1600/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1600 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1600/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γεωργίου Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ. συζύγου Σ. Λ., το γένος Σ. Α., κατοίκου ..., για την οποία δήλωσε παράσταση στο ακροατήριο η δικηγόρο Αγγελική Διονυσοπούλου.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Λ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξουσία δικηγόρο του Ξανθίππη Μικρού.

Στο σημείο αυτό η δικηγόρος της αναιρεσείουσας Αγγελική Διονυσοπούλου ζήτησε την αναβολή εκδίκασης της υποθέσεως, επειδή εστερείτο πληρεξουσίου εγγράφου.

Το Δικαστήριο διασκέφθηκε και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19 Ιανουαρίου 2009 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8058/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 5490/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2 Μαρτίου 2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κράνης, ανέγνωσε την από 12 Σεπτεμβρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Η δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξουσία του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, κάθε μία δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από τις διατάξεις των άρθρ. 108, 110§2, 498§1, 568§§1, 2&4, 576§§1-3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

Εξ άλλου κατά τις διατάξεις των άρθρ. 94§1 και 96§1 ΚΠολΔ, οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται στα πολιτικά δικαστήρια με πληρεξούσιο δικηγόρο, στον οποίο η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση του εκπροσωπούμενου απ' αυτόν διαδίκου που καταχωρίζεται στα πρακτικά του δικαστηρίου ή στην τυχόν έκθεση του εισηγητή ή εντεταλμένου για τις αποδείξεις δικαστή, η έλλειψη δε της αναγκαίας πληρεξουσιότητας εξετάζεται κατά το άρθρ. 104 ΚΠολΔ αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, με συνέπεια να θεωρείται δικονομικά απών ο διάδικος που εκπροσωπήθηκε στον Άρειο Πάγο από δικηγόρο στερούμενο της αναγκαίας πληρεξουσιότητας, αφού αυτός θεωρείται ως μη νομίμως παριστάμενος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των άρθρ. 592 επ. ΚΠολΔ υπ' αριθ. 7572/2006 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Αθηνών, προσδιορίστηκε, κατά το άρθρ. 568§§2&3 ΚΠολΔ, να συζητηθεί κατά την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης δικάσιμο της 10.10.2011, κατά την οποία η συζήτησή της επισπεύσθηκε με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος προς το σκοπό αυτό, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από τον ίδιο υπ' αριθ. 8599B'/11.7.2011 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ι.

Σ., επέδωσε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα ακριβές αντίγραφο του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσής της στη γραμματεία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και κλήση να παραστεί κατά την ως άνω δικάσιμο στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου (άρθρ.122§1, 123, 128§4, 230§2, 498§§1 και 2, 568 ΚΠολΔ).

Κατά τη δικάσιμο αυτή η αναιρεσείουσα, εκπροσωπήθηκε από τη δικηγόρο Αγγελική Διονυσοπούλου, όπως αυτό προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου. Όμως στο φάκελο της δικογραφίας δεν υπάρχει σχετική πράξη παροχής προς αυτή πληρεξουσιότητας από την αναιρεσείουσα, με συνέπεια εξ αιτίας της έλλειψης αυτής, που συνεπάγεται έλλειψη νόμιμης εκπροσώπησης της αναιρεσείουσας, αυτή να θεωρείται πλέον δικονομικά απούσα.

Συνεπώς εφόσον κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί στη συζήτηση της υπόθεσης, πρέπει να δικασθεί ερήμην, αλλά να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρ. 576§2 ΚΠολΔ). 2. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 118 αριθ.4, 566§1 και 577§1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει κατά τρόπο, σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο τη νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στα άρθρ. 559 ή 560 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση (Ολ.ΑΠ 32/1996).

Ειδικότερα για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 10 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ πρέπει στο αναιρετήριο να καθορίζονται τα πράγματα που παρά το νόμο το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ως αληθινά χωρίς απόδειξη, μολονότι έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή πρόκειται για τους αυτοτελείς ισχυρισμούς των διαδίκων, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση δικαιώματος, ενώ για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 11γ του άρθρ.559 ΚΠολΔ πρέπει στο αναιρετήριο να καθορίζεται το αποδεικτικό μέσο που δεν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, μολονότι ήταν παραδεκτό και νόμιμο και να εκτίθεται ότι έγινε επίκληση και παραδεκτή προσαγωγή του στο δικαστήριο της ουσίας προς απόδειξη ή ανταπόδειξη λυσιτελούς ισχυρισμού, δηλαδή κρίσιμου για την έκβαση της δίκης, ο οποίος πρέπει επίσης να εξειδικεύεται στο αναιρετήριο με παράλληλη αναφορά ότι υπήρξε παραδεκτή επίκλησή του στο δικαστήριο της ουσίας.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της υπ' αριθ. 5490/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η οποία, αφού δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την από 25.1.2010 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας και εξαφάνισε κατά το άρθρ. 528 ΚΠολΔ την ερήμην αυτής εκδοθείσα υπ' αριθ. 8058/2009 οριστική απόφαση του Πολ.Πρ.Αθηνών, που είχε δεχθεί την από 19.1.2009 αγωγή διαζυγίου του ήδη αναιρεσιβλήτου, δέχθηκε ακολούθως και η ίδια (η εφετειακή απόφαση) την αγωγή αυτή και κήρυξε λυμένο των μεταξύ των διαδίκων υφιστάμενο γάμο.

Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην αίτηση αναίρεσης, αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες ότι απέρριψε τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας "αβλεπί", χωρίς να λάβει υπόψη την υπ' αριθ. 15981/2005 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, που συντάχθηκε στο πλαίσιο προηγούμενης δίκης διαζυγίου των διαδίκων, ενώ εξ άλλου η απόφαση παρά το νόμο δέχθηκε χωρίς απόδειξη ως αληθινούς ισχυρισμούς που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ωστόσο η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει στο αναιρετήριό της τους ισχυρισμούς που κατ' αυτή η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ως αληθινούς χωρίς απόδειξη ή προς απόδειξη των οποίων κατέτεινε η επικαλούμενη από την ίδια ως άνω ένορκη βεβαίωση, ούτε βέβαια η απόρριψη των δικών της ισχυρισμών, που επίσης δεν προσδιορίζονται στο αναιρετήριο, θεμελιώνει αυτή καθαυτή ιδιαίτερο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρ. 559 ΚΠολΔ, αφού ο λόγος ειδικότερα από τον αριθμό 8β του άρθρου αυτού δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε μεν υπόψη του τον κρίσιμο ισχυρισμό, όμως τον απέρριψε, ρητά ή σιωπηρά, για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.

ΑΠ 12/1991).

Συνεπώς κατά τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, η αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη ως προς όλους τους λόγους της και πρέπει έτσι να απορριφθεί στο σύνολό της ως απαράδεκτη. Η αναιρεσείουσα πρέπει, ως ηττώμενη, να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημά του (άρθρ. 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό ειδικότερα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.3.2011 αίτηση της Χ. Α. - Λ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 5490/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2011

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ