Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling civil law violations do not justify reversal.

Απόφαση 1596 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1596/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Χειρδάρη.

Της αναιρεσίβλητης: ....., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παρασκευή Τσαμάδου με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-10-1993 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 125/1996, 369/1998 μη οριστικές, 211/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 11/2003 μη οριστική, 246/2005 οριστική του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 5-12-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 2-5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ ο λόγος αναιρέσεως που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ αναφέρεται στην παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Άρα ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν στοιχειοθετείται όταν αφορά παραβίαση δικονομικών διατάξεων ή ελλείψεις σχετιζόμενες με την εφαρμογή τέτοιων διατάξεων.

Συνεπώς ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα που επικαλείται τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ψέγει την πληττόμενη απόφαση για παραβίαση της διάταξης του άρθρου 224 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη γιατί η διάταξη αυτή όπως προκύπτει από το περιεχόμενό της διαλαμβάνει κανόνα δικονομικού δικαίου.

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 περ. β' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν.

Εν προκειμένω με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Εφετείο επιδίκασε στην αναιρεσίβλητη - ενάγουσα περισσότερα από όσα ζήτησε, δηλαδή ενώ με την αγωγή της ζήτησε να αναγνωρισθεί κυρία του επιδίκου ακινήτου εκτάσεως 20490,72 τ.μ. το Εφετείο την αναγνώρισε κυρία του ίδιου ακινήτου για έκταση όμως 34.822,60 τ.μ. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι το Εφετείο όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του στην οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση αφού απέρριψε την κατ' αυτής έφεση της αναιρεσείουσας-εναγομένης, με την οποία αναγνωρίσθηκε η αναιρεσίβλητη-ενάγουσα κυρία του επιδίκου ακινήτου για έκταση 20490,72 τ.μ.

ΕΠΕΙΔΗ το Εφετείο, όπως ρητώς βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του, σχημάτισε την κρίση του επί της ουσίας της υποθέσεως, αφού έλαβε υπόψη, εκτός από άλλα αποδεικτικά μέσα και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, από τη βεβαίωση δε αυτή, σε συνδυασμό και προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν απομένει αμφιβολία αλλά αντίθετα καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα αναφερόμενα στο τρίτο λόγο αναιρέσεως έγγραφα, μάλιστα δε τα υπ' αριθμ. ...., ....και .... συμβόλαια αγοραπωλησίας ρητώς τα αναφέρει. Επομένως ο εκ του αριθμού 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ σχετικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ ο εκ του αριθμ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήσσει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί στερείται νομίμου βάσης είτε διότι δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς, αλλά στην πραγματικότητα να πλήσσει την απόφαση κατά την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων υπό την επίκληση ότι αυτή στερείται νομίμου βάσης. Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως εκ του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση έλλειψης νόμιμης βάσης, με επισήμανση σφαλμάτων που αναφέρονται στην εκτίμηση αποδείξεων το πόρισμα των οποίων είναι σαφές, αφού στον οικείο λόγο αναιρέσεως αναφέρεται ότι το Εφετείο εσφαλμένα δεν απέρριψε την αγωγή, κατά παραδοχή προβληθέντων ισχυρισμών της αναιρεσείουσας - εναγομένης. Πρέπει επομένως ο λόγος αυτός, με τον οποίο, με την επίκληση της έλλειψης νόμιμης βάσης, πλήττεται η ουσιαστική εκτίμηση του δικαστηρίου να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΕΠΕΙΔΗ ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ για λήψη ή μή προταθέντος ουσιώδους πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη (ολ. ΑΠ 2/2001, 12/2000). Ως "πράγματα" κατά την έννοια της άνω διατάξεως του ΚΠολΔ τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η λήψη υπόψη και αν δεν προτάθηκαν ή προτάθηκαν απαράδεκτη ή η μή λήψη υπόψη καίτοι προτάθηκαν, συνεπάγεται κατά τη διάταξη αυτή την αναίρεση της απόφασης, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, τείνουν δηλαδή σε θεμελίωση ή κατάργηση διατάξεως δικονομικού ή ουσιαστικού δικαίου, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέτρο, ως οι ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, εντάσεως ή αντενστάσεως) και όχι οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά υπέρ του βασίμου ή αβασίμου της αγωγής ή ενστάσεως ως επίσης και τα από τους διαδίκους προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία (Ολ.

ΑΠ 3/1997). Επομένως ο πέμπτος λόγος αναίρεσης εκ του αριθμ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ που αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση επειδή δεν έλαβε υπόψη της τους ισχυρισμούς της εναγομένης-αναιρεσείουσας αρνητικούς της αγωγής σχετικά με το ουσία αβάσιμο αυτής και τα προς τούτο επιχειρήματά της είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος κατά τα προαναφερθέντα.

ΕΠΕΙΔΗ με τον έκτο λόγο αναίρεσης, εκ του αριθμ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα που συνιστούν πράγματα και δη ουσιώδη χωρίς απόδειξη και ειδικώτερα δέχθηκε ότι η..... δεν ήταν αποκλειστική κυρία του ακινήτου ώστε να προβεί σε πώληση τμήματος αυτού, και μάλιστα οι ανωτέρω συγκύριοι, δηλαδή τα τέκνα της είχαν μεγαλύτερο ιδανικό μερίδιο στο όλο ακίνητο, ούτε η ανωτέρω είχε πληρεξουσιότητα να εκπροσωπεί τους άλλους συγκυρίους και να εκποιεί το μερίδιό τους.

Συνεπώς, αν στην παραπάνω έκταση (επίδικη και μη αμφισβητούμενη) των 23145,52 τ.μ. προστεθεί και το τμήμα τούτο, προκύπτει ότι ολόκληρο το ακίνητο έχει επιφάνεια 34822,58 τετραγωνικών μέτρων, ήτοι δέκα περίπου στρέμματα περισσότερα από την έκταση που αναγράφεται στο πωλητήριο συμβόλαιο. Τούτο δεν αναιρεί την κρίση που εκφράστηκε ότι το επίδικο αποτελεί τμήμα του ακινήτου που μεταβιβάστηκε με το αναφερόμενο στην αρχή συμβόλαιο πωλήσεως, χωρίς αποδείξεις. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι το Εφετείο για να καταλήξει στο περιεχόμενο στην προσβαλλομένη του απόφαση αποδεικτικό πόρισμα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τις καταθέσεις των μαρτύρων, τις εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, των πραγματογνωμόνων που διορίσθηκαν επίσης από το πρωτόδικο δικαστήριο και το Εφετείο ως και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν.

ΕΠΕΙΔΗ από το άρθρο 390 ΚΠολΔ προκύπτει σαφώς ότι οι, με αίτηση κάποιου διαδίκου συνταχθείσες και προσαγόμενες απ' αυτόν γνωμοδοτήσεις προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, το οποίο εκτιμάται ελεύθερα και διακρίνεται από τα έγγραφα (ΑΠ 256/1980).

Επομένως ο 7ος λόγος αναιρέσεως εκ του αριθμ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια συνισταμένη στην παραμόρφωση του περιεχομένου της από του μηνός Οκτωβρίου 2001, με αίτηση της αναιρεσείουσας συνταγείσης και υπ' αυτής επικληθείσας και προσαχθείσας τεχνικής εκθέσεως ήτοι γνωμοδοτήσεως του πολιτικού μηχανικού ....., είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού ως προεξετέθη, η τοιαύτη γνωμοδότηση δικονομικώς δεν είναι έγγραφο και συνεπώς είναι ανεπίδεκτη παραμορφώσεως.

Η από τον ίδιο λόγο περαιτέρω αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου των, υπ' αριθμ. ..... συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Κέρκυρας Σπυρίδωνα Καρούμπη, υπ' αριθμ. ..... προικοσυμβολαίου του Συμβολαιογράφου Αθηνών Νικολάου Τσακανίκα και του υπ' αριθμ...... συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Κέρκυρας Α.

Παϊπέτη, που αφορούν όλο το επίδικο ακίνητο, ως προς την έκτασή του την οποίο προσδιορίζουν σε 24.000 τ.μ. είναι απορριπτέα ως αβάσιμη διότι η προσβαλλομένη απόφαση όπως απ' αυτήν προκύπτει παραδεκτώς επισκοπουμένη από τον Άρειο Πάγο κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠοινΔ, ρητώς αναφέρει τα ανωτέρω συμβόλαια προς σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος, για την παραδοχή της ένδικης αναγνωριστικής αγωγής επί του επιδίκου ακινήτου, με τις αναγραφόμενες στα συμβόλαια αυτά εκτάσεις αυτού εμβαδού 24.000 τ.μ.

και τα όριά του, βάσει δε αυτών, μετά από επικύρωση της πρωτόδικης αποφάσεως και απόρριψη της κατ' αυτής εφέσεως της αναιρεσειούσης-εκκαλούσης-εναγομένης, αναγνώρισε την αναιρεσίβλητη κυρία του επιδίκου ακινήτου εκτάσεως 20.490,72 τ.μ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθ. 246/2005 αποφάσεως του Εφετείου Κέρκυρας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ