Supreme Court dismisses late appeal and restoration request due to missed statutory deadline and insufficient force majeure proof.

Απόφαση 1592 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1592/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Απριλίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Δ. Σ. του Α., κατοίκου ... και 2. Ν. Σ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Κουράκο - Μαυρομιχάλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Α. του Β. και 2. Φ. Α. του Β., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξουσία Δικηγόρο τους Ελένη Τσουκλείδου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Ιουλίου 2007 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1356/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 6642/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14 Μαΐου 2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 2 Ιουλίου 2012 έκθεση του κωλυομένου να συμμετέχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε με την από 20 Ιουνίου 2012 αίτησή του την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση ως και την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξουσία των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία της αναίρεσης αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα (30) ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως η οριζόμενη προθεσμία αρχίζει από την επομένη της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ημέρα, καθόσον με τη διάταξη αυτή καθορίζεται απλώς η διάρκεια της προθεσμίας και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

κατά την οποία οι προθεσμίες που ορίζονται από το νόμο αρχίζουν από την επομένη ημέρα μετά την επίδοση του σχετικού εγγράφου. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει όχι μόνο κατ' ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (Ολ.ΑΠ 412/1981). Πάντως, σύμφωνα με το άρθρο 570 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν ο αναιρεσίβλητος προτείνει σχετική ένσταση με τις κατατιθέμενες είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο προτάσεις, ο Άρειος Πάγος οφείλει να τη λάβει υπόψη και να αποφανθεί σχετικώς.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως συνομολογείται από τους αναιρεσείοντες με το κατωτέρω δικόγραφο επαναφοράς των πραγμάτων στη προηγούμενη κατάσταση προκύπτει δε και από τη σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή Α. Σ. στα επιδοθέντα στους αναιρεσίβλητους αντίγραφα, η προσβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά τη τακτική διαδικασία επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους με την επιμέλεια των αναιρεσειόντων στις 18-4-2012 το δε δικόγραφο της ασκηθείσας από τους τελευταίους αναιρέσεως, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση κατάθεσης (550/2012) κατατέθηκε στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στις 21 Μαΐου 2012 ήτοι μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών. Επομένως, εφόσον η αναίρεση αυτή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη κατ' αποδοχή και της σχετικής ενστάσεως των αναιρεσιβλήτων.

Από τις διατάξεις των άρθρων 152 έως 158 του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται και στην περίπτωση απώλειας της προθεσμίας για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, προκύπτουν τα εξής: 1) Ο θεσμός της επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση από την αδυναμία τήρησης κάποιας δικονομικής προθεσμίας, που στηρίζεται στην αρχή της επιείκειας, και αποτελεί ένδικο βοήθημα, χωρίς να υποκαθιστά οποιοδήποτε ένδικο μέσο, παρέχει τη δυνατότητα της, με δικαστική παρέμβαση, άρσης νομικής και επιβλαβούς για το διάδικο κατάστασης, που δημιουργήθηκε από τη μη τήρηση της ορισμένης ως άνω προθεσμίας για δύο λόγους, δηλαδή την ανώτερη βία, στην οποία καταλέγεται και η ασθένεια του πληρεξούσιου δικηγόρου υπό προϋποθέσεις και το δόλο του αντιδίκου του 2) Η αίτηση επαναφοράς που απευθύνεται στο κατά νόμο αρμόδιο δικαστήριο, και έχει ως περιεχόμενο την πράξη που παραλείφθηκε ή την αναφορά ότι έχει ήδη ενεργηθεί, ασκείται με τα διαμειβόμενα στη δίκη δικόγραφα, είτε με τις προτάσεις είτε με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται κατά τις διατάξεις για την αγωγή και κοινοποιείται στον αντίδικο μέσα στην προβλεπόμενη από το νόμο (άρθρο 153) προθεσμία από την άρση του κωλύματος που συνιστά την ανωτέρα βία ή τη γνώση του δόλου του αντιδίκου.

Και 3) με τη διάταξη του αρθ. 158 του ΚΠολΔ, με την οποία επιδιώκεται η εξασφάλιση σταθερότητας στη διαδικασία και η αποτροπή διατήρησης της εκκρεμότητας για μακρό χρόνο, τίθεται περιορισμός σχετικά με την αίτηση δικαστικής επαναφοράς, ο οποίος συνίσταται στον αποκλεισμό της υποβολής της αίτησης αποκατάστασης των πραγμάτων, αν για οποιοδήποτε λόγο ακόμη και από δόλο του αντιδίκου του αιτούντος, αφού δεν κάνει διάκριση η διάταξη, χάθηκε η οριζόμενη προθεσμία άσκησής της.

Ως ανώτερη βία νοείται το παρακωλυτικό της τήρησης της προθεσμίας γεγονός που ήταν απρόβλεπτο και δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί ούτε με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης. Τέτοια ανώτερη βία μπορεί κατά τις περιστάσεις όπως προεκτέθηκε να είναι και η ασθένεια του διαδίκου ή του πληρεξουσίου του δικηγόρου, όταν αυτή απετέλεσε ανυπέρβλητο κώλυμα για την εμπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου.

Για τον λόγο αυτό απαιτείται στη σχετική αίτηση να προσδιορίζεται το είδος και η διάρκεια της ασθένειας, όταν δε η ασθένεια αφορά τον πληρεξούσιο δικηγόρο να εκτίθεται προσθετικά στο δικόγραφο αυτής και ότι η ασθένειά του τον εμπόδισε να ενεργήσει με άλλο δικηγόρο συνεργάτη του ή όχι.

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με αυτοτελές δικόγραφο που κατατέθηκε στις 20 Ιουνίου 2012 υποβάλλουν αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στη προηγούμενη κατάσταση επικαλούμενοι ανωτέρα βία που συνίστατο στο ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Μιχαήλ Κουράκος - Μαυρομιχάλης από τις 18 Μαΐου 2012 και ώρα 10 π.μ.

υπέστη υπερτασική κρίση με συνοδό σύμπτωμα επίμονη ζάλη και αμφικροταφική κεφαλαλγία και παρέμεινε κλινήρης μέχρι και τις 21 Μαΐου 2012 και ώρα 9 π.μ. και βρισκόταν σε αδυναμία να καταθέσει την ένδικη αναίρεση. Η αίτηση αυτή η οποία πρέπει να συνεκδικαστεί με την αναίρεση είναι προεχόντως απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη διότι δεν ασκήθηκε μέσα στη προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 153 του Κ.Πολ.Δ τριακονθήμερη προθεσμία από της άρσης του επικαλούμενου λόγου της ανωτέρας βίας, αφού η επίδοση του δικογράφου επαναφοράς των πραγμάτων στη προηγούμενη κατάσταση στους αναιρεσίβλητους έγινε στις 26-11-2012 όπως τούτο προκύπτει από τις υπ' αριθ. 4015Γ' και 4016Γ'/26-11-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Θ.

Γ.- Γ., αυτά δε πέραν και ανεξάρτητα του ότι η ίδια αίτηση είναι απαράδεκτη και διότι δεν αναφέρεται ότι η ανωτέρω ασθένεια του δικηγόρου τον εμπόδισε να ενεργήσει με άλλο δικηγόρο συνεργάτη του ή όχι. Τέλος πρέπει οι αναιρεσείοντες να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 183, 176 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ.4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει την από 20-6-2012 αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στη προηγούμενη κατάσταση και την από11 Μαΐου 2012 αίτηση των 1) Δ. Σ. και 2) Ν. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 6642/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει τις αιτήσεις αυτές.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ