1592/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1592 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1592/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ι. Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.125/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Ι. Κ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ’ αριθμ. 2081 - 2082/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ.πρωτ…. /18-11-2014 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1129/2014.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κατσιρώδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Ρασιδάκη με αριθμ.πρωτ.68/2-6-2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ι]Εισάγω σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 525 παρ. 1, 527 παρ. 1, 3 και 528 Κ.Ποιν.Δ., την από 18-11-2014 αίτηση του Ι.

Κ. του Δ. και της Δέσποινας, κατοίκου ..., την οποία υπέβαλε δια του νομοτύπως εξουσιοδοτημένου πληρεξουσίου του Δικηγόρου περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ’ αριθμ. 2081-2082/4-10-2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως οκτώ (8)ετών και έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή 1.000 ευρώ, για τις πράξεις α]ληστρικής κλοπής και παράνομης οπλοφορίας (αρθρ.1, 12, 14, 18, 26 παρ.1α, 27, 45, 79, 94 παρ.1, 380 παρ.1 και 3 του Π.Κ.

και άρθρα 1 παρ.1α,10 παρ.1,13α Ν.2168/1993) και εκθέτω τα ακόλουθα: II] Κατά το άρθρο 525 §1 περ. 2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό, ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, νέα γεγονότα ή αποδείξεις, όροι που κατά τη διάταξη αυτή είναι ταυτόσημοι, είναι εκείνα που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας.

Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομίσει στο δικαστήριο, που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ’ αντιθέτως ερευνήθηκαν, αμέσως ή εμμέσως, και απορρίφθηκαν, έστω και λόγω εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων, ή δεν άσκησαν επιρροή στο σχηματισμό της δικαστικής κρίσης.

Τέλος, δεν θεωρούνται άγνωστα γεγονότα, εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από νομικής και ουσιαστικής πλευράς έλεγχος της καταδικαστικής απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπ’ όψη τους οι δικαστές, που εξέδωσαν την απόφαση, διότι η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας στρέφεται κατ’ αμετάκλητης αποφάσεως και δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία.[ΑΠ17/2014.ΑΠ2482/2008].

III]. Στην προκειμένη περίπτωση η υπ’ αριθ. 2081-2082/2012, καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατέστη αμετάκλητη , αφού με την υπ’ αριθμ. 1008/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, απορρίφθηκε, η κατ’ αυτής ασκηθείσα με αριθμό 25/29-10-2012 αίτηση αναιρέσεως του αιτούντος και η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο αιτών ζητεί την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας γιατί, σύμφωνα με όσα διατείνεται στην αίτηση του, μετά την καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν "νέες αποδείξεις", που καθιστούν φανερό ότι αυτός, είναι αθώος των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε, είναι νόμιμη σύμφωνα με τις προμνησθείσες διατάξεις, των άρθρων 527 §3 και 528 § 1 του ΚΠΔ, αρμοδίως δε και παραδεκτώς, εισάγεται ενώπιον Σας, και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία.

IV]. Από τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας Ι. Κ., με την υπ’ αριθ. 2081-2082/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, καταδικάσθηκε για τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, της ληστρικής κλοπής και παράνομης οπλοφορίας, με το εξής σκεπτικό, κατά λέξη: "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν νομότυπα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα πρακτικά της δημόσιας αυτού συνεδριάσεως, από την ανάγνωση όλων ανεξαιρέτως των προαναφερομένων εγγράφων, που λεπτομερώς πιο πάνω αναφέρονται και που βρίσκονται στην παρούσα δικογραφία, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και από την όλη, εν γένει, από δεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά:

Ο Α. Τ., εργολάβος οικοδομών στη Χαλκιδική ήταν από 10ετιας και πλέον φίλος του ήδη αποβιώσαντος κατηγορουμένου Σ. Β., μέσω του οποίου γνώρισε την άνοιξη του 2004 τον κατηγορούμενο 1. Κ., πρώην αστυνομικό και ιδιόκτητη επιχειρήσεως καφέ - αναψυκτηρίου στη Θεσσαλονίκη [...], ο οποίος του παρουσιάστηκε ως εύπορος επιχειρηματίας δραστηριοποιούμενος με κτηματομεσιτικές εργασίες στη Θεσσαλονίκη, και ότι προτίθετο ν’ αγοράσει ένα ακίνητο 100 στρεμμάτων στην περιοχή ...

Περσίας. Ο Τ. που επιθυμούσε διακαώς να εισχωρήσει στην οικοδομική αγορά της Θεσσαλονίκης [γεγονός που γνώριζε ο Β. άκουσε με ενδιαφέρον την πρόταση που του έκανε ο Κ.ς να αγοράσει αυτός το ακίνητο και στη συνέχεια να το δώσει με αντιπαροχή στον μηνυτή για την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών. Ύστερα από διαπραγματεύσεις συμφώνησαν το θέρος του 2004 και τα έξης:

Προκειμένου να εξοφληθεί χρέος 160.000 ευρώ του Β. προς τον Κ., ο μηνυτής μεταβίβασε σ’ αυτόν τον Αύγουστο του 2004 χωρίς αντάλλαγμα ["για εγγύηση" στη συμφωνία αντιπαροχής] εξοχική κατοικία στη ... Χαλκιδικής αξίας 180.000 ευρώ η οποία στο υπ’ αρ. ...04 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Κων/νας Καλογιάννη, που μεταγράφηκε στον τόμο ..., του Υποθ/κείου Κασσανδρείας Χαλκιδικής, εμφανίσθηκε ως ημιυπόγεια αποθήκη εκτάσεως 23,87 m2, αντικειμενικής αξίας 7.892 Ε.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Κ. στο ανακριτικό του υπόμνημα ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στον μηνυτή το πραγματικό τίμημα των 180.000 ευρώ. Κατά μήνα Οκτώβριο του έτους 2004 ο Β. και ο Κ. ζήτησαν από το μηνυτή να δανείσει στον 1. Κ. το ποσό των 500.000,00-600.000,00 Ε, το οποίο του έλειπε για να καταβάλλει το πολλαπλάσιο τίμημα της επικείμενης αγοραπωλησίας των 100 στρεμμάτων.

Για το λόγο αυτό ο μηνυτής άρχισε να συγκεντρώνει χρήματα. Έτσι στις 20-10-2004, στις 21-10-2004 και 24-10-2004 εισέπραξε από τους οφειλέτες του Γ. Δ., Ν. Σ. και Φ. Γ. τα χρηματικά ποσά των 60. 000 ευρώ, 66.000 ευρω και 5.730 ευρώ, αντίστοιχα, ενώ στις 27-10-2004 εισέπραξε 71.200 Ε από το Γ. Μ. [βλ. τις εκδοθείσες από τον μηνυτή και προσκομισθείσες από τον ίδιο σχετικές αποδείξεις].

Την ίδια ημέρα πραγματοποίησε ανάληψη μετρητών ποσού 350.000 και 30.000 ευρώ από την τράπεζα Aspis Bank [ όπως προκύπτει από τα αναγνωσθέντα οικεία παραστατικά], συγκεντρώνοντας έτσι ποσό πλέον των 580.000 ευρώ. Ακολούθως μέσω του φίλου τους Σ. Β. καθορίστηκε ο τόπος και ο χρόνος που θα συναντιόταν για να παραδώσει το παραπάνω χρηματικό ποσό στον Κ.

ήτοι η 29-10-2004 και ώρα 21.00 στο σπίτι του τελευταίου [..., στην Περαία Θεσσαλονίκης], όπου πράγματι μετέβη ο μηνυτής συνοδευόμενος από τη σύζυγο του Σ. Μ., έχοντας μαζί του το ποσό των 530. 000 ευρώ μέσα σε έναν σάκο. Στη παραπάνω οικία, τους υποδέχθηκαν φιλικά ο Β. και ο Κ. και αφού κάθισαν όλοι μαζί στο σαλόνι του σπιτιού, ο μηνυτής άνοιξε τον σάκο προκειμένου να μετρήσει το χρηματικό ποσό και ακολούθως να του χορηγήσει ο Κ.

την σχετική απόδειξη παραλαβής των χρημάτων κατά την συμφωνία τους. Πριν προλάβει όμως να αρχίσει το μέτρημα των χρημάτων και ενώ αυτά βρισκόταν ακόμη στη κατοχή του ο κατηγορούμενος Κ. επενέβη αιφνιδιαστικά και με μια απότομη κίνηση τα αφαίρεσε από την κατοχή του μηνυτή και τα έδωσε στον Β., ακολούθως δε αμφότεροι άρχισαν να απωθούν βίαια τον μηνυτή και την σύζυγο του προς την εξώπορτα της οικίας, εκστομίζοντας εναντίον τους απειλές κατά της ζωής τους.

Ο παθών και η σύζυγος του εμβρόντητοι από την απρόσμενη αυτή συμπεριφορά τους και ιδιαίτερα του φίλου τους Β. μη δυνάμενοι να αντιδράσουν, φοβούμενοι για τη σωματική τους ακεραιότητα και προκειμένου να μην υποστεί ψυχολογικό σοκ η σύζυγος του μηνυτή η οποία ήταν έγκυος, εξήλθαν της οικίας και τρομοκρατημένοι πήγαν στο αυτοκίνητο τους, που ήταν σταθμευμένο έξω από την οικία, όπου παρέμειναν μέχρι να ηρεμήσουν.

Στη συνέχεια, θέλοντας να ανακτήσουν την ψυχραιμία τους και να σκεφθούν νηφάλια, αποχώρησαν από το σημείο εκείνο και άρχισαν να περιφέρονται με το αυτοκίνητο τους στους δρόμους της Περαίας. Τις πρωινές ώρες της 30-10-2004 είδαν ένα αυτοκίνητο FIAT ΡΑΝΤΑ, στο οποίο επέβαινε ως συνεπιβάτης ο Κ., και το ακολούθησαν, ειδοποιώντας ταυτόχρονα, περί ώρα 03:43’ την αστυνομία [βλ.

την 2020/ .../27-8-05 βεβαίωση της Δ/νσης Άμεσης Δράσης Θεσσαλονίκης], Όταν ο κατηγορούμενος Ι. Κ. αντιλήφθηκε ότι τον ακολουθεί ο μηνυτής, σταμάτησε το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε βγήκε απ’ αυτό και πλησιάζοντας το αυτοκίνητο του μηνυτή πρότεινε εναντίον του ένα πιστόλι, που έφερε παράνομα και έδειξε απειλητική διάθεση για τη ζωή του μηνυτή και της συζύγου του αν απευθύνονταν στην αστυνομία.

Ο εγκαλών, όπως ήταν φυσικό, φοβούμενος για τη ζωή του, αποχώρησε από το σημείο εκείνο, ταυτόχρονα δε το ίδιο έπραξε και ο κατηγορούμενος .Όταν τελικά ύστερα από λίγο κατέφθασε το περιπολικό από το Αστυνομικό Τμήμα Νέων Επιβατών, βρήκε μόνο τον παθόντα και τη σύζυγο του, στην οδό .... Μάλιστα ο κατηγορούμενος συνέχισε και αργότερα μετά τη λήξη του επεισοδίου- να απειλεί τη ζωή του μηνυτή και της συζύγου του, ώστε να τον αποτρέψουν να υποβάλει-πέραν της άνω προφορικής καταγγελίας και έγγραφη έγκληση, γεγονός που έπραξε στις 9-12-04, όταν του το συνέστησε ο ιδιωτικός ντετέκτιβ, Ε.

Θ., στον οποίο αρχικά κατέφυγε. Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά σαφώς προκύπτουν από τις αξιόπιστες καταθέσεις του μηνυτή και της συζύγου του οι οποίες όχι μόνον δεν αναιρούνται από αντίθετα αποδεικτικά στοιχεία αλλά ενισχύονται από τις καταθέσεις της Α. Κ. και Σ. Π. και ιδιαίτερα από τα υπό στοιχ. 2 έως 7 και 23 αναγνωσθεντα πιο πάνω έγγραφα σε συνδυασμό με το διατακτικό της με αριθμό 11212/20-6-2012 απόφασης του Β’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία ο μηνυτής απηλλάγη των κατηγοριών της ψευδούς καταμήνυσης της ψευδορκίας μάρτυρα κα της συκοφαντικής δυσφήμησης.

Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ότι ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι από τις 26-10-2004 έως 31-10-2004 βρισκόταν στο ... στον Μαρμαρά Χαλκιδικής που όψιμα προβλήθηκε με το απολογητικό του υπόμνημα στον Ανακριτή χωρίς να επιβεβαιωθεί από κανένα στοιχείο έρχεται σε αντίθεση με την κατ’ αντιπαράσταση εξέταση του με τον μηνυτή ενώπιον του Ανακριτή όπου ισχυρίσθηκε ότι κατά το επίδικο χρονικό διάστημα διέμενε στο σπίτι του φίλου του Α.

Ζ. στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής. Επίσης θα πρέπει να λεχθούν και τα εξής 1]ότι ο μάρτυρας υπερασπίσεως Δ. Κ. κατά την ακροαματική διαδικασία επέμεινε στην αρχική εκδοχή καταθέτοντας ότι "Τις ημέρες εκείνες μέναμε στο Μαρμαρά, στο ξενοδοχείο "..." στο Πόρτο Καρρά. Ο κατηγορούμενος δεν έφυγε καθόλου από εκεί." 2]ότι ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι ο μηνυτής σκηνοθέτησε την όλη ιστορία για να καλυφθεί έναντι της συζύγου του για την απώλεια μεγάλων χρηματικών ποσών σε τυχερά παίγνια στο καζίνο έρχεται σε αντίθεση με τα γεγονός της συμμετοχής της συζύγου στην υποτιθέμενη σκηνοθεσία και συνεπώς κρίνεται απορριπτέος και 3]ότι άλλοθι είχε προβάλει και ο ήδη αποβιώσας συμμέτοχος Β.ς περί απουσίας του στη Βουλγαρία κατά το επίδικο χρονικό διάστημα πλην όμως και αυτό είχε απορριφθεί πανηγυρικά όταν διαπιστώθηκε η πλαστότητα των σφραγίδων των βουλγαρικών αρχών στο διαβατήριο του.

Με βάση τα αποδειχθέντα πιο πάνω περιστατικά στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά το έγκλημα της ληστρικής κλοπής εφόσον κατά τα προδιαληφθέντα, η αφαίρεση των χρημάτων από τη κατοχή του μηνυτή έλαβε χώραν χωρίς να προηγηθεί σε βάρος του σωματική βία ή απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής, ενέργειες οι οποίες όπως προέκυψε επακολούθησαν για την διατήρηση των κλοπιμαίων [άρθρο 380 παρ.3ΠΚ].

Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της πράξεως αυτής καθώς και της παράνομης οπλοφορίας ήτοι ότι στις 30-10-2004 έφερε παράνομα όπλο και συγκεκριμένα έφερε στα θυλάκια των ενδυμάτων του ένα πιστόλι, χωρίς να έχει εφοδιαστεί με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής του τόπου κατοικίας η διαμονής του, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.".

Ήδη ο αιτών επικαλείται και προσκομίζει ως νέα στοιχεία, από τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, καθίσταται φανερή η αθωότητα του για τις πράξεις, για τις οποίες αυτός καταδικάσθηκε άδικα: τις με αριθμούς .../21-7-2014, .../23-7-2014, .../23-7-2014 και .../26-8-2014 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ουρανίας Δημητρίου Ξυνού, στις οποίες διαλαμβάνονται τα εξής:

Α]Στην υπ’ αριθμ. .../21-7-2014 του Γ. Κ. "Έμαθα για την καταδίκη του Ι. Κ. στην υπόθεση του Α. Τ. και προσέρχομαι να καταθέσω, επειδή πιστεύω ακράδαντα ότι πρόκειται για σοβαρή δικαστική πλάνη. Γνώριζα τόσο τον Δ. Κ., όσο και τον Σ. Β., με τους οποίους συνδεόμουν με στενή φιλία. Γνωρίζω επίσης και τον Ι. Κ.. Ο Σ.ς Β.ς, όπως ήταν γνωστό στον περίγυρο του, είχε προβλήματα με την όραση του και γι’ αυτό εκτελούσα πολύ συχνά χρέη οδηγού του.

Συνδέοντας τα γεγονότα του τριημέρου της 28ης Οκτωβρίου 2004, θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στις 29 Οκτωβρίου του 2004, το βράδυ περί τις εννέα η ώρα, είχα μεταφέρει τον Σ. Β. από το Lildl της Περσίας στο σπίτι του Ι. Κ. στην Περαία, στην οδό .... Ο Β.ς είχε τα κλειδιά της οικίας του Κ. και άνοιξε ο ίδιος την πόρτα, ενώ σε λίγο είδα να εισέρχεται στην οικία αυτή ο Α.

Τ., κρατώντας στο χέρι του μία τσάντα. Ήταν μόνος του και δεν συνοδευόταν από κανέναν. Έμειναν στο σπίτι οι δυό τους γύρω στα είκοσι λεπτά. Όταν βγήκαν από το σπίτι, την τσάντα την κρατούσε ο Β.ς και την εναπόθεσε στο αυτοκίνητο. Μου ζήτησε να τον μεταφέρω στο σπίτι των γονιών του, στην οδό ..., όπως και έγινε.

Είδα τον Τ. να με ακολουθεί μέχρις ενός σημείου με το αυτοκίνητο του και κάποια στιγμή άλλαξε κατεύθυνση. Δεν έγινε κάποια φασαρία, ούτε μου έδωσαν την εντύπωση ότι υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ τους. Καθ’ όλη την διάρκεια του συμβάντος αυτού, που κράτησε γύρω στα τρία τέταρτα της ώρας, τα μοναδικά πρόσωπα που είδα ήταν ο Β.ς και ο Τ..

Ούτε τον Ι. Κ. είδα εκεί, ούτε την σύζυγο του Α. Τ.. Ο Κ.ς δεν ήταν σίγουρα στο σπίτι, αφού σε ενάντια περίπτωση θα είχε γίνει ορατός, αλλά και ο Β.ς δεν θα χρησιμοποιούσε τα κλειδιά του σπιτιού για να μπεί μέσα, ούτε θα προϋπαντούσε μόνος του τον Τ., ούτε μετά την συζήτηση τους θα έβγαιναν μόνοι τους από το σπίτι.

Εξάλλου με την ίδια βεβαιότητα δηλώνω ότι ο Τ. δεν συνοδευόταν ούτε από την σύζυγο του ούτε από κανέναν άλλο τόσο κατά την συνάντηση τους με τον Β., όσο και κατά την διαδρομή με το αυτοκίνητο. Είμαι πεπεισμένος ότι δεν έγινε καμία ληστεία εκείνο το βράδυ, αφού ο Β.ς με τον Τ. βγήκαν ήρεμοι από το αναφερόμενο σπίτι και ότι ο Τ.

τα έκανε όλα αυτά, επειδή είχε χάσει χρήματα στο καζίνο. Ο Τ. ήταν έμπειρος και μη αφελής εργολάβος και γι’ αυτό δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα έδινε για οποιονδήποτε λόγο δάνειο ύψους 600.000 ευρώ νύχτα, χωρίς εγγυήσεις." Β] Στην υπ’ αριθμ. .../23-7-2014 του Θεοδώρου Γιαμπαζολιά "Γνωρίζω τον Ι. Κ. ήδη αρκετά χρόνια και συνδέομαι φιλικά μαζί του.

Στις 29-10-2004 ήμουν στο ξενοδοχείο "..." στο Πόρτο Καρράς της Χαλκιδικής, όπου πέρασα το τριήμερο και συγκεκριμένα από τις 28-10-2004 έως και τις 31-10-2004, ύστερα από πρόσκληση του Κ.. Τις ημέρες που έμεινα, έβλεπα καθημερινά στον ίδιο χώρο τον Ι. Κ., που είχε επιχειρηματικές συναλλαγές με τον Α. Ζ., ανώτερο υπάλληλο της επιχείρησης του καζίνο και μετέφερε πελάτες του στο ξενοδοχείο, όπως έγινε και με μένα.

Ο κος Α. Ζ. διέθετε όλες αυτές τις μέρες στον Ι. Κ. την κατοικία του στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής , όπου και διανυκτέρευε πηγαίνοντας εκεί αργά τα βράδια. Στις 29-10- 2004 ήμασταν όλη τπ μέρα μαζί με τον Κ.. Ειδικότερα, το βράδυ μαζευτήκαμε κατά τις 8:30 με 9:00 μία μεγάλη παρέα οκτώ-εννέα ατόμων και μείναμε μαζί ως αργά, δηλαδή μέχρι περίπου την 1:30 η ώρα.

Ήταν μαζί μας ο Α. Ζ., Π. Π. με την γυναίκα του, ο Δ. Κ. και κάποιοι άλλοι, όπως - αν θυμάμαι καλά, ο μηχανικός ο Β. Ρ.. Δεν ξέρω γιατί δεν μου πρότεινε ο Κ.ς να καταθέσω ως μάρτυρας στην δίκη του. Με απόλυτη βεβαιότητα δηλώνω, πάντως, σήμερα ότι το συγκεκριμένο βράδυ ως τις 1:30 η ώρα, όπως και όλη τη συγκεκριμένη μέρα ο Ι.

Κ. δεν μετακινήθηκε από το ξενοδοχείο "..." και συνεπώς δεν μπορεί να βρισκόταν ταυτόχρονα και αλλού. Θεωρώ την καταδίκη του για την υπόθεση του Α. Τ. κλασσική περίπτωση δικαστικής πλάνης, αφού γνωρίζω ότι στις 29 Οκτωβρίου δεν έφυγε από το ξενοδοχείο. Δεν ξέρω ποιος και με ποια ψέματα παραπλάνησε τους δικαστές, πιστεύω όμως ότι θα αποκαλυφθεί η αλήθεια και θα αποδειχθεί η - βέβαιη για μένα- αθωότητα του Κ..".

Γ]Στην υπ’ αριθμ. .../23-7-2014 του Δ. Ρ. "...Το διάστημα αυτό από 28/10 μέχρι και 31/10/2004 επισκέφθηκα το ξενοδοχείο ... στο Πόρτο Καρρά Χαλκιδικής, όπου και διέμεινα, όπως και το Καζίνο που λειτουργεί σε αυτό. Τις ημέρες που έμεινα έβλεπα καθημερινά στον ίδιο χώρο τον Ι. Κ., που είχε επιχειρηματικές συναλλαγές με τον Α.

Ζ., ανώτερο υπάλληλο της επιχείρησης του Καζίνο κα μετέφερε πελάτες του στο ξενοδοχείο, όπως έγινε και με μένα. Ο κος Ζ. διέθετε όλες αυτές τις μέρες στον Κ. την κατοικία του στον Αγ. Νικόλαο Χαλκιδικής, όπου και διέμενε. Κάθε μέρα ωστόσο και μέχρι αργά το βράδυ ήταν και κινούνταν στον χώρο του ξενοδοχείου".

Δ]Στην υπ’ αριθμ. .../26-8-2014 του Β. Ρ. "...Το διάστημα αυτό από 28/10 μέχρι και 31/10/2004 επισκέφθηκα το ξενοδοχείο ... στο Πόρτο Καρρά Χαλκιδικής, όπου και διέμεινα, όπως και το Καζίνο που λειτουργεί σε αυτό. Ο Κ.ς είχε κάποιο είδος συνεργασίας με το εν λόγω ξενοδοχείο και προωθούσε κρατήσεις δωματίων σε συνεργασία με τον φίλο του Α.

Ζ., διευθυντικό στέλεχος του Καζίνο. Στις 29-10-2004 και συγκεκριμένα κατά τις 8:30 με 9:00 το βράδυ συναντηθήκαμε μία μεγάλη παρέα οκτώ-εννέα ατόμων στο εστιατόριο του ξενοδοχείου ... και μείναμε μαζί ως αργά, δηλαδή μέχρι περίπου τις 1:30 η ώρα. Στην παρέα αυτή ήταν σίγουρα τόσο ο Ι. Κ. με τον Α. Ζ., όσο και κάποιοι άλλοι, όπως ο Π.

Π. με την γυναίκα του και ο Δ. Κ.. Όντας σε θέση να βεβαιώσω την συνεχή παρουσία του Ι. Κ. το συγκεκριμένο βράδυ στον συγκεκριμένο χώρο του ξενοδοχείου "..." είμαι σίγουρος ότι η καταδίκη του για την υπόθεση του Α. Τ., όπως την πληροφορήθηκα, είναι προϊόν δικαστικής πλάνης, αφού το βράδυ της 29ης Οκτωβρίου 2004 ο Κ.ς δεν έφυγε από το ξενοδοχείο και άρα δεν μπορεί να βρισκόταν ταυτόχρονα και αλλού......".

V] Τα ανωτέρω επικαλούμενα από τον αιτούντα, ως "νέα γεγονότα, από μόνα τους ή συνεκτιμώμενα με τα στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την ως άνω υπ’ αριθμ.2081-2082/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, της οποίας ζητείται η ακύρωση με την κρινομένη αίτηση, δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν λόγο, που μπορεί να δικαιολογήσει την αιτουμένη επανάληψη διαδικασίας, αφού δεν καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που να αγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις προαναφερθείσες αξιόποινες πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε.

Όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της αποφάσεως, ελέγχθηκε ο ισχυρισμός ότι, ο κατηγορούμενος από 26-10-2004 έως 31-10-2004 βρισκόταν στο ... στο Μαρμαρά Χαλκιδικής στο ξενοδοχείο "..." και τα διαλαμβανόμενα στις ένορκες βεβαιώσεις περί αυτού περιστατικά, κρίνονται μειωμένης βασιμότητος. Τα όσα βεβαιώνονται στις παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες, πρέπει να σημειωθεί, ότι δόθηκαν μετά παρέλευση δέκα (10) ετών, εφόσον ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, ο αναιρεσείων θα πρότεινε αυτούς μάρτυρες υπερασπίσεως και σε κάθε περίπτωση θα ζητούσε την κατά τις διατάξεις του άρθρου 352 παρ.3 ΚΠΔ αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης για να προσέλθουν και καταθέσουν οι μάρτυρες αυτοί, πλην όμως από την επισκόπηση των πρακτικών δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος κλήτευσε μάρτυρες υπερασπίσεως ή ότι, ο εκπροσωπών αυτόν συνήγορος του ζήτησε να κληθεί κάποιος από τους ως άνω μάρτυρες.

Έτσι, τα παραπάνω στοιχεία και τα απ’ αυτά επιχειρήματα του αιτούντα, δεν είναι νέα γεγονότα και αποδείξεις κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 525 παρ.1 και 2 ΚΠΔ, αυτά δε εκτιμώμενα είτε μόνα τους, είτε σε συνδυασμό με τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο που εξέδωσε την περατώσασα την ποινική διαδικασία ως άνω αμετάκλητη απόφαση, δεν καθιστούν φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος των προαναφερομένων πράξεων ή ότι καταδικάστηκε άδικα.

Επομένως, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ. ΠΡΟΤΕΙΝΩ: Α]Να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη η από18-11-2014 αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας της υπ’ αριθμ. 2081-2082/4-10-2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, του Ι. Κ. του Δ. και της Δέσποινας, κατοίκου .... Β]Να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Μιχ.Ρασιδάκης"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγεται νόμιμα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 525 παρ.1 527 παρ.1, 3 και 528 ΚΠοινΔ, η υπό κρίση από 18-11-2014 αίτηση του Ι. Κ. του Δ., κατοίκου ..., την οποία υπέβαλε δια του νομοτύπως εξουσιοδοτημένου πληρεξουσίου του δικηγόρου, περί επαναλήψεως προς το συμφέρον αυτού της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ’ αριθ.2081 - 2082/4-10-2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως οκτώ (8) ετών και έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή 1000 ευρώ, για τις πράξεις της ληστρικής κλοπής και της παράνομης οπλοφορίας.

Από τα από 12-4-2016 και 6-4-2016 αποδεικτικά επιδόσεως, του Αρχιφύλακα Παντελή Μιχαηλίδη, το πρώτο, προς τον αιτούντα - κατηγορούμενο (δια θυροκολλήσεως) και το δεύτερο, του Χούμου Λάμπρου, επιμελητή της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, προς τον αντίκλητο δικηγόρο του κατηγορουμένου, προκύπτει ότι ο αιτών και ο αντίκλητος δικηγόρος του, Γεώργιος Θωμάς, κλήθηκαν να παραστούν κατά τη συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως που έγινε, την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, πλήν όμως αυτοί απουσίασαν.

Κατά το άρθρο 525 §1 περ. 2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό, ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, νέα γεγονότα ή αποδείξεις, όροι που κατά τη διάταξη αυτή είναι ταυτόσημοι, είναι εκείνα που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας.

Τέτοιες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομίσει στο δικαστήριο, που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ’ αντιθέτως ερευνήθηκαν, αμέσως ή εμμέσως, και απορρίφθηκαν, έστω και λόγω εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων, ή δεν άσκησαν επιρροή στο σχηματισμό της δικαστικής κρίσης.

Τέλος, δεν θεωρούνται άγνωστα γεγονότα, εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από νομικής και ουσιαστικής πλευράς έλεγχος της καταδικαστικής απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπ’ όψη τους οι δικαστές, που εξέδωσαν την απόφαση, διότι η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας στρέφεται κατ’ αμετάκλητης αποφάσεως και δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία.

Στην προκειμένη περίπτωση η υπ’ αριθ. 2081-2082/2012, καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατέστη αμετάκλητη , αφού με την υπ’ αριθμ. 1008/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, απορρίφθηκε, η κατ’ αυτής ασκηθείσα με αριθμό 25/29-10-2012 αίτηση αναιρέσεως του αιτούντος και η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο αιτών ζητεί την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας γιατί, σύμφωνα με όσα διατείνεται στην αίτηση του, μετά την καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν "νέες αποδείξεις", που καθιστούν φανερό ότι αυτός, είναι αθώος των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε, είναι νόμιμη σύμφωνα με τις προμνησθείσες διατάξεις, των άρθρων 527 §3 και 528 § 1 του ΚΠΔ, αρμοδίως δε και παραδεκτώς, εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας Ι. Κ., με την υπ’ αριθ. 2081 - 2082/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, καταδικάσθηκε για τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, της ληστρικής κλοπής και παράνομης οπλοφορίας, με το εξής σκεπτικό, κατά λέξη: "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν νομότυπα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα πρακτικά της δημόσιας αυτού συνεδριάσεως, από την ανάγνωση όλων ανεξαιρέτως των προαναφερομένων εγγράφων, που λεπτομερώς πιο πάνω αναφέρονται και που βρίσκονται στην παρούσα δικογραφία, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και από την όλη, εν γένει, από δεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά:

Ο Α. Τ., εργολάβος οικοδομών στη Χαλκιδική ήταν από 10ετιας και πλέον φίλος του ήδη αποβιώσαντος κατηγορουμένου Σ. Β., μέσω του οποίου γνώρισε την άνοιξη του 2004 τον κατηγορούμενο 1. Κ., πρώην αστυνομικό και ιδιόκτητη επιχειρήσεως καφέ - αναψυκτηρίου στη Θεσσαλονίκη [...], ο οποίος του παρουσιάστηκε ως εύπορος επιχειρηματίας δραστηριοποιούμενος με κτηματομεσιτικές εργασίες στη Θεσσαλονίκη, και ότι προτίθετο ν’ αγοράσει ένα ακίνητο 100 στρεμμάτων στην περιοχή ...

Περσίας. Ο Τ. που επιθυμούσε διακαώς να εισχωρήσει στην οικοδομική αγορά της Θεσσαλονίκης [γεγονός που γνώριζε ο Β. άκουσε με ενδιαφέρον την πρόταση που του έκανε ο Κ. να αγοράσει αυτός το ακίνητο και στη συνέχεια να το δώσει με αντιπαροχή στον μηνυτή για την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών. Ύστερα από διαπραγματεύσεις συμφώνησαν το θέρος του 2004 και τα έξης:

Προκειμένου να εξοφληθεί χρέος 160.000 ευρώ του Β. προς τον Κ., ο μηνυτής μεταβίβασε σ’ αυτόν τον Αύγουστο του 2004 χωρίς αντάλλαγμα ["για εγγύηση" στη συμφωνία αντιπαροχής] εξοχική κατοικία στη ... Χαλκιδικής αξίας 180.000 ευρώ η οποία στο υπ’ αρ. ...04 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Κων/νας Καλογιάννη, που μεταγράφηκε στον τόμο ..., του Υποθ/κείου Κασσανδρείας Χαλκιδικής, εμφανίσθηκε ως ημιυπόγεια αποθήκη εκτάσεως 23,87 m2, αντικειμενικής αξίας 7.892 Ε.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Κ. στο ανακριτικό του υπόμνημα ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στον μηνυτή το πραγματικό τίμημα των 180.000 ευρώ. Κατά μήνα Οκτώβριο του έτους 2004 ο Β. και ο Κ. ζήτησαν από το μηνυτή να δανείσει στον 1. Κ. το ποσό των 500.000,00-600.000,00 Ε, το οποίο του έλειπε για να καταβάλλει το πολλαπλάσιο τίμημα της επικείμενης αγοραπωλησίας των 100 στρεμμάτων.

Για το λόγο αυτό ο μηνυτής άρχισε να συγκεντρώνει χρήματα. Έτσι στις 20-10-2004, στις 21-10-2004 και 24-10-2004 εισέπραξε από τους οφειλέτες του Γ. Δ., Ν. Σ. και Φ. Γ. τα χρηματικά ποσά των 60. 000 ευρώ, 66.000 ευρώ και 5.730 ευρώ, αντίστοιχα, ενώ στις 27-10-2004 εισέπραξε 71.200 Ε από το Γ. Μ. [βλ. τις εκδοθείσες από τον μηνυτή και προσκομισθείσες από τον ίδιο σχετικές αποδείξεις].

Την ίδια ημέρα πραγματοποίησε ανάληψη μετρητών ποσού 350.000 και 30.000 ευρώ από την τράπεζα Aspis Bank [ όπως προκύπτει από τα αναγνωσθέντα οικεία παραστατικά], συγκεντρώνοντας έτσι ποσό πλέον των 580.000 ευρώ. Ακολούθως μέσω του φίλου τους Σ. Β. καθορίστηκε ο τόπος και ο χρόνος που θα συναντιόταν για να παραδώσει το παραπάνω χρηματικό ποσό στον Κ.

ήτοι η 29-10-2004 και ώρα 21.00 στο σπίτι του τελευταίου [..., στην Περαία Θεσσαλονίκης], όπου πράγματι μετέβη ο μηνυτής συνοδευόμενος από τη σύζυγο του Σ. Μ., έχοντας μαζί του το ποσό των 530. 000 ευρώ μέσα σε έναν σάκο. Στη παραπάνω οικία, τους υποδέχθηκαν φιλικά ο Β. και ο Κ. και αφού κάθισαν όλοι μαζί στο σαλόνι του σπιτιού, ο μηνυτής άνοιξε τον σάκο προκειμένου να μετρήσει το χρηματικό ποσό και ακολούθως να του χορηγήσει ο Κ.

την σχετική απόδειξη παραλαβής των χρημάτων κατά την συμφωνία τους. Πριν προλάβει όμως να αρχίσει το μέτρημα των χρημάτων και ενώ αυτά βρισκόταν ακόμη στη κατοχή του ο κατηγορούμενος Κ. επενέβη αιφνιδιαστικά και με μια απότομη κίνηση τα αφαίρεσε από την κατοχή του μηνυτή και τα έδωσε στον Β., ακολούθως δε αμφότεροι άρχισαν να απωθούν βίαια τον μηνυτή και την σύζυγο του προς την εξώπορτα της οικίας, εκστομίζοντας εναντίον τους απειλές κατά της ζωής τους.

Ο παθών και η σύζυγος του εμβρόντητοι από την απρόσμενη αυτή συμπεριφορά τους και ιδιαίτερα του φίλου τους Β. μη δυνάμενοι να αντιδράσουν, φοβούμενοι για τη σωματική τους ακεραιότητα και προκειμένου να μην υποστεί ψυχολογικό σοκ η σύζυγος του μηνυτή η οποία ήταν έγκυος, εξήλθαν της οικίας και τρομοκρατημένοι πήγαν στο αυτοκίνητο τους, που ήταν σταθμευμένο έξω από την οικία, όπου παρέμειναν μέχρι να ηρεμήσουν.

Στη συνέχεια, θέλοντας να ανακτήσουν την ψυχραιμία τους και να σκεφθούν νηφάλια, αποχώρησαν από το σημείο εκείνο και άρχισαν να περιφέρονται με το αυτοκίνητο τους στους δρόμους της Περαίας. Τις πρωινές ώρες της 30-10-2004 είδαν ένα αυτοκίνητο FIAT ΡΑΝΤΑ, στο οποίο επέβαινε ως συνεπιβάτης ο Κ., και το ακολούθησαν, ειδοποιώντας ταυτόχρονα, περί ώρα 03:43’ την αστυνομία [βλ.

την 2020/ .../27-8-05 βεβαίωση της Δ/νσης Άμεσης Δράσης Θεσσαλονίκης], Όταν ο κατηγορούμενος Ι. Κ. αντιλήφθηκε ότι τον ακολουθεί ο μηνυτής, σταμάτησε το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε βγήκε απ’ αυτό και πλησιάζοντας το αυτοκίνητο του μηνυτή πρότεινε εναντίον του ένα πιστόλι, που έφερε παράνομα και έδειξε απειλητική διάθεση για τη ζωή του μηνυτή και της συζύγου του αν απευθύνονταν στην αστυνομία.

Ο εγκαλών, όπως ήταν φυσικό, φοβούμενος για τη ζωή του, αποχώρησε από το σημείο εκείνο, ταυτόχρονα δε το ίδιο έπραξε και ο κατηγορούμενος .Όταν τελικά ύστερα από λίγο κατέφθασε το περιπολικό από το Αστυνομικό Τμήμα Νέων Επιβατών, βρήκε μόνο τον παθόντα και τη συζυγό του, στην οδό .... Μάλιστα ο κατηγορούμενος συνέχισε και αργότερα μετά τη λήξη του επεισοδίου- να απειλεί τη ζωή του μηνυτή και της συζύγου του, ώστε να τον αποτρέψουν να υποβάλει-πέραν της άνω προφορικής καταγγελίας και έγγραφη έγκληση, γεγονός που έπραξε στις 9-12-04, όταν του το συνέστησε ο ιδιωτικός ντετέκτιβ, Ε.

Θ., στον οποίο αρχικά κατέφυγε. Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά σαφώς προκύπτουν από τις αξιόπιστες καταθέσεις του μηνυτή και της συζύγου του οι οποίες όχι μόνον δεν αναιρούνται από αντίθετα αποδεικτικά στοιχεία αλλά ενισχύονται από τις καταθέσεις της Α. Κ. και Σ. Π. και ιδιαίτερα από τα υπό στοιχ. 2 έως 7 και 23 αναγνωσθέντα πιο πάνω έγγραφα σε συνδυασμό με το διατακτικό της με αριθμό 11212/20-6-2012 απόφασης του Β’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία ο μηνυτής απηλλάγη των κατηγοριών της ψευδούς καταμήνυσης της ψευδορκίας μάρτυρα κα της συκοφαντικής δυσφήμησης.

Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ότι ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι από τις 26-10-2004 έως 31-10-2004 βρισκόταν στο ... στον Μαρμαρά Χαλκιδικής που όψιμα προβλήθηκε με το απολογητικό του υπόμνημα στον Ανακριτή χωρίς να επιβεβαιωθεί από κανένα στοιχείο έρχεται σε αντίθεση με την κατ’ αντιπαράσταση εξέταση του με τον μηνυτή ενώπιον του Ανακριτή όπου ισχυρίσθηκε ότι κατά το επίδικο χρονικό διάστημα διέμενε στο σπίτι του φίλου του Α.

Ζ. στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής. Επίσης θα πρέπει να λεχθούν και τα εξής 1]ότι ο μάρτυρας υπερασπίσεως Δ. Κ. κατά την ακροαματική διαδικασία επέμεινε στην αρχική εκδοχή καταθέτοντας ότι "Τις ημέρες εκείνες μέναμε στο Μαρμαρά, στο ξενοδοχείο "..." στο Πόρτο Καρρά. Ο κατηγορούμενος δεν έφυγε καθόλου από εκεί." 2]ότι ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι ο μηνυτής σκηνοθέτησε την όλη ιστορία για να καλυφθεί έναντι της συζύγου του για την απώλεια μεγάλων χρηματικών ποσών σε τυχερά παίγνια στο καζίνο έρχεται σε αντίθεση με τα γεγονός της συμμετοχής της συζύγου στην υποτιθέμενη σκηνοθεσία και συνεπώς κρίνεται απορριπτέος και 3]ότι άλλοθι είχε προβάλει και ο ήδη αποβιώσας συμμέτοχος Β.

περί απουσίας του στη Βουλγαρία κατά το επίδικο χρονικό διάστημα πλην όμως και αυτό είχε απορριφθεί πανηγυρικά όταν διαπιστώθηκε η πλαστότητα των σφραγίδων των βουλγαρικών αρχών στο διαβατήριο του. Με βάση τα αποδειχθέντα πιο πάνω περιστατικά στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά το έγκλημα της ληστρικής κλοπής εφόσον κατά τα προδιαληφθέντα, η αφαίρεση των χρημάτων από τη κατοχή του μηνυτή έλαβε χώραν χωρίς να προηγηθεί σε βάρος του σωματική βία ή απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής, ενέργειες οι οποίες όπως προέκυψε επακολούθησαν για την διατήρηση των κλοπιμαίων [άρθρο 380 παρ.3ΠΚ].

Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της πράξεως αυτής καθώς και της παράνομης οπλοφορίας ήτοι ότι στις 30-10-2004 έφερε παράνομα όπλο και συγκεκριμένα έφερε στα θυλάκια των ενδυμάτων του ένα πιστόλι, χωρίς να έχει εφοδιαστεί με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής του τόπου κατοικίας η διαμονής του, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας".

Ήδη ο αιτών επικαλείται και προσκομίζει ως νέα στοιχεία, από τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, καθίσταται φανερή η αθωότητα του για τις πράξεις, για τις οποίες αυτός καταδικάσθηκε άδικα: τις με αριθμούς .../21-7-2014, .../23-7-2014, .../23-7-2014 και .../26-8-2014 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ουρανίας Δημητρίου Ξυνού, στις οποίες διαλαμβάνονται τα εξής:

Α]Στην υπ’ αριθμ. .../21-7-2014 του Γ. Κ. " Έμαθα για την καταδίκη του Ι. Κ. στην υπόθεση του Α. Τ. και προσέρχομαι να καταθέσω, επειδή πιστεύω ακράδαντα ότι πρόκειται για σοβαρή δικαστική πλάνη. Γνώριζα τόσο τον Δ. Κ., όσο και τον Σ. Β., με τους οποίους συνδεόμουν με στενή φιλία. Γνωρίζω επίσης και τον Ι. Κ.. Ο Σ. Β., όπως ήταν γνωστό στον περίγυρο του, είχε προβλήματα με την όραση του και γι’ αυτό εκτελούσα πολύ συχνά χρέη οδηγού του.

Συνδέοντας τα γεγονότα του τριημέρου της 28ης Οκτωβρίου 2004, θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στις 29 Οκτωβρίου του 2004, το βράδυ περί τις εννέα η ώρα, είχα μεταφέρει τον Σ. Β. από το Lildl της Περαίας στο σπίτι του Ι. Κ. στην Περαία, στην οδό .... Ο Β. είχε τα κλειδιά της οικίας του Κ. και άνοιξε ο ίδιος την πόρτα, ενώ σε λίγο είδα να εισέρχεται στην οικία αυτή ο Α.

Τ., κρατώντας στο χέρι του μία τσάντα. Ήταν μόνος του και δεν συνοδευόταν από κανέναν. Έμειναν στο σπίτι οι δυό τους γύρω στα είκοσι λεπτά. Όταν βγήκαν από το σπίτι, την τσάντα την κρατούσε ο Β. και την εναπόθεσε στο αυτοκίνητο. Μου ζήτησε να τον μεταφέρω στο σπίτι των γονιών του, στην οδό ..., όπως και έγινε.

Είδα τον Τ. να με ακολουθεί μέχρις ενός σημείου με το αυτοκίνητο του και κάποια στιγμή άλλαξε κατεύθυνση. Δεν έγινε κάποια φασαρία, ούτε μου έδωσαν την εντύπωση ότι υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ τους. Καθ’ όλη την διάρκεια του συμβάντος αυτού, που κράτησε γύρω στα τρία τέταρτα της ώρας, τα μοναδικά πρόσωπα που είδα ήταν ο Β.

και ο Τ.. Ούτε τον Ι. Κ. είδα εκεί, ούτε την σύζυγο του Α. Τ.. Ο Κ. δεν ήταν σίγουρα στο σπίτι, αφού σε ενάντια περίπτωση θα είχε γίνει ορατός, αλλά και ο Β. δεν θα χρησιμοποιούσε τα κλειδιά του σπιτιού για να μπει μέσα, ούτε θα προϋπαντούσε μόνος του τον Τ., ούτε μετά την συζήτηση τους θα έβγαιναν μόνοι τους από το σπίτι.

Εξάλλου με την ίδια βεβαιότητα δηλώνω ότι ο Τ. δεν συνοδευόταν ούτε από την σύζυγο του ούτε από κανέναν άλλο τόσο κατά την συνάντηση τους με τον Β., όσο και κατά την διαδρομή με το αυτοκίνητο. Είμαι πεπεισμένος ότι δεν έγινε καμία ληστεία εκείνο το βράδυ, αφού ο Β. με τον Τ. βγήκαν ήρεμοι από το αναφερόμενο σπίτι και ότι ο Τ.

τα έκανε όλα αυτά, επειδή είχε χάσει χρήματα στο καζίνο. Ο Τ. ήταν έμπειρος και μη αφελής εργολάβος και γι’ αυτό δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα έδινε για οποιονδήποτε λόγο δάνειο ύψους 600.000 ευρώ νύχτα, χωρίς εγγυήσεις." Β] Στην υπ’ αριθμ. .../23-7-2014 του Θ. Π. "Γνωρίζω τον Ι. Κ. ήδη αρκετά χρόνια και συνδέομαι φιλικά μαζί του.

Στις 29-10-2004 ήμουν στο ξενοδοχείο "..." στο Πόρτο Καρράς της Χαλκιδικής, όπου πέρασα το τριήμερο και συγκεκριμένα από τις 28-10-2004 έως και τις 31-10-2004, ύστερα από πρόσκληση του Κ.. Τις ημέρες που έμεινα, έβλεπα καθημερινά στον ίδιο χώρο τον Ι. Κ., που είχε επιχειρηματικές συναλλαγές με τον Α. Ζ., ανώτερο υπάλληλο της επιχείρησης του καζίνο και μετέφερε πελάτες του στο ξενοδοχείο, όπως έγινε και με μένα.

Ο κος Α. Ζ. διέθετε όλες αυτές τις μέρες στον Ι. Κ. την κατοικία του στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής , όπου και διανυκτέρευε πηγαίνοντας εκεί αργά τα βράδυα. Στις 29-10- 2004 ήμασταν όλη τπ μέρα μαζί με τον Κ.. Ειδικότερα, το βράδυ μαζευτήκαμε κατά τις 8:30 με 9:00 μία μεγάλη παρέα οκτώ-εννέα ατόμων και μείναμε μαζί ως αργά, δηλαδή μέχρι περίπου την 1:30 η ώρα.

Ήταν μαζί μας ο Α. Ζ., Π. Π. με την γυναίκα του, ο Δ. Κ. και κάποιοι άλλοι, όπως - αν θυμάμαι καλά, ο μηχανικός ο Β. Ρ.. Δεν ξέρω γιατί δεν μου πρότεινε ο Κ. να καταθέσω ως μάρτυρας στην δίκη του. Με απόλυτη βεβαιότητα δηλώνω, πάντως, σήμερα ότι το συγκεκριμένο βράδυ ως τις 1:30 η ώρα, όπως και όλη τη συγκεκριμένη μέρα ο Ι.

Κ. δεν μετακινήθηκε από το ξενοδοχείο "..." και συνεπώς δεν μπορεί να βρισκόταν ταυτόχρονα και αλλού. Θεωρώ την καταδίκη του για την υπόθεση του Α. Τ. κλασσική περίπτωση δικαστικής πλάνης, αφού γνωρίζω ότι στις 29 Οκτωβρίου δεν έφυγε από το ξενοδοχείο. Δεν ξέρω ποιος και με ποια ψέματα παραπλάνησε τους δικαστές, πιστεύω όμως ότι θα αποκαλυφθεί η αλήθεια και θα αποδειχθεί η - βέβαιη για μένα- αθωότητα του Κ.." Γ]Στην υπ’ αριθμ. .../23-7-2014 του Δ.

Ρ. "...Το διάστημα αυτό από 28/10 μέχρι και 31/10/2004 επισκέφθηκα το ξενοδοχείο ... στο Πόρτο Καρρά Χαλκιδικής, όπου και διέμεινα, όπως και το Καζίνο που λειτουργεί σε αυτό. Τις ημέρες που έμεινα έβλεπα καθημερινά στον ίδιο χώρο τον Ι. Κ., που είχε επιχειρηματικές συναλλαγές με τον Α. Ζ., ανώτερο υπάλληλο της επιχείρησης του Καζίνο κα μετέφερε πελάτες του στο ξενοδοχείο, όπως έγινε και με μένα.

Ο κος Ζ. διέθετε όλες αυτές τις μέρες στον Κ. την κατοικία του στον Αγ. Νικόλαο Χαλκιδικής, όπου και διέμενε. Κάθε μέρα ωστόσο και μέχρι αργά το βράδυ ήταν και κινούνταν στον χώρο του ξενοδοχείου.". Δ]Στην υπ’ αριθμ. .../26-8-2014 του Β. Ρ. "...Το διάστημα αυτό από 28/10 μέχρι και 31/10/2004 επισκέφθηκα το ξενοδοχείο ... στο Πόρτο Καρρά Χαλκιδικής, όπου και διέμεινα, όπως και το Καζίνο που λειτουργεί σε αυτό.

Ο Κ. είχε κάποιο είδος συνεργασίας με το εν λόγω ξενοδοχείο και προωθούσε κρατήσεις δωματίων σε συνεργασία με τον φίλο του Α. Ζ., διευθυντικό στέλεχος του Καζίνο. Στις 29-10-2004 και συγκεκριμένα κατά τις 8:30 με 9:00 το βράδυ συναντηθήκαμε μία μεγάλη παρέα οκτώ-εννέα ατόμων στο εστιατόριο του ξενοδοχείου ... και μείναμε μαζί ως αργά, δηλαδή μέχρι περίπου τις 1:30 η ώρα.

Στην παρέα αυτή ήταν σίγουρα τόσο ο Ι. Κ. με τον Α. Ζ., όσο και κάποιοι άλλοι, όπως ο Π. Π. με την γυναίκα του και ο Δ. Κ.. Όντας σε θέση να βεβαιώσω την συνεχή παρουσία του Ι. Κ. το συγκεκριμένο βράδυ στον συγκεκριμένο χώρο του ξενοδοχείου "..." είμαι σίγουρος ότι η καταδίκη του για την υπόθεση του Α. Τ., όπως την πληροφορήθηκα, είναι προϊόν δικαστικής πλάνης, αφού το βράδυ της 29ης Οκτωβρίου 2004 ο Κ.

δεν έφυγε από το ξενοδοχείο και άρα δεν μπορεί να βρισκόταν ταυτόχρονα και αλλού......

Τα ανωτέρω επικαλούμενα από τον αιτούντα, ως "νέα γεγονότα, από μόνα τους ή συνεκτιμώμενα με τα στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την ως άνω υπ’ αριθμ.2081-2082/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, της οποίας ζητείται η ακύρωση με την κρινομένη αίτηση, δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν λόγο, που μπορεί να δικαιολογήσει την αιτουμένη επανάληψη διαδικασίας, αφού δεν καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που να αγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο αιτών δεν τέλεσε τις προαναφερθείσες αξιόποινες πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε.

Όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της αποφάσεως, ελέγχθηκε ο ισχυρισμός ότι, ο κατηγορούμενος από 26-10-2004 έως 31-10-2004 βρισκόταν στο ... στο Μαρμαρά Χαλκιδικής στο ξενοδοχείο "..." και τα διαλαμβανόμενα στις ένορκες βεβαιώσεις περί αυτού περιστατικά, κρίνονται μειωμένης βασιμότητος. Τα όσα βεβαιώνονται στις παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες, πρέπει να σημειωθεί, ότι δόθηκαν μετά παρέλευση δέκα (10) ετών, εφόσον ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, ο αναιρεσείων θα πρότεινε αυτούς μάρτυρες υπερασπίσεως και σε κάθε περίπτωση θα ζητούσε την κατά τις διατάξεις του άρθρου 352 παρ.3 ΚΠΔ αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης για να προσέλθουν και καταθέσουν οι μάρτυρες αυτοί, πλην όμως από την επισκόπηση των πρακτικών δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος κλήτευσε μάρτυρες υπερασπίσεως ή ότι, ο εκπροσωπών αυτόν συνήγορος του ζήτησε να κληθεί κάποιος από τους ως άνω μάρτυρες.

Έτσι, τα παραπάνω στοιχεία και τα απ’ αυτά επιχειρήματα του αιτούντα, δεν είναι νέα γεγονότα και αποδείξεις κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 525 παρ.1 και 2 ΚΠΔ, αυτά δε εκτιμώμενα είτε μόνα τους, είτε σε συνδυασμό με τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο που εξέδωσε την περατώσασα την ποινική διαδικασία ως άνω αμετάκλητη απόφαση, δεν καθιστούν φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος των προαναφερομένων πράξεων ή ότι καταδικάσθηκε άδικα.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει η υπό κρίση αίτηση, να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-11-2014 αίτηση του Ι. Κ. του Δ., για επανάληψη προς το συμφέρον του της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την 2081 - 2082/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στα διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ