Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds of death and substantive grounds of vague evidence claims.

Απόφαση 1591 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1591/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3, 4. Χ4, 5. Χ5, 6.Χ6, ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος Χ και 7. Χ7, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Μανδρακούκα.

Της αναιρεσίβλητης-καθής η κλήση: Ψ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Φουρφουλάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 24-9-1986 αγωγή των Χ, Χ1 και Χ7 και β) με την από 20-11-1986 προτάσεις-ανταγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35/1995 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και 302/1998 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 31-8-1998 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 82/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε η συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 5-6-2007 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 23-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ.α', 287, 291 και 292 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά τοάρθρο 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία τηςδίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται, αν μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι νατελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποίαεκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Ο θάνατος του διαδίκου, πουεπιφέρει τη βίαιη διακοπή της δίκης, καθώς και η εκούσιαεπανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν ναγνωστοποιηθούν διαδοχικά με δήλωση στο ακροατήριοκατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, εφόσονδεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ωςκληρονόμων, οπότε ακολουθεί η άμεση συζήτηση τηςυπόθεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτειαπό τα διαδικαστικά έγγραφα της υπόθεσης, ο δεύτεροςτων αναιρεσειόντων Χ αποβίωσε στις15-11-2000, δηλαδή μετά την κατάθεση της υπό κρίσηαίτησης αναίρεσης (4-3-1998), και κατέλιπε πλησιέστερους συγγενείς και εξ αδιαθέτου κληρονόμους του, τη σύζυγό του Χ2 και τα τέκνα του Χ3, Χ4, Χ5 και Χ6.

Από αυτούς οι τέσσερις πρώτοι, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που έγινε στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου κατά την αρχικώς ορισθείσα για συζήτηση της αναίρεσης δικάσιμο της 1-11-2006 και καταχωρίστηκε στα με ίδια ημερομηνία πρακτικά συνεδριάσεως, γνωστοποίησαν το γεγονός του θανάτου του ως άνω καθολικού, δικαιοπαρόχου τους και ταυτόχρονα δήλωσαν ότι συνεχίζουν για εκείνον τη διακοπείσα δίκη.

Ακολούθως εκδόθηκε η 82/2007 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης κατά τη διαληφθείσα αρχική δικάσιμο, για το λόγο ότι δεν είχε προβεί σε επανάληψη της δίκης, ούτε είχε κλητευθεί να παραστεί κατά τη συζήτηση εκείνη η θυγατέρα του αποβιώσαντος αναιρεσείοντος Χ6, η οποία τυγχάνει και αυτή εξ αδιαθέτου κληρονόμος εκείνου.

Ήδη, όλοι οι παραπάνω κληρονόμοι του αποβιώσαντος διαδίκου και οι πρώτος και τρίτη από τους αναιρεσείοντες, με την από 5-6-2007 κοινή κλήση τους, η οποία, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. .... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ρεθύμνου ......, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, επέσπευσαν τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Ενόψει αυτών νομίμως επαναλήφθηκε η προκειμένη δίκη και νομίμως χωρεί η συζήτηση της αναίρεσης.

ΕΠΕΙΔΗ, η παραίτηση από το ένδικο μέσο της αναίρεσης, πριν από την άσκησή της, μπορεί να γίνει και σιωπηρά με την αποδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης με οποιοδήποτε τρόπο που εκδηλώνει τη δήλωση παραιτήσεως και αποδοχής της απόφασης. Τέτοια όμως αποδοχή της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως δεν μπορεί να συναχθεί από μόνο το γεγονός της χωρίς επιφύλαξη καταβολής από τον αναιρεσείοντα προς τον αντίδικο του της δικαστικής δαπάνης που επιδικάσθηκε στον τελευταίο.

Συνεπώς, ο προβαλλόμενος με τις προτάσεις της αναιρεσίβλητης ισχυρισμός περί απαραδέκτου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, λόγω σιωπηρής αποδοχής από τους αναιρεσείοντες της προσβαλλόμενης 302/1998 απόφασης του Εφετείου Κρήτης, συναγόμενης από μόνο το γεγονός ότι αυτοί κατέβαλαν στην αναιρεσίβλητη την επιδικασθείσα με την εν λόγω απόφαση δικαστική δαπάνη, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόσθηκε ορθώς ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Για να είναι ορισμένος λόγος αυτός αναίρεσης, δεν αρκούν γενικές εκφράσεις για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης ή για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, αλλά πρέπει να καθορίζεται και η αιτία για την οποία συμβαίνει τούτο.

Συγκεκριμένα, αν η αιτίαση αναφέρεται σε ανεπάρκεια αιτιολογιών, πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, ποια δηλαδή είναι τα επιπλέον στοιχεία που ήταν αναγκαία για την πληρότητα των αιτιολογιών, ενώ αν αναφέρεται σε αντιφατικές αιτιολογίες πρέπει να καθορίζεται η αντίφαση και από ποια αντιτιθέμενα μέρη προκύπτει.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εκτίθεται σε τι συνίσταται η νόμιμη βάση και να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε ότι προέκυψαν από τις αποδείξεις, αλλιώς ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι αόριστος. Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με τον ενδέκατο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προβάλλουν κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτίαση από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο, που έκρινε αβάσιμη την αγωγή των αναιρεσειόντων περί διεκδικήσεως του επιδίκου ακινήτου και βάσιμη την ανταγωγή της αναιρεσίβλητης περί αναγνωρίσεως της κυριότητάς της σ' αυτό, διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζητήματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι κρίσιμες πραγματικές παραδοχές του Εφετείου, επί των αποδεικνυομένων ή μη πραγματικών γεγονότων, αλλ' ούτε και προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή ποιές επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε αυτή να περιλαμβάνει, τις οποίες δεν περιέχει.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20 του ίδιου Κώδικα.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους δεύτερο και ένατο λόγους της αίτησης αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν κατά της προσβαλλόμενης απόφασης τις αιτιάσεις, ότι το εκδόσαν αυτήν Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε ως αποδειχθέντα "ότι το αρχικό ακίνητο που διένειμαν μεταξύ τους, με το υπ' αριθμ...... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ρεθύμνου Γεωργίου Παπαδάκη, ο Γ1, άμεσος δικαιοπάροχος των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων, και ο αδελφός αυτού Γ2, απώτερος δικαιοπάροχος της ήδη αναιρεσίβλητης αντενάγουσας, αποτελείτο από δύο "πεζούλες" με υψομετρική μεταξύ τους διαφορά 40 εκατοστών, ότι η φυσική διαμόρφωση του ακινήτου αυτού το διαχώριζε σε δύο διακεκριμένα τμήματα, από τα οποία το μεν νότιο έλαβε κατά την άνω διανομή ο δικαιοπάροχος των εναγόντων Γ1, το δε βόρειο, που είναι και το επίδικο ακίνητο, έλαβε κατά την ίδια διανομή ο απώτερος δικαιοπάροχος της αντενάγουσας Γ2 και ότι η αντενάγουσα και οι δικαιοπάροχοί της ασκούσαν στο επίδικο, με διάνοια κυρίου και καλή πίστη, τις αναφερόμενες διακατοχικές πράξεις μέχρι τον Ιανουάριο του έτους 1986, που για πρώτη φορά οι ενάγοντες αμφισβήτησαν την κυριότητα αυτής".

Όλες, όμως, οι αιτιάσεις αυτές αναφέρονται αποκλειστικά στην εκτίμηση αποδείξεων και πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Συνεπώς, οι ανωτέρω λόγοι της αίτησης αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ή άλλης αίτησης ή ανταίτησης των διαδίκων για παροχή έννομης προστασίας (Ολ.

ΑΠ 25/2003, 3/97). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται σ' αυτόν "τα πράγματα" που παρά το νόμο έλαβε υπόψη το δικαστήριο, ενώ δεν προτάθηκαν από οποιοδήποτε διάδικο, καθώς και τα στοιχεία εκείνα από τα οποία προκύπτει ότι τα "πράγματα" άσκησαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άνω άρθρο 559 αριθ.8 εδ. α' ΚΠολΔ πλημμέλεια, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα δέχθηκε, χωρίς να αποδειχθεί, ότι "το αρχικό ακίνητο που διένειμαν μεταξύ τους, με το υπ' αριθμ. .....

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ρεθύμνου Γεωργίου Παπαδάκη, ο άμεσος δικαιοπάροχος των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων Γ1 και ο αδελφός αυτού και απώτερος δικαιοπάροχος της αναιρεσίβλητης αντενάγουσας Γ2, είχε στην πραγματικότητα κατά τη γενόμενη εμβαδομέτρηση έκταση 1000 τ.μ. και όχι 500 τ.μ., όπως αναφέρεται στο εν λόγω διανεμητήριο συμβόλαιο, και έτσι με τη διανομή αυτή περιήλθε κατά κυριότητα σε καθέναν από τους εν λόγω δικαιοπαρόχους των διαδίκων διαιρετό τμήμα εμβαδού 500 τ.μ.

και όχι 250 τ.μ, ενώ κάτι τέτοιο παρ' ουδενός των διαδίκων προτάθηκε". Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως αόριστος, διότι δεν προσδιορίζονται σ' αυτόν τα "πράγματα" που δεν προτάθηκαν και έλαβε υπόψη το Εφετείο, καθώς και τα στοιχεία εκείνα από τα οποία προκύπτει ότι τα "πράγματα" αυτά άσκησαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ.20 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 118 αριθ. 4 και 566 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται, ότι για το ορισμένο του λόγου αυτού αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα εξής: 1) το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, ώστε από τη σύγκριση με εκείνο που δέχθηκε η απόφαση να υπάρχει δυνατότητα στον Άρειο Πάγο να κρίνει αν υφίσταται διαγνωστικό λάθος, 2) Το από την προσβαλλόμενη απόφαση δεκτό γενόμενο διαφορετικό από το αληθινό περιεχόμενο, 3) το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο για το ότι υπάρχουν ή όχι κρίσιμα γεγονότα, 4) ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο.

Αν ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ δεν περιέχει τα παραπάνω στοιχεία, είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τους τρίτο και τέταρτο λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο παραμόρφωσε α) το περιεχόμενο, του υπ' αριθμ.

πρωτ. ..... εγγράφου του Δήμου Ρεθύμνης, αφού δέχθηκε ότι η μικρότερη έκταση του ακινήτου, εμβαδού 396,40 τ.μ., που κατέχουν αυτοί σήμερα, σε σχέση με το ακίνητο, εμβαδού 500τ.μ., που αγόρασαν με το .... συμβόλαιο από το δικαιοπάροχό τους Γ1, οφείλεται σε μείωση της έκτασης του ακινήτου αυτού, λόγω διαπλάτυνσης κατά το έτος 1979 της διερχόμενης από τη Ν.Α.

του πλευρά οδού, ενώ με το εν λόγω έγγραφο ο Δήμος Ρεθύμνης τους γνωστοποίησε ότι η διερχόμενη από την πλευρά της ιδιοκτησίας τους οδός δεν διαπλατύνθηκε, και β) το περιεχόμενο του υπ' αριθμ...... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ρεθύμνου Γεωργίου Παπαδάκη, αφού, ενώ σ' αυτό αναφέρεται ότι ο Γ2 πώλησε στον άμεσο δικαιοπάροχο της αναιρεσίβλητης ακίνητο εκτάσεως 250 τ.μ., το Εφετείο δέχθηκε ότι ο πρώτος πώλησε στο δεύτερο, με το εν λόγω συμβόλαιο, το μερίδιό του, ήτοι ακίνητο εκτάσεως 500 τ.μ.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αόριστοι, διότι δεν αναφέρεται σ' αυτούς το αληθινό περιεχόμενο καθενός από τα ανωτέρω έγγραφα που φέρεται ότι παραμορφώθηκαν και ακόμη δεν προσδιορίζεται ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το υπ' αριθμ. ..... συμβόλαιο.

ΕΠΕΙΔΗ, με τους πέμπτο, έκτο, έβδομο και όγδοο λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ.γ' του ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και ειδικότερα: 1) την υπ' αριθμ. .....

συμβολαιογραφική πράξη περί αποδοχής από την αναιρεσίβλητη της κληρονομιάς της μητέρας της 2) απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος της ΔΕΚΕ Ηρακλείου από το κτηματολογικό διάγραμμα απαλλοτρίωσης για τη διάνοιξη της Νέας Ε.Ο. Χανίων-Ηρακλείου, 3) τη με αριθμό..... έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα, τοπογράφου-μηχανικού ....

και 4) τα υπ' αριθμ. ...., ....., ...., ... και ... αγοραπωλητήρια συμβόλαια. Οι λόγοι αυτοί της αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι, από την προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, καθώς και οι υπ' αριθμ. ...

και .... εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, των οποίων γίνεται ρητή μνεία στην απόφαση του, σε συνδυασμό με τις σκέψεις που αυτή περιέχει, δεν καταλείπεται καμιά απολύτως αμφιβολία ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο έκρινε, ότι η αναιρεσίβλητη αντενάγουσα κατέστη κυρία του επιδίκου ακινήτου με παράγωγο τρόπο (σύμβαση αγοράς), αλλά και πρωτοτύπως με έκτακτη χρησικτησία, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και όλα τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφα.

ΕΠΕΙΔΗ, ο δέκατος λόγος της αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.α' του ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του ως αποδεικτικό μέσο την υπ' αριθμ. 707/1987 απόφαση του Μονομελούς Πλημ/κείου Ρεθύμνου, με την οποία ο πρώτος των αναιρεσειόντων καταδικάσθηκε για την αξιόποινη πράξη της αυτοδικίας, είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ο λόγος για τον οποίο η ποινική αυτή απόφαση ήταν ανεπίτρεπτο από το νόμο αποδεικτικό μέσο, αλλ' ούτε και ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου αυτή λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-8-1998 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 302/1998 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2008. Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιουλίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ