Supreme Court dismisses appeal for vague grounds, upholding lower court's rejection of OTE's damages claim against telecom provider.

Απόφαση 1605 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1605/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Βουτσά, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" (Ο.Τ.Ε), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αναστασία Κρήτα, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27 Αυγούστου 2002 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3698/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 184/2008 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21 Μαΐου 2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας, ανέγνωσε την από 5 Μαΐου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ, εάν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα.

Η ποσοτική δε ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, που υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά το νόμο για τη θεμελίώση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από τους αριθμούς 14 ή 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. Σε κάθε όμως περίπτωση, η ποιοτική ή ποσοτική αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας, για να δημιουργείται λόγος αναίρεσης σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους οι οποίοι κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά τη δημόσια τάξη.

Ο ισχυρισμός για αοριστία της αγωγής προτεινόμενος ή επαναφερόμενος ενώπιον του Εφετείου δεν αρκεί να αναφέρει ότι η αγωγή είναι αόριστη, αλλά πρέπει να αναφέρει τις συγκεκριμένες αοριστίες σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που είναι απαραίτητα για τη στήριξη του αγωγικού δικαιώματος, εξαιτίας των οποίων δεν παρέχεται η δυνατότητα στον εναγόμενο να αμυνθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσίβλητος ΟΤΕ, με την από 27-8-2002 αγωγή του εκθέτει ότι στις 23-7-1998 το υπό τις εντολές του αναιρεσέιοντος απασχολούμενο συνεργείο σε εργασίες του δικτύου υπονόμων του Οργανισμού Αποχετεύσεως Θεσ/νικης (ΟΑΘ) προξένησε, από αμέλειά του, εγκείμενη στα εκτιθέμενα περιστατικά, ζημία σε υπόγεια καλώδια του τηλεφωνικού δικτύου εκείνου (αναιρεσιβλήτου), με αποτέλεσμα να παύσει τη λειτουργία των τηλεφωνικών γραμμών της περιοχής μέχρι την 26-7-1998 και ώρα 09.00' και να υποστεί θετική και αποθετική ζημία συνολικού ποσού 18.974,6 ευρώ, όπως αναλυτικά τα επί μέρους κονδύλια αναφέρονται στην αγωγή.

Ζητεί δε να υποχρεωθεί ο αναιρεσείων να του καταβάλει το ποσό των 18.974,6 ευρώ, νομιμοτόκως από την όχληση του (1-3-1999) και άλλως από την επίδοση της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή είναι ορισμένη και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 914, 922, 298, 330 εδ. Β', 922, 340, 345, 346 ΑΚ, καθόσον περιέχει όλα τα απαιτούμενα από τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ στοιχεία, δηλαδή α) την παράνομη συμπεριφορά των προστημένων οργάνων του αναιρεσείοντος με την εκκοπή καλωδίων του τηλεφωνικού δικτύου του αναιρεσιβλήτου, β) την υπαιτιότητα των εν λόγω οργάνων, που συνίσταται σε έλλειψη, κατά τα εκτιθέμενα περιστατικά, της οφειλόμενης από τις περιστάσεις προσοχή κατά την εκσκαφή στο σημείο διέλευσης καλωδίων του αναιρεσιβλήτου, γ) τη ζημία του αναιρεσιβλήτου, θετική λόγω καταστροφής των καλωδίων του δικτύου του και αποθετική, λόγω διαφυγόντων κερδών από την παύση της λειτουργίας των τηλεφωνικών γραμμών της περιοχής και δ) τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς των προστημένων οργάνων του αναιρεσείοντος και της ζημίας του αναιρεσιβλήτου.

Κατά συνέπεια όσα αντίθετα προβάλλονται με τον πρώτο, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. λόγο αναιρέσεως, για νομική αοριστία της αγωγής, είναι αβάσιμα.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δικ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Διαφορετικά ο λόγος αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Κατά συνέπεια οι δεύτερος και τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες "του άρθρου 559 αρ. 8, 10, 11, 12 και 1, 8, 11 Κ.Πολ.Δικ" αντιστοίχως, χωρίς να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται καθεμία παράβαση, ποιοί κανόνες δικαίου παραβιάσθηκαν, ποιές ήταν οι παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως και ποιά ήταν η επίδραση των σφαλμάτων στο διατακτικό της αποφάσεως, είναι αόριστοι, αφού δεν περιέχουν κάποιο νόμιμο λόγο αναιρέσεως, αλλά υπό την επίκληση των ως άνω διατάξεων του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ, πλήσσεται απαραδέκτως η εκτίμηση από το Εφετείο πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αρ. πρωτ. 123/8-4-2008 αίτηση για αναίρεση της 184/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ