1598/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1598 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1598/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ...., 2 ..... και 3. ...... Ο 1ος και ο 2ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Πρωτόπαππα και ο 3ος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ...., 2. .....και 3. ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Οι 1η και 2ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Μιχαλόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-4-1991 αγωγή του ήδη πρώτου αναιρεσείοντος και του.... αρχικού ενάγοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιστιαίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 50/1993 του ίδιου Δικαστηρίου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας λόγο αρμοδιότητας, 653/1995 μη οριστική, 532/2000 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας και 1980/2002 μη οριστική, 7090/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-6-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 2-5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 23-6-2006 ένδικη αίτηση, και να γίνει δεκτή η από 8-2-2006 ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθ. 7090/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή με τις διατάξεις της από 15 Νοεμβρίου 1965 συμβάσεως της Χάγης που κυρώθηκε με τον ν. 1334/1983, καθορίστηκαν οι τρόποι επιδόσεως δικογράφων σε διαδίκους που δεν κατοικούν στο Κράτος όπου διεξάγεται η δίκη και των οποίων είναι γνωστή η διαμονή στο εξωτερικό, τη δε σύμβαση αυτή υπέγραψαν μεταξύ άλλων και η Ελλάδα και η Ιταλία.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 15 της συμβάσεως αυτής, "εάν μία πράξη δίκης ή ισοδύναμη πράξη χρειαστεί να διαβιβαστεί για το σκοπό επίδοσης ή κοινοποίησης στο εξωτερικό, σύμφωνα με τις διατάξεις της σύμβασης αυτής, και αν ο εναγόμενος δεν προσέλθει ο δικαστής υποχρεούται να αναβάλει την έκδοση αποφάσεως, εφόσο χρόνο δεν διαπιστώνεται ότι α) είτε ότι η πράξη επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε σύμφωνα με τον τύπο τον προδιαγραφόμενο από τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση για την επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων που συντάχθηκαν σ' αυτό το κράτος και που προορίζονται για άτομα που βρίσκονται στο έδαφός του, β) είτε ότι η πράξη επιδόθηκε πράγματι στον εναγόμενο ή στην κατοικία του, σύμφωνα με άλλη διαδικασία που προβλέπεται στη σύμβαση αυτή και ότι σε κάθε μία απ' αυτές τις περιπτώσεις, είτε η επίδοση, είτε η κοινοποίηση ή η παράδοση, έγιναν έγκαιρα, ώστε να μπορέσει ο εναγόμενος να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Κάθε συμβαλλόμενο Κράτος έχει την ευχέρεια να δηλώσει ότι οι δικαστές του, παρά τις διατάξεις της πρώτης παραγράφου, μπορούν να εκδώσουν απόφαση εφόσον συγκεντρώνονται οι κατωτέρω προϋποθέσεις, μολονότι καμιά βεβαίωση για την επίδοση ή την κοινοποίηση ή την παράδοση δεν έχει ληφθεί, α) η πράξη διαβιβάστηκε σύμφωνα με έναν από τους τρόπους που προβλέπονται σ' αυτή τη σύμβαση, β) μία προθεσμία που ο δικαστής θα εκτιμά σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση και που δεν θα είναι μικρότερη από έξι μήνες, έχει παρέλθει από την ημερομηνία αποστολής της πράξης, γ) παρ' όλες τις επίμονες ενέργειες από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση δεν μπόρεσε να ληφθεί καμμία βεβαίωση.

Το άρθρο αυτό δεν εμποδίζει όπως, σε επείγουσα περίπτωση, ο δικαστής διατάξει προσωρινά ή συντηρητικά μέτρα". Σε παράρτημα της συμβάσεως αυτής καθορίζεται ο τύπος της αιτήσεως και της βεβαιώσεως για επίδοση ή μη του επιδοτέου δικογράφου. Εφόσον λοιπόν στην προκειμένη περίπτωση, ο 3ος αναιρεσίβλητος που φέρεται ότι κατοικεί σε γνωστή διεύθυνση στην Ιταλία, δεν εμφανίσθηκε κατά την ορισθείσα νόμιμη σημερινή δικάσιμο για εκδίκαση της προκειμένης αιτήσεως αναιρέσεως και δεν προσάγεται η οριζομένη με την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 15 και το παράρτημα της συμβάσεως βεβαίωση, αλλά μόνον αποδεικτικό επίδοσης της αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση για συζήτηση αυτής, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 134 του ΚΠολΔ, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως για όλους τους διαδίκους (ΑΠ 250/93, 1537/90, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ) κατ' εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 15 της Συμβάσεως της Χάγης, η οποία, αφού κυρώθηκε με νόμο, υπερισχύει κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος κάθε άλλης διατάξεως, επομένως δε και των άρθρων 134 και 136 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της κρινομένης αίτησης, για αναίρεση της υπ' αριθ. 7090/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ