Supreme Court dismisses appeal against lower court's free evaluation of evidence and expert report.

Απόφαση 1597 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1597/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Ιωάννη Σίδερη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ευγενία Βελώνη Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ψ1 και 2. ψ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Καρτσιούνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-12-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γρεβενών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 112/2001 προδικαστική, 38/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 240/2006 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 3-1-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από -5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εισάγεται προς συζήτηση, μετά την κατά το άρθρο 12 παρ. 1, 2 του ν. 2298/1995, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 του ν. 2579/1998 και ακολούθως με το άρθρο 42 του ν. 2721/1999, εμπρόθεσμη κατάθεση της υπ' αριθμ.353/6-3-2007 θετικής γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για το παραδεκτό και βάσιμο των περιεχομένων στην αίτηση αυτή λόγων αναίρεσης.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόσθηκε ορθώς ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται, όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις (Ολ.

ΑΠ 24/1992). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε με αυτήν ως αποδειχθέντα τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά: Με την υπ' αριθμ. 3/1950 απόφαση του Πρωτοδικείου Γρεβενών περιήλθε στην κυριότητα του ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου, λόγω δήμευσης, δυνάμει του Μ/1948 Ψηφίσματος, ένα οικόπεδο, που βρίσκεται στη συνοικία "....." της πόλης Γρεβενών, το οποίο ανήκε στον Γ1.

Το ακίνητο αυτό καταλήφθηκε από το Δημόσιο με το από ... πρωτόκολλο κατάληψης του Οικον. Εφόρου Γρεβενών και καταχωρήθηκε στο γενικό βιβλίο καταγραφής της Οικον. Εφορίας Γρεβενών με τον αριθμό .... Σύμφωνα με το πρωτόκολλο αυτό, το καταληφθέν ακίνητο είχε έκταση 115 τ.μ. και όρια, ανατολικά, επί πλευράς 8,5 μέτρων, ιδιοκτησία ......

και αδελφών ...., δυτικά, επί πλευράς 9,90 μέτρων, δρόμο, βόρεια, επί πλευράς 10, 50 μέτρων, ιδιοκτησία ...... και νότια, επί πλευράς 14,60 μέτρων ιδιοκτησία του δικαιοπαρόχου των εναγομένων ψ. Στον αρχικό ιδιοκτήτη του Γ1 είχε περιέλθει το εν λόγω ακίνητο, με το υπ' αριθμ...... συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Γρεβενών Χρήστου Μαγκαφά, που δεν συνοδεύεται από σχετικό τοπογραφικό διάγραμμα και στο οποίο δεν αναφέρονται οι πλευρικές διαστάσεις και το εμβαδόν του ακινήτου.

Το ενάγον ισχυρίσθηκε με την αγωγή του, ότι ένα τμήμα του ακινήτου του αυτού, εμβαδού 23, 16 τ.μ., που συνορεύει ανατολικά με δημοτική οδό ...., δυτικά με τη δημοτική οδό ...., βόρεια με ιδιοκτησία ..... και νότια με ιδιοκτησίες των εναγομένων και της ...... και που αποτελεί το επίδικο ακίνητο, το κατέλαβαν παράνομα κατά το έτος 1980 οι εναγόμενοι, κατασκευάζοντας επ' αυτού ξύλινα παραπήγματα - αποθήκες.

Οι αγωγικοί, όμως, αυτοί ισχυρισμοί του Ελληνικού Δημοσίου δεν αποδείχθηκαν. Ειδικότερα αποδείχθηκε, ότι ο δικαιοπάροχος των εναγομένων ψ ήταν κύριος ενός ακινήτου, εκτάσεως 250 τ.μ., που συνόρευε κατά τη βόρεια πλευρά του με το προαναφερόμενο ... ακίνητο, το οποίο είχε περιέλθει σ' αυτόν, δυνάμει του υπ' αριθμ. ......

συμβολαίου του συμβολαιογράφου Γρεβενών Αθανασίου Σιούλη, που μεταγράφηκε νόμιμα. Στο συμβόλαιο αυτό δεν γίνεται αναφορά σε πλευρικές διαστάσεις του μεταβιβασθέντος ακινήτου, ούτε σε τοπογραφικό διάγραμμα. Και το ακίνητο αυτό του δικαιοπαρόχου των εναγομένων δημεύθηκε και καταλήφθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο με το από ....

πρωτόκολλο κατάληψης, στο οποίο η έκτασή του φέρεται ότι ανέρχεται σε 164 τ.μ., ακολούθως δε καταχωρήθηκε αυτό στο γενικό βιβλίο καταγραφής της Οικον. Εφορίας Γρεβενών με τον αριθμό .... . Το εν λόγω ακίνητο στο πρωτόκολλο καταμέτρησης που συντάχθηκε το .... από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών Γρεβενών φέρεται να έχει εμβαδόν 195, 28 τ.μ.

Εξάλλου, το έτος .... συντάχθηκε από τον τοπογράφο μηχανικό του Υπουργείου Οικονομικών ..... τοπογραφικό διάγραμμα, στο οποίο, το μεν .... ακίνητο του Ελληνικού Δημοσίου φέρεται να έχει έκταση 163,14 τ.μ. και απεικονίζεται με διαφορετικές πλευρικές διαστάσεις από εκείνες που έχει στο ανωτέρω πρωτόκολλο κατάληψής του, το δε ....

ακίνητο του δικαιοπαρόχου των εναγομένων, φέρεται να έχει εμβαδόν 192,21 τ.μ. Το τελευταίο ακίνητο (...) στην υπ' αριθμ. 2588/1986 απόφαση του Νομάρχη Γρεβενών, με την οποία τούτο αποδόθηκε στους εναγομένους, φέρεται να έχει εμβαδόν 231,27 τ.μ. Περαιτέρω δέχθηκε το Εφετείο ότι, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του νομίμως διορισθέντος ως πραγματογνώμονα, τοπογράφου μηχανικού ....., οι οποίες περιέχονται στην από ...

έκθεση του πραγματογνωμοσύνης, μεταξύ του χρόνου σύναψης των αγοραπωλησιών που αφορούν τα παραπάνω ακίνητα (ΒΚ 65 και ΒΚ 67) και του χρόνου σύνταξης των πρωτοκόλλων κατάληψής τους και των σχετικών τοπογραφικών διαγραμμάτων μεσολάβησαν πολλά έτη, με αποτέλεσμα να υπάρχει αβεβαιότητα ως προς τις πλευρικές διαστάσεις, τα όρια και το εμβαδόν των εν λόγω ακινήτων, ότι όλες οι ενέργειες της Διοίκησης στηρίχθηκαν στα από ....

τοπογραφικά διαγράμματα του τοπογράφου μηχανικού του Υπουργείου Οικονομικών ....., ότι αν τα διαγράμματα αυτά ήταν ακριβή, τότε η επίδικη έκταση των 23,16 τ.μ. θα ανήκε στο ΒΚ 65 δημόσιο κτήμα, πλην όμως στην περίπτωση αυτή το τελευταίο ακίνητο εμφανίζεται να έχει πλευρικές διαστάσεις και εμβαδόν εντελώς διαφορετικά από τις διαστάσεις και το εμβαδόν που έχει το ακίνητο αυτό στο προαναφερόμενο πρωτόκολλο κατάληψής του, που αποτελεί και τον τίτλο κτήσης του ενάγοντος, ότι κατά την καταμέτρηση των ακινήτων από τον πραγματογνώμονα οι εναγόμενοι του υπέδειξαν το μεταξύ των εν λόγω δύο ακινήτων όριο από λίθινα θεμέλια, την ύπαρξη του οποίου διαπίστωσε και ο ίδιος και το αποτύπωσε στο τοπογραφικό διάγραμμά του που συνοδεύει την έκθεση πραγματογνωμοσύνης με την ευθεία ΑΒ, ότι το όριο αυτό είναι διαφορετικό από εκείνο που αποτυπώνεται στο προδιαληφθέν τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού ...., με βάση το οποίο συντάχθηκε το από ......

όμοιο διάγραμμα της Κτηματικής Εταιρίας του Δημοσίου, που προσκόμισε το ενάγον προς απόδειξη της κυριότητάς του, ότι τα λίθινα αυτά θεμέλια δεν ταυτίζονται με τα παραπήγματα-αποθήκες που κατασκεύασαν οι εναγόμενοι στο επίδικο τμήμα, ότι στη βόρεια πλευρά του .... δημόσιου κτήματος έχει ανεγερθεί η οικοδομή του ........, με συνέπεια να καταληφθεί από το κτήμα αυτό έκταση 21,97 τ.μ.

περίπου και τέλος, ότι ο ανωτέρω πραγματογνώμονας, λαμβάνοντας ως όριο μεταξύ των δύο ακινήτων των διαδίκων τα λίθινα θεμέλια, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη έκταση των 23,16 τ.μ. αποτελεί τμήμα του .... ακινήτου της κυριότητας των εναγομένων, το οποίο έχει εμβαδόν 250 περίπου τ.μ., δηλαδή όσο αναφέρεται στον αρχικό τίτλο κτήσης του δικαιοπαρόχου τους.

Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές, το Εφετείο έκρινε, ότι η επίδικη εδαφική έκταση των 23,16 τ.μ. δεν αποτελεί τμήμα του ΒΚ 65 δημόσιου κτήματος και συνεπώς δεν ανήκει στην κυριότητα του ήδη αναιρεσείοντος ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου, ακολούθως δε απέρριψε, ως αβάσιμη, την έφεση αυτού κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, το οποίο, κρίνοντας ομοίως, είχε απορρίψει, ως ουσιαστικά αβάσιμη, την ένδικη αγωγή του περί διεκδικήσεως του επιδίκου ακινήτου.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού, όπως προκύπτει από το προαναπτυχθέν περιεχόμενο αυτής, διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα της μη απόκτησης της κυριότητας του επιδίκου τμήματος από το αναιρεσείον, με την επικαλούμενη στην αγωγή του δήμευση του .....

κτήματος. Ειδικότερα, σαφείς είναι οι παραδοχές του Εφετείου περί του ότι το επίδικο τμήμα δεν περιλαμβάνεται στα όρια του .... ακινήτου, εμβαδού 115 τ.μ., που περιγράφεται στον τίτλο κτήσης του Ελληνικού Δημοσίου (από ..... πρωτόκολλο κατάληψης Οικον. Εφόρου Γρεβενών και 3/1950 απόφαση του Πρωτοδικείου Γρεβενών), αλλά αποτελεί μέρος του ......

ακινήτου, εμβαδού 250 τ.μ., που ανήκει στην κυριότητα των ήδη αναιρεσιβλήτων εναγομένων. Επομένως, ο πρώτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, για έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών στο πιο πάνω ουσιώδες ζήτημα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος που περιέχει αιτιάσεις για ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης αναφορικά με τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, ότι το υπ' αριθμ. .... συμβόλαιο, που αποτελεί τον τίτλο κτήσης του .... ακινήτου από το δικαιοπάροχο του αναιρεσείοντος, και το υπ' αριθμ. .....

συμβόλαιο, που αποτελεί τον τίτλο κτήσης του ..... ακινήτου από τον απώτερο δικαιοπάροχο των αναιρεσιβλήτων, δεν συνοδεύονται από τοπογραφικά διαγράμματα και δεν αναφέρουν πλευρικές διαστάσεις των ακινήτων, ότι τα εν λόγω δύο όμορα ακίνητα φέρονται να έχουν εμβαδόν, στα από ... και ... σχετικά πρωτόκολλα κατάληψής τους 115 τ.μ.

και 164 τ.μ., αντίστοιχα, και στα τοπογραφικά διαγράμματα, έτους ..., του τοπογράφου μηχανικού του Υπουργείου Οικονομικών ..... 163,14 και 192,21 τ.μ., αντίστοιχα, ότι το δεύτερο από τα ακίνητα αυτά στην 2588/1986 απόφαση του Νομάρχη Γρεβενών φέρεται να έχει εμβαδόν 231,27 τ.μ., ότι, κατά τις διαπιστώσεις του πραγματογνώμονα ....., υπάρχει αβεβαιότητα ως προς τις πλευρικές διαστάσεις, τα όρια και το εμβαδόν των παραπάνω ομόρων ακινήτων και ότι το .....

ακίνητο της κυριότητας των αναιρεσιβλήτων, στο οποίο περιλαμβάνεται το επίδικο τμήμα, έχει εμβαδόν 250 περίπου τ.μ., όσο δηλαδή είχε και στον αρχικό τίτλο κτήσης του, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι αιτιάσεις αυτές ανάγονται αποκλειστικά στην εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού του πορίσματος, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εφόσον το πόρισμα που έχει εξαχθεί από τις αποδείξεις, ότι δηλαδή το επίδικο τμήμα δεν περιλαμβάνεται στα όρια του ...

ακινήτου, εμβαδού 115 τ.μ., που περιγράφεται στον τίτλο κτήσης του Ελληνικού Δημοσίου, αλλά αποτελεί μέρος του .... ακινήτου, εμβαδού 250 τ.μ. περίπου, το οποίο ανήκει στην κυριότητα των ήδη αναιρεσιβλήτων εναγομένων, διατυπώνεται με πληρότητα και σαφήνεια στην προσβαλλόμενη απόφαση.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περίπτωση γ' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ.

Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και την ειδική αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, αλλά αρκεί η γενική βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ' είδος μόνο αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκε και προσκόμισε το αναιρεσείον για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού του, ότι το επίδικο τμήμα εμπίπτει στο υπ' αριθμ.

ΒΚ ακίνητο του και ειδικότερα: α) τα υπ' αριθμ. ..., .....και ...... έγγραφα της Οικον. Εφορίας Γρεβενών β) το υπ' αριθμ. .... έγγραφο του Νομάρχη Γρεβενών και γ) το από μηνός .... τοπογραφικό διάγραμμα του υπομηχανικού της Οικον. Εφορίας Γρεβενών ...... Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα προσκομιζόμενα με επίκληση από τους διαδίκους έγγραφα, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή από αυτά δικαστικών τεκμηρίων, σε συνδυασμό με τις σκέψεις που αυτή περιέχει για τη στήριξη του αποδεικτικού της πορίσματος, δεν καταλείπεται καμιά απολύτως αμφιβολία ότι πράγματι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις όλα τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφα.

ΕΠΕΙΔΗ, ο από το άρθρο 559 αριθ.12 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως της παραβίασης των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας προσδίδει σε αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που προσδίδει σ' αυτό ο νόμος, ενώ δεν δημιουργείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο συνεκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα, κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ, αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα σ' ένα από αυτά.

Για να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός αναιρέσεως απαιτείται να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο α) για την απόδειξη ποιου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, καθώς και ποιά επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, β) ποια είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ' αυτό από το δικαστήριο της ουσίας, και γ) ποιο είναι ως προς το αποδεικτικό μέσο το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης.

Αν λείπει έστω και ένα από τα στοιχεία αυτά ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος. Επομένως, ο τρίτος και τελευταίος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι από το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ πλημμέλειες ότι το Εφετείο, αφενός προσέδωσε στην από ..... έκθεση πραγματογνωμοσύνης αποδεικτική δύναμη μεγαλύτερη από εκείνη που είχε σύμφωνα με το νόμο και αφετέρου δεν προσέδωσε αυξημένη αποδεικτική δύναμη στα δημόσια έγγραφα και διαγράμματα που προσκόμισε το αναιρεσείον και ιδίως στα από ...

τοπογραφικά διαγράμματα του τοπογράφου μηχανικού του Υπουργείου Οικονομικών ..... και στο με αριθμό .... τοπογραφικό διάγραμμα του ΚΕΔ Λάρισας, είναι απορριπτέος ως αόριστος, εφόσον δεν καθορίζεται σ' αυτόν, ποια αποδεικτική δύναμη αποδόθηκε από το δικαστήριο της ουσίας στην παραπάνω έκθεση πραγματογνωμοσύνης, ποια συγκεκριμένα είναι τα προσκομισθέντα από το αναιρεσείον έγγραφα, ποια ήταν η αποδεικτική δύναμη που δεν αποδόθηκε σε καθένα από αυτά και σε τι συνίσταται το σχετικό σφάλμα της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-1-2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 240/2006 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18.6.2008. Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιουλίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ