159/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 159 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 159/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Σπηλιώτη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. εταιρίας με την επωνυμία "ΚΑΒΟΥΡΙΔΗΣ - ΣΥΡΑΓΟΠΟΥΛΟΣ - ΒΑΤΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στου ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και 3. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Παπαλάμπρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Ιανουαρίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5760/2001 μη οριστική, 2866/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4855/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30 Νοεμβρίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των 1ου και 2ης εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά ανέγνωσε την από 2 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ΄ αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ΄Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τις υπ΄ αριθμόν 6823Β/04.09.06 και 6148Β/02.02.06 εκθέσεις επιδόσεως του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή ... του Πρωτοδικείου Αθηνών ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με την στο τέλος αυτής πράξη ορισμού δικασίμου της αναφερομένης στην αρχή της παρούσας συνεδριάσεως και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στον πρώτο και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων, ... και την εταιρία με την επωνυμία "Καβουρίδης - Συραγόπουλος - Βάτος Α.Ε.". Επομένως, εφ΄ όσον οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν κατά την προκειμένη συνεδρίαση κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους.

ΙΙ. Για να είναι ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως που προβλέπονται από το άρθρο 559 αριθμός 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. πρέπει με σαφήνεια να αναφέρονται στο αναιρετήριο αφενός : 1) ο φερόμενος ως παραβιασθείς κανόνας ουσιαστικού δικαίου 2) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος προτάσεως) που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και 3) το νομικό σφάλμα, δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα και αφετέρου : 1) οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή η μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών 2) ο ισχυρισμός (αγωγικός ή ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του ως προς τον οποίο η έλλειψη, η ανεπάρκεια ή αντίφαση και η σύνδεσή του με το αιτιολογικό και 3) η εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποια επί πλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα διατείνεται με τον πρώτο αναιρετικό λόγο και με το πρώτο μέρος αυτού ότι η προσβαλλομένη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων α) 12 παρ. 1, 19 παρ. 1, 2 και 5 του Κ.Ο.Κ. 297, 300, 330 και 914 του Α.Κ. με το να δεχθεί ότι συνυπαίτιος του ατυχήματος και δη κατά ποσοστό 40% είναι ο οδηγός του μοτοποδηλάτου ο οποίος τραυματίσθηκε θανάσιμα και β) των άρθρων 1389, 1390 και 928 εδ.

β' Α. Κ. με το να απορρίψει το αίτημά της για παροχή αποζημιώσεως λόγω διατροφής. Περαιτέρω στο αναιρετήριο διαλαμβάνεται ότι το Εφετείο χωρίς καθόλου αιτιολογίες, άλλως με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες δέχθηκε τα ως άνω. Οι από το άρθρο 559 αριθμός 1 και 19 Κ. Πολ.Δ. αναιρετικοί αυτοί λόγοι είναι αόριστοι και πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, γιατί δεν αναφέρουν τις πλήρεις παραδοχές της ελάσσονος προτάσεως της πληττομένης αποφάσεως, αλλά επιχειρήματα και κρίσεις που εξάγονται από το αποδεικτικό υλικό.

Περαιτέρω όσον αφορά 1) τον στηριζόμενο στο άρθρο 559 αριθμός 1 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως δεν αναφέρονται συγκεκριμένως σε τι συνίσταται η αποδιδομένη εσφαλμένη ερμηνεία των μνησθεισών άνω διατάξεων και 2) τον στηριζόμενο στο άρθρο 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. λόγο διότι η προσβαλλομένη όπως προκύπτει έχει αιτιολογίες το δε πόρισμά της δεν είναι ενδοιαστικό.

Οι ίδιοι λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι στο μέτρο που πλήττουν την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), που αφορούν στον καθορισμό της συνυπαιτιότητας εκάστου των οδηγών στην επέλευση του ατυχήματος.

ΙΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς την αλήθεια ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβάση της δίκης οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να προβαίνει σε χωριστή αξιολόγηση και εκτίμηση του καθενός από αυτά.

Δεν υποχρεούται επίσης να μνημονεύει ειδικώς τις καταθέσεις ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων οι αποφάσεις των οποίων αποτελούν έγγραφο. Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμός 11 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει, ότι για να καταλήξει το Εφετείο στην κρίση του για συνυπαιτιότητα των εμπλακέντων στο ατύχημα οδηγών έλαβε υπόψη και εκτίμησε την κατάθεση του μάρτυρος που εξετάσθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και όλα τα επικληθέντα και προσκομισθέντα έγγραφα αναφερθέν ειδικότερα στην υπ' αριθμόν 6263/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών με την οποία καταδικάσθηκε ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου για ανθρωποκτονία εξ αμελείας σε φυλάκιση δέκα οκτώ (18) μηνών.

Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο δεύτερος αναιρετικός λόγος με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση, ότι υπέπεσε στην προβλεπομένη από την άνω διάταξη πλημμέλεια και ειδικότερα διότι την κρίση της για την συνυπαιτιότητα την στήριξε αποκλειστικά στην προανακριτική κατάθεση του μάρτυρα ...

χωρίς να λάβει υπόψη και την τοιαύτη του μάρτυρα ... ως και τις δύο καταθέσεις ενώπιον των Ποινικών Δικαστηρίων, αφού από την προσβαλλομένη προκύπτει ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα προσκομισθέντα με επίκληση έγγραφα.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παραστάσης αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Απορρίπτει την από 30.11.05 αίτηση της ... για αναίρεση της 4855/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παραστάσης αναιρεσιβλήτου, το ποσό της οποίας ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ