Supreme Court dismisses appeal against appellate court decision declaring appeal inadmissible due to lack of prior jurisdiction.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to appeal the Thessaloniki Court of Appeal's decision, which had declared the appeal inadmissible for lack of prior jurisdiction. The appellant, a heir, argued for review of the final judgment, while the opposing parties contended the lower court correctly identified procedural defects. The court ruled that the appellate decision merely rejected the appeal without resolving the merits, rendering it non-final and thus ineligible for appeal under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553(1)(b) CPC; Art. 577(2) CPC: An appeal is inadmissible against a non-final decision that rejects an appeal without resolving the merits, as such decisions do not terminate the proceedings and remain subject to recall by the issuing court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1593 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1593/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ1, καθολικής διαδόχου και αρχικού εναγόμενου Χ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Κουτράκη.
Των αναιρεσίβλητων: 1. ...., 2. ....., 3. ....., 4. ...... (των τρίτου και τετάρτου ως μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς ενάγοντος ....) και 5. ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τζαρίδη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-2-1992 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και με την από 2-4-1992 κύρια παρέμβαση των α) Γ1 και β) Γ2, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13503/1993 προδικαστική, 8928/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1292/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13-7-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης ανέγνωσε την από 13-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, κατά την διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1β' του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη.
Εξάλλου, οριστική είναι η απόφαση με την οποία τελειώνει η δίκη με την παραδοχή ή απόρριψη της αγωγής ή άλλου εισαγωγικού δικογράφου και έτσι το δικαστήριο απεκδύεται από κάθε άλλη εξουσία στη δικαζόμενη υπόθεση. Αντιθέτως, μη οριστική είναι η απόφαση που παρασκευάζει την υπόθεση για την οριστική επίλυση της διαφοράς.
Έτσι μη οριστική απόφαση είναι και η απόφαση του Εφετείου με την οποία κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση, για οποιονδήποτε λόγο, του ενδίκου μέσου της έφεσης, αφού το Δικαστήριο δεν αποξενώνεται από την υπόθεση, αλλά διατηρεί την εξουσία, μετά την επανεισαγωγή της σ' αυτό, να ερευνήσει την υπόθεση και να τάμει κατ' ουσίαν τη διαφορά.
Τέτοια, άλλωστε, απόφαση μπορεί να ανακληθεί από το δικαστήριο που την εξέδωσε, σύμφωνα με το άρθρο 309 του ΚΠολΔ, κατόπιν αυτεπάγγελτης ενέργειας ή κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερόμενου διαδίκου, περιεχόμενης σε κλήση για περαιτέρω συζήτηση της υπόθεσης. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.
Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε από την αναιρεσείουσα, ως κληρονόμο του αρχικά εναγόμενου πατέρα της Χ, στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 1292/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη αυτή απόφαση, το Εφετείο, κρίνοντας, επί της με αριθμό εκθ.
κατάθ. 2618/21-6-2005 έφεσης της ήδη αναιρεσείουσας κατά της 8928/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 26-2-1992 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων περί διεκδικήσεως ακινήτου, κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της έφεσης, για έλλειψη προδικασίας, γιατί δεν είχαν κλητευθεί να παραστούν στη συζήτηση της έφεσης οι Γ1 και Γ2, που είχαν ασκήσει στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εναντίον των αρχικών διαδίκων κύρια παρέμβαση, η οποία, συνεκδικασθείσα με την κύρια αγωγή, είχε απορριφθεί με την υπ' αριθμ. 13503/1993, εν μέρει οριστική, απόφαση του ίδιου πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Με τέτοιο διατακτικό η προσβαλλομένη, 1292/2006, απόφαση του Εφετείου, με την οποία αυτό κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της έφεσης της αναιρεσείουσας, είναι μη οριστική και ως τέτοια δεν υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 553 παρ. 1 εδ. β' Κ.Πολ.Δ, σε αναίρεση. Επομένως, η κατ' αυτής στρεφόμενη υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει, κατά την αυτεπάγγελτη έρευνα του παρόντος δικαστηρίου, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 13-7-2006 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1292/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή τωνδικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σεχίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2008.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιουλίου 2008.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ