεσμα να προσκρούσει με το εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου του επί της πλάγιας δεξιάς πλευράς του οχήματος του Y.

F., ο οποίος εκείνη τη στιγμή πραγματοποιούσε αριστερό ελιγμό για να εισέλθει στην οδό .... Αποτέλεσμα της σύγκρουσης αυτής ήταν να τραυματιστεί θανάσιμα η επιβάτης του πίσω καθίσματος του αυτοκινήτου με αριθμό ... του Y. F., Φ. Β., να τραυματιστεί η συνοδηγός Y. Ζ., δεύτερη ενάγουσα, που καθόταν στο μπροστινό κάθισμα δίπλα στον οδηγό, και να προκληθούν υλικές ζημιές στα εμπλεκόμενα οχήματα.

Όλα τα ανωτέρω, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος, προκύπτουν από τις σαφείς και πειστικές καταθέσεις των μαρτύρων στο ακροατήριο και κατά την προανάκριση για το ατύχημα, σε συνδυασμό με την έκθεση αυτοψίας και το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας του Τμήματος ...ς και τις σ' αυτό απεικονήσεις (θραύσματα, λάδια, ίχνη φρεναρίσματος κλπ).

Σύμφωνα με τα παραπάνω αποδειχθέντα, αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου ατυχήματος είναι ο οδηγός του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Κ. Σ., συνίσταται δε η υπαιτιότητά του στο ότι από αμέλεια του ήτοι από έλλειψη της προσοχής που όφειλε και μπορούσε από τις περιστάσεις να καταβάλει, ως μέσος συνετός οδηγός, δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση του αυτοκινήτου του και κινούμενος με μεγάλη ταχύτητα, που υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο για την περιοχή ως κατοικημένη των 50 χιλ/ωρα, επιχείρησε να διασχίσει τη διασταύρωση, μη συμμορφούμενος με τον κόκκινο φωτεινό σηματοδότη που είχε στην πορεία του, ενώ όφειλε να ακινητοποιήσει το όχημά του προ του ερυθρού αυτού σηματοδότη (άρθρα 12 παρ. 1,20 παρ. 1,26 παρ. 1,4 και 6 περ β' του ΚΟΚ), με αποτέλεσμα να προκαλέσει το ένδικο ατύχημα.

Εξάλλου, καμμία υπαιτιότητα δεν βαρύνει τον οδηγό του ... αυτοκινήτου, καθόσον αυτός επιχειρούσε κανονικά με μικρή άλλωστε ταχύτητα, αφού αυτός μόλις είχε θέσει σε κίνηση το αυτοκίνητό του, δεδομένου ότι μόλις είχε ανάψει πράσινο χρώμα ο φωτεινός σηματοδότης που τον αφορούσε, και επιχειρούσε να στρίψει αριστερά στην οδό ...

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι αυτός κινούμενος με πράσινο τον φωτεινό σηματοδότη του δεν μπορούσε να προβλέψει, ακόμα με την επίδειξη οποιασδήποτε επιμέλειας, ότι ο οδηγός του ... αυτοκινήτου θα παραβίαζε τον κόκκινο σηματοδότη που είχε στην πορεία του, ενώ λόγω της μικρής απόστασης μεταξύ των δύο οχημάτων δεν μπορούσε να κάνει οποιονδήποτε αποφευκτικό ελιγμό.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε τα ίδια ως άνω ως προς την υπαιτιότητα για το ατύχημα και απέρριψε την από 18-8-2016 αγωγή, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και δεν έσφαλε κατά την εκτίμηση των αποδείξεων...". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν τις ασκηθείσες εφέσεις, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση.

Με τον μοναδικό λόγο της υπό κρίση αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, υποστηρίζοντας ότι το Εφετείο, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της υπαιτιότητας στην πρόκληση του ατυχήματος των εμπλακέντων οδηγών και δη κατά τη διαμόρφωση της κρίσης του για αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του ασφαλισμένου οχήματός της και την έλλειψη συνυπαιτιότητας του πρώτου αναιρεσίβλητου, δεν έλαβε υπόψη κρίσιμα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα προσκόμισε μετ' επικλήσεως στο εκδόν την προσβαλλομένη απόφαση δικαστήριο και δη τις ένορκες προανακριτικές εξετάσεις των αυτοπτών μαρτύρων, ήτοι α) της Σ.

Δ., β) του Π. Σ. και γ) του Κ. Ν., από τις οποίες αποδεικνύεται ότι ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων παραβίασε τον ερυθρό σηματοδότη της πορείας του και παρεμβλήθηκε στην κανονική πορεία του ασφαλισμένου οχήματός της. Όμως τόσο από τη ρητή διαβεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας (στην οποία περιέχονται και οι ανωτέρω μαρτυρικές καταθέσεις), όσο και από όλο το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, το Εφετείο έλαβε υπόψη, συναξιολόγησε και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα ανωτέρω αναφερόμενα, ως αγνοηθέντα, από την αναιρεσείουσα ενώ, τυγχάνει αναιρετικώς ανέλεγκτη η κρίση του Εφετείου ως προς τη βαρύτητα, που προσέδωσε σε ένα έκαστο εξ αυτών, καθώς ανάγεται στην περί των πραγμάτων κρίση του.

Επομένως ο μοναδικός αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Κατόπιν των ανωτέρω και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρ. 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-8-2021 και με αριθμό κατάθεσης 591/51/21-1-2022 αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 1062/2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Απριλίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, καθώς και της αρχαιοτέρας Αρεοπαγίτου, ο β' αρχαιότερος της Συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ