1610/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1610 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1610/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1........ και 2. ......, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Κομπλιώνα.

Του αναιρεσίβλητου: ....... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Τριάνο, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8 Αυγούστου 2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας.

Εκδόθηκε η 8/2004 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5 Ιουλίου 2004 αίτησή τους και τους από 23 Νοεμβρίου 2006 και 8 Ιανουαρίου 2007 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πλαστήρας Αναστασάκης, ανέγνωσε την από 22 Φεβρουαρίου 2007 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στην σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 5 εδ. α΄, 7 παρ. 1, 8 και 13 του Ν. 3741/1929 "περί ιδιοκτησίας κατ' ορόφους" που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα με το άρθρο 54 του Εισαγωγικού νόμου αυτού και 117 του ΑΚ, συνάγεται ότι επί οριζοντίου ιδιοκτησίας το ηλιακό δώμα (ταράτσα), εξομοιούμενο με τη στέγη της οικοδομής, αποτελεί αντικείμενο αναγκαίας συγκυριότητας και κοινόχρηστο πράγμα για όλους τους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων, καθένας από τους οποίους δικαιούται να ποιείται απόλυτη χρήση, εκτός εάν με συμφωνία που τον δεσμεύει αποκλείστηκε από το δικαίωμα αυτό το οποίο διαφυλάχθηκε για μερικούς μόνο από τους ιδιοκτήτες.

Επιτρέπεται δε, κατά παρέκκλιση από τα οριζόμενα με την ενδοτικής φύσεως διάταξη του άρθρου 2 (του Ν. 3741/1929), όπως με ειδική μεταξύ των συνιδιοκτητών του εδάφους συμφωνία που καταρτίζεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και καταχωρίζεται στα βιβλία μεταγραφών, το δικαίωμα επεκτάσεως της οικοδομής προς τα άνω δια προσθήκης επί του δώματος νέου ορόφου, παραχωρηθεί αποκλειστικώς σε κάποιους από τους συνιδιοκτήτες ή και σε έναν από αυτούς, οπότε τούτο δεν ανήκει σε όλους από κοινού τους συνιδιοκτήτες του εδάφους.

Από μόνο όμως το λόγο ότι το δικαίωμα το υψούν (ή της μεταβίβασης της αέρινης στήλης του διαμερίσματος που αντιστοιχεί στο δικαίωμα υψούν) με την προσθήκη νέων ορόφων ανήκει αποκλειστικά σε κάποιον από τους συνιδιοκτήτες, δεν έπεται κατά νόμο ότι αυτός έχει το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του δώματος της οικοδομής και για κάθε άλλο σκοπό, πλην της υπερυψώσεως, ούτε ότι οι λοιποί οροφοϊδιοκτήτες στερούνται του δικαιώματος για ανάλογη άλλη χρήση, εις τρόπον ώστε οι τελευταίοι με την ιδιότητά τους ως συνιδιοκτήτες να μην νομιμοποιούνται να εναντιωθούν στις ενέργειες εκείνου που προσβάλλει το δικαίωμά τους αυτό και εμποδίζει την ενάσκηση των εξουσιών που τους ανήκουν.

Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως προς τη συνδρομή των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσεως όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο, προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε ανελέγκτως ότι αποδείχτηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος είναι ιδιοκτήτης του με στοιχεία ....διαμερίσματος του ισογείου ορόφου οικοδομής που βρίσκεται στη Λαμία, επί της οδού ....., αριθμός ..., εμβαδού 89 τμ και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 109/00, η οποία διέπεται από την 14991/24-2-1971 σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Ταξιάρχου Ταξιαρχόπουλου, που έχει μεταγραφεί νομότυπα, ενώ οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες του διαμερίσματος του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου της ίδιας οικοδομής, εμβαδού 89 τμ και ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 109/00.

Επίσης οι εναγόμενοι έχουν, δυνάμει του με αριθμό 30.324/5-10-2000 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Λαμίας Ελένης Νάκη - Ζαλίκη, το οποίο έχει μεταγραφεί νόμιμα, το δικαίωμα υψούν για κατασκευή δεύτερου υπέρ το ισόγειο ορόφου, το οποίο θα περιλαμβάνει ένα διαμέρισμα 89 τμ και έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 109/00, ενώ δικαίωμα για το δεύτερο διαμέρισμα επί της αέρινης στήλης εμβαδού 94 τμ και συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 115/0000 παρέμεινε στη δωρήτρια της καθής και δικαιοπάροχο του ενάγοντος .......

Στην ανωτέρω πράξη σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας δεν συμφωνήθηκε απόλυτη χρήση του δώματος από ένα μόνο ιδιοκτήτη και, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, αυτό είναι κοινόχρηστο.

Συνεπώς, το δώμα της ανωτέρω οικοδομής συνιστά το επί του πρώτου ορόφου ασκεπές τμήμα, εφόσον ο πρώτος όροφος δεν έχει στέγη, επί του οποίου έχει δικαίωμα χρήσης και ο ενάγων. Η προσπέλαση στο δώμα γίνεται από το κλιμακοστάσιο. Τον Δεκέμβριο του 2000 οι εναγόμενοι τοποθέτησαν σιδερένια πόρτα στην είσοδο του δώματος της παραπάνω οικοδομής και έκτοτε με τον τρόπο αυτό αποστέρησαν τον ενάγοντα από τη χρήση αυτού.

Ο τελευταίος στο δώμα διατηρεί την κεραία της τηλεόρασης του και το βαρέλι ύδρευσης του οποίου οι σωλήνες διοχέτευσης του νερού στο ισόγειο διαμέρισμα του έχουν υποστεί φθορές, με αποτέλεσμα να δημιουργείται υγρασία σε τμήμα οροφής (βλ. με αριθ. 4938/3-8-2001 έγγραφο Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Λαμίας). Με την υπ' αριθ. 1833/2001 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου αναγνωρίσθηκε προσωρινά το δικαίωμα του ενάγοντος να χρησιμοποιεί το δώμα της επί της οδού.....

αριθ... στη Λαμία οικοδομής. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει η αγωγή να γίνει δεκτή ως κατ' ουσία βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να επιτρέπουν στον ενάγοντα την προσπέλαση στο δώμα και να παύσουν να τον εμποδίζουν στη χρήση αυτού, να αναγνωριστεί ότι ο ενάγων έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί το δώμα της οικοδομής επί της οδού....

αριθ. .., στη Λαμία και να απειληθεί σε βάρος των εναγομένων χρηματική ποινή 300 ευρώ και προσωπική κράτηση 2 μηνών για την περίπτωση που δεν θα συμμορφωθούν στις διατάξεις της αποφάσεως αυτής. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες αναφορικά με την παθητική νομιμοποίηση του δευτέρου εναγομένου (......) υπό την ιδιότητα του ιδιοκτήτου (από κοινού μετά της πρώτης εναγομένης) του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου όπως και του διαμερίσματος-αέρινης στήλης του β΄ ορόφου και του δικαιώματος υψούν πάνω από την πλάκα του Β1 διαμερίσματος της ως άνω οικοδομής όπως και με την απαγγελία και εις βάρος του χρηματικής ποινής και προσωπικής κρατήσεως σε περίπτωση μη συμμορφώσεώς του στις διατάξεις της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού όπως προκύπτει από την επιτρεπή από τον Άρειο Πάγο επισκόπηση του με αριθμό 30324/5.10.2000 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Λαμίας Ελένης Κωνσταντίνου Νάκη - Ζαλίκη νομίμως μεταγεγραμμένου, το διαμέρισμα αυτό (όπως και το διαμέρισμα - αέρινη στήλη του Β΄ ορόφου και το δικαίωμα υψούν περαιτέρω ορόφους πάνω από την πλάκα του Β1 διαμερίσματος), περιήλθε στην πλήρη κυριότητα μόνον της πρώτης των εναγομένων (....... ), ώστε αυτή και μόνον νομιμοποιείται παθητικώς εν προκειμένω, ως ιδιοκτήτρια των εν λόγω οριζοντίων ιδιοκτησιών, όχι δε και ο δεύτερος των εναγομένων, αφού δεν είναι συνιδιοκτήτη ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου της οικοδομής αυτής.

Επομένως είναι, αναφορικά με αυτόν, βάσιμος ο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ έκτος λόγος του κυρίου δικογράφου της αιτήσεως και ο ταυτάριθμος λόγος του δικογράφου των προσθέτων και πρέπει, κατά παραδοχή των, να αναιρεθεί ως προς αυτόν (β΄ αναιρεσείοντα) η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Αντίθετα, με τις πιο πάνω παραδοχές του το Εφετείο, αναφορικά με την πρώτη εναγομένη δεν παραβίασε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 εδ. α΄, 7 παρ. 1β και 13 του Ν. 3741/1929 "περί της ιδιοκτησίας κατ' ορόφους" και των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ ενώ, περαιτέρω, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά με το δικαίωμα του ενάγοντος, ιδιοκτήτη του υπό στοιχεία....

διαμερίσματος του ισογείου της άνω οικοδομής να χρησιμοποιεί, με την ιδιότητά του αυτή, το κοινόχρηστο δώμα που βρίσκεται πάνω από την πλάκα του υπό στοιχεία Α1 διαμερίσματος της εν λόγω οικοδομής. Αφού κατά τις παραδοχές αυτές ή όλη οικοδομή έχει υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 117 ΑΚ, το δε δώμα, ανεξάρτητα από τη μεταβίβαση στην πρώτη εναγόμενη της αέρινης στήλης του δευτέρου υπέρ το ισόγειο ορόφου και του δικαιώματος υψούν περαιτέρω ορόφους πάνω από την πλάκα του μελλοντικού αυτού διαμερίσματος του δευτέρου ορόφου (.... ), δυνάμει του υπ' αριθ. 30.324/2000 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Λαμίας Ελένης Κωνσταντίνου Νάκη- Ζαλίκη, εξακολουθεί να παραμένει ελεύθερον (μη ανοικοδομηθέν) και ως εκ τούτου υποκείμενο στην κοινή χρήση και των λοιπών συνιδιοκτήτων, σύμφωνα με την υπ' αριθ. 14991/1971 πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Ταξιάρχου Ταξιαρχοπούλου, κατά την οποία κοινόχρηστα - κοινόκτητα πράγματα της οικοδομής είναι όσα ορίζει ο νόμος, τέτοιο δε είναι και το δώμα, του οποίου η κοινή χρήση παραμένει σε καθένα από τους συνιδιοκτήτες της οικοδομής, παρά τη μεταβίβαση της αέρινης στήλης του δευτέρου ορόφου και του δικαιώματος υψούν περαιτέρω ορόφους στην πρώτη εναγομένη.

Επομένως οι από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 λόγοι της αιτήσεως με τους οποίους προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι παραβίασε τις διατάξεις αυτές και ότι διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Απορριπτέες, εξάλλου, ως αβάσιμες είναι και οι εξής ειδικότερες αιτιάσεις κατά της προσβαλλόμενης απόφασης: 1) Ότι το δικαστήριο της ουσίας "χωρίς να εκτιμήσει ορθά το αποδεικτικό υλικό οδηγήθηκε στην ως άνω εσφαλμένη κρίση του, με την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε εσφαλμένο κανόνα δικαίου" και συγκεκριμένα ότι κατά παράβαση των άνω διατάξεων κρίθηκε ότι επί του δώματος του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου έχουν δικαίωμα χρήσεως και οι λοιποί συνιδιοκτήτες της οικοδομής, ενόψει του ότι η αναιρεσείουσα φέρεται ότι αγοράζει με το πιο πάνω συμβόλαιο αγοράς και την αέρινη στήλη του β΄ ορόφου, ως υπάρχουσα κατασκευή (με διαστάσεις κλπ), το δε δικαίωμα υψούν πάνω από την πλάκα του κατασκευασθησόμενου πάνω από το διαμέρισμα αυτό ορόφου με ποσοστιαία αναλογία επί του οικοπέδου, αφού κατά τα εκτιθέμενα, το δικαίωμα αυτό (του υψούν) δεν στερεί το δικαίωμα των λοιπών συνιδιοκτητών να ποιούνται χρήση του δώματος της οικοδομής, ως κοινοχρήστου. 2) Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ερμήνευσε σωστά τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου και "τους δικαιοπρακτικούς κανόνες" όπως αυτοί περιλαμβάνονται στα προσκομισθέντα έγραφα (σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας, συμβόλαιο αγοράς του ενάγοντα, συμβόλαιο αγοράς της πρώτης εναγομένης των αντίστοιχων διαμερισμάτων κυριότητάς τους), από την ορθή ερμηνεία των οποίων θα αγόταν στο συμπέρασμα ότι "η μετά τον πρώτο όροφο οριζόντια ιδιοκτησία του β΄ ορόφου (με τη μορφή της αέρινης στήλης) ανήκει στην πρώτη εναγομένη κατά πλήρη κυριότητα και δεν αποτελεί κοινόχρηστο δώμα", αφού, όπως εκτέθηκε, η ιδιότητα του δώματος (ταράτσας) της οικοδομής ως κοινοχρήστου πράγματος αυτής ταγμένου στην κοινή χρήση όλων των συνιδιοκτητών προκύπτει από την πράξη της σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας στην οποία δεν ορίζεται κάτι διαφορετικό για τη χρήση του δώματος και το νόμο (περί οριζοντίου ιδιοκτησίας) στον οποίο αυτή (πράξη) παραπέμπει. 3) Ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ερμήνευσε σωστά το γεγονός ότι η προαναφερόμενη πράξη συστάσεως οριζόντιας ιδιοκτησίας από του χρόνου καταρτίσεώς της (1971) δεν μεταβλήθηκε αλλά, αντίθετα, η ισχύς της επιβεβαιωνόταν με τα συμβολαιογραφικά έγγραφα που επακολούθησαν (πράξη γονικής παροχής, δημόσια διαθήκη, πράξη αποδοχής της κληρονομίας από τη δικαιοπάροχο της πρώτης εναγομένης, αγορά του διαμερίσματος εκ μέρους του ενάγοντος), αφού το δικαίωμα χρήσεως του κοινοχρήστου δώματος της οροφοκτησίας από όλους τους συνιδιοκτήτες που καθιδρύθηκε με τη σύμβαση της συστάσεως της οριζόντιας ιδιοκτησίας (14991/1971 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Ταξιαρχοπούλου) δεν μεταβλήθηκε μεταγενέστερα με κοινή πράξη όλων των συνιδιοκτητών της οικοδομής, οι δε επακολουθήσασες μεταβιβάσεις διαμερισμάτων έλαβαν χώρα με βάση την πράξη αυτή.

Οι ίδιες αιτιάσεις κατά το μέρος που, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αφορούν πράγματα την ανέλεγκτη από το δικαστήριο της ουσίας εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, είναι απαράδεκτος, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

ΙΙ. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ πρέπει με σαφήνεια να αναφέρονται στο αναιρετήριο: 1) ο φερόμενος ως παραβιασθείς κανόνας του ουσιαστικού δικαίου 2) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές) της ελάσσονος προτάσεως του δικανικού συλλογισμού και 3) το νομικό σφάλμα, δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι "η προσβαλλόμενη απόφαση άνευ νομίμου αιτίας απήγγειλε σε βάρος μας (αναιρεσειόντων) προσωπική κράτηση σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με το περιεχόμενο της αποφάσεως". Συναφώς γίνεται επίκληση των άρθρων 2 παρ. 1 και 5 του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974, του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ) που κυρώθηκε με το ν. 2462/1997 χωρίς όμως να εξειδικεύεται το νομικό σφάλμα στο οποίο υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση απαγγέλλοντας προσωπική κράτηση κατά των τότε εναγομένων αναιρεσειόντων σε εκτέλεση των διατάξεών της, υπολαμβάνοντας μάλιστα ότι η εκτέλεση της διατάξεως αυτής της προσβαλλόμενης απόφασης, σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς αυτήν, χωρεί βάσει αυτής και όχι κατόπιν εκδόσεως μεταγενέστερης, διαπιστωτικής της παραβάσεως αποφάσεως (άρθρ. 947 παρ. 1 εδ. 3 ΚΠολΔ).

Επίσης με τον ίδιο λόγο γίνεται επίκληση της αρχής της αναλογικότητας σε σχέση με την απαγγελία του μέσου αυτού (προσωπικής κρατήσεως) χωρίς να εξειδικεύεται στο αναιρετήριο εις τι έγκειται η παράβασή της. Επομένως ο λόγος αυτός (στο σύνολο του) είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος.

ΙΙΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση (και) αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός της αναιρέσεως θεμελιώνεται στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη, στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν με επίκληση ή, παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να καταλήξει στη δικαστική του κρίση ότι το δώμα της οικοδομής που αναφέρθηκε είναι κοινόχρηστο και όχι πράγμα της αποκλειστικής κυριότητας, νομής και κατοχής της πρώτης αναιρεσείουσας, έλαβε υπόψη, ως βεβαιώνει, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων και όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι και ειδικότερα τη με αριθμό 14991/24.2.1971 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Ταξιαρχοπούλου που έχει μεταγραφεί νόμιμα ως και το με αριθμό 30324/5.10.2000 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Λαμίας Ελένης Νάκη - Ζαλίκη που επίσης έχει μεταγραφεί νόμιμα.

Από τη διαβεβαίωση αυτή όπως και από το γεγονός ότι στο υπόλοιπο αιτιολογικό της αποφάσεως δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο θα μπορούσε να καταλειφθεί αμφιβολία σχετικά με το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη, εκτός από τα έγγραφα αυτά και τα εξής έγγραφα: α) το με αριθμό 9002/28-1-1975 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Λαμίας Κωνσταντίνου Οικονόμου (με το οποίο ο ενάγων απέκτησε την κυριότητα του....

διαμερίσματος, προσδιοριστικά στοιχεία του οποίου, όπως εμβαδόν και ποσοστά συνιδιοκτησίας εκ του εδάφους αναφέρονται στην απόφαση) β) το με αριθμό 40699/16.6.1986 συμβόλαιο (γονικής παροχής) του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Ταξιαρχοπούλου γ) τη με αριθ. 10775/1998 πράξη αποδοχής της κληρονομίας της συμβολαιογράφου Λαμίας Μαρίας Μιχαλάκου και δ) τη με αριθ. 1582/2000 δήλωση φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων που υπέβαλε η πρώτη εναγομένη, προκύπτει ότι έλαβε υπόψη και τα έγγραφα αυτά προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του δώματος, παρότι σ' αυτήν (απόφαση) δεν γίνεται ρητή αναφορά και των τελευταίων ως άνω τεσσάρων εγγράφων.

Συνεπώς οι πέντε πρώτοι λόγοι αναιρέσεως του πρώτου προσθέτου δικογράφου των προσθέτων (από 23.11.2006) τους οποίους, όπως και την αίτηση γενικά συμπληρώνουν οι από 8.1.2007 "συμπληρωματικοί" λόγοι, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Οι ίδιοι ως άνω λόγοι κατά το δεύτερο μέρος τους με το οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών με το να δεχθεί ότι το δώμα είναι κοινόχρηστο, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι καθ' όσον το δικαστήριο της ουσίας προέβη πράγματι στην εκτίμηση του περιεχομένου των από κοινού με τα λοιπά ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, σε κάθε περίπτωση δε ως αβάσιμοι, αφού, κατά τα εκτιθέμενα, η ιδιότητα του δώματος ως κοινοχρήστου καθιδρύθηκε με την υπ' αριθ. 14991/1971 πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Λαμίας Νικολάου Ταξιαρχοπούλου, χωρίς να χωρήσει με κοινή συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών της οροφοκτησίας οποιαδήποτε αντίθετη συμφωνία σχετικά με το χαρακτήρα του αυτό, οι δε επακολουθήσασες ως άνω δικαιοπραξίες που αφορούσαν διαμερίσματα της οικοδομής αυτής, είχαν ως βάση την εν λόγω πράξη συστάσεως οριζόντιας ιδιοκτησίας σε σχέση με το χαρακτήρα των κοινοχρήστων και κοινοκτήτων πραγμάτων αυτής, εν οις και του δώματος.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος που ασκείται από την πρώτη των αναιρεσειόντων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας καθ' όσον αφορά, τον δεύτερο αναιρεσείοντα (......).

Παραπέμπει ως προς αυτόν την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική του δαπάνη που την ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Απορρίπτει την από 5.7.2004 αίτηση της ..... , για αναίρεση της 8/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας.

Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ