Supreme Court quashes appeal dismissal due to lack of specific reasoning and procedural defects.

Απόφαση 1605 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1605/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ. 75/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασιλική Ηλιοπούλου, Μαρία Βασδέκη, Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού και Ζωή Κωστόγιαννη-Καλούση-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Απριλίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειουσών - κατηγορουμένων: 1. Α. Ε. του Θ., κατοίκου ... και 2. Ε. Ε. του Α., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Νάστο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 183/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείουσες- κατηγορούμενες ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14.3.2019 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 453/2019.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειουσών, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 14.3.2019 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 183/26.2.2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λάρισας, με την οποία απορρίφθηκαν οι εφέσεις των αναιρεσειουσών κατά της 2528/2017 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την οποία καταδικάστηκαν για την αξιόποινη πράξη της κακοποίησης ζώου συντροφιάς σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους με τριετή αναστολή και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ, ως εκπροθέσμως ασκηθείσες, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα.

Επομένως, είναι παραδεκτή, και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία. Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης.

Εξ άλλου, κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 του Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως. Κατά της απόφασης που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη είναι επιτρεπτή η άσκηση αίτησης αναίρεσης, για όλους τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η ελλιπής αιτιολογία της, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσης για το απαράδεκτο.

Η απόφαση, με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ.

λόγο αναίρεσης, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση απόφασης, αν απαγγέλθηκε απόντος τούτου, και το χρόνο άσκησης της έφεσης, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού επίδοσης (ολ.ΑΠ 6/1994 και 4/1995 - ΑΠ 372/2019).

Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 183/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες λόγω εκπρόθεσμης άσκησής τους οι 192 και 193/3.9.2018 εφέσεις των αναιρεσειουσών κατά της ερήμην αυτών εκδοθείσας υπ' αριθ. 2528/2017 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την εξής αιτιολογία: "Στην προκειμένη περίπτωση από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης που εξετάσθηκε, από τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και από την εν γένει αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Η εκκαλούσα Ε. Α. Ε. και η θυγατέρα αυτής, ομοίως εκκαλούσα, Α. Θ. Ε., στις 3.9.2018, άσκησαν τις δύο ένδικες εφέσεις ενώπιον του αρμοδίου Γραμματέα του Πρωτοδικείου Λάρισας. Συγχρόνως με την άσκηση των εφέσεων δήλωσαν, στον Γραμματέα, ότι στις 23.8.2017, που θυροκολλήθηκαν τα δύο κλητήρια θεσπίσματα, αλλά και στις 23.1.2018 που θυροκολλήθηκε η υπ' αριθμ. 2528/20.11.2017 εκκαλούμενη οριστική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, αυτές διέμεναν σε οικία επί της οδού ...

και όχι επί της οδού ... (όπου έλαβαν χώρα οι θυροκολλήσεις). Σε επίρρωση του ισχυρισμού τους αυτού, κατά την εδώ ζώσα διαδικασία, ο Συνήγορός τους, προσκόμισε σε απλό φωτοαντίγραφο και επικαλέστηκε τα έγγραφα που κατά τα παραπάνω επισημάνθηκαν. Από την απλή ανάγνωση των εγγράφων αυτών, προκύπτουν τα παρακάτω. (Α) Στις 15.1.2016, η πρώτη εκκαλούσα, κατήρτισε εγγράφως με την …..σύμβαση προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος για ακίνητο που βρίσκεται στην οδό ... (ήτοι διάφορη της οδού ...).

Στην σύμβαση αυτή δήλωσε ως διεύθυνση της τότε διαμονής της την οδό ... (βλ. έγγραφο σύμβασης), όπου κατά το κατηγορητήριο διαπράχτηκε το επίδικο αδίκημα και το οποίο καταγγέλθηκε στις 4-12-2015. Η ίδια όμως, κατά τα παρακάτω αναφερόμενα, προανακριτικά υποστήριξε ότι οριστικά είχε αποχωρήσει από την οικία της οδού ...

περί το τέλος του μηνός Νοεμβρίου 2015.

Συνεπώς αδικαιολόγητα φέρεται να χρησιμοποίησε την διεύθυνση ... στις 15-1-2016, καθόσον ευχερώς θα μπορούσε να είχε δηλώσει αυτή της οδού .... Μετά την κατάρτιση της σύμβασης ηλεκτροδότησης συντάχθηκε νομότυπα το υπ'αριθμ. ...993 συμβόλαιο, όπως αυτό αναφέρεται στους 17 από τους συνολικά 19 προσκομισθέντες λογ/μούς της ….. Δεν προέκυψε όμως, με την χρήση κάθε νόμιμου αποδεικτικού μέσου, ταύτιση, γειτνίαση ή έστω κάθε είδους συσχέτιση του ηλεκτροδοτηθέντος ακινήτου επί της οδού ..., με το επικαλούμενο (την 3-9-2018 που ασκήθηκαν οι εφέσεις) ως κατοικία της πρώτης εκκαλούσας επί της οδού ....

Συνεπώς το παρόν Δικαστήριο αβίαστα θεωρεί ότι πρόκειται για δύο ακίνητα διαφορετικά μεταξύ τους. (Β) Οι δύο (2), από τους ως άνω 19 προσκομισθέντες λογ/μούς της …., φέρουν αριθμό συμβολαίου ...048, ήτοι διάφορο του αμέσως παραπάνω όπου ως υπόχρεη πληρωμής αναγράφεται η πρώτη εκκαλούσα και αναφέρονται στο ακίνητο επί της οδού ....

Ο πρώτος κατά σειρά των λογ/μών αυτών, αναγράφει περίοδο κατανάλωσης από τις 3-8-2016 έως και τις 26-9-2016 και ο δεύτερος κατά σειρά (ομοίως) από τις 3-8-2016 έως και τις 10-10-2016, ήτοι για χρονικό διάστημα που, όπως προαναφέρθηκε, η πρώτη εκκαλούσα προανακριτικά είχε καταθέσει ότι δεν διέμενε στην οικία αυτή ούτε με άλλο τρόπο την χρησιμοποιούσε.

Οι λοιποί 17 λογ/μοί, με διεύθυνση ... αφορούν περιόδους κατανάλωσης αρχής γενομένης από τις 19-1-2016 έως και τις 15- 10-2018. Ένας λογ/μός όμως, με διεύθυνση την οδό ... εκδόθηκε για περίοδο κατανάλωσης από τις 15-4-2016 έως και τις 18-12- 2016. Στην χρονική αυτή περίοδο όμως (15-4-2016 έως και 18-12-2016, που η πρώτη εκκαλούσα φέρεται να διέμενε και να κατανάλωσε ρεύμα στην οικία επί της οδού ...) συμπεριλαμβάνεται και το ως άνω σχεδόν δίμηνο χρονικό διάστημα (3-8-2016 έως 10-10-2016) που η πρώτη εκκαλούσα φέρεται να κατανάλωσε ρεύμα και στην οικία επί της οδού ....

Ήτοι, από τα αμέσως παραπάνω, ευχερώς συνάγεται ότι η πρώτη εκκαλούσα (που ισχυρίζεται ότι πάντα φιλοξενεί την δεύτερη εκκαλούσα στην εκάστοτε οικία της) τουλάχιστον κατά το ως άνω χρονικό διάστημα (3-8-2016 έως και 10-10-2016) χρησιμοποίησε ταυτόχρονα και τις δύο αυτές οικίες.

Συνεπώς η προανακριτική της κατάθεση ότι αποχώρησε από την οικία επί της οδού ... οριστικά στα τέλη Νοεμβρίου 2015 δεν είναι αληθής. Σημειωτέον ότι από τους προσκομισθέντες λογ/μούς δεν προκύπτουν περίοδοι κατανάλωσης από 16-10-2017 έως 13-12-2017 και από 13-2-2018 έως 16-4-2018. Στις 26-8- 2016 η πρώτη εκκαλούσα εμφανίστηκε ενώπιον του αρμοδίου προανακριτικού υπαλλήλου.

Αυθημερόν εξετάστηκε ανωμοτί για το επίδικο αδίκημα, ενώ από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει αν προηγουμένως έλαβε χώρα ή μη έγγραφη κλήτευσή της. Ομοίως αυθημερόν, ήτοι στις 26-8-2016, ήταν που δήλωσε ως τόπο διαμονή της (άλλη) οικία επί της οδού ... στη ….. Ήτοι στις 26-8-2016, που η πρώτη εκκαλούσα, κατά τα παραπάνω, συγχρόνως κατανάλωνε ρεύμα στις (δύο) οικίες επί της οδού ...

και επί της οδού ..., δήλωσε τρίτη οικία ως κύρια κατοικία της, χωρίς και να γνωστοποιήσει αν πρόκειται για πρόσκαιρη ή ευκαιριακή ή περιστασιακή η εκεί διαμονή της, αφήνοντας έτσι να αιωρείται η πεποίθηση ότι πρόκειται για μόνιμη κατοικία της (αυτή επί της οδού ...). Όπως προαναφέρθηκε προανακριτικά στις 26-8-2016 είχε καταθέσει ότι σε προγενέστερο της καταγγελίας χρόνο, ήτοι στο τέλος Νοεμβρίου 2015 είχε οριστικά αποχωρήσει από την οικία της οδού ..., ότι έκτοτε διαμένει στην οδό ...

και ότι ενίοτε διαμένει και στο ..., οδός ... (βλ. κατάθεσή της), χωρίς ουδεμία αναφορά στην οικία επί της οδού ... (που κατά τα παραπάνω ηλεκτροδοτήθηκε στο όνομά της, από τον μήνα Ιανουάριο του 2016), ούτε σε αυτή της οδού ... που για πρώτη φορά όψιμα και ήδη με την κρινόμενη έφεση επικαλείται. Ομοίως στις 30-8-2016 εμφανίστηκε στον αρμόδιο προανακριτικό υπάλληλο και η δεύτερη εκκαλούσα, που επίσης δήλωσε ως διαμονή της την οικία επί της οδού ...

στη …... Την ίδια δήλωση επανέλαβε και στις 8-9-2016 που επανήλθε και εξετάστηκε ανωμοτί. Προαναφέρθηκε όμως ότι οι εκκαλούσες, στις 26-8-2016, στις 30-8-2016 και στις 8-9-2016, χρησιμοποιούσαν ως χώρο διαμονής τους, (και) το οίκημα επί της οδού ..., που ηλεκτροδοτήθηκε ελάχιστες ημέρες μετά την ένδικη καταγγελία, αλλά (και) το οίκημα επί της οδού ..., αμφισβητείται λοιπόν η δήλωσή τους ότι κατά τις παραπάνω ημερομηνίες διέμεναν αποκλειστικά επί της οδού ..., χωρίς βέβαια να θίγεται η τυχόν πιθανότητα περί εκεί ευκαιριακής διαμονής.

Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατόπιν προτάσεως των εκκαλουσών, εξετάστηκε ως μάρτυρας απόδειξης ο Θ. Ε., που κατά δήλωσή του είναι ο πρώην σύζυγος της πρώτης εκκαλούσας και πατέρας της δεύτερης εκκαλούσας. Αυτός ένορκα κατέθεσε, κατ'εκτίμηση, ότι η διαμονή των εκκαλουσών, αλλά και του ιδίου, στην οικία της οδού ..., ήταν προσωρινή, διαρκείας περίπου τριών (3) μηνών και μάλιστα δυνάμει παρακλητικής σχέσεως (φιλοξενία).

Η κατάθεση αυτή όμως κρίνεται ως μη πειστική για τον παρακάτω λόγο. Ήτοι με βάση την κατάθεση αυτή, άμεσα αλλά και αναγκαία συνδυαζόμενη με την ανωτέρω ανωμοτί προανακριτική κατάθεση της πρώτης εκκαλούσας περί αποχωρήσεώς της από την οδό ... στο τέλος Νοεμβρίου 2015 και μεταστέγασή της στην οδό ..., η τρίμηνη διαμονή στην οδό ...

θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι τον μήνα Απρίλιο του έτους 2016, που οι εκκαλούσες μετακόμισαν στην (από τις ίδιες επικαλούμενη) οδό ..., άλλως στην οδό .... Αυτός όμως ευχερώς αφήνει να εννοηθεί ότι τουλάχιστον μέχρι και τον μήνα Σεπτέμβριο διέμεναν στην οδό .... Αναληθώς λοιπόν κατέθεσε ως άνω ο παραπάνω μάρτυς αλλά και αναληθώς δήλωσαν οι εκκαλούσες στον προανακριτικό υπάλληλο ότι στις 26-8-2016, στις 30-8-2016 και στις 8-9-2016 διέμεναν αποκλειστικά στην οδό ....

Στην περίπτωση πάλι που ήθελε υποτεθεί ότι οι εκκαλούσες πράγματι διέμεναν από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2015 έως και τον Σεπτέμβριο του 2016 στην οδό ..., ήτοι για διάστημα πέραν του τριμήνου στο οποίο αναφέρθηκε ο μάρτυς απόδειξης, τότε ομοίως η μαρτυρική κατάθεση περί τρίμηνης διαμονής δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Στην περίπτωση τέλος που ήθελε υποτεθεί ότι ακούσια ο μάρτυς εξωτερίκευσε εσφαλμένο υπολογισμό διαμονής, δεν προέκυψε η αιτία που οι εκκαλούσες συγχρόνως με την παραμονή τους στην οδό ... χρησιμοποιούσαν και τις παραπάνω δύο οικίες καταναλώνοντας μάλιστα εκεί ηλεκτρικό ρεύμα. Από την κατανάλωση αυτή συνάγεται ότι οι δύο αυτές οικίες χρησιμοποιούνταν κατά τον προορισμό τους.

Ομοίως ως αναληθής ελέγχεται και η δήλωση των εκκαλουσών στις ένδικες εφέσεις περί διαμονής τους στην οδό ... όπου και θυροκολλήθηκαν οι κλήσεις τους για την σημερινή δικάσιμο, καθόσον κατά τα παραπάνω ως οικία συμφερόντων τους φέρεται αυτή επί της οδού .... Από τα προαναφερθέντα που καταδεικνύουν τρεις ή ίσως και τέσσερις διαφορετικές και φερόμενες ως κύριες κατοικίες των εκκαλουσών στην πόλη της …., η ύπαρξη ή έστω η μεταστέγαση (των εκκαλουσών) σ' αυτές ουδέποτε γνωστοποιήθηκε αρμόδια, συνάγεται ότι μεθοδευμένα (οι εκκαλούσες) επιχείρησαν να παραπλανήσουν τα αρμόδια διωκτικά όργανα αναφορικά με την πραγματική κατοικία τους.

Κατόπιν τούτων δεν προέκυψε λόγος ανώτερης βίας ή έστω ειδικός και ανυπέρβλητος λόγος που να δικαιολογεί την απώλεια της νόμιμης προθεσμίας προς άσκηση των εφέσεων και συνεπώς (οι εφέσεις) αυτές πρέπει να απορριφθούν ως απαραδέκτως ασκηθείσες.". Με τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο, στέρησε την απόφασή του από την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ.

ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν αναφέρονται σ' αυτήν τα αποδεικτικά από τα οποία προκύπτει η επίδοση της εκκαλούμενης πρωτόδικης απόφασης και τα στοιχεία ταυτότητας (ονοματεπώνυμο, ιδιότητα κλπ) του οργάνου που διενήργησε τις επιδόσεις. Η αναφορά στα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης ότι αναγνώστηκαν από τον Προεδρεύοντα δημόσια στο ακροατήριο τα δύο αποδεικτικά επίδοσης ερήμην απόφασης με ημερομηνία 23.1.2018 του Α.

Γ. Αρχιφύλακα του Α' Α.Τ. …., δεν αποτελεί παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, κατά παραδοχή ως βασίμου του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ' του Κ.Π.Δ., με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, να αναιρεθεί αυτή και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ.), προκειμένου να κρίνει επί του παραδεκτού ή μη της έφεσης των αναιρεσειουσών - κατηγορουμένων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 183/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Λάρισας, με την οποία απορρίφθηκαν οι εφέσεις των αναιρεσειουσών κατά της 2528/2017 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, με την οποία καταδικάστηκαν για την αξιόποινη πράξη της κακοποίησης ζώου συντροφιάς σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους με τριετή αναστολή και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ.

Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ