15/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 15 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Α.Κ.

Αριθμός 15/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα -----

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καρδίτσας, που κατοικοεδρεύει στην Καρδίτσα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Αλεξάνδρα Πετροπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. της Ομόρρυθμης εταιρίας που εδρεύει … με την επωνυμία "Ν. Γ. και Σία Ο.Ε" που εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Α. Κ., δικαστικού Επιμελητή, κατοίκου …, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24 Οκτωβρίου 2005 ανακοπή (κατά πίνακα κατάταξης) του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 34/2007 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 122/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 13 Μαρτίου 2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης, ανέγνωσε την από 19 Οκτωβρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 627γ/5.8.2009 και 2013/20.8.2009 εκθέσεις επιδόσεως των δικ. επιμελητών του Πρωτοδικείου Τρικάλων Κ. Π. και Πρωτοδικείου Καρδίτσας Χ. Μ., ακριβές αντίγραφο της από 13.3.2009 αιτήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση στη σημερινή δικάσιμο της 1.11.2010 επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, στους αναιρεσιβλήτους, πλην όμως οι τελευταίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες.

ΙΙ). Kατά το άρθρο 85 §1 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ν.δ. 356/1974), επί δικών του παρόντος διατάγματος (όπως είναι και εκείνη από αναγγελία ή ανακοπή του δημοσίου κατά πλειστηριασμού σε βάρος οφειλέτου του, όταν επισπεύδων είναι τρίτος, άρθ.54 και 58), το δημόσιο εκπροσωπεί ο διευθυντής του δημοσίου ταμείου, ήδη ο προϊστάμενος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ., κατά του οποίου στρέφεται και κοινοποιείται κάθε δικόγραφο με την ποινή του απαραδέκτου, σε κάθε όμως περίπτωση με την ίδια κύρωση απαιτείται κοινοποίηση του δικογράφου και στον Υπουργό των Οικονομικών. Με την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 5 του κ.δ. 26.6/10-7-1994 περί δικών του Δημοσίου, ορίζεται ότι μόνο οι κοινοποιήσεις προς τον Υπουργό των Οικονομικών οποιουδήποτε δικογράφου επί δικών του Δημοσίου παράγουν νόμιμες συνέπειες και ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και όταν το Δημόσιο εκπροσωπείται δικαστικώς από άλλον, εκτός του Υπουργού των Οικονομικών, είτε από τους διευθυντές των ταμείων ή οικονομικού εφόρους ή τελώνες ή οποιοδήποτε άλλο κρατικό όργανο, οπότε η επίδοση προς τον Υπουργό των Οικονομικών απαιτείται προσθέτως, με συνέπεια, σε περίπτωση παραλείψεώς της, το απαράδεκτο στις δίκες του ΚΕΔΕ και την ακυρότητα στις λοιπές. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι στην περίπτωση που συντάσσεται πίνακας κατατάξεως, λόγω μη επάρκειας, η έγγραφη πρόσκληση του υπαλλήλου του πλειστηριασμού προς το Δημόσιο, ως αναγγελθέντα δανειστή, για να λάβει γνώση του πίνακα, κατά τα άρθρα 58 §4 ΚΕΔΕ και 979 ΚΠολΔ, πρέπει να επιδοθεί με ποινή απαραδέκτου και ακυρότητας, αντίστοιχα, τόσο στον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ., για απαίτηση της οποίας έγινε η αναγγελία, όσο και στον Υπουργό των Οικονομικών, καθόσον η έγγραφη αυτή πρόσκληση, από την επίδοση της οποίας αρχίζει η τριακονθήμερη προθεσμία για την άσκηση από το Δημόσιο ανακοπής κατά του πίνακα κατατάξεως, που πιστοποιεί ενέργεια κατά την διαδικασία της αναγκαστικής εκτελέσεως οργάνου αυτής, έχει χαρακτήρα δικογράφου κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, προκύπτουσα και από το σκοπό τους, που είναι η, σε κάθε περίπτωση, λήψη γνώσεως της σχετικής πράξεως και από τον Υπουργό των Οικονομικών. Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, υιοθετώντας την όμοια κρίση του Πρωτοδικείου, απέρριψε ως εκπρόθεσμη την κατά το άρθρο 58 παρ. 4 ΚΕΔΕ ασκηθείσα από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο ανακοπή κατά του πίνακα κατατάξεως 1438/2005 της συμβολαιογράφου Καρδίτσας Α. Λαδιά - Καραγιάννη. Ειδικότερα δε κατά τις παραδοχές της αποφάσεως η πρόσκληση από την επί του πλειστηριασμού υπάλληλο προς το Ελληνικό Δημόσιο, για να λάβει γνώση του προσβαλλόμενου πίνακα κατατάξεως, επιδόθηκε στον μεν αρμόδιο διευθυντή της Δ.Ο.Υ Καρδίτσας στις 23.9.2005, στον δε Υπουργό των Οικονομικών στις 28.9.2005. Στη συνέχεια, σε συνέπεια με την εσφαλμένη νομική παραδοχή της ότι η οριζόμενη 30νθήμερη προθεσμία για την άσκηση ανακοπής από το Ελληνικό Δημόσιο αρχίζει από την επίδοση προς τον Διευθυντή της Δ.Ο.Υ αντί της επακολουθησάσης στις 28.9.2005 προς τον Υπουργό των Οικονομικών, με την οποία ολοκληρώνεται η γνωστοποίηση της προσκλήσεως, έκρινε ότι η ένδικη ανακοπή του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου που κατατέθηκε στη γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 24.10.2005 και επιδόθηκε στους καθ' ών η ανακοπή - αναιρεσιβλήτους στις 26.10.2005, ασκήθηκε μετά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας και έτσι κήρυξε παρά το νόμο το απαράδεκτο της ανακοπής, υποπίπτοντας στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.14 Κ.Πολ.Δικ.

Συνεπώς ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει, κατ' αποδοχή της αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Λάρισας, που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, κατά τα στο σκεπτικό αναφερόμενα, την ως άνω 122/2009 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Ιανουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ