Appeal dismissed for inadmissibility due to vague claim of violating common sense teachings without specific identification.

Απόφαση 1598 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1598/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Ιωάννη Σίδερη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Χ1, Χ2 και Χ3, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Μποροδήμο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καβελάρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-10-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Απολλωνίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-5-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννου Σίδερη ανέγνωσε την από 12-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 εδ. β Κ.Πολ.Δ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποίησε ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, για την ανεύρεση με βάση αυτά της αληθινής εννοίας κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή σ` αυτόν των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς και όχι όταν παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.

Ως διδάγματα δε της κοινής πείρας θεωρούνται γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικά από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν.

Για το ορισμένο του ως άνω λόγου πρέπει να εκτίθενται ποία είναι τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία παραβίασε το Εφετείο. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αναιρέσεως, προβάλλεται ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθ' όσον με την προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε ότι με "...την προαναφερθείσα διανομή, το μεσαίο τμήμα του όλου ακινήτου περιήλθε τύποις στην Α, στην πραγματικότητα, το τμήμα αυτό περιήλθε στον πατέρα του εναγομένου, ισχυρισμό τον οποίο προβάλλει ο εναγόμενος, δεν αμφισβητούν δε οι ενάγοντες, ενώ αυτή (Α), από το 1965 μέχρι το θάνατό της το 1968, για λόγους συναισθηματικούς, εισερχόταν και χρησιμοποιούσε κατά βούληση τα δύο χωριστά ακίνητα, μετέβαινε δε από το ένα στο άλλο από άνοιγμα της προαναφερθείσας συρματένιας περίφραξης (ορίου των δύο οικοπέδων), χωρίς να παρεμποδίζεται από τους υιούς της (τον τρίτο των εναγόντων και τον πατέρα του εναγομένου).

Μετά τον θάνατο της Α, το έτος 1968, έπαυσε πλέον να υφίσταται ο λόγος διατηρήσεως του ανοίγματος μεταξύ των δύο ιδιοκτησιών και ο εναγόμενος έκλεισε την περίφραξη, δεδομένου ότι τούτο ουδέν πρόβλημα δημιουργούσε στους ενάγοντες συγγενείς του...", και έτσι κατέληξε στην εσφαλμένη παραδοχή, ότι η επίδικη δίοδος δεν αφέθηκε για χρήση του τρίτου των αναιρεσειόντων, αλλά της Α και ότι το δικαίωμα επ' αυτής δεν έπαυσε μετά το θάνατό της το έτος 1968, ενώ έπρεπε να δεχθεί ότι η χρήση της διόδου λάμβανε χώρα μέχρι τον μήνα Αύγουστο του έτους 2004, και ότι στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε Εφετείο, κατά τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων, γιατί δεν εκτίμησε το γεγονός, ότι δεν θα συντασσόταν το συμβόλαιο διανομής για να λάβει η μητέρα τους Α τύποις το μεσαίο τμήμα και περαιτέρω ότι δεν θα απητείτο η δίοδος ως προς εκείνη, αφού ως μητέρα τους είχε κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας όλο το ηθικό δικαίωμα, που απέρρεε από το συγγενικό δεσμό, να χρησιμοποιεί κατά βούληση και τα δύο άλλα ακίνητα.

Με το περιεχόμενο όμως αυτό, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, από τον αριθ. 1 εδ.β' του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ, είναι αόριστος και ως εκ τούτου απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, καθ' όσον οι αναιρεσείοντες δεν αναφέρουν ποία συγκεκριμένα διδάγματα κοινής πείρας παραβιάσθηκαν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.5.2007 αίτηση των αναιρεσειόντων Χ1, κ.λ.π., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 15/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιουλίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ