1602/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1602 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1602/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Μ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θωμά Καραχρήστο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Κ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/4/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 83/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/5/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 28/9/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις υπ' αριθμ. 15597|30-7-2010 και 15.950|6-4-2011 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Πρωτοδικείου Καλαμάτας ..., προκύπτει ότι, αντίγραφο της ένδικης αίτησης, με κλήση για συζήτηση αυτής κατά την παρούσα δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη νόμιμη, από το οικείο πινάκιο εκφώνηση της υπόθεσης. Πρέπει, επομένως, να δικασθεί ερήμην, να συζητηθεί, όμως, η υπόθεση, σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρο 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.).

Κατά το άρθρο 1 του Ν. 3385|2005, που αντικατέστησε το άρθρο 4 του Ν. 2874|2000, "σε επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται συμβατικό ωράριο εργασίας έως σαράντα (40) ώρες την εβδομάδα, ο εργαζόμενος μπορεί να απασχολείται πέντε (5) επιπλέον ώρες την εβδομάδα κατά την κρίση του εργοδότη (υπερεργασία). Οι ώρες αυτές υπερεργασίας (41η, 42η, 43η, 44η, 45η ώρα) αμείβονται με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) και δεν συνυπολογίζονται στα επιτρεπόμενα, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, όρια υπερωριακής απασχόλησης. Για όσους εργαζομένους ισχύει σύστημα εργασίας έξι (6) εργάσιμων ημερών την εβδομάδα η σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο υπερεργασία ανέρχεται σε οκτώ (8) ώρες την εβδομάδα (από 41η έως 48η ώρα)." 2. Η πέραν των σαράντα πέντε (45) ωρών την εβδομάδα απασχόληση του μισθωτού στις επιχειρήσεις της παραγράφου 1 θεωρείται υπερωριακή απασχόληση ως προς όλες τις νόμιμες συνέπειες, διατυπώσεις και διαδικασίες έγκρισης. Για όσους εργαζομένους ισχύει σύστημα εργασίας έξι (6) εργάσιμων ημερών την εβδομάδα, υπερωριακή απασχόληση θεωρείται η εργασία πέραν των σαράντα οκτώ (48) ωρών την εβδομάδα. Σε κάθε περίπτωση διατηρούνται σε ισχύ οι ρυθμίσεις για το νόμιμο ημερήσιο ωράριο εργασίας. "3. Μισθωτοί απασχολούμενοι υπερωριακά δικαιούνται για κάθε ώρα νόμιμης υπερωρίας και μέχρι τη συμπλήρωση εκατόν είκοσι (120) ωρών ετησίως αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά σαράντα τοις εκατό (40%). Η αμοιβή για την πέραν των εκατόν είκοσι (120) ωρών ετησίως νόμιμη υπερωριακή απασχόληση είναι το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά εξήντα τοις εκατό (60%)." 4. Κάθε ώρα υπερωρίας, για την πραγματοποίηση της οποίας δεν τηρούνται οι προβλεπόμενες από το νόμο διατυπώσεις και διαδικασίες έγκρισης, χαρακτηρίζεται εφεξής κατ' εξαίρεση υπερωρία. "5. Για κάθε ώρα κατ' εξαίρεση υπερωρίας ο μισθωτός δικαιούται αποζημίωση ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά ογδόντα τοις εκατό (100%)." Τα ως άνω ποσοστά προσαύξησης των 25% και 100%, καθορίσθηκαν με το άρθρο 74 παρ. 10 του Ν. 3863|2010 σε 20% και 80%, αντίστοιχα. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε τα εξής: "Δυνάμει της από 4-8-2006 συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου ο εκκαλών προσέλαβε τον εφεσίβλητο, προκειμένου να παράσχει στην επιχείρησή του την εργασία του, με την ειδικότητα του οδηγού αυτοκινήτων. Ειδικότερα αντικείμενο της εργασίας του εφεσιβλήτου ήταν η μεταφορά με τα φορτηγά αυτοκίνητα του εκκαλούντος, υλικών στα εργοτάξια. Ο εφεσίβλητος συνέχισε να παρέχει την εργασία του στην επιχείρηση του εκκαλούντος, απασχολούμενος με το σύστημα της πενθήμερης εργασίας εβδομαδιαίως, επί οκτάωρο καθημερινώς, μέχρι την 30-10-2006, που η μεταξύ του εκκαλούντος και του εφεσίβλητου σύμβαση εργασίας λύθηκε συνεπεία καταγγελίας από τον εκκαλούντα ... . Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι συμφωνημένες και καταβαλλόμενες αποδοχές του εφεσίβλητου ανέρχονταν στο ποσό των 1.200 ευρώ μηνιαίως ... . Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος παρείχε την εργασία του κυρίως εκτός Καλαμάτας, όπου η επιχείρηση του εκκαλούντος εκτελούσε τεχνικά έργα, στα οποία ο εφεσίβλητος μετάφερε υλικά με τα φορτηγά αυτοκίνητα του εκκαλούντος, απασχολείτο δε επιπλέον του ωραρίου εργασίας, το οποίο ήταν από 07:00 έως 15:00, καθημερινώς επί 5 ώρες τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο και 3,5 ώρες τον μήνα Οκτώβριο, όπως προκύπτει από τους προσκομιζόμενους από τον εκκαλούντα ταχογράφους του οδηγούμενου από τον εφεσίβλητο οχήματος, χωρίς να έχει λάβει αμοιβή για την υπερωριακή απασχόληση του.

Συνεπώς, διατηρεί αξιώσεις κατά του εκκαλούντος, για την αιτία αυτή. Ειδικότερα, για κάθε ώρα απασχόλησης πέραν του ωραρίου εργασίας, ο εφεσίβλητος δικαιούται (1.200 Χ 0,006=) 7,2 ευρώ, προσαυξανόμενο προς 100% ήτοι 14,40 ευρώ και για 5 ώρες ημερησίως 72,00 ευρώ.

Συνεπώς, για είκοσι πέντε ημέρες εργασίας τον μήνα Αύγουστο και είκοσι πέντε ημέρες εργασίας τον μήνα Σεπτέμβριο, ο εφεσίβλητος δικαιούται συνολικά το ποσό των 3.600 ευρώ. Για τον μήνα Οκτώβριο, ο εφεσίβλητος δικαιούται 14,40 ευρώ Χ 3,5 ώρες επιπλέον ημερήσιας απασχόλησης, 50,40 ευρώ ημερησίως και για τις δέκα εννέα ημέρες που εργάσθηκε, το ποσό των 957,60 ευρώ. Συνολικά δε από την αιτία αυτή δικαιούται το ποσό των 4.557,60 ευρώ". Έτσι, όμως, που έκρινε το δικαστήριο της ουσίας, παρεβίασε τις ως άνω διατάξεις του νόμου, περί υπερωριακής απασχόλησης και αμοιβής, αφού, για τον καθορισμό αυτής (αμοιβής) εκτίμησε όλες τις ώρες, που απασχολήθηκε ο ενάγων (και ήδη αναιρεσίβλητος) πέραν του νομίμου ωραρίου των 40 ωρών εβδομαδιαίως, ως (παράνομη) υπερωριακή εργασία και με βάση αυτό καθόρισε την αμοιβή, ενώ έπρεπε να αφαιρέσει τις ώρες, οι οποίες, κατά νόμο, συνιστούν υπερεργασία και αμείβονται διαφορετικά, σύμφωνα με τα ανωτέρω. Επομένως, η απόφαση είναι αναιρετέα, κατά τούτο, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων, με τον πρώτο, εκ του αριθ.1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ., ο οποίος (λόγος), συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτός.

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 Ν. 1082|1980 και 1 της υπ' αριθμ. 1940|1981 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, όλοι οι μισθωτοί, που αμείβονται με μισθό, δικαιούνται να λάβουν επίδομα (δώρο) εορτών Χριστουγέννων, που είναι ίσο με ένα μηνιαίο μισθό. Το εν λόγω επίδομα καταβάλλεται ολόκληρο, εφόσον η σχέση εργασίας του μισθωτού με τον υπόχρεο εργοδότη διήρκεσε χωρίς διακοπή, καθόλη τη χρονική περίοδο από 1ης Μαΐου μέχρι και 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους. Για όσους από τους μισθωτούς η σχέση εργασίας με τον εργοδότη τους δεν διήρκεσε καθόλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα, δικαιούνται να λάβουν τμήμα του δώρου εορτών, ανάλογα με την διάρκεια της εργασιακής σχέσης τους και ειδικότερα (δικαιούνται να λάβουν) τα 2|25 του μηνιαίου μισθού 'η δύο ημερομίσθια (ανάλογα με τον συμφωνημένο τρόπο αμοιβής) για κάθε 19 ημέρες διάρκειας της εργασιακής σχέσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το δικαστήριο της ουσίας, δέχθηκε, σχετικά, τα εξής: Ότι ο εκκαλών οφείλει στον εφεσίβλητο την αναλογία του επιδόματος εορτών Χριστουγέννων για το διάστημα από 4-8-2006 έως 30-10-2006 και συγκεκριμένα: 1200X0,3832=728,08 ευρώ. Έτσι, όπως έκρινε, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, εσφαλμένα εφήρμοσε τις ως άνω διατάξεις, περί τρόπου υπολογισμού του εν λόγω επιδόματος εορτών Χριστουγέννων, αφού ο υπολογισμός αυτός έπρεπε να γίνει με βάση τα 19ήμερα, που αντιστοιχούν στο ανωτέρω χρονικό διάστημα Χ 2|25 για καθένα από αυτά. Πρέπει, συνεπώς, κατά παραδοχή του εκ του άρθρου 560 αριθ.1 Κ.Πολ.Δικ. δευτέρου (και τελευταίου) λόγου της ένδικης αιτήσεως, να αναιρεθεί και κατά τούτο η προσβαλλόμενη απόφαση.

Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση , να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά το διατακτικό.

Κατά το άρθρο 579 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν αποδεικνύεται προαποδεικτικώς εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης που αναιρέθηκε, ο Άρειος Πάγος, αν υποβληθεί αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου ως την παραμονή της συζήτησης, διατάζει με την αναιρετική απόφαση, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση. Η αίτηση, όμως, αυτή πρέπει να είναι σαφής και ορισμένη και ειδικότερα αν πρόκειται για επιστροφή χρημάτων, πρέπει να αναγράφεται το ακριβές ποσό που καταβλήθηκε και του οποίου ζητεί η απόδοση. Στην προκειμένη περίπτωση, με τις έγγραφες προτάσεις του, ο αναιρεσείων ζητεί "να διαταχθεί η επαναφορά των πραγμάτων στην προ της εκτελέσεως της προσβαλλόμενης απόφασης κατάσταση", χωρίς, όμως και να προσδιορίζεται το χρηματικό ποσόν, το οποίο έχει καταβάλει στον αναιρεσίβλητο, βάσει της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία, όπως ο αιτών αναφέρει, "έχει εκτελεστεί εν μέρει", χωρίς άλλον ειδικότερο προσδιορισμό.

Συνεπώς η αίτηση είναι απορριπτέα, ως αόριστη.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 83/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές,

Απορρίπτει το αίτημα περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, εκ δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ