1600/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1600 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1600/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 25 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟ ΤΑΜΕΙΟ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ (Κ.Τ.Ε.Λ.) ΑΣΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Κέρκυρα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόφιλο Κώτσιο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Α. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος, λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας, παραστάθηκε με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11/8/2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 124/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4046/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/11/2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 11/9/2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 8/11/2011 αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγράφων 1, 3 και 5 του ν. 3026/1954 Περί Κώδικος Δικηγόρων, προκύπτει ότι επιτρέπεται συμφωνία που εξαρτά την αμοιβή ή το είδος αυτής από την έκβαση της δίκης ή του αποτελέσματος ή από οποιαδήποτε άλλη αίρεση, η συμφωνία δε αυτή που εξαρτά την αμοιβή από την έκβαση της δίκης, τότε μόνο ισχύει, όταν ο δικηγόρος ανέλαβε την υποχρέωση να διεξαγάγει τη δίκη μέχρι τελεσιδικίας, χωρίς σε περίπτωση αποτυχίας να λάβει κάποια αμοιβή, ούτε αυτός ούτε άλλος υποκατάστατός του. Για να είναι συνεπώς ισχυρή η συμφωνία περί εργολαβίας δίκης πρέπει ο δικηγόρος να αναλάβει ρητά την υποχρέωση να διεξαγάγει αυτή μέχρι τελεσιδικίας, χωρίς σε περίπτωση αποτυχίας να λάβει κάποια αμοιβή. Αν λείπει ο όρος αυτός, η συμφωνία είναι άκυρη κατά το άρθρο 174 και 179 ΑΚ και δεν συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα. Επομένως, αποτελεί στοιχείο της βάσεως της αγωγής του δικηγόρου, κατ' άρθρο 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, με την οποία ζητείται η επιδίκαση αμοιβής από εργολαβία δίκης, το γεγονός ότι συνομολογήθηκε ρητά με τον αντισυμβαλλόμενο εντολέα του ότι σε περίπτωση αποτυχίας δεν θα λάβει αμοιβή, αλλιώς η αγωγή του είναι αόριστη και ελέγχεται αναιρετικά κατά το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ.

Στην προκείμενη περίπτωση με την από 11/ 8/ 2009 αγωγή του ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος δικηγόρος εξέθετε, ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα του ανέθεσε να εγείρει αγωγή κατά του Σ. Π., με αντικείμενο την αναγνώριση της ακυρότητας της 2/27/9/2003 αποφάσεως της Γενικής Συνελεύσεως του ΚΤΕΛ Κερκύρας με την οποία αποφασίστηκε η πώληση του υπ' αριθμ. ... Δ.Χ. λεωφορείου στον Σ. Π. και του .../30/9/2003 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Κερκύρας Σπυρίδωνα Κοντού. Ότι για την υπόθεση συμφωνήθηκε ότι θα διεξαγάγει τη δίκη μέχρι τελεσιδικίας ότι δεν θα λάβει αμοιβή σε περίπτωση αποτυχίας και ότι η αμοιβή του ορίσθηκε στο 20% της αξίας του άνω λεωφορείου. Ότι σε εκτέλεση της ως άνω εργολαβίας δίκης προέβη στις εις την αγωγή του αναφερόμενες δικαστικές του ενέργειες και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 34/ 2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή που αυτός συνέταξε και ότι ενώ εκκρεμούσε η έφεση που είχε ασκήσει ο εναγόμενος Σ. Π. κατά της πρωτόδικης αποφάσεως η οποία επικυρώθηκε με την 125/ 2009 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας, η εναγομένη ανακάλεσε αδικαιολόγητα την ως άνω εντολή, αν και ο ίδιος είχε χειριστεί με απόλυτη επιτυχία την ως άνω υπόθεση . Ζήτησε δε με την αγωγή του να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει τη συμφωνημένη αμοιβή του που ανέρχεται σε 80.000 ευρώ. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή περιέχει όλα τα στοιχεία που απαιτούνται από τις προαναφερόμενες νομικές διατάξεις (άρθρο 92 παρ. 1, 3 κα 5 του ν. 3026/1954 και 216 Κ.πολ.Δ.) και είναι επαρκώς ορισμένη και ειδικότερα διαλαμβάνει ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα του ανέθεσε να εγείρει αγωγή κατά του Σ.Π., με αντικείμενο την αναγνώριση της ακυρότητας της Γενικής Συνελεύσεως του ΚΤΕΛ Κερκύρας, με την οποία αποφασίσθηκε η πώληση του ... Δ.Χ. λεωφορείου, ότι συμφωνήθηκε, για την υπόθεση αυτή αμοιβή 2Ο% επί της αξίας του λεωφορείου και ότι σε περίπτωση αποτυχίας δεν θα λάβει αμοιβή και ότι αν και διεξήγαγε την υπόθεση επιτυχώς μέχρι το δεύτερο βαθμό η εναγομένη ανεκάλεσε αδικαιολόγητα τη δοθείσα σ' αυτόν εντολή.

Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση που δέχθηκε ότι η αγωγή είναι πλήρως ορισμένη ορθώς δεν κήρυξε απαράδεκτο και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατ' ορθή υπαγωγή από το άρθρο 559 αρ. 14 του Κ. Πολ. Δ. (όχι και από τον αρ. 8 του ίδιου άρθρου), είναι αβάσιμος. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 20 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου, όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε διαγνωστικό λάθος (εσφαλμένη ανάγνωση) και αποδίδει στο αποδεικτικό έγγραφο περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό εκείνου που πραγματικά έχει, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης όχι όμως, και όταν το δικαστήριο ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει, έστω και εσφαλμένα αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, διότι Πράγματι στην τελευταία αυτή περίπτωση πρόκειται για αιτίαση αναφερόμενη στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Σε κάθε περίπτωση για να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός αναιρέσεως θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε και όχι όταν το έχει απλά συνεκτιμήσει με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο αναφορικά με το πόρισμα, στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος. Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, μέρος πρώτο, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο με το να δεχθεί, ότι κατά το διάστημα της εκκρεμότητας της σχετικής δίκης που αφορά η εργολαβική σύμβαση, η εντολέας εναγομένη κατέβαλε στον ενάγοντα εντολοδόχο δικηγόρο σταδιακά, το συνολικό χρηματικό ποσό των 4.600 ευρώ, ήτοι το ποσό των 1000 ευρώ την 8/11/2006 και ιο ποσό των 3.600 ευρώ την 16/10/2007, με τις υπ' αριθμ. 917/8/11/2006 και 996/16/10/2007 αποδείξεις, έναντι της συμφωνηθείσας με τη σύμβαση αμοιβής, ότι η καταβολή αυτή δεν επέφερε άνευ τινός την κατάργηση της συμβάσεως εργολαβίας, ούτε άλλωστε προ- κύπτει ότι βούληση των μερών ήταν να παύσει η αρχική αυτή σύμβαση και ο εντολοδόχος δικηγόρος να αμειφθεί για όλες τις ενέργειες σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από τον Κώδικα Δικηγόρων αμοιβές και ότι η εν λόγω καταβολή, ως αφορώσα την αμοιβή που είχε συμφωνηθεί αποτελεί προκαταβολή που έγινε έναντι της αμοιβής που θα δικαιούται ο πληρεξούσιος δικηγόρος από την εργολαβική τους σύμβαση, παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ως άνω εγγράφων αποδείξεων και συγκεκριμένα, 1) την 917/8/11/2006 απόδειξη καταβολής στον ενάγοντα του ποσού των 1000 ευρώ "για παράσταση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας Τμήμα Ασφαλιστικών Μέτρων 8/11/2006 αρ. γραμ. Δ.Σ. Κέρκυρας 6135/8/11/2006 ..." και 2) την 996/16/10/2007 απόδειξη καταβολής στον ενάγοντα του ποσού των 3.600 ευρώ, "για Παράσταση στο Πολ. Πρωτοδικείο Κέρκυρας - αγωγή κατά Π. αρ. γραμ. ΔΣΚ 5556 /16 /10 /2007 Συνημμένος πίνακας εξόδων ", αφού από το σώμα των αποδείξεων αυτών αποδεικνύεται ότι λαμβάνει χώρα η εξόφληση συγκεκριμένων ενεργειών του αναιρεσιβλήτου μετά των γενομένων απ' αυτόν εξόδων και όχι προκαταβολή έναντι της συμφωνηθείσας με την εργολαβική σύμβαση αμοιβής του. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, μέρος πρώτο, από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ.‚ είναι απαράδεκτος, καθόσον με αυτόν δεν αποδίδεται στην πραγματικότητα διαγνωστικό λάθος ως προς το περιεχόμενο του ως άνω εγγράφου, το οποίο το δικαστήριο της ουσίας, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ορθά ανέγνωσε αλλά σφάλμα ως προς την αποδεικτική αξιολόγηση και δη την εκτίμηση του περιεχομένου του σε συσχετισμό με άλλα αποδεικτικά μέσα και τη συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος διαφορετικού εκείνου που η αναιρεσείουσα θεωρεί ορθό, η αιτίαση δηλαδή αυτή αναφέρεται στη μη υποκείμενη σε αναιρετικό έλεγχο εκτίμηση πραγμάτων. Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338 και 346 του Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο της ουσίας για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Η παράβαση της ανωτέρω υποχρεώσεως του δικαστηρίου της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 11γ' του Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως όταν παρά τη βεβαίωση του δικαστηρίου ότι έλαβε υπόψη τα έγγραφα που προσκόμισαν οι διάδικοι, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και Ιδίως από τις αιτιολογίες καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή συγκεκριμένων εγγράφων.

Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, μέρος δεύτερο, κατ' ορθή υπαγωγή από το άρθρο 559 αρ .11 γ' του Κ.Πολ.Δ. (και όχι από το άρθρο 559 αρ. 8) προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του, α) την από 10/11/2006 κατάσταση δαπανών συνολικού ύψους 342,40 ευρώ με τα παραστατικά έγγραφα που τη συνοδεύουν (τη συνημμένη στην 917/8/11/2006 απόδειξη του αναιρεσιβλήτου ποσού 1.000 ευρώ), β ) τον συνημμένο πίνακα εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τον οποίο ο ίδιος επισημειώνει και συνυποβάλλει με την 996/16/10/2007 διπλότυπη απόδειξη παροχής υπηρεσιών ποσού 3.600 ευρώ‚ συνολικού ποσού 753,73 ευρώ και γ) την από 19/8/2008 επιστολή με την οποία ο αναιρεσίβλητος ισχυρίζεται ότι κατάρτισε με αυτήν εργολαβική σύμβαση εντελώς διαφορετική από αυτή που αναφέρει στην αγωγή. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον από τη γενική βεβαίωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα που νομίμως προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη του και τα ως άνω έγγραφα. Δικαστικά έξοδα υπέρ του νικήσαντος αναιρεσίβλητου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις, δεν θα επιδικασθούν ελλείψει σχετικού αιτήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8/11/2011 αίτηση για αναίρεση της 4046/ 2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23.10.2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13.11.2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ