Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for lacking substantive facts and misapplying trademark law provisions.

Απόφαση 15 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 15/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού - Εισηγήτρια, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Μαΐου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", που εδρεύει στον Άλιμο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ν. Κ. του Σ., κατοίκου …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Βαρελόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Εταιρείας με την επωνυμία "MALIBU HEALTH PRODUCTS LIMITED", που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Εταιρείας με την επωνυμία "MALIBU (TRADEMARKS) LTD", που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρίνα Περράκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/12/2014 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1906/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2155/2016 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 21/11/2016 αίτησή τους και τους από 5/7/2017 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Υπόκειται προς κρίση η από 21-11-2016 αίτηση για αναίρεση της εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, υπ' αριθ. 2155/2016 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτή η από 3-9-2015 έφεση των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθ. 1906/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε εκδοθεί ερήμην τους και είχε δεχθεί εν μέρει την από 29-12-2014 αγωγή των αναιρεσίβλητων κατ' αυτών, για παράνομη και υπαίτια προσβολή εκ μέρους τους του αναφερομένου σ' αυτή κοινοτικού λεκτικού σήματος και για αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος τους, καθώς και για καταβολή αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης και αφού εξαφανίστηκε η τελευταία απόφαση, δικάστηκε η άνω αγωγή και έγινε εν μέρει δεκτή. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (αρθ. 495, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ). Παραδεκτοί, εξάλλου, είναι και οι από 5-7-2017 πρόσθετοι λόγοι αυτής, οι οποίοι ασκήθηκαν εμπρόθεσμα με ιδιαίτερο δικόγραφο, που επιδόθηκε νόμιμα στις αναιρεσίβλητες, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, η αναίρεση και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι να εξεταστούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά την έννοια του άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύτηκε εσφαλμένα, δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, είτε εφαρμόσθηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν ή εφαρμόσθηκε εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 20/2011, 7/2006, 4/2005).

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα να πλήττει την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό το πρόσχημα ότι κατά την εκτίμηση αυτή παραβιάστηκε κανόνας δικαίου, οπότε ο λόγος αναίρεσης θα απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι πλήττει την ανέλεγκτη, κατ' άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 415/2018, ΑΠ 686/2010, ΑΠ 2095/2009).

Τέλος, λόγος αναίρεσης που ερείδεται σε εσφαλμένη (ή αναληθή) προϋπόθεση, περίπτωση η οποία συντρέχει όταν με αυτόν υποστηρίζεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε ή δεν δέχθηκε κάτι, ενώ από τον έλεγχο αυτής στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ προκύπτει το αντίθετο, απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 58/2018).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 9, 14, 95, 98, 101 και 102 του Κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου της 26-2-2009 "Για το κοινοτικό σήμα" με τον οποίο κωδικοποιήθηκε και καταργήθηκε ο Κανονισμός (ΕΚ) 40/1994 του Συμβουλίου της 20-12-1993 και ο οποίος (Καν. 207/2009) εφαρμόζεται στον κρίσιμο για την ένδικη υπόθεση χρόνο, έχοντας άμεση εφαρμογή, αποτελώντας μέρος του εφαρμοστέου ημεδαπού εσωτερικού δικαίου (άρθρο 249 §§ 1, 2 ΣυνθΕΚ), προκύπτουν τα ακόλουθα :

Το κοινοτικό σήμα είναι το πρώτο καθαρώς κοινοτικού δικαίου δικαίωμα. Απονέμεται από την κοινοτική έννομη τάξη στα πλαίσια της αρμοδιότητας των κοινοτικών οργάνων για τη σύσταση κοινοτικών δικαιωμάτων, η οποία θεμελιώνεται στις διατάξεις των άρθρων 235 επ. Συνθήκης ΕΟΚ. Είναι απόλυτο δικαίωμα με υπερεθνικό χαρακτήρα και ισχύ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Η θεμελιώδης αρχή του ενιαίου του κοινοτικού σήματος, που αποτυπώνεται στο άρθρο 1 παρ. 2 του Κανονισμού, συνεπάγεται ότι το δικαίωμα στο κοινοτικό σήμα γεννάται με μία μόνη διαδικασία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και απολαμβάνει σε όλα τα κράτη μέλη ενιαία και άμεση προστασία. Για τη διασφάλιση της αρχής του ενιαίου, το κοινοτικό σήμα υπόκειται στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου και όχι των εθνικών δικαίων των κρατών μελών (αρχή της αυτονομίας), εκτός εάν ρητώς οι διατάξεις του Κανονισμού παραπέμπουν σε ρυθμίσεις των εθνικών νομοθεσιών, όπως οι διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 1 και 2 του Κανονισμού, σύμφωνα με τις οποίες οι προσβολές κοινοτικού σήματος διέπονται από το εθνικό δίκαιο για τις προσβολές εθνικού σήματος και δεν αποκλείεται η άσκηση αγωγών σχετικά με κοινοτικό σήμα βάσει του δικαίου των κρατών μελών, ιδίως περί αστικής ευθύνης και αθέμιτου ανταγωνισμού.

Βασικά χαρακτηριστικά του κοινοτικού δικαιώματος στο σήμα είναι ότι αυτό γεννάται από και με την καταχώριση του (τυπικό σύστημα κτήσης) και, επομένως, ο δικαιούχος έχει αποκλειστικό δικαίωμα στη χρήση του, η χρήση του δε έχει σημασία μόνο για τη διακριτική δύναμη αυτού και τη διατήρηση του δικαιώματος.

Δικαιούχος αυτού μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, υπήκοος ή μη, κάτοικος ή μη κράτους μέλους της Κοινής Αγοράς. Κοινοτικό σήμα, εξάλλου, μπορεί να αποτελέσει οποιοδήποτε σημείο επιδεκτικό γραφικής παράστασης, ιδίως λέξεις, συμπεριλαμβανομένων των ονομάτων προσώπων, σχεδιαγράμματα, αριθμοί, το σχήμα προϊόντος ή της συσκευασίας του, υπό την προϋπόθεση ότι τα σημεία αυτά είναι ικανά να διακρίνουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες άλλων επιχειρήσεων.

O δικαιούχος, περαιτέρω, του κοινοτικού σήματος, ως έχων αποκλειστικό δικαίωμα στη χρήση του, δικαιούται να προσφύγει στο αρμόδιο δικαστήριο κοινοτικών σημάτων, προκειμένου να απαγορεύσει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεση του: α) κάθε σημείο που ταυτίζεται με το κοινοτικό σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες, που ταυτίζονται με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωρηθεί και β) κάθε σημείο για το οποίο, λόγω του ταυτοσήμου ή της ομοιότητάς του με το κοινοτικό σήμα και του ταυτοσήμου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών οι οποίες καλύπτονται από το κοινοτικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης από μέρους του κοινού.

Ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης μεταξύ σημείου και σήματος. Περαιτέρω, η βασική λειτουργία του σήματος συνίσταται στο να εγγυάται στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη, την ταυτότητα καταγωγής του φέροντος το σήμα προϊόντος ή υπηρεσίας, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς κίνδυνο σύγχυσης, το εν λόγω προϊόν ή την υπηρεσία από αυτά που έχουν άλλη προέλευση και προκειμένου να μπορεί το σήμα να επιτελεί τη λειτουργία του ως ουσιώδες στοιχείο συστήματος ανόθευτου ανταγωνισμού, που η Συνθήκη επιδιώκει να καθιερώσει, πρέπει να παρέχει την εγγύηση ότι όλα τα φέροντα αυτό προϊόντα ή υπηρεσίες έχουν κατασκευαστεί υπό τον έλεγχο μιας και μόνο επιχείρησης, που φέρει την ευθύνη για την ποιότητα τους.

Τα κριτήρια περαιτέρω, του κινδύνου σύγχυσης είναι συνάρτηση τριών παραγόντων. Καταρχήν είναι η ομοιότητα μεταξύ των συγκρουόμενων σημείων. Για τη διαπίστωση του βαθμού ομοιότητας τους, εκτιμάται η συνολική εντύπωση των δύο σημείων, έτσι ώστε επουσιώδεις διαφοροποιήσεις να μην κρίνονται επαρκείς για την αποτροπή του κινδύνου σύγχυσης.

Η εντύπωση που προκαλεί ένα διακριτικό γνώρισμα και που πρέπει να εξετάζεται για τη διαπίστωση της ομοιότητας, μπορεί να είναι οπτικής, ηχητικής και εννοιολογικής φύσης, ενώ ως μέτρο για την εκτίμηση της εντύπωσης των δύο σημάτων πρέπει να λαμβάνεται ο μέσων γνώσεων, μέσης ευφυΐας, εμπειρίας και παρατηρητικότητας καταναλωτής.

Για τη διαπίστωση του κινδύνου σύγχυσης δεν απαιτείται σχετική πρόθεση από την πλευρά του προσβάλλοντος το σήμα, ούτε απαιτείται η σύγχυση πραγματικά να επέλθει ή να μπορεί να προκληθεί σε όλους ή στην πλειονότητα των καταναλωτών. Δεύτερος παράγων είναι η ομοιότητα μεταξύ των φερόντων τα σήματα προϊόντων ή υπηρεσιών και τρίτος είναι το πόσο γνωστό είναι το σήμα στην αγορά.

Έτσι, ο κίνδυνος σύγχυσης πρέπει να εκτιμάται με βάση τη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους. Στο πλαίσιο της συνολικής αυτής εκτίμησης της ομοιότητας των οικείων σημάτων, λαμβάνεται υπόψη ο μέσος καταναλωτής, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος.

Πρέπει όμως να συνεκτιμάται το στοιχείο ότι σπανίως ο μέσος καταναλωτής έχει τη δυνατότητα να προβαίνει σε άμεση σύγκριση των διαφόρων σημάτων και συνήθως είναι αναγκασμένος να ανατρέχει στην ατελή εικόνα που έχει συγκρατήσει στη μνήμη του. Ο δικαιούχος κοινοτικού σήματος, όπως προαναφέρθηκε, απολαμβάνει την ίδια έννομη προστασία που προβλέπεται για το εθνικό σήμα.

Έτσι το δικαστήριο κοινοτικών σημάτων, που καθιερώθηκε και στην Ελλάδα με το νόμο 2943/2001 (άρθρα 6 έως 11), εφαρμόζει, όσον αφορά στις κυρώσεις, το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο διαπράχθηκε ή απειλείται να διαπραχθεί η προσβολή, σχετικά με τα σήματα, και εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους και το δίκαιο του αθέμιτου ανταγωνισμού και των αδικοπραξιών (ΑΠ 338/2012).

Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 16 και 26 του Ν. 2239/1994, με τον οποίο μεταφέρθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η Οδηγία 89/104/ΕΟΚ, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, όπως ίσχυαν πριν από την κατάργησή του με το άρθρ. 183 του Ν. 4072/2012, προκύπτει ότι όποιος χρησιμοποιεί ή παραποιεί ή απομιμείται σήμα, που ανήκει σε άλλον μπορεί να εναχθεί από τον δικαιούχο, αλλά και από τον αδειούχο χρήσης σήματος για παράλειψη ή αποζημίωση ή και για τα δύο.

Ακολούθως, με το Ν. 4072/2012, όπως προαναφέρθηκε, καταργήθηκε ο Ν. 2239/1994 "περί σημάτων" και αντικαταστάθηκε με το Μέρος Τρίτο του άνω νόμου με τον τίτλο "σήματα" (άρθρα 121-190). Στο νέο νόμο ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο η Οδηγία 2004/48/ΕΚ της 29-4-2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας.

Από τις διατάξεις των άρθρων 132 και 150 του άνω Ν. 4072/2012 προκύπτει ότι σε περίπτωση παράνομης χρήσης ή κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο προσβολής του σήματος από άλλον, ο νόμος παρέχει στον δικαιούχο του σήματος, όπως εμφαίνεται στο βιβλίο σημάτων, αλλά και στον αδειούχο χρήσης σήματος, μεταξύ άλλων, αξίωση για άρση της προσβολής και παράλειψη αυτής στο μέλλον, καθώς και αξίωση για αποζημίωση και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, εξαιτίας της υπαίτιας προσβολής του σήματος από τον τρίτο.

Περαιτέρω, όταν το σήμα έχει επικρατήσει στις συναλλαγές και ως διακριτικό γνώρισμα της επιχείρησης, τότε είναι δυνατή η προστασία του δικαιούχου και με βάση τις διατάξεις 1 και 13 του Ν. 146/1914 "περί αθέμιτου ανταγωνισμού" και ο παραβάτης μπορεί να υποχρεωθεί σε άρση της προσβολής και σε παράλειψη χρήσης του διακριτικού γνωρίσματος ή και σε αποζημίωση (ΑΠ 1423/2013, ΑΠ 1477/2011).

Ειδικότερα, κατά τη διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 146/1914 "περί αθεμίτου ανταγωνισμού" απαγορεύεται στις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές κάθε πράξη που γίνεται με σκοπό ανταγωνισμού και αντίκειται στα χρηστά ήθη και ο παραβάτης μπορεί να εναχθεί για παράλειψη και για ανόρθωση της προκληθείσας ζημίας, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 13 παρ. 1 του ίδιου νόμου εκείνος ο οποίος κάνει κατά τις συναλλαγές χρήση ονόματος εμπορικής επωνυμίας ή ιδιαιτέρου διακριτικού γνωρίσματος καταστήματος ή βιομηχανικής ή εμπορικής επιχείρησης κατά τρόπο που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση με το όνομα, την εμπορική επωνυμία, ή το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα, τα οποία άλλος νόμιμα μεταχειρίζεται, μπορεί να υποχρεωθεί από τον τελευταίο σε παράλειψη της χρήσης, καθώς και σε αποζημίωση, εάν γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι με τη χρήση του ξένου διακριτικού γνωρίσματος μπορούσε να προκληθεί σύγχυση.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για να παρασχεθεί στο δικαιούχο σήματος η προβλεπόμενη και από το νόμο για τον αθέμιτο ανταγωνισμό προστασία, στην περίπτωση, δηλαδή, που το σήμα έχει επικρατήσει στις συναλλαγές και ως διακριτικό γνώρισμα της επιχείρησης, απαιτείται αφενός η πράξη να έγινε με σκοπό ανταγωνισμού και να αντίκειται στα χρηστά ήθη, ως κριτήριο των οποίων χρησιμεύουν οι ιδέες του κοινωνικού ανθρώπου που κατά γενική αντίληψη σκέπτεται με χρηστότητα και φρόνηση και αφετέρου με τη χρήση του ξένου διακριτικού γνωρίσματος στις συναλλαγές να υπάρχει δυνατότητα πρόκλησης σύγχυσης, σχετικά με την προέλευση ομοίων προϊόντων, χωρίς την οποία αθέμιτος ανταγωνισμός δεν υπάρχει (ΑΠ 1423/2013, ΑΠ 1030/2008).

Τούτο συμβαίνει, όταν τα ανταγωνιστικά προϊόντα είναι ήδη επαρκώς γνωστά στην ελληνική επικράτεια, δηλαδή, όταν κυκλοφορούν στην αγορά, ώστε να είναι δυνατόν να προκληθεί κίνδυνος δημιουργίας σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό. Τα διακριτικά γνωρίσματα, που αποτελούν μέσα εξατομίκευσης της επιχείρησης ή των εμπορευμάτων της, προστατεύονται από τις διατάξεις του παραπάνω νόμου, με σκοπό την παρεμπόδιση της εκμετάλλευσης της ξένης καλής φήμης και συγχρόνως την προφύλαξη του καταναλωτικού κοινού από τον κίνδυνο της σύγχυσης, ο οποίος υπάρχει όταν, λόγω ομοιότητας δύο διακριτικών γνωρισμάτων, είναι πιθανόν να δημιουργηθεί παραπλάνηση στους συναλλακτικούς κύκλους και συγκεκριμένα σ' ένα όχι εντελώς ασήμαντο μέρος των πελατών αναφορικά είτε με την προέλευση των εμπορευμάτων ή υπηρεσιών από ορισμένη επιχείρηση, είτε με την ταυτότητα της επιχείρησης, είτε με την ύπαρξη σχέσης συνεργασίας μεταξύ δύο επιχειρήσεων.

Τέλος, ο δικαιούχος σήματος μπορεί να αξιώσει από τον προσβάλλοντα το δικαίωμά του υπαιτίως και εύλογη χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, κατ' εφαρμογή των διατάξεων περί αδικοπραξιών (άρθρ. 914 και 932 ΑΚ), καθόσον πρόκειται για παράνομη συμπεριφορά του τελευταίου, γιατί προσβάλλει, χωρίς δικαίωμα, το απόλυτο δικαίωμα του δικαιούχου στο σήμα, αφού εμπεριέχει εναντίωση στην αποκλειστική εξουσία που αυτό παρέχει στο δικαιούχο.

Επιπλέον αξίωση για χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του δικαιούχου του σήματος σε βάρος του προσβάλλοντος το σήμα υπαιτίως δεν αποκλείεται, κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών (άρθρ. 914 και 932 ΑΚ), και στην περίπτωση αθέμιτου ανταγωνισμού (ΑΠ 371/2012). Αυτή δε την ηθική βλάβη βάσιμα αξιώνει και το νομικό πρόσωπο, όταν από την προσβολή αυτή πλήττεται η φήμη του και η αξιοπιστία του αναφορικά με τα προϊόντα που παράγει και με τον τρόπο αυτό προσβάλλεται η προσωπικότητά του και το ταυτόσημο με την επωνυμία σήμα του, του οποίου είναι δικαιούχος, όταν χωρίς δικαίωμα χρησιμοποιείται από το δράστη ( άρθρ. 57, 58 και 59 ΑΚ).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: " Οι ενάγουσες... είναι αλλοδαπές εταιρίες που εδρεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο... και αποτελούν μέλη του Ομίλου εταιριών "MALIBU", έχοντας κοινή μετοχική σύνθεση και διοίκηση, δραστηριοποιούμενες παγκοσμίως, από πολλών ετών, στον τομέα παραγωγής και εμπορίας αντηλιακών παρασκευασμάτων, λοσιόν και κρεμών προστασίας του δέρματος από τον ήλιο και συναφών προϊόντων.

Ο προαναφερόμενος, δε, Όμιλος, συγκαταλέγεται στις μεγάλες επιχειρήσεις αντηλιακών ειδών παγκοσμίως και τα πιο πάνω προϊόντα διατίθενται σε δεκάδες χώρες, όπως, ενδεικτικά, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (Η.Π.Α.), στον Καναδά, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Γερμανία, στην Ισπανία, στην Κύπρο και στην Ελλάδα, μέσω συνεργαζόμενων με αυτές τις εταιρίες αντιπροσώπων και διανομέων.

Τα εν λόγω προϊόντα, επίσης, πωλούνται και μέσω διαδικτύου, καθώς διατίθενται προς πώληση (on line) στους ανά τον κόσμο καταναλωτές, είτε απευθείας, μέσω της ιστοσελίδας των εναγουσών "www.malibusun.com" είτε μέσω μεγάλων ηλεκτρονικών καταστημάτων, όπως το Amazon. Η πρώτη των εναγουσών ασκεί κατεξοχήν εμπορική δραστηριότητα, καθώς παράγει και εμπορεύεται τα ως άνω προϊόντα, που φέρουν τα σήματα και διακριτικά γνωρίσματα με, μόνη ή συνοδευόμενη από απεικόνιση, τη λεκτική ένδειξη "MALIBU", ενώ η δεύτερη είναι δικαιούχος των σημάτων αυτών, τα οποία, με τη συναίνεση και άδειά της, χρησιμοποιεί η πρώτη ενάγουσα στα προϊόντα που εμπορεύεται.

Μεταξύ δε των άλλων, η δεύτερη ενάγουσα είναι δικαιούχος και του κοινοτικού λεκτικού σήματος "MALIBU", με αριθμό …, το οποίο κατατέθηκε στο Γραφείο Εναρμόνισης για την Εσωτερική Αγορά (Γ.Ε.Ε.Α.) την 1-4-1996 και καταχωρήθηκε την 25-5-1998, ανανεούμενης έκτοτε της διάρκειας προστασίας του, με ημερομηνία καταχώρισης της ανανέωσης στο μητρώο κοινοτικών σημάτων την 7-4-2006 και δημοσίευσης στο Ενημερωτικό Δελτίο Κοινοτικών Σημάτων την 11-9-2006, και δη (κοινοτικού) σήματος προς διάκριση προϊόντων της κλάσης 3, ήτοι προϊόντων που συνίστανται σε:

λευκαντικά παρασκευάσματα...αντιηλιακά παρασκευάσματα, λοσιόν, κρέμες και λάδια μαυρίσματος, προϊόντα, λοσιόν και κρέμες για μετά την ηλιοθεραπεία, της κλάσης 5, δηλαδή προϊόντων που συνίστανται σε: παρασκευάσματα και ουσίες φαρμακευτικές και υγιεινής... φαρμακευτικά αντιηλιακά προϊόντα...και, τέλος, της κλάσης 9, ήτοι προϊόντα που συνίστανται σε:

οπτικές συσκευές και όργανα, γυαλιά, γυαλιά ηλίου, γυαλιά όρασης, προστατευτικά γυαλιά, φακοί επαφής, σκελετοί, κορδόνια, αλυσίδες και θήκες για όλα τα προαναφερόμενα είδη. Του πιο πάνω σήματος η δεύτερη των εναγουσών κατέστη δικαιούχος δυνάμει μεταβίβασης από την προηγούμενη δικαιούχο εταιρία του Ομίλου, "MALIBU HEALTH PRODUCTS LIMITED", με ημερομηνία καταχώρισης της μεταβίβασης στο μητρώο κοινοτικών σημάτων την 23-2-2006 και δημοσίευσης στο Ενημερωτικό Δελτίο Κοινοτικών Σημάτων την 9-7-2007.

Η πρώτη των εναγουσών, εξάλλου, είναι δικαιούχος, από τις 29-4-1999, ήτοι την ημερομηνία καταχώρισής του, του ονόματος χώρου (domain name) "www.malibusun.com", το οποίο έκτοτε και σταθερά η ίδια χρησιμοποιεί προς διάκριση της άνω ομώνυμης ιστοσελίδας της ("www.malibusun.com"). Μέσω δε της ιστοσελίδας αυτής η εν λόγω ενάγουσα διαθέτει στο καταναλωτικό κοινό τα ανωτέρω προϊόντα, που φέρουν το κοινοτικό σήμα "MALIBU", ενώ η ίδια διαφημίζει συνεχώς τα προϊόντα αυτά σε συνάρτηση με τη λέξη "SUN" που στην αγγλική γλώσσα σημαίνει "ήλιος", δηλώνοντας έτσι ότι τα εν λόγω είδη συνιστούν προϊόντα προστασίας από τον ήλιο.

Η ένδειξη "MALIBU", περαιτέρω, στην οποία συνίσταται και το πιο πάνω κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών, έχει επικρατήσει στις συναλλαγές και ως διακριτικό γνώρισμα της επιχείρησης της τελευταίας, καθώς και της πρώτης ενάγουσας, χρησιμοποιείται αδιαλείπτως από αυτές από μακρού χρόνου, και μάλιστα ήδη προ της καταχώρισής της ως κοινοτικού σήματος, για τη διάκριση της επιχείρησής τους και των προϊόντων, που η δεύτερη (εν.

πρώτη ενάγουσα) διαθέτει στην αγορά, ήτοι αντηλιακών προϊόντων και ειδών, που σχετίζονται με την προστασία από την ήλιο και την περιποίηση του δέρματος, τα οποία σημειώνουν ικανού ύψους πωλήσεις. Τα προϊόντα δε αυτά κυκλοφορούν, υπό την ανωτέρω ένδειξη, και στην ελληνική αγορά τουλάχιστον από το έτος 1999, οπότε και άρχισε η συνεργασία της πρώτης ενάγουσας με την πρώτη των εναγομένων, εδρεύουσα στις Αχαρνές Αττικής (οδός Μενελάου Λουντέμη, αριθ. 25) μονοπρόσωπη εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία., "ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ".

Ειδικότερα, η τελευταία (πρώτη των εναγομένων) συνεστήθη το έτος 1997 και ιδρυτής, μοναδικός εταίρος, διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της είναι ο δεύτερος από αυτούς, Ν. Κ. του Σ.. Δυνάμει, δε, έγγραφης σύμβασης διανομής, που καταρτίστηκε το έτος 1999 μεταξύ της δικαιοπαρόχου της πρώτης των εναγουσών και ανήκουσας στον παραπάνω όμιλο, εταιρίας με την επωνυμία "MALIBU HEALTH PRODUCTS INTERNATIONAL LIMITED", αφενός, και της πρώτης των εναγομένων, αφετέρου, η πρώτη ανέθεσε στη δεύτερη την αποκλειστική προώθηση, διανομή και διάθεση των αντιηλιακών προϊόντων της και συναφών ειδών, υπό το σήμα "MALIBU", στην ελληνική αγορά.

Η συνεργασία αυτή συνεχίστηκε, από το έτος 2005 και μετέπειτα, από την πρώτη των εναγουσών και διήρκεσε έως τα μέσα, περίπου, του έτους 2009, οπότε αιφνιδίως, η πρώτη των εναγομένων, χωρίς κάποια προφανή, τότε, αιτία έπαψε να αποστέλλει παραγγελίες και διέκοψε κάθε επικοινωνία και συναλλακτική σχέση με την πρώτη των εναγουσών...

Μετά την κατά τα ανωτέρω διακοπή των σχέσεών της με την πρώτη ενάγουσα, η πρώτη των εναγομένων, έως το χρόνο σύνταξης της υπό κρίση αγωγής, προέβη διαδοχικώς, όπως ακολούθως και κατά περίπτωση πληροφορήθηκαν οι ενάγουσες, στις παρακάτω ενέργειες: α) Στις 7 Ιουλίου 2009 προέβη στην κατάθεση, στην Ελλάδα, της υπ' αριθμ.

… δήλωσης ημεδαπού σήματος, το οποίο συνίστατο στη σύνθετη λεκτική ένδειξη "MALIBU SUN", προς διάκριση προϊόντων της κλάσης 3, ήτοι προϊόντων που συνίστανται σε καλλυντικές κρέμες, λοσιόν καλλυντικές, καλλυντικά προϊόντα, αντιηλιακές κρέμες και λοσιόν αντιηλιακές. Επρόκειτο, δηλαδή, για ένδειξη, που ενσωμάτωνε αυτούσιο το ανωτέρω λεκτικό κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών, που χρησιμοποιούσε η πρώτη από αυτές (πρώτη ενάγουσα), συνοδευόμενο από τη λέξη "SUN", που στην αγγλική γλώσσα σημαίνει "ήλιος".

Αυτή η δήλωση κατάθεσης του ημεδαπού σήματος "MALIBU SUN" απορρίφθηκε, με την υπ' αριθμ. 2003/2010 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (Δ.Ε.Σ.), λόγω ταύτισης ή ομοιότητάς του με το άνω προγενέστερο κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών και εξαιτίας κινδύνου σύγχυσης της με αυτό, και δη κατ' εφαρμογή του άρθρ. 4 του ν. 2239/1994 ...β) 'Οπως διαπιστώθηκε περί το μήνα Μάϊο του έτους 2010, άρχισε να κυκλοφορεί στην αγορά της Κύπρου, μέσω της εταιρίας με την επωνυμία "C.

Bros Ltd", αντιηλιακά προϊόντα, που έφεραν τη σύνθετη λεκτική ένδειξη "MALIBU SUN", συνοδευόμενη από απεικόνιση ήλιου χωρίς ακτίνες. Κατόπιν, δε, δικαστικών ενεργειών, στις οποίες προέβησαν οι ενάγουσες, και δη κατόπιν αίτησης των τελευταίων, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, με το από 19-5-2010 (προσωρινό) διάταγμά του, το οποίο κατέστη οριστικό (απόλυτο, κατά τα εκεί ισχύοντα) με το από 26-7-2010 όμοιο, απαγόρευσε στην παραπάνω εταιρία "C.

Bros Ltd", καθώς και σε οποιοδήποτε άλλο ελεγχόμενο από αυτήν πρόσωπο, να πωλεί, προσφέρει προς πώληση, διαφημίζει, εισάγει και μεταπωλεί αντιηλιακά παρασκευάσματα ή και παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από τον ήλιο ή και αντιηλιακές κρέμες, με τη χρησιμοποίηση των εγγεγραμμένων και προστατευόμενων σημάτων των ήδη εναγουσών, μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν (με βάση την οικεία αίτηση περί παροχής έννομης προστασίας των τελευταίων) και το παραπάνω κοινοτικό σήμα, και δη των σημάτων "MALIBU" ή και εμπορικών σημάτων παρόμοιων προς τα εγγεγραμμένα αυτά εμπορικά σήματα ή και με χρήση της λέξης "Malibu".

γ) Στις 30-7-2010 προέβη στην κατάθεση, στην Ελλάδα, και δεύτερου ημεδαπού σήματος, που περιείχε τη λεκτική ένδειξη "MALIBU". Συγκεκριμένα, υπέβαλε την υπ' αριθμ. 209763 δήλωση ημεδαπού σήματος, συνιστάμενου στη σύνθετη λεκτική ένδειξη "MALIBU sun by Phenomenon" και απεικόνιση με ορισμένη έγχρωμη σύνθεση και δη έναν πορτοκαλί χρώματος ήλιο, που έμπροσθεν και στο μέσον αυτού φέρει κόκκινη ταινία, πάνω στην οποία αναγράφεται η παραπάνω ένδειξη "MALIBU sun" και κάτωθι της οποίας αναγράφονται οι λέξεις "by Phenomenon", και τούτο προς διάκριση, τη φορά αυτή, προϊόντων και υπηρεσιών της κλάσης 35, ήτοι στη συγκέντρωση αντιηλιακών ελαίων και ειδών προστασίας από τον ήλιο, με σκοπό τη μεταπώληση αυτών.

Κατά της δήλωσης αυτής άσκησε παρέμβαση η εδρεύουσα στο Μαρούσι Αττικής εταιρία "Γ. Σ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΝ, ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ, ΟΙΚΙΑΚΩΝ & ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ", δικαιούχος των ημεδαπών σημάτων "Carroten", που φέρουν απεικόνιση, η οποία περιλαμβάνει τον πορτοκαλί ήλιο με την κόκκινη ταινία, ως θιγόμενη από την ομοιότητα της απεικόνισης, που φέρεται το κατά τα ανωτέρω δηλωθέν σήμα της πρώτης των εναγομένων.

Η παρέμβαση δε αυτή απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 100/2012 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (Δ.Ε.Σ.), κατά της οποίας η μεν προαναφερόμενη παρεμβάσα εταιρία άσκησε προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, οι δε νυν ενάγουσες παρενέβησαν προσθέτως υπέρ της τελευταίας με παρέμβαση κατά την ανοιγείσα με την προσφυγή διοικητική δίκη.

δ) Στις 15-9- 2010 υπέβαλε αίτηση κοινοτικού σήματος, με αριθμό …, συνιστάμενου στη σύνθετη λεκτική ένδειξη "MALIBU SUN", με απεικόνιση ήλιου χωρίς ακτίνες, προς διάκριση προϊόντων και υπηρεσιών της κλάσης 35, ήτοι συγκέντρωση αντιηλιακών ελαίων και ειδών προστασίας από τον ήλιο, με σκοπό τη μεταπώληση αυτών. Κατά της αποδοχής της αίτησης αυτής η δεύτερη των εναγουσών άσκησε, στις 22-10-2010, ανακοπή ενώπιον του Τμήματος Ανακοπών του Κοινοτικού Γραφείου Σημάτων.

Η ανακοπή αυτή έγινε δεκτή με την από 27-2-2013, με αριθμό Β 001924748, απόφαση του, στη συνέχεια, κατόπιν προσβολής της, επικυρώθηκε δυνάμει της από 15-11-2013 (επί της υπόθεσης R 448/2013 - 2) απόφασης του Δευτέρου Τμήματος Προσφυγών του Κοινοτικού Γραφείου Σημάτων, και δη επειδή η ανωτέρω δήλωση σήματος της πρώτης των εναγομένων δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης με το κοινοτικό σήμα της τότε ανακόπτουσας και ήδη δεύτερης των εναγουσών...

ε) Στις 25-5-2012 κατέθεσε την υπ' αριθμ. … δήλωση ημεδαπού σήματος, συνιστάμενου στο σύνθετο λεκτικό σχήμα "go to Malibu beach", προς διάκριση των προϊόντων της κλάσης 3, που αφορούν σε παρασκευάσματα καθαρισμού, είδη αρωματοποιίας, αιθέρια έλαια, κοσμητικά και καλλυντικά, και των υπηρεσιών της κλάσης 35, ήτοι εμπορικών υπηρεσιών και εκείνων της διαφήμισης και της διαχείρισης εμπορικών υποθέσεων.

Η δήλωση αυτή της πρώτης των εναγομένων απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 66/2014 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (Δ.Ε.Σ.), επειδή οι ανωτέρω ενδείξεις, που συνέθεταν το επίμαχο λεκτικό σήμα, δεν μπορούσαν να αποτελέσουν σήμα κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρ. 3 του ν. 2239/1994, καθώς ήταν περιγραφικές, στερούμενες διακριτικής δύναμης και, συνακόλουθα, δεν μπορούσαν να εξατομικεύσουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, ως προερχόμενες από συγκεκριμένη επιχείρηση.

στ) Στις 21-3-2014 υπέβαλε, στο Τμήμα Κατάθεσης Σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, την υπ' αριθμ. … δήλωση κατάθεσης εθνικού σήματος, συνιστάμενου στις λεκτικές ενδείξεις "MALIBU SUN by Phenomenon Tattoo", δηλαδή ενδείξεις που ενσωματώνουν αυτούσιο το ανωτέρω λεκτικό κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών και χρησιμοποιούμενο από την πρώτη από αυτές (πρώτη ενάγουσα), συνοδευόμενο από τις λοιπές ως άνω ενδείξεις "SUN by Phenomenon Tattoo", επίσης δε και σε απεικόνιση μισού ήλιου γαλάζιου χρώματος με ακτίνες, την οποία (απεικόνιση) ακολουθούν οι προαναφερόμενες λεκτικές ενδείξεις, και δη πρώτα (αμέσως από κάτω) η λεκτική ένδειξη "MALIBU" με κεφαλαία γράμματα λευκού χρώματος, κάτω από αυτή η λέξη "SUN" με γαλάζια κεφαλαία γράμματα, αμέσως πιο κάτω οι λέξεις "by Phenomenon" με μικρά γράμματα λευκού χρώματος, και κάτω από αυτές η λέξη "Tattoo", με μικρά καλλιγραφικά γράμματα γαλάζιου χρώματος.

Τούτο, δε, προς διάκριση των προϊόντων και υπηρεσιών των κλάσεων 3, 5 και 35, ήτοι προϊόντων και υπηρεσιών που συνίστανται στην πρώτη περίπτωση (κλάση 3) σε καλλυντικά, είδη αρωματοποιίας, αιθέρια έλαια, λοσιόν για τα μαλλιά, κρέμες αντιρυτιδικές νυκτός, κρέμες αντιρυτιδικές ματιών, μάσκες προσώπου, γαλάκτωμα καθαρισμού, ενυδατικές κρέμες, αντιηλιακές κρέμες, απορρυπαντικά, στη δεύτερη περίπτωση (κλάση 5) σε διαιτητικά είδη διατροφής και συμπληρώματα διατροφής, απολυμαντικά, παρασκευάσματα για την καταπολέμηση κουνουπιών και άλλων εντόμων, και στην τρίτη περίπτωση (κλάση 35) στη συγκέντρωση καλλυντικών, ειδών αρωματοποιίας, αντιρυτιδικών κρεμών κάθε είδους, μασκών προσώπου και γαλακτωμάτων καθαρισμού, ενυδατικών και αντιηλιακών κρεμών, απορρυπαντικών παρασκευασμάτων, με σκοπό τη μεταπώληση αυτών.

Κατά της δήλωσης αυτής, η οποία καταχωρήθηκε στις 26-8-2014, η δεύτερη των εναγουσών, επικαλούμενη, μεταξύ των άλλων, και το παραπάνω κοινοτικό σήμα της, υπέβαλε, ενώπιον της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (Δ.Ε.Σ.), την με αριθ. καταθ. 82/3-11-2014 αίτηση διαγραφής, η οποία ορίστηκε να συζητηθεί στις 28-9-2015. ζ) Στις 30-10-2014 υπέβαλε, στο Τμήμα Κατάθεσης Σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, την υπ' αριθμ.

… δήλωση κατάθεσης ημεδαπού σήματος, συνιστάμενου στις λεκτικές ενδείξεις "MALIBU SUN by Phenomenon Monoi Oil", ήτοι ενδείξεις που ενσωματώνουν, και εν προκειμένω, αυτούσιο το ανωτέρω λεκτικό κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών και χρησιμοποιούμενο από την πρώτη από αυτές (πρώτη ενάγουσα), συνοδευόμενο από τις λοιπές ως άνω ενδείξεις "SUN by Phenomenon monoi oil", επίσης δε και σε απεικόνιση, αποτελούμενη από μισό ήλιο κίτρινου χρώματος με ακτίνες, κάτω από τον οποίο παρατίθενται οι παραπάνω λεκτικές ενδείξεις, και δη αμέσως κάτω από αυτόν (ήλιο) η λέξη "MALIBU" με κεφαλαία μαύρα γράμματα (μη καλλιγραφικά), πιο κάτω η λέξη "SUN" με κίτρινα κεφαλαία γράμματα (επίσης μη καλλιγραφικά), στη συνέχεια οι λέξεις "by Phenomenon" με μικρά μαύρα γράμματα και στο τέλος (κάτω δηλαδή και από τις λέξεις αυτές) οι λέξεις "monoi oil" με μικρά κίτρινα γράμματα (μη καλλιγραφικά).

Τούτο, δε, προς διάκριση των προϊόντων και υπηρεσιών των κλάσεων 3, 5 και 35, και δη, στην περίπτωση αυτή, όσον αφορά την κλάση 3, προϊόντων που συνίστανται σε λευκαντικά παρασκευάσματα και άλλες ουσίες για πλύσιμο, καθαρισμό, στίλβωση, αφαίρεση λίπους και απόξεση, σαπούνια, είδη αρωματοποιίας, αιθέρια έλαια, καλλυντικά, λοσιόν για τα μαλλιά, καλλυντικά από φυσικές πρώτες ύλες, όσον αφορά, περαιτέρω, την κλάση 5, προϊόντων που συνίστανται σε φαρμακευτικά παρασκευάσματα, παρασκευάσματα υγιεινής για ιατρικές χρήσεις, απολυμαντικά και αντιηλιακά προϊόντα, και, τέλος, όσον αφορά την κλάσης 35, στις υπηρεσίες της συγκέντρωσης αντιηλιακών προϊόντων και ειδών προστασίας από τον ήλιο, καλλυντικών, καλλυντικών από φυσικές πρώτες ύλες, ειδών αρωματοποιίας και λοιπών συναφών με όλα τα παραπάνω ειδών, με σκοπό τη μεταπώληση αυτών.

Η αμέσως πιο πάνω δήλωση δημοσιεύθηκε στο διαδικτυακό τόπο της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου "des.gge.gov.gr", στις 17-12-2014, η δε δεύτερη των εναγουσών άσκησε κατ' αυτής, ενώπιον της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (Δ.Ε.Σ.), την από 19-12-2014 ανακοπή της. Επίσης, όπως οι ενάγουσες διαπίστωσαν, η πρώτη των εναγομένων, μολονότι δεν ανήκει στο δίκτυο τους και δεν διατηρεί πλέον οποιαδήποτε συνεργασία με αυτές, χρησιμοποιεί, τουλάχιστον από το έτος 2009 και μετέπειτα, με βάση και τα προαναφερόμενα, τη λεκτική ένδειξη "MALIBU" στις εμπορικές της συναλλαγές, συνδυάζοντας τη λέξη αυτή και με άλλες λεκτικές ενδείξεις και απεικονίσεις, που πιο κάτω περιγράφονται, επί αντιηλιακών εν γένει και συναφών προϊόντων που παράγει στην Ελλάδα και προσφέρει προς πώληση, μέσω και ηλεκτρονικού της καταστήματος, τόσο στην ελληνική αγορά και στο ελληνικό καταναλωτικό κοινό, όσο και στο εξωτερικό, διενεργώντας προς τούτο και εξαγωγές.

Ειδικότερα, η πρώτη των εναγομένων, μέσω και ηλεκτρονικού καταστήματος, το οποίο λειτουργεί διά της ιστοσελίδας της "www.phenomenon.com.gr"., ήτοι και μέσω διαδικτύου, διαθέτει στο ελληνικό καταναλωτικό κοινό είκοσι δύο (22) διαφορετικά είδη αντιηλιακών προϊόντων που φέρουν, κατά περίπτωση, τις ενδείξεις "MALIBU SUN " ή "MALIBU SUN" και απεικόνιση ήλιου χωρίς ακτίνες ή "MALIBU SUN by Phenomenon" και απεικόνιση με ορισμένη έγχρωμη σύνθεση, και δη έναν- πορτοκαλί χρώματος- ήλιο, που έμπροσθεν και στο μέσον αυτού φέρει κόκκινη ταινία, πάνω στην οποία αναγράφεται η παραπάνω ένδειξη "MALIBU sun" και κάτωθι της οποίας αναγράφονται οι λέξεις "by Phenomenon", ή "go to Malibu beach" ή "MALIBU SUN by "Phenomenon Tattoo" και απεικόνιση μισού ήλιου γαλάζιου χρώματος με ακτίνες, την οποία (απεικόνιση) ακολουθούν οι προαναφερόμενες λεκτικές ενδείξεις, και δη πρώτα (αμέσως από κάτω) η λεκτική ένδειξη "MALIBU" με κεφαλαία γράμματα λευκού χρώματος, κάτω από αυτή η λέξη "SUN" με γαλάζια κεφαλαία γράμματα, αμέσως πιο κάτω οι λέξεις "by Phenomenon" με μικρά γράμματα λευκού χρώματος, και κάτω από αυτές η λέξη "Tattoo", με μικρά καλλιγραφικά γράμματα γαλάζιου χρώματος, ή "MALIBU SUN by Phenomenon Monoi Oil" και απεικόνιση, αποτελούμενη από μισό ήλιο κίτρινου χρώματος με ακτίνες, κάτω από τον οποίο παρατίθενται οι αμέσως παραπάνω λεκτικές ενδείξεις, και δη αμέσως κάτω από (ήλιο) η λέξη "MALIBU" με κεφαλαία μαύρα γράμματα (μη καλλιγραφικά), πιο κάτω η λέξη "SUN" με κίτρινα κεφαλαία γράμματα (επίσης μη καλλιγραφικά), στη συνέχεια οι λέξεις "by Phenomenon" με μικρά μαύρα γράμματα και στο τέλος (κάτω δηλαδή και από τις λέξεις αυτές) οι λέξεις "monoi oil" με μικρά κίτρινα γράμματα (μη καλλιγραφικά).

Στα προϊόντα δε αυτά, ειδικώς όσον αφορά την αμέσως προαναφερόμενη ιστοσελίδα, ο ενδιαφερόμενος έχει πρόσβαση, αναζητώντας τα μέσω της σχετικής μηχανής αναζήτησης στο ηλεκτρονικό κατάστημα της αντιδίκου χρησιμοποιώντας τη λέξη - κλειδί-"MALIBU". Η χρήση, ωστόσο, των παραπάνω ενδείξεων/σημείων από την πρώτη των εναγομένων επί των ως άνω προϊόντων της δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης, περιλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης, από μέρους του κοινού, καθώς από τη συνολική οπτική, ηχητική και εννοιολογική εντύπωση, που δημιουργούν οι εν λόγω επίμαχες ενδείξεις, μπορεί να προκληθεί στο καταναλωτικό κοινό η πεπλανημένη εντύπωση ότι τα παραπάνω προϊόντα της πρώτης των εναγομένων, προέρχονται από τις ενάγουσες ή από επιχείρηση με την οποία αυτές σχετίζονται οργανικώς, με κάποιου είδους εμπορική/οικονομική σχέση.

Ειδικότερα, η λέξη "MALIBU" αποτελεί το κυρίαρχο και κεντρικό λεκτικό στοιχείο των σύνθετων ενδείξεων "MALIBU SUN" ή "MALIBU SUN" και απεικόνιση ήλιου χωρίς ακτίνες ή "MALIBU SUN by Phenomenon" και απεικόνιση ή "go to Malibu beach" ή "MALIBU SUN by Phenomenon Tattoo" και απεικόνιση ή "MALIBU SUN by Phenomenon Monoi Oil" και απεικόνιση, ταυτιζόμενο απολύτως, οπτικά, ηχητικά και εννοιολογικά, με το πιο πάνω προγενέστερο, υπ' αριθμ. 000135657, λεκτικό κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών, το οποίο χρησιμοποιείται στα προϊόντα, που παράγει η πρώτη από αυτές και είναι ευρέως γνωστό στην ελληνική αγορά.

Αντιθέτως, η μία από τις άλλες λέξεις των σύνθετων αυτών ενδείξεων και δη η λέξη "SUN", που στην ελληνική γλώσσα σημαίνει "ήλιος", είναι γνωστή στο ελληνικό καταναλωτικό κοινό από την ευρεία χρήση της, ιδίως σε αντιηλιακά προϊόντα, υποδηλώνοντας το είδος και τον προορισμό των διακρινόμενων προϊόντων και, συνεπώς, αποτελεί δευτερεύον περιγραφικό στοιχείο, ενώ και οι κατά περίπτωση συνοδεύουσες λεκτικές ενδείξεις "by Phenomenon", "go to (Malibu) beach", "by Phenomenon Tattoo" ή "by Phenomenon monoi oil" είναι επίσης δευτερεύουσας σημασίας, υποδηλώνοντας ότι σηματοδοτούν γνήσια, πλην διαφοροποιημένα μεταξύ τους, προϊόντα "MALIBU", που κυκλοφορούν από την πρώτη των εναγομένων, κεντρικό στοιχείο της επωνυμίας της οποίας αποτελεί η λέξη "ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ".

Αντιστοίχως, είναι εμφανής η ομοιότητα των επίμαχων σημείων και με βάση τη συνολική οπτική, ηχητική και εννοιολογική εντύπωση, που προκαλούν οι παραπάνω ενδείξεις, που χρησιμοποιεί η πρώτη των εναγομένων, με εκείνη που συνιστά το κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών, καθώς η επουσιώδης διαφοροποίηση, που δημιουργείται στις άνω σύνθετες λεκτικές ενδείξεις της πρώτης των εναγομένων με την προσθήκη, των δευτερεύουσας σημασίας λέξεων "SUN" και "by Phenomenon" ή "go to (Malibu) beach" ή "by Phenomenon Tattoo" ή "by Phenomenon monoi oil", δεν αποτρέπουν τη συνολική αυτή εντύπωση, που δημιουργούν τα δύο σημεία, ήτοι οι σύνθετες λεκτικές ενδείξεις, που χρησιμοποιεί η πρώτη των εναγομένων, από τη μια πλευρά, και το λεκτικό κοινοτικό σήμα της δεύτερης ενάγουσας, από την άλλη.

Σε αποτροπή της συνολικής πιο πάνω οπτικής, ηχητικής και εννοιολογικής εντύπωσης, παραλλήλως, δεν οδηγεί ούτε η χρήση της συνοδεύουσας απεικόνισης ήλιου χωρίς ακτίνες, διότι, πέραν του ότι και η απεικόνιση αυτή έχει καταστεί, σύμφωνα με όσα παρακάτω αναφέρονται, ήδη διακριτικό γνώρισμα της δεύτερης των εναγουσών, που επίσης χρησιμοποιεί η πρώτη από αυτές, συνοδεύει στις συναλλαγές (και στην Ελλάδα) το επίμαχο κοινοτικό σήμα...η ίδια εν λόγω απεικόνιση δεν αρκεί για να διαφοροποιήσει την εντύπωση που προκαλείται από την κυρίαρχη λεκτική ένδειξη "MALIBU", ως σηματοδοτούσας τα επίμαχα προϊόντα.

Το ίδιο ισχύει και για τις λοιπές αναφερόμενες συνοδεύουσες, κατά περίπτωση, έγχρωμες απεικονίσεις, που άλλωστε ως βασικό τους στοιχείο έχουν τον ήλιο, καθώς το δεσπόζον και κυρίαρχο στοιχείο, που σηματοδοτεί την προέλευση των προϊόντων, αποτελεί και εν προκειμένω η λέξη "MALIBU". Εξάλλου, ομοιότητα υπάρχει και μεταξύ των διακρινόμενων με τα σημεία αυτά προϊόντων, καθώς το μεν κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών χρησιμοποιείται ιδίως σε αντιηλιακά παρασκευάσματα, λοσιόν, κρέμες και λάδια μαυρίσματος, λοσιόν και κρέμες για μετά την ηλιοθεραπεία, καθώς και φαρμακευτικά παρασκευάσματα προστασίας του δέρματος από την υπεριώδη ακτινοβολία, φαρμακευτικά παρασκευάσματα για χρήση στη θεραπεία του ηλιακού εγκαύματος, φαρμακευτικά αντιηλιακά προϊόντα και φαρμακευτικά καλλυντικά, οι δε πιο πάνω σύνθετες ενδείξεις/σημεία, των οποίων κάμει χρήση η πρώτη των εναγομένων, ιδίως σε αντιηλιακά παρασκευάσματα, λοσιόν και κρέμες για μετά την ηλιοθεραπεία.

Έτσι, εξαιτίας της κατά τα ανωτέρω οπτικής, ηχητικής και εννοιολογικής ομοιότητας των επίμαχων σημείων, ήτοι του κοινοτικού σήματος της δεύτερης των εναγουσών, αφενός, και των σύνθετων, λεκτικών και μη, ενδείξεων/σημείων που χρησιμοποιεί η πρώτη των εναγομένων και έχουν ως κυρίαρχο στοιχείο τη λέξη που συγκροτεί το κοινοτικό αυτό, ευρέως γνωστό στην ελληνική αγορά, σήμα, περαιτέρω δε και της ομοιότητας των διακρινόμενων από τα εν λόγω σημεία προϊόντων, υπήρχε εξαρχής και υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σύγχυση στο μέσο καταναλωτή της αντίστοιχης κατηγορίας προϊόντων, ήτοι στον καταναλωτή, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, και να παραπλανηθεί, θεωρώντας ότι τα προϊόντα της πρώτης των εναγομένων προέρχονται από τις ενάγουσες ή ότι υπάρχει οικονομικός ή άλλος δεσμός μεταξύ αυτής και των εναγουσών.

Η χρησιμοποίηση δε των επίμαχων ενδείξεων/σημείων εκ μέρους της πρώτης των εναγομένων συνιστούσε...ειδικώς για το διάστημα που ίσχυε ακόμη ο ν. 2239/1994, παραποίηση του κοινοτικού σήματος των εναγουσών, κατά το μέρος που ταυτίζονταν με αυτό, σε κάθε δε περίπτωση απομίμησή του, εξαιτίας της ιδιαίτερης προσέγγισης τους προς το εν λόγω (κοινοτικό) σήμα και του κινδύνου σύγχυσης που προκαλούσαν, σύμφωνα με όσα πιο πάνω γίνονται δεκτά...Τα προϊόντα της πρώτης των εναγουσών, άλλωστε, ετύγχαναν αποδοχής στην ελληνική, όπως και τη διεθνή αγορά, έχοντας καταξιωθεί στο καταναλωτικό κοινό, του οποίου και είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη, προς τούτο δε και η πρώτη των εναγομένων, γνωρίζοντας άλλωστε την αποδοχή αυτή, λόγω και της προηγηθείσας συνεργασίας της με την πρώτη ενάγουσα, και, βεβαίως, μη θεωρώντας την ένδειξη "MALIBU" ως ένα τοπωνύμιο απλώς, επιμόνως επιχείρησε, μετά την κατά τα ανωτέρω διακοπή της συνεργασίας αυτής, να κατοχυρώσει αυτήν, ως κυρίαρχο στοιχείο/ένδειξη των σημείων/ενδείξεων που η ίδια, πλέον, χρησιμοποιούσε επί των εμπορευμάτων που εμπορευόταν.

Συνεπώς, κρίνονται αβάσιμα όσα περί μη ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης από τη χρήση των εν λόγω ενδείξεων/σημείων, υποστηρίζουν οι εναγόμενοι, αρνούμενοι και κατά τούτο την ιστορική βάση της αγωγής και ισχυριζόμενοι ειδικότερα, και μεταξύ των άλλων, ότι τα προϊόντα της πρώτης των εναγουσών δεν είχαν τύχει ιδιαίτερης αποδοχής στην ελληνική αγορά, οι όποιες πωλήσεις είχαν καταστεί δυνατές μόνο στις δικές τους προσπάθειες και ότι οι παραπάνω ενδείξεις/σημεία, που χρησιμοποιεί η πρώτη από αυτούς για τη σηματοδότηση των προϊόντων της, διαφοροποιούνται εμφανώς , από το επίμαχο σήμα των εναγουσών, καθώς περιλαμβάνονται σ' αυτές και άλλες λέξεις, και δη οι πιο πάνω αναφερόμενες ("SUN", "by Phenomenon", "by Phenomenon Tattoo", "by Phenomenon monoi οil"), όπως και απεικονιστικές συνθέσεις, με αποτέλεσμα, ήτοι εξαιτίας όλων των ανωτέρω, να μην δημιουργείται οποιαδήποτε σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό.

Η πρώτη των εναγομένων, εξάλλου, εμπορεύεται και διαθέτει στην ελληνική αγορά τα παραπάνω προϊόντα, τα οποία φέρουν τις παραπάνω ενδείξεις/σημεία, τελώντας, μέσω του δευτέρου των εναγομένων - νομίμου εκπροσώπου της και αρμοδίου οργάνου της, σε γνώση ότι δεν ήταν γνήσια προϊόντα "MALIBU", τα οποία παράγει και εμπορεύεται μόνο η πρώτη των εναγουσών, καθώς και του δικαιώματος της δεύτερης ενάγουσας επί του άνω κοινοτικού σήματος.

Και τούτο, προεχόντως και πέραν των άλλων, διότι η ίδια (πρώτη των εναγομένων) ήταν, κατά τα ήδη πιο πάνω αναφερόμενα, έως το έτος 2009 η διανομέας των γνήσιων προϊόντων της πρώτης ενάγουσας στην Ελλάδα, ενώ ήδη οι ενάγουσες, κατά τα επίσης πιο πάνω εκτιθέμενα, είχαν αντιδράσει, με δικαστικές και άλλες ενέργειες, εναντίον της εν λόγω εναγομένης και συνεργατών της για παρόμοια, προσβλητική του δικαιώματος επί του συγκεκριμένου κοινοτικού σήματος συμπεριφορά τους.

Με την παράνομη δε αυτή και υπαίτια συμπεριφορά της, την οποία επέδειξε ενεργώντας διά του δευτέρου εναγομένου - νομίμου εκπροσώπου της, έπληξε το δικαίωμα της δεύτερης των εναγουσών επί του εν λόγω κοινοτικού σήματος της πρώτης από αυτές (ενάγουσες) ν' ασκεί, με τη συγκατάθεση και την άδεια της πρώτης, τις εξουσίες από το σήμα αυτό, θέτοντας το επί των προϊόντων που διαθέτει στην ελληνική και στη διεθνή αγορά.

Οι δε ενάγουσες δικαιούνται, κατ' άρθρ. 125 παρ. 3 του ν. 4072/2012, ν' απαγορεύσουν στην πρώτη των εναγομένων να χρησιμοποιεί, στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών της, για τα πιο πάνω προϊόντα της, τα οποία παράγει, εξάγει, κατέχει, διαφημίζει, διανέμει και προσφέρει προς πώληση, κατοχή, διαφήμιση, διανομή και προσφορά προς πώληση, τις παραπάνω σύνθετες ενδείξεις/σημεία, ήτοι τις ενδείξεις/σημεία "MALIΒU SUN" ή "MALIBU SUN" και απεικόνιση ήλιου χωρίς ακτίνες ή "MALIΒU SUN by Phenomenon" και απεικόνιση ή "go to Malibu beach" ή "MALIBU SUN by Phenomenon Tattoo" και απεικόνιση ή "MALIBU SUN by Phenomenon Monoi Oil" και απεικόνιση.

Περαιτέρω...το προαναφερόμενο κοινοτικό σήμα, όπως ήδη πιο πάνω αναφέρεται, έχει επικρατήσει και ως ιδιαίτερο διακριτικό γνώρισμα των εναγουσών, εξατομικεύοντας τις επιχειρήσεις τους, καθώς είναι γνωστό στους σχετικούς κύκλους των συναλλαγών ως διακριτικό σημείο των εμπορευμάτων, που η πρώτη των εναγουσών διαθέτει στην ελληνική αγορά, εκμεταλλευόμενη αυτό με τη συγκατάθεση της δεύτερης ενάγουσας.

Ομοίως, η ένδειξη "MALIBU" αποτελεί διακριτικό γνώρισμα και ως κυρίαρχο μέρος τόσο της επωνυμίας της πρώτης των εναγουσών ("MALIBU HEALTH PRODUCTS LIMITED"), όσο και του ονόματος χώρου ("domain name"), που χρησιμοποιεί για τις συναλλαγές της μέσω του διαδικτύου (internet), και δη τη διάθεση των προϊόντων της μέσω της παραπάνω ιστοσελίδας της ("www.malibusun.com") και τη διάκριση της επιχείρησής της, ήδη πριν τη χρήση των επίμαχων ενδείξεων/σημείων εκ μέρους της πρώτης των εναγομένων.

Η πρώτη των εναγομένων, παρά ταύτα, που δραστηριοποιείται στον ίδιο εμπορικό κλάδο με τις ενάγουσες, ήτοι στην πώληση, σε επίπεδο χονδρικής αλλά και λιανικής, και εν γένει εμπορία αντηλιακών και συναφών προϊόντων, προβαίνοντας στην παραγωγή, διάθεση και πώληση αντιηλιακών και συναφών προϊόντων στην Ελλάδα και, μέσω εξαγωγών, στο εξωτερικό υπό τις ανωτέρω ενδείξεις/σημεία ενεργεί με πρόθεση ανταγωνισμού έναντι των εναγουσών, και δη με σκοπό να οικειοποιηθεί αλλά και να επαυξήσει την πελατεία, που είχε προσελκύσει ήδη διαρκούσης της συνεργασίας της με την πρώτη από αυτές (ενάγουσες) από την εμπορία των προϊόντων "MALIBU" της τελευταίας.

Άλλωστε, την εν λόγω συνεργασία της η ίδια (πρώτη των εναγομένων) είχε διακόψει, κατά τα ήδη πιο πάνω αναφερόμενα, αποφεύγοντας έκτοτε την όποια επικοινωνία με την πρώτη των εναγουσών, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και με αυτόν το σκοπό, ήτοι αποβλέποντας στο να ξεκινήσει τη δική της, ανταγωνιστική προς τις ενάγουσες, εμπορική δραστηριότητα, με προϊόντα που θα παρήγαγε η ίδια και θα διέθετε υπό ενδείξεις όμοιες ή παρεμφερείς με το άνω κοινοτικό σήμα της δεύτερης των εναγουσών.

Η συμπεριφορά της αυτή, λοιπόν, μέσω της οποίας η πρώτη των εναγομένων επιδιώκει αθέμιτα να προωθήσει τα οικονομικά συμφέροντα της σε βάρος των εναγουσών, αντίκειται στα χρηστά ήθη, όπως αυτά προσδιορίζονται από τις ιδέες του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, που, κατά τη γενική αντίληψη, σκέπτεται με χρηστότητα και φρόνηση.

Από τη χρήση, εξάλλου, εκ μέρους της πρώτης των εναγομένων, στις συναλλαγές της, των επίμαχων πιο πάνω σύνθετων ενδείξεων/σημείων, που περιέχουν, ως κυρίαρχο στοιχείο, αυτούσια τη λέξη "MALIBU", η οποία ταυτίζεται με το άνω ιδιαίτερο διακριτικό γνώρισμα των εναγουσών, ειδικώς δε όσον αφορά την πρώτη των εναγουσών και ως κυρίαρχο μέρος της επωνυμίας της, λόγω της εκτιθέμενης και παραπάνω ομοιότητας των χρησιμοποιούμενων από την πρώτη των εναγομένων ενδείξεων/σημείων με το ιδιαίτερο αυτό διακριτικό γνώρισμα των εναγουσών, δύναται να προκληθεί και προκαλείται στους συναλλακτικούς κύκλους, και δη σε σημαντικό μέρος των πελατών (εμπόρους, λιανοπωλητές, χονδρεμπόρους κλπ) η ανωτέρω παραπλάνηση/πεπλανημένη εντύπωση ως προς την προέλευση των προϊόντων της εν λόγω εναγομένης ή η εντύπωση ότι υφίσταται σχέση εμπορικής/οικονομικής συνεργασίας μεταξύ αυτής και των εναγουσών.

Η εν λόγω συμπεριφορά της πρώτης των εναγομένων, έτσι, ήτοι η παραγωγή, εξαγωγή, κατοχή, διαφήμιση, διανομή και προσφορά προς πώληση, στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών της, αντιηλιακών και συναφών προϊόντων εντός της Ελλάδος υπό τις σύνθετες ως άνω ενδείξεις "MALIBU SUN", "MALIBU SUN" και απεικόνιση ήλιου χωρίς ακτίνες, "MALIBU SUN by Phenomenon" και SUN by Phenomenon Monoi Oil" και απεικόνιση, αποτελούμενη από την επίσης πιο πάνω περιγραφόμενη έγχρωμη σύνθεση, εμπίπτει τόσο στην έννοια της γενικής απαγορευτικής ρήτρας του άρθρ. 1 του ν. 146/1914 "Περί αθεμίτου ανταγωνισμού", ως αντικείμενη στα χρηστά ήθη και γενόμενη προς το σκοπό ανταγωνισμού, όσο και στην περίπτωση του άρθρ. 13 του ιδίου νόμου (146/1914), καθώς συνιστά χρήση αλλότριων ιδιαίτερων διακριτικών γνωρισμάτων, με την οποία δημιουργείται σύγχυση του καταναλωτικού κοινού ως προς την προέλευση των πωλούμενων προϊόντων από συγκεκριμένη επιχείρηση, και δη από εκείνη καθεμιάς των εναγουσών, είτε ως προς την ύπαρξη σχέσης συνεργασίας μεταξύ της πρώτης των εναγομένων και των αντιδίκων της.

Περαιτέρω...συνεπεία της κατά τα ανωτέρω παράνομης και υπαίτιας προσβολής του κοινοτικού σήματος, το οποίο χρησιμοποιεί με τη συγκατάθεση της δεύτερης των εναγουσών, και δη από τη χρήση των πιο πάνω ενδείξεων/σημείων εκ μέρους της πρώτης των εναγομένων ειδικώς για τα έτη 2012 και 2013, η πρώτη ενάγουσα δικαιούται αποζημίωσης για τα έτη αυτά, συνιστάμενη, τόσο για το διάστημα του έτους 2012 κατά το οποίο ίσχυε ο ν. 2239/1994 όσο και για το υπόλοιπο διάστημα για το οποίο εφαρμόζονται οι ρυθμίσεις του ν. 4072/2012, τα ποσά που η πρώτη των εναγομένων ωφελήθηκε ως καθαρά κέρδη από την εκμετάλλευση του σήματος, και δη με την παράνομη, ήτοι την αυθαίρετη και χωρίς την άδεια και συγκατάθεση των εναγουσών, παράνομη χρήση των επίμαχων ενδείξεων/σημείων.

Ως προς τα κέρδη δε αυτά, λεκτέα τα ακόλουθα: Κατά τη διάρκεια της αναφερόμενης και πιο πάνω αντιδικίας που ανέκυψε και διεξήχθη στην Κύπρο, όταν διαπιστώθηκε ότι η πρώτη των εναγομένων κυκλοφορούσε στην Κύπρο, μέσω της εταιρίας "C. Bros Ltd", αντιηλιακά προϊόντα με τις επίμαχες ενδείξεις/σημεία, και δη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ο δεύτερος των ήδη εναγομένων, ως μόνος εταίρος, διαχειριστής και, συνεπώς, ως μόνος νόμιμος εκπρόσωπος της νυν πρώτης από αυτούς (εναγομένους), προέβη σε γραπτή δήλωσή του, στην οποία ανέφερε επί λέξει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: "Η Φαινόμενον Γενική Εμπορία Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε...

έχει πωλήσει προϊόντα Malibu Sun by Phenomenon αξίας 720.000 το έτος 2012, έχει πωλήσει προϊόντα Malibu Sun by Phenomenon αξίας 890.000 ευρώ το έτος 2013 και οι πωλήσεις αυτές έχουν γίνει σε διάφορους πελάτες μας εκτός Κύπρου σε διάφορες χώρες του κόσμου...". Εξάλλου, σύμφωνα με τους ισολογισμούς της πρώτης των εναγομένων για τα έτη 2012 και 2013, οι οποίοι αναρτήθηκαν και στην ιστοσελίδα της, η αξία του συνολικού κύκλου (τζίρου) των συναλλαγών, που αυτή πραγματοποίησε, ήτοι η αξία όλων των προϊόντων που εμπορεύθηκε, ανήλθε σε επτακόσιες εβδομήντα οκτώ χιλιάδες οκτακόσια δεκαπέντε ευρώ και σαράντα δύο λεπτά (778.815,42 ευρώ), όσον αφορά το έτος 2012, και σε οκτακόσιες ενενήντα τέσσερις χιλιάδες τριακόσια σαράντα πέντε ευρώ και δεκαοκτώ λεπτά (894.345,18 ευρώ), όσον αφορά το έτος 2013.

Έτσι, με βάση και την παραπάνω γραπτή δήλωση του νομίμου εκπροσώπου της πρώτης των εναγομένων, η οποία, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι εναγόμενοι, δεν αναφέρεται γενικά στις πωλήσεις όλων των προϊόντων της πρώτης από αυτούς, αλλά μόνο στις πωλήσεις προϊόντων με τις αναφερόμενες σ' αυτήν (δήλωση) ενδείξεις/σημεία, και η οποία συνιστά εκτιμώμενη ελεύθερα (όπως και πιο πάνω αναφέρεται) εξώδικη ομολογία της πρώτης εναγομένης (άρθρ. 352 παρ. 2 ΚΠολΔ) ως προς το ύψος της αξίας των προϊόντων, που εμπορεύθηκε κάνοντας χρήση των επίμαχων ως άνω ενδείξεων/σημείων, σε συνδυασμό και τα αναφερόμενα στους ισολογισμούς της ιδίας εναγομένης, αλλά και το σύνολο των λοιπών αποδεικτικών στοιχείων, η αξία των προϊόντων, τα οποία εμπορεύθηκε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, η τελευταία, χρησιμοποιώντας παρανόμως τις παραπάνω ενδείξεις/σημεία και προσβάλλοντας το επίμαχο σήμα, αντιστοιχεί σε ποσοστό 92,4% (720.000 ευρώ επί συνόλου 778.815,42 ευρώ) του κύκλου των συναλλαγών της (τζίρου) για το έτος 2012 και σε ποσοστό 99,5% (890.000 ευρώ επί συνόλου 894.345,18 ευρώ) του κύκλου των συναλλαγών της (τζίρου) για το έτος 2013.

Με βάση τους ιδίους πιο πάνω ισολογισμούς, περαιτέρω, τα καθαρά έσοδα της πρώτης των εναγομένων από όλα τα προϊόντα, τα οποία κατά τα έτη αυτά εμπορεύθηκε, και δη εκείνα τα οποία προκύπτουν μετά την αφαίρεση από το συνολικό κατά το αντίστοιχο έτος κύκλο συναλλαγών (τζίρο), του κόστους πωλήσεων και των εξόδων διοικητικής λειτουργίας και διάθεσης, ανήλθαν σε διακόσιες είκοσι έξι χιλιάδες εβδομήντα ένα ευρώ και ογδόντα έξι λεπτά (226.071,86 ευρώ), για το έτος 2012, και σε διακόσιες σαράντα τρεις χιλιάδες εννιακόσια εβδομήντα δύο ευρώ και εννέα λεπτά (243.972,09 ευρώ), για το έτος 2013.

Συνακόλουθα και ενόψει του ότι στα καθαρά αυτά έσοδα το ποσοστό που καταλαμβάνουν τα προϊόντα που η πρώτη των εναγόμενων εμπορεύθηκε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, χρησιμοποιώντας τις επίμαχες ενδείξεις/σημεία, ανέρχεται στο κατά περίπτωση πιο πάνω αναφερόμενο, η αποζημίωση που δικαιούται η πρώτη ενάγουσα, υπολογιζόμενη με βάση το ποσοστό αυτό στα άνω καθαρά έσοδα της πρώτης των εναγομένων για το αντίστοιχο έτος, ανέρχεται σε διακόσιες οκτώ χιλιάδες εννιακόσια ενενήντα εννέα ευρώ και δώδεκα λεπτά (208.999,12 ευρώ), όσον αφορά το έτος 2012 (ήτοι 226.071,86 ευρώ Χ 92,4%), και σε διακόσιες σαράντα δύο χιλιάδες επτακόσια ογδόντα έξι ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτά (242.786,75 ευρώ), όσον αφορά το έτος 2013 (δηλαδή 243.972,09 ευρώ Χ 99,5%).

Συνολικά, δηλαδή, η αποζημίωση που δικαιούται η πρώτη ενάγουσα για τα έτη αυτά, ήτοι τα έτη 2012 και 2013, ανέρχεται συνολικά στο ποσό των τετρακοσίων πενήντα μίας χιλιάδων επτακοσίων ογδόντα πέντε ευρώ και ογδόντα επτά λεπτών [451.785,87 ευρώ (208.999,12 ευρώ + 242.786,75 ευρώ)]. Και ναι μεν, οι εναγόμενοι, απαντώντας στην αγωγή ως προς το μέρος της που αφορά στην εν λόγω αποζημίωση, αρνούνται αυτήν, υποστηρίζοντας επικουρικά ότι, σε κάθε περίπτωση, σε σχέση με το συνολικό κύκλο συναλλαγών (τζίρο) που πραγματοποίησε η πρώτη από αυτούς κατά τη διάρκεια καθενός από τα έτη 2012 και 2013, η αξία των προϊόντων που έφεραν τις επίμαχες ενδείξεις σημεία ανέρχεται σε δέκα χιλιάδες είκοσι έξι (10.026) ευρώ, όσον αφορά το έτος 2012, και σε εννέα χιλιάδες εννιακόσια πενήντα έξι (9.956) ευρώ, όσον αφορά το έτος 2013, αντιστοιχώντας, ως εκ τούτου, σε ποσοστό 1% του συνολικού κύκλου συναλλαγών (τζίρου) για καθένα από τα έτη αυτά.

Το υπόλοιπο δε ποσοστό του συνολικού κύκλου των συναλλαγών της (τζίρου), που αφορά στα έτη αυτά, καταλαμβάνει η αξία των λοιπών, μη σχετιζόμενων με τις επίμαχες ενδείξεις/σημεία, προϊόντων που εμπορεύεται η επιχείρηση της πρώτης των εναγομένων, και δη των προϊόντων της "OLINOLIO", "OLIODERM", "MOSQUIT. OFF", "UVIGARD", "AFTERSUN", "AFTERSTING", "ELFY", "RITZ", "REEF" και "ΥΓΡΟ ΠΙΑΤΩΝ".

Η αποζημίωση, έτσι, που κατά τα υποστηριζόμενα από τους εναγομένους, θα δικαιούτο σε κάθε περίπτωση η πρώτη ενάγουσα, ανέρχεται, υπολογιζόμενη με βάση το ποσοστό αυτό επί του συνόλου των καθαρών κατά περίπτωση εσόδων, ήτοι εκείνων που προκύπτουν μετά την αφαίρεση, από τον συνολικό κατά το αντίστοιχο έτος κύκλο συναλλαγών (τζίρο), του κόστους πωλήσεων και των εξόδων διοικητικής λειτουργίας και διάθεσης, σε δύο χιλιάδες διακόσια εξήντα ευρώ και εβδομήντα ένα λεπτά (2.260,71 ευρώ) για το έτος 2012 (226.071,86 ευρώ Χ 1%) και σε δύο χιλιάδες τετρακόσια τριάντα εννέα ευρώ και εβδομήντα δύο λεπτά (2.439,72 ευρώ) για το έτος 2013 (243.972,09 ευρώ Χ 1%) και συνολικά, γι' αμφότερα τα έτη αυτά, σε τέσσερις χιλιάδες επτακόσια ευρώ και σαράντα τρία λεπτά [4.700,43 ευρώ (2.260,71 ευρώ + 2.439,72 ευρώ)].

Σε σχέση με όσα κατά τα αμέσως παραπάνω υποστηρίζουν, οι εναγόμενοι, μεταξύ των άλλων, προσκομίζουν μετ' επικλήσεως αντίγραφα των τιμολογίων - δελτίων αποστολής με αριθμούς …/…-1-2012 έως …/…-12-2012 και των τιμολογίων με αριθμούς …/…-5-2012 έως …/…-12-2012, όπως και συγκεντρωτική κατάσταση αυτών, για το έτος 2012, και αντίγραφα των τιμολογίων - δελτίων αποστολής με αριθμούς …/…-1-2013 έως και …/…-12-2013 και των τιμολογίων με αριθμούς …/…-14-2013 έως …/…-10-2013, όπως και συγκεντρωτική κατάσταση αυτών, για το έτος 2013.

Από τα παραστατικά αυτά, ωστόσο, όπως και από το σύνολο των λοιπών αποδεικτικών στοιχείων, μεταξύ αυτών και από την κατάθεση του μάρτυρος των εναγομένων στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και την μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενη από αυτούς ένορκη βεβαίωση, δεν δύναται να συναχθεί συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο που ανωτέρω αναφέρεται ως προς την πραγματική αξία των προϊόντων που η πρώτη των εναγομένων εμπορεύθηκε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, χρησιμοποιώντας παρανόμως τις επίμαχες ενδείξεις/σημεία.

Σε ό,τι αφορά τα τιμολόγια - δελτία αποστολής και τα τιμολόγια, πιο συγκεκριμένα, αυτά, προεχόντως, δεν καλύπτουν το σύνολο των συναλλαγών, που πραγματοποίησε για τα έτη 2012 και 2013 η πρώτη των εναγομένων και, συνεπώς, ουδόλως μπορεί να διακριβωθεί, αν πράγματι απεικονίζουν το σύνολο των συναλλαγών, που αφορούσαν στα επίμαχα προϊόντα.

Μη πειστικά, εξάλλου, κρίνονται και όσα σχετικώς αναφέρει στην ανωτέρω, υπ' αριθμ. …/…-12-2015 ένορκη βεβαίωσή του ενώπιον της Ειρηνοδίκου Αθηνών, ο λογιστής της πρώτης των εναγομένων, από το έτος 1997 έως σήμερα, Γ. Φ. του Ν.. Ο τελευταίος, ειδικότερα, αναφέρεται μεν στην εκτίμησή του, ότι τα προϊόντα με τις ενδείξεις "MALIBU SUN by Phenomenon", που εμπορεύθηκε κατά τα έτη 2012 και 2013 η πρώτη των εναγομένων αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνολικού κύκλου συναλλαγών (τζίρου) της, το υπόλοιπο μέρος του οποίου καταλαμβάνουν άλλα προϊόντα, τα οποία επίσης εμπορεύεται η τελευταία, όπως προεχόντως εκείνα της σειράς "OLIVOLIO", τα "OLIODERM", "UVIGUARD", "AFTERBURN", "AFTERSTING", "MOSQUIT OFF", "ELFY", "RITZ", "REEF" κλπ., όμως την εκτίμησή του αυτή, για την οποία παραπέμπει και στα πιο πάνω παραστατικά, δεν δικαιολογεί πειστικά.

Τέλος, σε διαφορετική από την ανωτέρω κρίση για το ζήτημα του οφέλους της πρώτης των εναγομένων από τη χρήση των επίμαχων ενδείξεων/σημείων κατά τα έτη 2012 και 2013, δεν δύναται να οδηγήσουν, πέραν των λοιπών αποδεικτικών στοιχείων που μετ' επικλήσεως προσκομίζουν οι εναγόμενοι, ούτε όσα κατέθεσε, εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας τους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, Γ.

Σ. του Χ., ο οποίος (όπως και πιο πάνω αναφέρεται) συνεργάζεται με την πρώτη των εναγομένων ως πωλητής, καθώς αυτά που ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε σχετικώς ούτε επαρκή είναι ούτε και πειστικά...Επομένως, εξαιτίας της παραπάνω παράνομης και υπαίτιας προσβολής του επίμαχου κοινοτικού σήματος εκ μέρους της πρώτης των εναγομένων, προσβολής που εκδηλώθηκε μέσω του νομίμου εκπροσώπου της και δευτέρου από αυτούς, ως αρμοδίου οργάνου της και κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του, υπέχοντος συνεπώς του τελευταίου και αυτοτελούς αδικοπρακτικής ευθύνης (άρθρ. 71 εδ.

β' ΑΚ), οι εναγόμενοι οφείλουν, καθένας από αυτούς εις ολόκληρον, να καταβάλουν στην πρώτη των εναγουσών για την ανωτέρω αιτία, δηλαδή ως αποζημίωση, το ποσό των τετρακοσίων πενήντα μίας χιλιάδων επτακοσίων ογδόντα πέντε ευρώ και ογδόντα επτά λεπτών (451.785,87 ευρώ). Τέλος, από την όλη κατά τα ανωτέρω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της πρώτης των εναγομένων, ενεργήσασας και κατά τούτο μέσω του δευτέρου από αυτούς - νομίμου εκπροσώπου της, που ευθύνεται και ο ίδιος λόγω της αδικοπραξίας, που τέλεσε ως όργανο της πρώτης κατά την ενάσκηση των οικείων καθηκόντων του (άρθρ. 71 ΑΚ), επλήγη το κύρος, η φήμη και η εμπορική αξιοπιστία των εναγουσών, που, ως εκφάνσεις της προσωπικότητας των τελευταίων, θεμελιώνονται ακριβώς στη σταθερή ποιότητα των προϊόντων τους και στις πολυετείς προσπάθειες που οι τελευταίες, δραστηριοποιούμενες επί πολλά έτη στον τομέα των αντιηλιακών και συναφών ειδών, καταβάλλουν, υποβαλλόμενες παραλλήλως και σε εκτεταμένες προς τούτο δαπάνες.

Τα δε υποστηριζόμενα από τους εναγομένους, ότι τα προϊόντα, που υπό το επίμαχο κοινοτικό σήμα και τα άνω διακριτικά γνωρίσματα, εμπορεύεται η πρώτη των εναγουσών, είναι διεθνώς και στην ελληνική αγορά απαξιωμένα και μη αξιόπιστα, δεν ευσταθούν και κρίνονται αβάσιμα. Συνεπεία της συμπεριφοράς αυτής των εναγομένων, έτσι, προσβλήθηκε η προσωπικότητα των εναγουσών, ως νομικών προσώπων, αναφορικά με τις παραπάνω εκφάνσεις της, και καθεμία από αυτές υπέστη αιτιωδώς ηθική βλάβη, για την οποία δικαιούται, έναντι καθενός των εναγομένων, εύλογης χρηματικής ικανοποίησης.

Λαμβάνοντας, δε, υπόψη τον τρόπο και τις συνθήκες προσβολής του σήματος και των άνω διακριτικών γνωρισμάτων των εναγουσών, το βαθμό του πταίσματος του δευτέρου των εναγομένων, ως διαχειριστή και νομίμου εκπροσώπου της πρώτης από αυτούς (εναγομένους), το είδος και τη βαρύτητα της προσβολής, που υπέστησαν οι ενάγουσας από την προαναφερόμενη συμπεριφορά των εναγομένων, καθώς και την οικονομική κατάσταση των μερών και την κοινωνική των εξ αυτών φυσικών προσώπων, η επιδικαστέα σε καθεμία από τις ενάγουσες χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, ανέρχεται στο ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ, το οποίο κρίνεται ως εύλογο (άρθρ. 932 ΑΚ) και ανταποκρίνεται σε εκείνο που, κατά την κοινή πείρα, τη δικαστηριακή πρακτική και την περί δικαίου συνείδηση, επιδικάζεται σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Για την οφειλόμενη αυτή χρηματική ικανοποίηση, συνεπώς, οι εναγόμενοι ευθύνονται έναντι καθεμιάς των εναγουσών εις ολόκληρον (άρθρ. 926 και 71 ΑΚ)...". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, αφού δέχτηκε την έφεση των αναιρεσειόντων, εξαφάνισε την εκδοθείσα ερήμην αυτών απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και στη συνέχεια δικάζοντας την αγωγή, δέχτηκε αυτή κατά ένα μέρος.

Ειδικότερα δέχτηκε, α) ότι οι αναιρεσίβλητες είναι αλλοδαπές εταιρείες, που εδρεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανήκουν στον Όμιλο εταιρειών "MALIBU" και δραστηριοποιούνται από πολλών ετών στον τομέα παραγωγής και εμπορίας, πέραν άλλων, αντηλιακών παρασκευασμάτων, β) ότι τα εν λόγω προϊόντα διατίθενται σε δεκάδες χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, μέσω συνεργαζομένων αντιπροσώπων και διανομέων, αλλά και μέσω διαδικτύου, γ) ότι η δεύτερη αναιρεσίβλητη είναι δικαιούχος του κοινοτικού λεκτικού σήματος "MALIBU", το οποίο καταχωρήθηκε στις 25-5-1998 στο Γραφείο Εναρμόνισης για την Εσωτερική Αγορά με αριθ.

…, ανανεώθηκε η διάρκεια προστασίας του με ημερομηνία καταχώρισης στο μητρώο κοινοτικών σημάτων στις 7-4-2006 και δημοσιεύθηκε στο Ενημερωτικό Δελτίο Κοινοτικών Σημάτων στις 11-9-2006, προς διάκριση προϊόντων της κλάσης 3, 5 και 35, μεταξύ των οποίων και αντιηλιακά παρασκευάσματα, δ) ότι αυτή κατέστη δικαιούχος του σήματος αυτού με μεταβίβαση από την προηγούμενη δικαιούχο εταιρεία του ομίλου "MALIBU HEALTH PRODUCTS LIMITED", που καταχωρήθηκε στο μητρώο κοινοτικών σημάτων στις 23-2-2006 και δημοσιεύθηκε στο Ενημερωτικό Δελτίο Κοινοτικών Σημάτων στις 9-7-2007, ε) ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη παράγει και εμπορεύεται τα άνω προϊόντα, που φέρουν το άνω σήμα, το οποίο χρησιμοποιεί με τη συναίνεση και την άδεια της δεύτερης αναιρεσίβλητης, στ) ότι η ένδειξη "MALIBU", στην οποία συνίσταται το άνω κοινοτικό σήμα, έχει επικρατήσει στις συναλλαγές και ως διακριτικό γνώρισμα των επιχειρήσεων των αναιρεσίβλητων, χρησιμοποιούμενη από αυτές από μακρού χρόνου, και μάλιστα πριν από την καταχώρισή της ως κοινοτικού σήματος, για τη διάκριση των προϊόντων που η πρώτη διαθέτει στην αγορά, επιπλέον αποτελεί κυρίαρχο μέρος της επωνυμίας της, όσο και του ονόματος χώρου (domain name), που χρησιμοποιεί για τις συναλλαγές της μέσω του διαδικτύου (internet) και δη τη διάθεση των προϊόντων της μέσω της ιστοσελίδας της (www.malibusun.com), ζ) ότι τα προϊόντα αυτά υπό το άνω κοινοτικό σήμα κυκλοφορούν και στην ελληνική αγορά τουλάχιστον από το έτος 1999, οπότε δυνάμει σύμβασης διανομής, που καταρτίστηκε μεταξύ της δικαιοπαρόχου της πρώτης αναιρεσίβλητης και της πρώτης αναιρεσείουσας, της οποίας ο δεύτερος αναιρεσείων τυγχάνει νόμιμος εκπρόσωπος, η τελευταία ανέλαβε την αποκλειστική προώθηση, διανομή και διάθεσή τους, ότι αυτά έτυχαν αποδοχής, κατέστησαν ευρέως γνωστά και καταξιώθηκαν στο ελληνικό καταναλωτικό κοινό, η) ότι η πρώτη αναιρεσείουσα, ημεδαπή εταιρεία, το έτος 2009, αφού διέκοψε τη συνεργασία της με τις αναιρεσίβλητες, επιχείρησε να κατοχυρώσει ως σήμα τη λεκτική ένδειξη "MALIBU" σε συνδυασμό με άλλες λεκτικές ενδείξεις και απεικονίσεις και περαιτέρω άρχισε να χρησιμοποιεί αυτή ομοίως σε συνδυασμό με άλλες λεκτικές ενδείξεις και απεικονίσεις στις εμπορικές της συναλλαγές, επί αντιηλιακών εν γένει και συναφών προϊόντων, που παράγει και προσφέρει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε γνώση της, ότι δεν ήταν γνήσια προϊόντα "MALIBU", λόγω της προηγούμενης συνεργασίας της με τις αναιρεσίβλητες, θ) ότι εξαιτίας της, κατά τα αναλυτικώς αναφερόμενα, οπτικής, ηχητικής και εννοιολογικής ομοιότητας του κοινοτικού σήματος της δεύτερης αναιρεσίβλητης, που κατόπιν αδείας χρησιμοποιεί η πρώτη από αυτές και των σύνθετων, λεκτικών και μη, ενδείξεων/σημείων, που χρησιμοποιεί η πρώτη αναιρεσείουσα, αλλά και της ομοιότητας των διακρινομένων με αυτά προϊόντων, υπήρξε εξαρχής και υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σύγχυση στο μέσο καταναλωτή να παραπλανηθεί, θεωρώντας ότι τα προϊόντα της πρώτης αναιρεσείουσας προέρχονται από τις αναιρεσίβλητες ή ότι υπάρχει οικονομικός ή άλλος δεσμός μεταξύ τους και περαιτέρω και ότι η χρησιμοποίηση των επίμαχων ενδείξεων/σημείων εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας συνιστούσε, κατά το χρόνο ισχύος του Ν. 2239/1994, παραποίηση του κοινοτικού σήματος των αναιρεσίβλητων, κατά το μέρος που ταυτιζόταν με αυτό και σε κάθε περίπτωση απομίμησή του, εξαιτίας της ιδιαίτερης προσέγγισής τους προς αυτό και του κινδύνου σύγχυσης από μέρους του κοινού, ι) ότι η πρώτη αναιρεσείουσα με την άνω υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά της, την οποία επέδειξε, ενεργώντας δια του νομίμου εκπροσώπου της δευτέρου αναιρεσείοντος, αφενός έπληξε το αποκλειστικό δικαίωμα της δεύτερης αναιρεσίβλητης επί του άνω κοινοτικού σήματός της και της πρώτης από αυτές να ασκεί με την άδεια και τη συγκατάθεση αυτής, τις εξουσίες από το σήμα αυτό, θέτοντάς το επί των προϊόντων που εμπορεύεται στην ελληνική και διεθνή αγορά και αφετέρου ενήργησε αντίθετα τόσο στη γενική απαγορευτική ρήτρα του άρθρου 1 του Ν. 146/1914 "περί αθέμιτου ανταγωνισμού", καθόσον πρόκειται για συμπεριφορά αντίθετη στα χρηστά ήθη και γενόμενη προς το σκοπό ανταγωνισμού, δεδομένου ότι το προαναφερόμενο κοινοτικό σήμα έχει επικρατήσει στις συναλλαγές και ως ιδιαίτερο διακριτικό γνώρισμα των επιχειρήσεων και των προϊόντων των αναιρεσίβλητων, ήδη πριν τη χρήση των επίμαχων ενδείξεων/σημείων εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας, η οποία δραστηριοποιούμενη στον ίδιο εμπορικό κλάδο με τις αναιρεσίβλητες, ενήργησε με σκοπό να οικειοποιηθεί την πελατεία, που είχε προσελκύσει διαρκούσας της συνεργασίας τους, αλλά και να επαυξήσει αυτή, όσο και στη διάταξη του άρθρου 13 του ίδιου νόμου, καθόσον υπήρξε εξαρχής και υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σύγχυση στο μέσο καταναλωτή να παραπλανηθεί, θεωρώντας ότι τα προϊόντα της πρώτης αναιρεσείουσας προέρχονται από τις αναιρεσίβλητες ή ότι υπάρχει οικονομικός ή άλλος δεσμός μεταξύ τους, ια) ότι συνεπεία της άνω παράνομης και υπαίτιας προσβολής του κοινοτικού σήματος και δη από την αυθαίρετη χρήση του, κατά τα έτη 2012 και 2013, εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας, ενεργήσασας μέσω του δευτέρου αναιρεσείοντος, νομίμου εκπροσώπου της, κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του, που ευθύνεται και αυτοτελώς, λόγω της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του, η πρώτη αναιρεσείουσα, που χρησιμοποιεί αυτό κατόπιν άδειας και με τη συγκατάθεση της δεύτερης, δικαιούται αποζημίωσης, η οποία προσδιορίζεται, τόσο για το διάστημα του έτους 2012, κατά το οποίο ίσχυε ο Ν. 2239/1994, όσο και για το υπόλοιπο διάστημα, κατά το οποίο ίσχυε ο Ν. 2072/2012, με βάση το ποσό, που η πρώτη αναιρεσίβλητη αποκόμισε ως καθαρά κέρδη από την εκμετάλλευση του σήματος, το οποίο, κατά τους αναλυτικά αναφερόμενους υπολογισμούς, ανέρχεται σε 451.785,87 ευρώ, ιβ) ότι συνεπεία της άνω παράνομης και υπαίτιας προσβολής του κοινοτικού σήματος εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας, αλλά και της παράνομης και υπαίτιας χρήσης των άνω διακριτικών γνωρισμάτων υπ' αυτής, ενεργήσασας μέσω του δευτέρου αναιρεσείοντος, νομίμου εκπροσώπου της, κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του, που ευθύνεται και ο ίδιος, λόγω της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του, προσβλήθηκε η προσωπικότητα των αναιρεσίβλητων, καθόσον επλήγη το κύρος, η φήμη και η εμπορική αξιοπιστία τους, που ως εκφάνσεις της προσωπικότητάς τους θεμελιώνονται στη σταθερή ποιότητα των προϊόντων τους και στις πολυετείς προσπάθειες που καταβάλλουν και στις δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται και υπέστη καθεμία ηθική βλάβη, για την οποία δικαιούνται εύλογη χρηματική ικανοποίηση, την οποία με βάση τα αναφερόμενα προσδιοριστικά στοιχεία υπολόγισε αυτή στο ποσό των 20.000,00 ευρώ για την καθεμία και ιγ) μετά ταύτα υποχρέωσε τους αναιρεσείοντες να καταβάλουν, καθένας εις ολόκληρον, στην πρώτη αναιρεσίβλητη το ποσό των 471.785,87 ευρώ (451.785,87+20.000,00) και στη δεύτερη αναιρεσίβλητη το ποσό των 20.000,00 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη ημέρα της επίδοσης της αγωγής.

Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος του από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 150 του Ν. 2072/2012, 914 ΑΚ και 1 και 13 του Ν. 146/1914, μέμφονται το Εφετείο, διότι, παρά την απουσία οποιασδήποτε κυκλοφορίας προϊόντων της πρώτης αναιρεσίβλητης στην ελληνική αγορά κατά το χρονικό διάστημα των ετών 2012-2013 και συνεπώς μη ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης και δυνατότητας ανταγωνισμού, γεγονός που είχε προβληθεί από αυτούς με τον πρώτο λόγο της έφεσής τους, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε την ύπαρξη ζημίας της πρώτης αναιρεσίβλητης, χωρίς αυτή να υφίσταται, καθώς και σκοπό και πρόθεση ανταγωνισμού εκ μέρους της πρώτης από αυτούς (αναιρεσείουσας) και επιδίκασε αποζημίωση, ύψους 451.785,87 ευρώ.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι ερείδεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, καθόσον η άνω αποζημίωση επιδικάστηκε, όπως προκύπτει από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, για την παράνομη και υπαίτια προσβολή εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας, που εκδηλώθηκε μέσω του δευτέρου αναιρεσείοντος, νομίμου εκπροσώπου της κατά την άσκηση των καθηκόντων του, του αποκλειστικού δικαιώματος της δεύτερης αναιρεσίβλητης επί του κοινοτικού σήματός της, που χρησιμοποιεί αυτό κατόπιν άδειας και με τη συγκατάθεση της η πρώτη από αυτές και όχι για αθέμιτη ανταγωνιστική συμπεριφορά αυτών σε βάρος των αναιρεσίβλητων.

Σε κάθε δε περίπτωση είναι αβάσιμος, διότι, πέραν του ότι υπό την επίκληση της παραβίασης των άνω διατάξεων, οι αναιρεσείοντες πλήττουν τις επί της ουσίας ανέλεγκτες αναιρετικά περί του αντιθέτου παραδοχές του Εφετείου, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, υπό τις προαναφερόμενες παραδοχές του ορθώς κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα και δεν παραβίασε τις άνω διατάξεις, καθόσον δέχτηκε ότι το ένδικο κοινοτικό σήμα χρησιμοποιείται αυθαιρέτως υπό της πρώτης αναιρεσείουσας για τη διάκριση ομοίων προϊόντων με αυτά της πρώτης αναιρεσίβλητης, ότι τα προϊόντα της τελευταίας κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά υπό το προαναφερόμενο κοινοτικό σήμα τουλάχιστον από το έτος 1999, ότι αυτά έτυχαν αποδοχής, κατέστησαν ευρέως γνωστά και καταξιώθηκαν στο ελληνικό καταναλωτικό κοινό, ότι με τη χρήση αυτή από την πρώτη αναιρεσείουσα, που εκδηλώθηκε μέσω του δευτέρου αναιρεσείοντος, νομίμου εκπροσώπου της κατά την άσκηση των καθηκόντων του, υπέχοντος συνεπώς και ατομική αδικοπρακτική ευθύνη, ενόψει της ομοιότητας του κοινοτικού σήματος με τις σύνθετες, λεκτικές και μη, ενδείξεις/σημεία, που χρησιμοποιεί αυτή, αλλά και της ομοιότητας των διακρινομένων με αυτά προϊόντων, δύναται να προκληθεί και προκαλείται στο μέσο καταναλωτή σύγχυση, θεωρώντας ότι τα προϊόντα της πρώτης αναιρεσείουσας προέρχονται από τις αναιρεσίβλητες, ή η εντύπωση ότι υφίσταται σχέση εμπορικής/οικονομικής συνεργασίας μεταξύ αυτής και των αναιρεσίβλητων και ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη εντεύθεν δικαιούται αποζημίωση, την οποία υπολόγισε με βάση το ποσό, που η τελευταία αποκόμισε ως καθαρά κέρδη από την αυθαίρετη εκμετάλλευση του σήματος και ανέρχεται σε 451.785,87 ευρώ και υποχρέωσε τους αναιρεσείοντες, ευθυνομένους εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ποσό αυτό.

Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος του από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, διότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 57 και 59 ΑΚ και 150 του Ν. 4072/2012 και επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση υπέρ των αναιρεσίβλητων, δεχόμενο ότι από τη συμπεριφορά τους επλήγη το κύρος, η φήμη και η εμπορική αξιοπιστία των αναιρεσειουσών, παρόλον ότι οι άνω διατάξεις για την επιδίκαση της ηθικής βλάβης προϋποθέτουν πραγματική προσβολή αγαθών, η οποία δεν υφίσταται στην προκείμενη περίπτωση, δεδομένου ότι η μη κυκλοφορία στον ίδιο γεωγραφικό χώρο των επίμαχων και δια του κοινοτικού σήματος ιδιοκτησίας της δεύτερης αναιρεσίβλητης, διακρινομένων προϊόντων, παράλληλα με τα προϊόντα της πρώτης από αυτές, αποστερεί τη δυνατότητα οποιασδήποτε σύγκρισης αυτών εκ μέρους των καταναλωτών και την έλλειψη του κινδύνου σύγχυσης.

Και ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος, διότι, πέραν του ότι υπό την επίκληση της παραβίασης των άνω διατάξεων, οι αναιρεσείοντες πλήττουν τις επί της ουσίας ανέλεγκτες αναιρετικά περί του αντιθέτου παραδοχές του Εφετείου, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, υπό τις προαναφερόμενες παραδοχές του ορθώς κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα και δεν παραβίασε τις άνω διατάξεις, καθόσον δέχτηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι τα προϊόντα της πρώτης αναιρεσίβλητης, που φέρουν το ένδικο κοινοτικό σήμα, κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά από το έτος 1999, ότι έτυχαν αποδοχής, κατέστησαν ευρέως γνωστά και καταξιώθηκαν στο ελληνικό καταναλωτικό κοινό και ότι από την αυθαίρετη χρήση εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας, που δραστηριοποιείται στον ίδιο εμπορικό κλάδο με τις αναιρεσίβλητες, του άνω κοινοτικού σήματος, ενόψει της ομοιότητας του με τις σύνθετες, λεκτικές και μη, ενδείξεις/σημεία, που χρησιμοποιεί αυτή, αλλά και της ομοιότητας των διακρινομένων με αυτά προϊόντων, δύναται να προκληθεί και προκαλείται στο μέσο καταναλωτή σύγχυση, θεωρώντας ότι τα προϊόντα της πρώτης αναιρεσείουσας προέρχονται από τις αναιρεσίβλητες, ή η εντύπωση ότι υφίσταται σχέση εμπορικής/οικονομικής συνεργασίας μεταξύ αυτής και των αναιρεσίβλητων και ότι από την άνω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της πρώτης αναιρεσείουσας, που εκδηλώθηκε μέσω του δευτέρου αναιρεσείοντος, νομίμου εκπροσώπου της κατά την άσκηση των καθηκόντων του, υπέχοντος συνεπώς και ατομική αδικοπρακτική ευθύνη, επλήγη η προσωπικότητα και συγκεκριμένα το κύρος, η φήμη και η εμπορική αξιοπιστία των αναιρεσίβλητων, υπέστησαν εξ αυτού ηθική βλάβη και επιδίκασε εντεύθεν εις βάρος των αναιρεσειόντων, ευθυνομένων εις ολόκληρον, ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 20.000,00 ευρώ σε καθεμία από αυτές.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, ή αντένστασης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις ή οι ισχυρισμοί, που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων, και προβάλλονται προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων, ούτε οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία του διαδίκου, ούτε οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι ισχυρισμοί (Ολ ΑΠ 25/2003, 3/1997).

Πράγματα κατά την παραπάνω έννοια αποτελούν και οι λόγοι έφεσης, εφόσον όμως έχουν αυτοτέλεια και η παραδοχή τους οδηγεί σε εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης (ΑΠ 1057/2011, ΑΠ 570/2008). Αντίθετα λόγοι έφεσης που αφορούν σε απλές αρνήσεις των διαδίκων ή σε επιχειρήματα και συμπεράσματά τους από την εκτίμηση των αποδείξεων, δεν έχουν αυτοτέλεια και η παράλειψη του Εφετείου να απαντήσει ειδικά σ' αυτούς δεν ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8β του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Δεν στοιχειοθετείται δε ο λόγος αυτός αναίρεσης και αν ο αυτοτελής πραγματικός ισχυρισμός λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και απορρίφθηκε ρητά για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 69/2016, ΑΠ 725/2012), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν και τούτο συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης (ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 1386/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τους πρώτο και τρίτο λόγους της αίτησης αναίρεσης και κατά τα οικεία τους μέρη από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφονται το Εφετείο, διότι δεν έλαβε υπόψη του α) τον πρώτο λόγο της έφεσής τους με τον οποίο προέβαλαν ότι δεν υπήρχε δυνατότητα πρόκλησης ζημίας στην πρώτη αναιρεσίβλητη, καθόσον η πρώτη αναιρεσείουσα κυκλοφορούσε και πωλούσε τα προϊόντα της στην ελληνική και κυπριακή αγορά, ενώ οι αναιρεσίβλητες από του έτους 2009, που διεκόπη η συνεργασία τους δεν έχουν κυκλοφορήσει προϊόντα στην ελληνική αγορά και συνεπώς η μη κυκλοφορία στον ίδιο γεωγραφικό χώρο των επίμαχων προϊόντων, αποστερεί τη δυνατότητα οποιασδήποτε σύγκρισης αυτών εκ μέρους των καταναλωτών, συνεπάγεται έλλειψη του κινδύνου σύγχυσης και αδυναμία πρόκλησης ζημίας και β) τον τέταρτο λόγο της έφεσής τους με τον οποίο προέβαλαν τον ισχυρισμό τους περί επιδίκασης στην πρώτη αναιρεσίβλητη μικρότερου ποσού ως αποζημίωση, καθόσον από κανένα στοιχείο δεν αποδείχτηκε, ότι το κέρδος που αποκόμισε αυτή από τα επίδικα προϊόντα ανέρχεται στο αιτούμενο ποσό.

Ανεξαρτήτως, ότι οι προβαλλόμενοι με τους λόγους έφεσης ισχυρισμοί δεν αποτελούν πράγματα υπό την έννοια του αριθ. 8, αλλά συνιστούν αρνητικούς ισχυρισμούς, το Εφετείο έλαβε υπόψη αυτούς και τους απέρριψε με τις αντίθετες επί της ουσίας παραδοχές του. Επομένως, οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο ανωτέρω λόγος ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχεται πράγματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει, έστω και γενικά, από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά, χωρίς να απαιτείται η επί μέρους αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων ή η εξειδίκευση των εγγράφων, ούτε η ιδιαίτερη αναφορά των εγγράφων που λήφθηκαν υπόψη για άμεση ή έμμεση απόδειξη, προκειμένου το δικαστήριο της ουσίας να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα (ΑΠ 667/2018, ΑΠ 886/2017, ΑΠ 34/2016, ΑΠ 10/2008).

Ο όρος "πράγματα" στη διάταξη αυτή είναι ταυτόσημος με τον αντίστοιχο όρο του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, νοούνται δηλαδή ως "πράγματα" οι πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, ή αντένστασης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις ή οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων και προβάλλονται προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων, ούτε οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία του διαδίκου ή τα πορίσματα των αποδείξεων, τα οποία το δικαστήριο εκτιμά ανελέγκτως, ούτε οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι ισχυρισμοί (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 667/2018, ΑΠ 34/2016, ΑΠ 1209/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το εφετείο σχημάτισε την κρίση του και κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψη τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά, τα έγγραφα, που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, την εξώδικη ομολογία του νομίμου εκπροσώπου της πρώτης εναγομένης και δευτέρου εναγομένου, καθώς και την υπ' αριθ.

…/2015 ένορκη βεβαίωση της S. M. του A. ενώπιον του Συμβολαιογραφούντος Διευθύνοντος το Προξενικό Γραφείο της Πρεσβείας της Ελλάδος στο Λονδίνο, που έγινε με την επιμέλεια των εναγουσών, μετά από νόμιμη κλήτευση των εναγομένων και την υπ' αριθ. …/2015 ένορκη βεβαίωση του Γ. Φ. του Ν. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, που έγινε με την επιμέλεια των εναγομένων, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγουσών.

Επομένως, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, δεν δέχθηκε ως αληθινούς, χωρίς απόδειξη τους αγωγικούς ισχυρισμούς των αναιρεσίβλητων, ότι υπήρξε προσβολή του κοινοτικού σήματός τους, αλλά και των διακριτικών γνωρισμάτων τους εκ μέρους των αναιρεσειόντων και εντεύθεν πρόκληση ζημίας τους και ηθικής βλάβης, αλλά με αξιολόγηση των άνω αποδεικτικών μέσων κατέληξε σ' αυτό και οι αντίθετοι από τον αριθ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρώτος και δεύτερος λόγοι της αίτησης αναίρεσης, κατά τα οικεία τους σκέλη, είναι αβάσιμοι.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ γ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα που παραδεκτά επικαλέστηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους (ΑΠ 70/2008, ΑΠ 222/2008), προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών, δηλαδή νόμιμων ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 42/2002, ΑΠ 953/2005), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 1874/2008), εφόσον βέβαια προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο).

Ωστόσο, στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση κάθε αποδεικτικού μέσου, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, έστω και αν στην απόφαση έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε ορισμένα μόνο από τα αποδεικτικά μέσα, επειδή θεωρήθηκαν μεγαλύτερης σημασίας κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 22/2005, ΑΠ 1072-3/2005, ΑΠ 798/2010).

Έτσι, ο ανωτέρω λόγος απορρίπτεται ως κατ' ουσία αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν και των οποίων έγινε επίκληση, αρκεί δε προς τούτο η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης καθενός και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη.

Μη λήψη υπόψη, πάντως δεν συνάγεται από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση ορισμένα μόνο από τα προσκομισθέντα με επίκληση αποδεικτικά μέσα, όχι όμως και τα επίδικα (ΑΠ 1573/2006, ΑΠ 455/2014, ΑΠ 1072/2005). Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων, που προσκομίστηκαν με επίκληση, πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο αυτά, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσαγωγής τους, να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή τους και να καθορίζεται ο συγκεκριμένος ουσιώδης ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνύονταν με τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ( ΑΠ 393/2018, ΑΠ 58/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος του, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση από τον αριθ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πιο κάτω έγγραφα, που αυτοί επικαλέστηκαν και προσκόμισαν ενώπιον του και συγκεκριμένα α) τα με αριθμούς …/…-01-2012 έως …/…-12-2012 τιμολόγια-δελτία αποστολής της πρώτης από αυτές, καθώς και συγκεντρωτική κατάσταση αυτών για το έτος 2012 και β) τα με αριθμούς …/…-01-2013 έως …/…-12 2013 και …/…-02-2013 έως …/…-10-2013 τιμολόγια-δελτία αποστολής της πρώτης από αυτές, καθώς και συγκεντρωτική κατάσταση αυτών για το έτος 2013, για τον προσδιορισμό του ύψους της καταβλητέας στις αναιρεσίβλητες αποζημίωσης, καθόσον από αυτά προκύπτει, ότι οι πωλήσεις των προϊόντων της πρώτης αναιρεσείουσας, που έφεραν τις επίμαχες ενδείξεις και σημεία ανέρχονταν για μεν το έτος 2012 στο συνολικό ποσό των 10.026,00€ και σε ποσοστό επί των συνολικών πωλήσεων της πρώτης από αυτούς 1,29%, για δε το έτος 2013 στο συνολικό ποσό των 9.956,00€ και σε ποσοστό επί των συνολικών πωλήσεων αυτής 1,11%, όπως προέβαλαν με το δεύτερο λόγο της έφεσής τους και όχι στα επικαλούμενα από τις αναιρεσίβλητες ποσά, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ότι η αξία των προϊόντων, που εμπορεύτηκε η πρώτη από αυτούς, καθοιονδήποτε τρόπο, χρησιμοποιώντας τις παραπάνω ενδείξεις και σημεία και προσβάλλοντας έτσι το επίμαχο σήμα της πρώτης αναιρεσίβλητης, αντιστοιχεί σε ποσοστό 92,4% (720.000€ επί συνόλου 778.815,42€) του κύκλου των συναλλαγών της για το έτος 2012 και σε ποσοστό 99,5% (890.000€ επί συνόλου 894.345,18€) του κύκλου των συναλλαγών για το έτος 2013 , ενώ, εάν ελάμβανε υπόψη τα άνω έγγραφα, ουδόλως θα κατέληγε σε εξαιρετικά αναντίστοιχο ποσό σε σχέση με τα κέρδη της πρώτης από αυτές.

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπου αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα, που είχαν προσκομισθεί με επίκληση από τους διαδίκους και το Εφετείο έλαβε υπόψη, για να καταλήξει στο άνω αποδεικτικό του πόρισμα, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, όπως έχει αναφερθεί παραπάνω, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, σε σχέση με την ωφέλεια της πρώτης αναιρεσείουσας από την παράνομη χρήση του επίμαχου κοινοτικού σήματος κατά τα έτη 2012 και 2013 και τα άνω στο αναιρετήριο αναφερόμενα έγγραφα, λαμβανομένου υπόψη και ότι στο αιτιολογικό της απόφασης αναφέρεται ότι αυτά "δεν καλύπτουν το σύνολο των συναλλαγών που πραγματοποίησε για τα έτη 2012 και 2013 η πρώτη των εναγομένων και συνεπώς ουδόλως μπορεί να διακριβωθεί, αν πράγματι απεικονίζουν το σύνολο των συναλλαγών που αφορούσαν τα επίμαχα προϊόντα".

Επομένως, ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 και 556 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι αναίρεσης, οι οποίοι και δεν πρέπει να αντιφάσκουν μεταξύ τους. Αν υπάρχει αντίφαση, γεγονός που συμβαίνει και όταν προβάλλεται με το αναιρετήριο ο λόγος από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ότι το εφετείο δεν έλαβε υπόψη κάποιο έγγραφο, και στη συνέχεια ο λόγος από τον αριθμό 20 του ίδιου άρθρου, ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού, ο δεύτερος λόγος απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 580/2019, ΑΠ 2264/2013, ΑΠ 579/2007).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ ΑΠ 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείουσες με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης και κατά το οικείο σκέλος του, από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλουν ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αναφερομένων στον αμέσως προηγούμενο λόγο αναίρεσης τιμολογίων-δελτίων αποστολής, που είχαν προσκομισθεί με επίκληση ενώπιον του υπ' αυτών προς απόδειξη των πωλήσεων των υπολοίπων προϊόντων, που εμπορευόταν η πρώτη αναιρεσείουσα κατά τα έτη 2012 και 2013, διότι δέχτηκε, ότι περιέχουν περιστατικά και στοιχεία προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνουν και έτσι κατέληξε σε προδήλως εσφαλμένο πόρισμα.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, γιατί είναι αντιφατικός έναντι του ίδιου λόγου αναίρεσης κατά το οικείο μέρος του, με το οποίο προβάλλεται, όπως ήδη προαναφέρθηκε, η από το άρθρο 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη από το εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του των ίδιων αμέσως πιο πάνω εγγράφων.

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός αναίρεσης, είναι αβάσιμος, καθ` όσον το Εφετείο δεν υπέπεσε, ως προς τα έγγραφα αυτά, σε διαγνωστικό λάθος, αλλά, αφού ορθώς τα ανέγνωσε, μετά από συνεκτίμηση του περιεχόμενου τους με τα άλλα αποδεικτικά μέσα, οδηγήθηκε σε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που οι αναιρεσείουσες θεωρούν ορθό, οπότε πρόκειται για αιτίαση αναφερομένη στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, που εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο, συμφώνως και προς τα αναφερόμενα στην αμέσως προηγηθείσα νομική σκέψη.

Κατά την έννοια του άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύτηκε εσφαλμένα, δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, είτε εφαρμόσθηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν ή εφαρμόσθηκε εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 20/2011, 7/2006, 4/2005).

Με τον ίδιο λόγο αναίρεσης ελέγχεται και η παράλειψη του δικαστηρίου να προβεί σε ανάλογη εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου παρά την ύπαρξη κενού στη ρύθμιση του νόμου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν κατέφυγε σε επιτρεπτή από το νόμο ανάλογη εφαρμογή του κανόνα, που ισοδυναμεί με τη μη εφαρμογή του, ενώ αντιστρόφως συνιστά εσφαλμένη εφαρμογή του κανόνα, όταν αυτός εφαρμόζεται αναλόγως, μολονότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν συνέτρεχαν οι όροι για την ανάλογη εφαρμογή του, δηλαδή ομοιότητα της αρρύθμιστης με τη ρυθμισμένη στο νόμο περίπτωση (Ολ ΑΠ 2/2013).

Εξάλλου, με το Ν. 4072/2012, όπως προαναφέρθηκε, καταργήθηκε ο Ν. 2239/1994 "περί σημάτων" και αντικαταστάθηκε με το Μέρος Τρίτο του άνω νόμου με τον τίτλο "σήματα" (άρθρα 121-190). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 121, 122, 125 και 150 του άνω νόμου (4072/2012) προκύπτει ότι η προστασία του σήματος αρχίζει με τη δημιουργία του δικαιώματος, δηλαδή με την καταχώρισή του, ότι σε περίπτωση παράνομης χρήσης ή κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο προσβολής του από άλλον, ο νόμος παρέχει στον δικαιούχο του σήματος, μεταξύ άλλων, αξίωση για άρση της προσβολής και παράλειψη αυτής στο μέλλον, καθώς και αξίωση για αποζημίωση και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης.

Ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 150 παρ. 5, 6, 7 και 8 του Ν. 4072/2012, με τις οποίες εναρμονίστηκε το ελληνικό δίκαιο περί σημάτων προς την Οδηγία 2004/48/ΕΚ της 29-4-2006, ορίζονται τα ακόλουθα: "όποιος υπαιτίως προσβάλλει ξένο σήμα, υποχρεούται σε αποζημίωση και σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης" (παρ. 5), " η αποζημίωση μπορεί να υπολογισθεί και με βάση το ποσόν το οποίο θα είχε καταβάλει ο προσβάλλων για δικαιώματα ή λοιπές αμοιβές, αν είχε ζητήσει την άδεια χρήσης από τον δικαιούχο" (παρ. 6), "το δικαστήριο κατά τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνει υπόψη του, μεταξύ άλλων, τις αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις, καθώς και την απώλεια κερδών που υφίσταται ο δικαιούχος και τα τυχόν οφέλη που αποκόμισε ο προσβάλλων το σήμα" (παρ. 7) και "αν δεν υπάρχει υπαιτιότητα του υπόχρεου, ο δικαιούχος μπορεί να αξιώσει είτε το ποσό, κατά το οποίο ο υπόχρεος ωφελήθηκε από την εκμετάλλευση του σήματος χωρίς τη συγκατάθεση του, είτε την απόδοση του κέρδους που ο υπόχρεος απεκόμισε από την εκμετάλλευση αυτή" (παρ.8).

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι η αποζημίωση σε περίπτωση υπαίτιας προσβολής του σήματος υπολογίζεται με δύο τρόπους. Σύμφωνα με τον πρώτο, που αφορά τον συγκεκριμένο υπολογισμό της ζημίας, δεν λαμβάνεται υπόψη μόνο η ζημία (θετική και αποθετική) του δικαιούχου, προσέγγιση που θα εντασσόταν πλήρως στην αποκαταστατική λειτουργία της αποζημίωσης, αλλά αυτή διευρύνεται και μπορεί να ληφθεί υπόψη και το κέρδος που αποκόμισε ο προσβάλλων το σήμα.

Με τον τρόπο αυτό η αποζημίωση προσλαμβάνει κυρωτικό χαρακτήρα, εφόσον επιδιώκει, αφαιρώντας το όφελος από τον προσβάλλοντα το σήμα, να τον αποτρέψει από μελλοντικές πράξεις προσβολής, όταν κατ' αποτέλεσμα συνδέει τον συγκεκριμένο υπολογισμό της ζημίας με το όφελος αυτού. Περαιτέρω, η αποζημίωση μπορεί, κατά δεύτερο λόγο, να υπολογισθεί και με βάση το ποσό, το οποίο θα είχε καταβάλει ο προσβάλλων το σήμα, αν είχε ζητήσει την άδεια χρήσης από το δικαιούχο.

Πρόκειται για "κατ' αποκοπήν" προσδιορισμό της, βάσει στοιχείων, όπως το ελάχιστο ύψος των δικαιωμάτων ή των λοιπών αμοιβών, που θα οφείλονταν, αν ο παραβάτης είχε ζητήσει την άδεια να χρησιμοποιεί το προσβληθέν δικαίωμα. Ο αφηρημένος αυτός τρόπος υπολογισμού της ζημίας κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και συγκεκριμένα με το αντάλλαγμα, το οποίο θα συνομολογούσε ο μέσος συνετός δικαιούχος με το μέσο συνετό αδειούχο, αν είχαν έλθει σε διαπραγματεύσεις.

Πέραν τούτων, προβλέπεται, ότι σε περίπτωση έλλειψης υπαιτιότητας του υπόχρεου ο δικαιούχος μπορεί να αξιώσει είτε το ποσό κατά το οποίο ο υπόχρεος ωφελήθηκε από την εκμετάλλευση του σήματος χωρίς τη συγκατάθεσή του, είτε την απόδοση του κέρδους που ο υπόχρεος αποκόμισε από την εκμετάλλευση. Ειδικότερα, επί υπαίτιας προσβολής σήματος ο δικαιούχος δικαιούται να αξιώσει από τον προσβάλλοντα το σήμα αποζημίωση, η οποία προσδιορίζεται από το δικαστήριο, μετά από αίτηση του δικαιούχου, λαμβάνοντας υπόψη την απώλεια των (διαφυγόντων) κερδών του, καθώς και το κέρδος, που αποκόμισε ο προσβάλλων το σήμα.

Εφόσον όμως επιτρέπεται το μείζον δεν μπορεί παρά να είναι επιτρεπτό και το έλασσον, δηλαδή, η διεκδίκηση μόνο των κερδών του προσβάλλοντος το σήμα υπαιτίως, τόσο περισσότερο μάλιστα, που σύμφωνα με το άρθρο 150 παρ. 8 του Ν. 2072/2012, δυνατή είναι και η αυτοτελής διεκδίκηση των κερδών του ανυπαίτιου. Περαιτέρω, η απουσία αντίστοιχης διάταξης με την άνω διάταξη του άρθρου 150 παρ. 7 του Ν. 4072/2012 στο προϊσχύσαν δίκαιο του Ν. 2239/1994 για τον υπολογισμό της αποζημίωσης του δικαιούχου σήματος, λόγω παράνομης χρησιμοποίησής του υπό τρίτου, με βάση τα κέρδη του προσβάλλοντος το σήμα, πρέπει να θεωρηθεί ως ακούσιο (γνήσιο) κενό, που επιτάσσει σε διαφορές, όπου η προσβολή έλαβε χώρα μετά την 29-4-2006, ημερομηνία λήξης της προθεσμίας μεταφοράς της άνω οδηγίας 2004/48/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο και προκειμένου να εξασφαλισθεί λύση σύμφωνη με τον επιδιωκόμενο με αυτή σκοπό, για τον υπολογισμό της αποζημίωσης την αναλογική εφαρμογή διατάξεων που προστατεύουν έτερα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, όπως είναι η διάταξη του άρθρου 17 παρ. 2 του Ν. 1733/1987, που προβλέπει ρητά ότι ο δικαιούχος διπλώματος ευρεσιτεχνίας σε περίπτωση υπαίτιας προσβολής του ο ζημιωθείς κάτοχός του δικαιούται να απαιτήσει την αποκατάσταση της ζημίας ή την απόδοση της ωφέλειας από την αθέμιτη εκμετάλλευση ευρεσιτεχνίας ή την πληρωμή του ποσού αναλόγου προς το τίμημα της άδειας εκμετάλλευσης, λόγω "νομικής ομοιότητας" των δύο περιπτώσεων, ήτοι της αρρύθμιστης με τη ρυθμισμένη στο νόμο περίπτωση.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρόσθετο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά το οικείο σκέλος του από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, διότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 914 επ. ΑΚ και 298 ΑΚ, καθόσον α) τόσο κατά το διάστημα που ίσχυε ο Ν. 2239/1994, όσο και κατά το χρονικό διάστημα που ίσχυε ο Ν. 4072/2012, δεν πιθανολόγησε και δεν αξιολόγησε τις προσδιοριστικές του διαφυγόντος κέρδους συνθήκες, που προβλέπει η διάταξη του άρθρου 298 ΑΚ, που ρυθμίζει και τα ζητήματα της έκτασης της ευθύνης και του τρόπου υπολογισμού της αποζημίωσης από αδικοπραξία και εντεύθεν κατέληξε ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη δικαιούται αποζημίωση, ενώ εάν είχε προβεί στην προαναφερόμενη πιθανολόγηση θα κατέληγε μετά βεβαιότητας, ότι ουδεμία απολύτως ζημία υπέστη και β) καίτοι διαπιστώθηκε η ανάγκη αναλογικής εφαρμογής προς κάλυψη ακούσιου, άλλως γνήσιου κενού της διάταξης του άρθρου 26 του Ν. 2239/1994, σε σχέση με τον προσδιορισμό της αποζημίωσης του δικαιούχου σε περίπτωση υπαίτιας προσβολής του σήματος αντίστοιχης με την ωφέλεια του προσβάλλοντος το σήμα, κατά το χρονικό διάστημα, που ίσχυε ο νόμος αυτός, εφάρμοσε αναλογικά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ.2 του Ν. 1733/1987, που εφαρμόζεται σε διπλώματα ευρεσιτεχνίας και όχι τις διατάξεις των άρθρων 914 επ.

ΑΚ. Ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος. Ειδικότερα, κατά την υπό στοιχείο (α) αιτίαση είναι αβάσιμος, διότι το Εφετείο προσδιόρισε και επιδίκασε την αποζημίωση, λόγω της παράνομης και υπαίτιας προσβολής υπό των αναιρεσειόντων του ενδίκου κοινοτικού σήματος, που χρησιμοποιεί η πρώτη αναιρεσίβλητη, κατόπιν άδειας και με τη συγκατάθεση της δεύτερης, λαμβάνοντας υπόψη όχι τα διαφυγόντα κέρδη που απώλεσε αυτή, αλλά κατά το αίτημα της τα οφέλη, που απόκομισε από την προσβολή του σήματος η πρώτη αναιρεσείουσα και συγκεκριμένα το καθαρό κέρδος, που αποκόμισε και το οποίο προσδιόρισε, όπως προκύπτει κατά τις αναλυτικά παραπάνω αναφερόμενες παραδοχές του, στο ποσό των 451.785,87 ευρώ.

Επομένως, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, δεν υποχρεούτο κατά τον προσδιορισμό της αποζημίωσης να αξιολογήσει και να πιθανολογήσει τις προσδιοριστικές του διαφυγόντος κέρδους συνθήκες και εντεύθεν δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 298 ΑΚ. Περαιτέρω, και κατά την υπό στοιχείο (β) αιτίαση είναι αβάσιμος ο άνω λόγος, διότι το Εφετείο, αφού διαπίστωσε την ύπαρξη ακούσιου, άλλως γνήσιου κενού της διάταξης του άρθρου 26 του Ν. 2239/1994, σε σχέση με τον προσδιορισμό της αποζημίωσης του δικαιούχου σε περίπτωση υπαίτιας προσβολής του σήματος αντίστοιχης με την ωφέλεια του προσβάλλοντος το σήμα, κατά το χρονικό διάστημα, που ίσχυε ο νόμος αυτός, ορθώς εφάρμοσε προς κάλυψη του κενού αυτού αναλογικά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 2 του Ν. 1733/1987, που εφαρμόζεται σε διπλώματα ευρεσιτεχνίας και όχι τις διατάξεις των άρθρων 914 επ.

ΑΚ, λόγω της "νομικής ομοιότητας" των δύο περιπτώσεων, έτσι ώστε η νομοθετική βούληση για διευκόλυνση του δικαιούχου αποζημίωσης της ρυθμισμένης στο νόμο περίπτωσης της προσβολής του διπλώματος ευρεσιτεχνίας να ισχύσει απαράλλακτη και στην αρρύθμιστη περίπτωση της προσβολής του δικαιώματος στο σήμα.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια του παραπάνω λόγου αναίρεσης η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υπάρχει συνεπώς εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δίκαιου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (Ολ ΑΠ 1/1999, 26/2004, ΑΠ 2267/2013).

Ως αιτιολογίες στη διάταξη αυτή νοούνται μόνον οι επί των αποδεικνυομένων ή μη πραγματικών γεγονότων ουσιαστικές παραδοχές, η έλλειψη, αντίφαση ή ανεπάρκεια των οποίων καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής του ουσιαστικού νόμου και όχι αυτές που αφορούν ανεπάρκεια ή αντίφαση περί την έννοια των εφαρμοστέων διατάξεων (ΑΠ 780/2017, ΑΠ 1711/2014, ΑΠ 1680/2008).

Δεν ελέγχεται επίσης ως πλημμέλεια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, σφάλμα της απόφασης, συνδεόμενο με την εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής (ΑΠ 784/2001). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρόσθετο λόγο της αίτησης αναίρεσης, και κατά το οικείο μέρος του από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στο Εφετείο την πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασής του, επειδή α) προέκρινε την αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 2239/1994 σε βάρος των διατάξεων των άρθρων 914 επ., δίχως να αιτιολογήσει την επιλογή του αυτή και β) ουδόλως αιτιολόγησε την έλλειψη αναγκαιότητας πιθανολόγησης των προσδιοριστικών του διαφυγόντος κέρδους συνθηκών.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι η επικαλούμενη έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης αφορά ανεπάρκεια περί την έννοια των εφαρμοστέων διατάξεων και την εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής και τυχόν σφάλμα της απόφασης, συνδεόμενο με τα στοιχεία αυτά δεν ελέγχεται, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, ως πλημμέλεια από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά το άρθρο 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου, που καταβλήθηκε από τους αναιρεσείοντες, στο Δημόσιο Ταμείο. Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά τους, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους, όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό (άρθ. 176, 183, 191 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-11-2016 αίτηση της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και του Ν. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 2155/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, καθώς και τους από 11-7-2017 πρόσθετους λόγους αυτής.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που καταβλήθηκε από τους αναιρεσείοντες στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιουνίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

(Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)