1595/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1595 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1595/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .....του Χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Κεφαλέα.

Της αναιρεσίβλητης: .....το γένος Χ1, κατοίκου ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Γαλάνη, ο οποίος ανακάλεσε την από 10-5-2007 δήλωσή του εκ του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πρεβέζης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 114/1995 μη οριστική, 16/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 114/2005 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 16-12-2005 αίτησή του και τους από12-4-2007 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 2-5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 114/2005 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς την βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά.

Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει το λόγο της αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 11γ του ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος αρκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ολ.

ΑΠ 42/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι, το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο σ' αυτήν αποδεικτικό πόρισμα, ως προς τους κρίσιμους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν.

Από τη γενική αυτή βεβαίωση, σε συνδυασμό και με το όλο αιτιολογικό της απόφασης δεν απομένει αμφιβολία, αλλά αντιθέτως καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα αναφερόμενα στους 1ο λόγο και στο τρίτο πρόσθετο κατά το 2ο μέρος του αναφερόμενα έγγραφα, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία αυτών, μάλιστα στην από ....δημόσια διαθήκη με αριθμό ...., και τις φωτογραφίες ρητώς τις αναφέρει.

Επομένως οι σχετικοί αυτοί λόγοι αναιρέσεως εκ του αριθμού 11γ΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Με το 3ο πρόσθετο λόγο κατά το 1ο μέρος του προβάλλεται η εκ του αριθμού 11α΄ ου άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, κατά την οποία η προσβαλλομένη έλαβε υπόψη το από .... διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ..... , καίτοι αυτό δεν ήταν επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος γιατί δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο για ποιο λόγο αυτό δεν ήταν επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο. Περαιτέρω όσον αφορά την υπ' αριθμ. 41/1938 απόφαση του Προέδρου Πρωτοδικών Πρεβέζης, αυτή ναι μεν λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο, παρά το ότι δεν την επικαλέστηκε η αναιρεσίβλητη εναγομένη, πλην το Εφετείο για την ανταλλαγή έκτασης 2680 τ.μ.

από το λειβάδι Μουσουλμανικής κοινότητας με ίση έκταση του επιδίκου ακινήτου, με σκοπό την ευθυγράμμιση του κοινού τους ορίου στηρίχθηκε κυρίως στην υπ' αριθμ. ... απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας που ανέκρινε την ενλόγω ανταλλαγή και στα άλλα νόμιμα και επαρκή αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν και όχι μόνο στην άνω απόφαση, με την οποία καθορίσθηκε η ανταλλαγή βάσει σχεδιαγράμματος και πρακτικών διαχωρισμού.

Επομένως με το να λάβει υπόψη το Εφετείο το ως άνω έγγραφο δεν υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αριθ. 11β ΚΠολΔ πλημμέλεια (ΑΠ 833/07, 968/07) και ο περί του αντιθέτου 2ος πρόσθετος λόγος και κατά το 2ο μέρος του είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής δεν θεωρούνται έγγραφα το δικόγραφο της έφεσης και οι προτάσεις των διαδίκων (ΑΠ 681/1987 ΑΠ 326/92).

Συνεπώς ο εκ του αριθμ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ 2ος λόγος αναίρεσης και κατά το 1ο μέρος του, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραμορφώσεως του περιεχομένου του δικογράφου της εφέσεως του αναιρεσείοντος και των προτάσεών του που κατέθεσε κατά την εξέταση αυτής είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού ως προεξετέθηκε τα ανωτέρω δεν είναι δικονομικώς έγγραφα δεκτικά παραμορφώσεως.

Με τον ίδιο λόγο αναιρέσεως και κατά το 2ο μέρος του αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση από την ίδια εν λόγω διάταξη, ότι δηλαδή το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της από ... ιδιόγραφης διαθήκης του Χ1, πατέρα των διαδίκων η οποία όριζε μεταξύ των άλλων......Εις την θυγατέρα μου (εναγομένη) αφήνω τη νόμιμο μοίρα της εις την οποία συνέστησε υπέρ αυτής δια του υπ' αριθμ. ....

προσυμβολαίου του συμβολαιογράφου Πρεβέζης Δημητρίου Αναγνωστοπούλου....... αφού χάριν εμού έχει αυτή και άλλη περιουσία........ με το να μη λάβει υπόψη του τον καταλογισμό αυτόν στην νόμιμο μοίρα της εναγομένης αδελφής του, τον οποίο αν ελάμβανε υπόψη ουδέν θα ελάμβανε αυτή ως νόμιμη μοίρα. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο ως άνω καταλογισμός δεν ήταν νόμιμος κατά το άρθρο 1833 ΑΚ όπως αυτό ίσχυε πρό της καταργήσεώς του με το Ν. 1329/1983, καθ' όσον η μετά την παραχώρηση της παροχής δήλωση του διαθέτη με διαθήκη, να καταλογισθεί στη νόμιμη μοίρα αυτής δεν έχει καμία έννομη συνέπεια (ΑΠ 14/76, ΑΠ 194/1981) και επομένως η άνω διαθήκη αφορούσε απόδειξη ισχυρισμού μή νόμιμου δηλαδή ισχυρισμού που δεν ασκούσε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

ΕΠΕΙΔΗ ο 2ος πρόσθετος λόγος αναίρεσης και κατά το μέρος του εκ του αριθμ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ κατά τον οποίο ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη και συγκεκριμένα γιατί το Εφετείο δέχθηκε την ως άνω και στον 1ο λόγο αναίρεσης αναφερομένη ανταλλαγή χωρίς αποδείξεις, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο στήριξε την κρίση του για την παραδοχή της αγωγής εν μέρει, στις καταθέσεις των μαρτύρων και στα έγγραφα που προσκόμισαν οι διάδικοι.

ΕΠΕΙΔΗ ο αναιρεσείων με τους 1ο πρόσθετο λόγο και κατά το 1ο μέρος του και 2ο πρόσθετο και κατά το 3ο μέρος του προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση τις από το άρθρο 559 αριθ. 17, και 19 πλημμέλειες, χωρίς όμως να καθορίζονται στο αναιρετήριο για κάθε πλημμέλεια (μέρη του λόγου αναιρέσεως) τα πραγματικά περιστατικά τα οποία κατά τον αναιρεσείοντα στοιχειοθετούν το σφάλμα που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση στοιχεία απαραίτητα για το ορισμένο κάθε λόγου κατά τα άρθρα 118 αριθ. 4, 559 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως κατά τα ως άνω μέρη τους είναι απορριπτέοι ως αόριστοι.

ΕΠΕΙΔΗ ο από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου, δεν ιδρύεται όταν αναφέρεται σε εκτίμηση των εγγράφων και όχι σε παραμόρφωση (ΑΠ 2004/2006).

Εν προκειμένω με το 1ο πρόσθετο λόγο και κατά το 2ο μέρος του και με το 2ο πρόσθετο και κατά το 4ο μέρος του, προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι από το άνω άρθρο πλημμέλειες της παραμόρφωσης α) του περιεχομένου του υπ' αριθμ. .... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πρέβεζας Π. Κατηφόρη, με το να δεχθεί το δικαστήριο της ουσίας (Εφετείο) έκταση διαφορετική από την αναφερόμενη σ' αυτό σχετικά με το επίδικο ακίνητο, δηλαδή δέχθηκε έκταση 9,5 στρεμ. αντί της αναφερομένης 1,5 στρεμ. Και β) του περιεχόμενου του από ..... τοπογραφικού διαγράμματος του πολιτικού μηχανικού ....., με το να δεχθεί όρια διαφορετικά από τα αναφερόμενα σ' αυτό σχετικά με το επίδικο ακίνητο. Οι λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι γιατί αναφέρονται σε εκτίμηση του περιεχομένου των εν λόγω εγγράφων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθ. 114/2005 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ