1595/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1595 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1595/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Eurobank Equities Ανώνυμη Εταιρία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών" και προηγουμένως με την επωνυμία "Eurobank EFG Equities, Ανώνυμη Εταιρία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών", παλαιότερα δε με την επωνυμία "Eurobank EFG ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ Ανώνυμη Εταιρία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φωτεινή Χατζηχηδίρογλου Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "AIG ΕΛΛΑΣ Α.Ε. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ", η οποία εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως νόμιμη κατά τον κρίσιμο χρόνο αντιπροσώπου της αμερικανικής εταιρίας με την επωνυμία "National Union, Fire Insurance Co of Pittsburgh, P.A", η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Αντώνιο Κουτσοφιό και Νίκο Παπαχρονόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Δεκεμβρίου 2009 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2589/2011 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 2832/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13 Σεπτεμβρίου 2013 αίτησή της και τους από 19 Φεβρουαρίου 2014 πρόσθετους λόγους της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κράνης, ανέγνωσε την από 20 Μαρτίου 2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος κύριος λόγος της αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 2832/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αίτησης αυτής και να αναιρεθεί η ως άνω απόφαση.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 2832/2013 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε την από 8.9.2011 έφεση και τους από 22.1.2013 πρόσθετους λόγους έφεσης της ήδη αναιρεσίβλητης κατά της υπ' αριθ. 2589/2011 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και αφού εξαφάνισε την απόφαση αυτή, που είχε δεχθεί ως ουσιαστικά βάσιμη την από 15.12.2009 αγωγή της αναιρεσείουσας κατά το μέρος που αφορούσε την αναιρεσίβλητη, ενώ κατά τα λοιπά κήρυξε καταργημένη τη δίκη ως προς τη συνεναγόμενη εταιρεία με την επωνυμία EFG EUROLIFE Α.Ε., απέρριψε ακολούθως ως παθητικά ανομιμοποίητη ως προς την αναιρεσίβλητη την ένδικη αγωγή, με την οποία η αναιρεσείουσα, ισχυριζόμενη ότι επήλθε η ασφαλιστική περίπτωση που κάλυπτε ασφαλιστικά η αναιρεσίβλητη, ζήτησε να υποχρεωθεί η τελευταία να της καταβάλει νομιμοτόκως, κατά τις διακρίσεις της αγωγής, ποσό ασφαλίσματος 3.150.000 ευρώ.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ). Παραδεκτά επίσης με το από 19.2.2014 ιδιαίτερο δικόγραφο η αναιρεσείουσα άσκησε ως προς το αυτό προσβαλλόμενο με την αίτηση αναίρεσης κεφάλαιο της εφετειακής απόφασης πρόσθετους λόγους (άρθρ. 569§2 ΚΠολΔ), οι οποίοι πρέπει να συνεξετασθούν με τους κύριους λόγους της αίτησης αναίρεσης.

2. Από τη διάταξη του άρθρ. 68 ΚΠολΔ που ορίζει ότι δικαστική προστασία έχει δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει άμεσο έννομο συμφέρον, συνάγεται ότι ένδικη προστασία παρέχεται υπέρ ή κατά εκείνων μόνον των προσώπων, τα οποία κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή αποτελούν τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης ή μετέχουν κατά το ουσιαστικό δίκαιο στη διαχείριση της σχέσης αυτής (ΑΠ 1928/2008, 339/2010).

Η νομιμοποίηση του διαδίκου, το δικαίωμα δηλαδή να υπερασπίζεται κάποιος τη δικαζόμενη υπόθεση, αλλιώς η εξουσία διεξαγωγής της δίκης για συγκεκριμένο δικαίωμα ή έννομη σχέση, που συμπίπτει με την ιδιότητα του συγκεκριμένου προσώπου ως υποκειμένου του δικαιώματος ή της έννομης σχέσης, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων, όπως η περίπτωση των μη δικαιούχων ή μη υπόχρεων διαδίκων, αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης, που ερευνάται κατά το άρθρ. 73 ΚΠολΔ και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης (ΑΠ 1016/2005, 1617/2011), με συνέπεια αν το δικόγραφο της αγωγής είναι ελλιπές ως προς τα στοιχεία της ενεργητικής ή παθητικής νομιμοποίησης των διαδίκων και δεν συμπληρωθούν παραδεκτά κατά τα άρθρ. 224 και 227 ΚΠολΔ οι ελλείψεις, να απορρίπτεται η αγωγή ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας ή ως νομικά αβάσιμη, αν κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή οι διάδικοι δεν είναι φορείς του επίδικου δικαιώματος ή της αντίστοιχης υποχρέωσης.

Κατά την έννοια αυτή η νομιμοποίηση των διαδίκων, όπως και το έννομο συμφέρον, αποτελούν και ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας, οπότε η εσφαλμένη κρίση για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά με λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 18/2005, 25/2008, ΑΠ 1016/2005, 260/2008, 803/2009, 1941/2009, 339/2010, 1414/2011) ή από τους αριθμούς 8 ή 14 του ίδιου άρθρου, αν ως προς τα στοιχεία της νομιμοποίησης των διαδίκων υφίσταται ποσοτική ή ποιοτική και όχι νομική αοριστία (ΑΠ 1582/2008).

Εξ άλλου, κατά το άρθρ. 20§§1&2 του ν.δ/τος 400/1970, αλλοδαπή ασφαλιστική επιχείρηση που δεν έχει την έδρα της σε κράτος μέλος της Ε.Ε. και του Ε.Ο.Χ. μπορεί να ασκεί ασφαλιστικές εργασίες στην Ελλάδα με μορφή υποκαταστήματος ή πρακτορείου, μετά από σχετική άδεια του Υπουργού Εμπορίου για την εγκατάσταση και λειτουργία της, η οποία χορηγείται, εφόσον πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις και διορίσει νόμιμο αντιπρόσωπό της στην Ελλάδα, όπου αυτός πρέπει να έχει και την έδρα του, αν πρόκειται για νομικό πρόσωπο.

Κατά το άρθρ. 22 του ίδιου νόμου, ο αντιπρόσωπος της αλλοδαπής ασφαλιστικής επιχείρησης την εκπροσωπεί δικαστικώς και στις σχέσεις της με την ελληνική κυβέρνηση, υπογράφει κάθε ασφαλιστήριο που αφορά τις ασφαλίσεις του άρθρ. 4 του αυτού νόμου και υπέχει την ευθύνη των μελών του διοικητικού συμβουλίου και του εκπροσώπου των ημεδαπών ασφαλιστικών εταιρειών.

Συνάγεται έτσι ότι ο νόμιμος αντιπρόσωπος της αλλοδαπής ασφαλιστικής επιχείρησης είναι άμεσος αντιπρόσωπός της στην Ελλάδα κατά την έννοια του άρθρ. 211 του ΑΚ και συνεπώς αν πραγματοποιηθεί ο ασφαλιστικός κίνδυνος, ο δικαιούχος της ασφαλίσματος δεν έχει αξίωση κατ' αυτού, αλλά μόνο κατά της αλλοδαπής ασφαλιστικής επιχείρησης, που καλύπτει με τη σύμβαση ασφάλισης το σχετικό κίνδυνο, αφού ο νόμιμος αντιπρόσωπός της δεν είναι ο ίδιος υποκείμενο της έννομης σχέσης της ασφάλισης, που σημαίνει ότι αν η αγωγή για καταβολή του ασφαλίσματος ασκηθεί κατ' αυτού, θα απορριφθεί ως παθητικά ανομιμοποίητη.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το Εφετείο έκρινε απορριπτέα την ένδικη αγωγή, στρεφόμενη κατά της αναιρεσίβλητης, λόγω έλλειψης ως προς αυτή της διαδικαστικής προϋπόθεσης της παθητικής νομιμοποίησης. Ειδικότερα το Εφετείο, κατά παραδοχή του πρώτου πρόσθετου λόγου της έφεσης της αναιρεσίβλητης, που, όπως ορθά έκρινε, αφορά σε ισχυρισμό της παραδεκτά για πρώτη φορά προβαλλόμενο στην κατ' έφεση δίκη, αφού η νομιμοποίηση διαδίκου ερευνάται και αυτεπαγγέλτως, δέχθηκε ότι, κατά τα ιστορούμενα στην ένδικη αγωγή, η αναιρεσίβλητη δεν μετέχει στην επίδικη έννομη σχέση, "καθόσον είναι νόμιμη αντιπρόσωπος στην Ελλάδα της αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία National Union, Fire Insurance Co of Pittsburg, P.A. ...

και συνεπώς ξένη προς τα αποτελέσματα της επίμαχης ασφαλιστικής σύμβασης, τα οποία επήλθαν αμέσως υπέρ και σε βάρος μόνον της αντιπροσωπευόμενης αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας ..., στο όνομα της οποίας επιχειρήθηκε μέσω της αντιπροσώπου της (αναιρεσίβλητης) η δικαιοπραξία ...". Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε, αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρ. 22§§1&2, 22 του ν.δ/τος 400/1970, 211 του ΑΚ και 68 του ΚΠολΔ, αφού ναι μεν στην ένδικη αγωγή, που παραδεκτά επισκοπείται (άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ), δεν αναφέρεται ρητώς ότι η αναιρεσίβλητη ενήργησε κατά τη σύναψη της επίδικης ασφαλιστικής σύμβασης με την αναιρεσείουσα ως αντιπρόσωπος της αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία National Union, Fire Insurance Co of Pittsburg, P.Α., όμως αυτό εν τέλει έμμεσα, αλλά σαφώς, προκύπτει από το όλο περιεχόμενο της ένδικης αγωγής, όπως αυτή επιτρεπτώς διευκρινίσθηκε με τις πρωτόδικες προτάσεις της αναιρεσείουσας, οι οποίες δεν είχαν προσκομισθεί κατά τη σύνταξη της εισηγητικής έκθεσης, αν ληφθεί υπόψη ότι το νόημα προφανώς αυτό έχει η άσκηση της αγωγής ατομικά μεν κατά της αναιρεσίβλητης, υπό την ιδιότητά της όμως ως νόμιμης αντιπροσώπου της ως άνω αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας, σε συνδυασμό με την επισήμανση στο κείμενο της αγωγής ότι η αναιρεσίβλητη είναι μέλος του ομίλου της αυτής αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας και ότι αυτή δραστηριοποιείται στην Ελλάδα μέσω της αναιρεσίβλητης.

Συνεπώς είναι αβάσιμος και απορριπτέος ο δεύτερος κύριος λόγος της αίτησης αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του, με το οποίο υποστηρίζεται ότι δεν προκύπτει από τα εκτιθέμενα στην ένδικη αγωγή ότι η αναιρεσίβλητη δεν είναι φορέας της επίδικης υποχρέωσης, ώστε να συντρέχει έλλειψη παθητικής νομιμοποίησής της, δηλαδή, κατ' ορθή εκτίμηση, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 και όχι 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει η αναιρεσείουσα.

Ο ίδιος λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα ότι με παντελή έλλειψη αιτιολογιών έκρινε την ένδικη αγωγή παθητικά ανομιμοποίητη ως προς την αναιρεσίβλητη, αφού λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ μπορεί να ιδρυθεί μόνον εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση εισήλθε στην ουσία της υπόθεσης και δεν απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη, όπως στην προκειμένη περίπτωση απορρίφθηκε η ένδικη αγωγή έναντι της αναιρεσίβλητης (ΟλΑΠ 44/1990, 3/1997, ΑΠ 159/2004, 637/2012).

Εξ άλλου με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αιτιάται η αναιρεσείουσα την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι ο πρώτος πρόσθετος λόγος έφεσης της αναιρεσίβλητης παρά το νόμο έγινε δεκτός, κατά τα ανωτέρω, από το Εφετείο και εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση, αφού είναι αόριστος.

Όμως, εφόσον, κατά τα προεκτεθέντα, η παθητική νομιμοποίηση της αναιρεσίβλητης, ως εναγομένης με την ένδικη αγωγή, εξετάζεται σε κάθε στάση της δίκης αυτεπαγγέλτως, είναι χωρίς νομική σημασία η όποια αοριστία του πρώτου πρόσθετου λόγου έφεσης και συνεπώς στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και είναι γι' αυτό απορριπτέος ο πρώτος αναιρετικός λόγος.

Κατά την ίδια έννοια είναι απορριπτέος και ο πρώτος των πρόσθετων λόγων της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό και πάλι 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι παρά το νόμο το Εφετείο δεν απέρριψε τον αυτό πρώτο πρόσθετο λόγο έφεσης της αναιρεσίβλητης ως αντίθετο προς την καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και τους ορισμούς των άρθρ. 281 του ΑΚ και 116 του ΚΠολΔ, δηλαδή ως κατά κατάχρηση δικαιώματος προβληθέντα.

Σε κάθε περίπτωση και άσχετα από την αυτεπάγγελτη έρευνα της παθητικής νομιμοποίησης της αναιρεσίβλητης ως εναγομένης, στις αμιγώς διαδικαστικές πράξεις που ενεργούνται στο χώρο του δικονομικού δικαίου, όπως είναι και η άσκηση έφεσης, δεν εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρ. 281 του ΑΚ, που απαγορεύει την καταχρηστική άσκηση δικαιωμάτων του ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 13/1981), αλλά το άρθρ. 116 του ΚΠολΔ, που επιβάλλει μεν και αυτό την καλόπιστη και σύμφωνη με τα χρηστά ήθη διεξαγωγή της δίκης, χωρίς όμως κατά τα λοιπά να προβλέπει ακυρότητα της διαδικαστικής πράξης που ενεργήθηκε κατά παράβασή του (ΑΠ 5/1998, 1458/2006, 1142/2009, 1414/2011).

Σε εσφαλμένη επίσης προϋπόθεση στηρίζεται και γι' αυτό απορριπτέος είναι και ο δεύτερος των πρόσθετων λόγων της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλειες από τους αριθμούς 8α, 11γ και 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο δέχθηκε ως προς την έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης της αναιρεσίβλητης πράγματα διαφορετικά εν μέρει όσων περιέχονται στον πρώτο πρόσθετο λόγο έφεσης και αντίθετα προς τις παραδοχές της πρωτόδικης απόφασης και την ύπαρξη ομολογίας της ίδιας της αναιρεσίβλητης ως προς τη δέσμευσή της από την επίδικη ασφαλιστική σύμβαση, αφού το Εφετείο, όπως προαναφέρθηκε, δεν προχώρησε σε κατ' ουσία έρευνα της υπόθεσης προκειμένου να διαπιστώσει την έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης της αναιρεσίβλητης, αλλά δέχθηκε την έλλειψή της με βάση τα εκτιθέμενα ήδη στο αγωγικό δικόγραφο.

Περαιτέρω η αναγνώριση δυνατότητας συμβατικής θεμελίωσης της νομιμοποίησης των διαδίκων οδηγεί σε ανεπίτρεπτη διεύρυνση των υποκειμενικών ορίων της δίκης και του δεδικασμένου δυνάμει της ιδιωτικής βούλησης, γι' αυτό και πρέπει να αποκλεισθεί. Έτσι δεν νοείται νομιμοποίηση του κατά το ουσιαστικό δίκαιο εντολοδόχου ως εναγομένου στη θέση του εντολέα (ΑΠ 439/1979) και συνεπώς είναι απορριπτέος ως νομικά αβάσιμος ο τρίτος των πρόσθετων λόγων της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αιτιάται η αναιρεσείουσα την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρ. 68 του ΚΠολΔ με το να μη δεχθεί ότι η αναιρεσίβλητη νομιμοποιείται παθητικά ως εντολοδόχος σε κάθε περίπτωση της αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία National Union, Fire Insurance Co of Pittsburg, P.A.

και ότι με την ιδιότητα εν τέλει αυτή ασκήθηκε εναντίον της η ένδικη αγωγή, αν γίνει δεκτό ότι δεν συμβλήθηκε στην επίδικη ασφαλιστική σύμβαση ατομικά, αλλά για λογαριασμό της ως άνω αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρείας. Συνακόλουθα η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως προς το σύνολο των κύριων και πρόσθετων λόγων της και να διαταχθεί κατά την παρ. 4 του άρθρ. 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρ. 12§2 του ν. 4055/2012, η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο των υπ' αριθ. 47953, 47954 και 47955/2013 παραβόλων του ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ.

και 1621214, 1621215 και 1621216/2013 παραβόλων του Δημοσίου, συνολικού ποσού τριακοσίων (300) ευρώ, που κατατέθηκαν από την αναιρεσείουσα κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και επισυνάφθηκαν στη σχετική υπ' αριθ. 645/2013 έκθεση της γραμματέως του Εφετείου Αθηνών. Εξ άλλου η αναιρεσείουσα που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρ. 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό ειδικότερα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13.9.2013 αίτηση και τους από 19.2.2014 πρόσθετους λόγους της εταιρείας με την επωνυμία "Eurobank Equities, Ανώνυμη Εταιρεία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών" για αναίρεση της υπ' αριθ. 2832/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο των υπ' αριθ. 47953, 47954 και 47955/2013 παραβόλων του ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ., σειράς Α και 1621214, 1621215 και 1621216/2013 παραβόλων του Δημοσίου, σειράς Α, συνολικού ποσού τριακοσίων (300) ευρώ.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 15η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 15η Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ