1606/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1606 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1606/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθ.127/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη - Εισηγητή και Γεώργιο Αναστασάκο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιο Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Β. του Ε., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 203/2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Οκτωβρίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1280/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Ακριτίδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη με αριθμό 2/21-1-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι. Εισάγω στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 του Κ.Π.Δ., την 86/27-10-2015 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Ε.

Β., που κρατείται στις Φυλακές Αλικαρνασσού, κατά της 203/13-10-2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, και εκθέτω τα ακόλουθα : II. Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου με την προσβαλλόμενη απόφαση του, που δεν είχε καταχωρηθεί στο ειδικό βιβλίο όταν ασκήθηκε η αναίρεση αυτή αλλά καταχωρήθηκε στις 17-11-2015, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε συνολική κάθειρξη δέκα ετών για συμμορία, παράνομη κατακράτηση από κοινού και οπλοφορία.

Ο αναιρεσείων με την αίτηση του αυτή ζητά την αναίρεση της αποφάσεως αυτής με τις χαρακτηριστικές φράσεις "για τους λόγους που επιφυλάσσομαι να αναλύσω ενώπιον σας". III. Η αίτηση αναιρέσεως είναι παραδεκτή όταν σ’ αυτή περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τουλάχιστον ένας από τους προβλεπόμενους λόγους αναιρέσεως (α. 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ).

Μόνη η επίκληση της διάταξης του ΚΠΔ που προβλέπει κάποιο λόγο αναιρέσεως χωρίς ταυτόχρονη επίκληση σχετικών περιστατικών από την απόφαση δεν αρκεί (ΑΠ 360/2006). Έτσι αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με το α. 513 του ίδιου ΚΠΔ (ΑΠ 220/2015, ΑΠ 366/2015, ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 1243/2008).

Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., όπως αντικ. με το άρθρο 2 παρ. 18 του Ν.2408/96,όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 401/2006).

IV. Επειδή ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κάποιον από τους προβλεπόμενους στο α. 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως αλλά απλά επιφυλάσσεται να επικαλεστεί και να αναλύσει αυτούς στο μέλλον πρέπει το Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με όσα παραπάνω (III) εκτέθηκαν και τα άρθρα 476 παρ. , 513 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο αντ.

από το άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ. από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992, 58553/2006 και 123827/2010 Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης,: α) να απορρίψει την αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη και να διατάξει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης και β) να επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα σχετικά δικαστικά έξοδα από 250 Ευρώ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω : Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 86/27-10-2015 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Ε. Β., που κρατείται στις Φυλακές Αλικαρνασσού, κατά της 203/13-10-2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της αποφάσεως αυτής και Γ) Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα ύψους 250 Ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ.Κατσιρώδης"

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 εδ.α’ και 510 ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ’ ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ’ αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ’ αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ.1 εδ.α’ ΚΠοινΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ’ αρ.203/2015 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία ο αναιρεσείων Ε. Β. καταδικάσθηκε (σε δεύτερο βαθμό) σε συνολική ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών και δέκα (10) μηνών για αρπαγή, συμμορία και παράνομη οπλοκατοχή. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος που περιέχεται στη με αριθμό και ημερομηνία 86 από 27 Οκτωβρίου 2015 έκθεση του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Ν.Αλικαρνασσού.

Ο αναιρεσείων με την αίτηση αυτή ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως, χωρίς όμως να αναφέρει σ’ αυτήν οποιονδήποτε λόγο που να συναρτάται με πλημμέλειες σύστοιχες των από το άρθρο 510 παρ.1 ΚΠοινΔ λόγων αναίρεσης, περιοριζόμενος, απλώς, να δηλώσει, κατά λέξη, ότι ασκεί αναίρεση "για τους λόγους που επιφυλάσσομαι να αναλύσω ενώπιον σας". Με το περιεχόμενο όμως αυτό και ειδικότερα με την ανυπαρξία έστω και ενός αναιρετικού λόγου, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης παρίσταται απαράδεκτη, σύμφωνα με τις προηγούμενες σκέψεις.

Συνεπώς, (και αφού διαπιστώνεται από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε στις 4-2-2016 ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν Δικαστήριο - σε Συμβούλιο - κατά τη δικάσιμο της 18-3-2016 κατά την οποία αναβλήθηκε κατ’ άρθρο 515 παρ.1 ΚΠοινΔ, με αίτηση του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, η συζήτηση της υπόθεσης με την υπ’ αρ.701/2016 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο) πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ’ αριθμό 86 από 27 Οκτωβρίου 2015 αίτηση του Ε. Β. του Ε. για αναίρεση της υπ’ αρ.203/2015 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ