Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment for failure to consider evidence and excessive lawyer fees.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the Plurality Court of First Instance's decision regarding lawyer fees and evidence. The appellant argued the court ignored submitted proof of payment and imposed fees exceeding statutory minimums based on inadmissible witness testimony. The court ruled these grounds do not constitute valid reasons for appeal under Article 560 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 560 KPolD; Appeals against first-instance judgments are limited to violations of substantive law, improper court composition, jurisdictional errors, or procedural secrecy violations, excluding arguments regarding evidence evaluation or fee calculation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1603 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1603 / 2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2 Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν. Π. του Γ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Ζουλάκη.
Του αναιρεσίβλητου: Α. Α., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-1-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η 633/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και η 8114/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-7-2009 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χριστόφορος Κοσμίδης ανέγνωσε την από 29-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ' ουσία η από 30-7-2009 αίτηση του Ν. Π. κατά του Α. Α., περί αναιρέσεως της 8114/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψη της και ο καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο (1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, (2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε νομίμως ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, (3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και (4) αν αποκλείσθηκε παράνομα η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της 8114/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση η οποία στρεφόταν κατά της 633/2005 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Ως λόγοι αναιρέσεως προβάλλονται α) ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπ' όψη τα προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα αποδεικτικά στοιχεία και συγκεκριμένα "όλες τις αποδείξεις (έστω πρόχειρες ή χειρόγραφες), που [του] είχε δώσει ο αναιρεσίβλητος δικηγόρος, από τις οποίες, καθώς και από το προσκομισθέν γραμμάτιο σύστασης παρακαταθήκης του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων Αθηνών, αποδεικνύεται ότι [είχε] εξοφλήσει τον αντίδικο για τις παρασχεθείσες νομικές υπηρεσίες" και β) ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε ότι μεταξύ των διαδίκων είχαν συμφωνηθεί οι αμοιβές που ζητούσε ο αναιρεσίβλητος και ήσαν υπέρτερες από τις ελάχιστες του κώδικα περί δικηγόρων και, τελικώς, αυτές επιδίκασε σε βάρος του αναιρεσείοντος, αφού στηρίχθηκε στην ανωμοτί κατάθεση που ο αναιρεσίβλητος (ενάγων) είχε δώσει πρωτοδίκως και στην ένορκη βεβαίωση του συγγενούς του, υπερήλικα και ανοϊκού Γ.
Α., που ο αναιρεσίβλητος επικαλέσθηκε και όχι στην κατάθεση του μάρτυρα Β. Δ., που κατέθεσε υπέρ του αναιρεσείοντος. Οι αιτιάσεις αυτές, θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν πλημμέλειες από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.γ' και 10 ΚΠολΔ, αντιστοίχως, δεν περιλαμβάνονται, όμως, μεταξύ εκείνων, οι οποίες αναγνωρίζονται ως λόγοι αναιρέσεως των αποφάσεων των πολυμελών πρωτοδικείων που εκδίδονται κατ' έφεση επί αποφάσεων των ειρηνοδικείων.
Επομένως, οι προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως είναι απαράδεκτοι.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-7-2009 αίτηση του Ν. Π. κατά του Α. Α., για αναίρεση της 8114/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. -Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Νοεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ