Supreme Court dismisses appeal for failure to consider evidence and insufficient reasoning regarding land ownership claims.

Απόφαση 1590 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1590/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Κανέλλα Τζαβέλλα-Δημαρά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: 1) Π. Μ. του Μ., κατοίκου … , 2) Α. Μ. του Μ., κατοίκου …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κατσαρό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Α. Π. του Δ., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Τσιρογιάννη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-9-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 12-1-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 67/2012 μη οριστική, 112/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 185/2017 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-9-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη, από 25-9-2018 (έκθ. καταθ. 25/2018), αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, με αριθμό 185/2017 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 27-1-2015 έφεση των αναιρεσειόντων κατά της με αριθμό 112/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, που εκδόθηκε επί των από 25-99-2009 και από 12-1-2010 αντίθετων αγωγών.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και, ιδίως, αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται ο λόγος αυτός σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται, όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ΟλΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 8/2018, ΑΠ 272/2020, ΑΠ 5/2020).

Περαιτέρω, στην περίπτωση που το διατακτικό της αναιρεσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε δύο ή περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες και με τους λόγους της αναίρεσης πλήττεται η μία μόνο από αυτές, οι πιο πάνω λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, αφού οι μη πληττόμενες αιτιολογίες στηρίζουν επαρκώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που με τους λόγους αναίρεσης πλήττονται όλες οι αιτιολογίες, αλλά η προσβολή της μιας από αυτές δεν τελεσφορεί (Ολ ΑΠ 25/2003, ΑΠ6/2020, ΑΠ 648/2019). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον μέρος, ανελέγκτως, μετ' εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...

Η ενάγουσα της πρώτης κύριας αγωγής - εναγομένη της δεύτερης κύριας αγωγής και ήδη εφεσίβλητη είναι κυρία ενός ακινήτου, του υπ' αριθ. τεμ. 351 του ΟΤ 47, εμβαδού 200 τ.μ. κατά τον τίτλο κτήσης και κατά νεότερη εμβαδομέτρηση 200,27 τ.μ., το οποίο απέκτησε με παράγωγο τρόπο δυνάμει του υπ' αριθ. ... συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Αικατερίνης Τζιγκούρα - Κοτρώνη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών το Υποθηκοφυλακείου Φαρκαδόνας, στον τόμο 248 και α/α 42.

Κατόπιν με την υπ' αριθ. ... διορθωτική πράξη του ανωτέρω συμβολαίου της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου διορθώθηκε το εμβαδόν του ως άνω ακινήτου από 200,27 τ.μ. στο 331,42 τ.μ. μετά από νεότερη εμβαδομέτρηση του πολιτικού μηχανικού Α. Π. όπως αυτό εμφαίνεται και αποτυπώνεται στο από Μάιο 2006 τοπογραφικό διάγραμμα που προσαρτήθηκε στην ως άνω διορθωτική πράξη, η οποία μαζί με την υπ' αριθ. ...

δήλωση εγκρίσεως του άνω πωλητηρίου συμβολαίου της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν αμφότερες στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Φαρκαδόνας στους τόμους 256 και 259 με α/α 94 και 18, αντίστοιχα. Το ως άνω ακίνητο περιήλθε στην εναγομένη της πρώτης κύριας αγωγής, ενάγουσα της δεύτερης κύριας αγωγής ήδη εφεσίβλητη μετά από αγορά από τον προκάτοχό της Α.

Λ. του Δ., ο οποίος το απέκτησε με παράγωγο τρόπο από δωρεά από τον πατέρα του Δ. Λ. του Α. δυνάμει του υπ' αριθ. ... συμβολαίου της συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Αικατερίνης Τζιγκούρα - Κοτρώνη, νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Φαρκαδόνας, στον τόμο 42 και α/α 78. Στο Δ. Λ. το ως άνω ακίνητο περιήλθε με παράγωγο τρόπο και συγκεκριμένα από αγορά από τον Ι.

Γ., δυνάμει του υπ' αριθ. 2927/1965 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Γεωργίου Μπέλτσιου νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Φαρκαδόνας στον τόμο 3 και α/α 75. Με το υπ' αριθ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Ευάγγελου Τουφεξή ο Δ. Λ. πώλησε στο Ν. Γ. ένα σταύλο που βρισκόταν εντός του ως άνω οικοπέδου και συνόρευε γύρωθεν με ιδιοκτησίες κληρονόμων Τ., Δ.

Α., προαύλιο Αθ. Τ. και κοινοτική οδό. Το εμβαδόν του ως άνω τμήματος ακινήτου προσδιορίζεται στο υπ' αριθ. ... συμβόλαιο, με το οποίο ο Ν. Γ. πωλεί το συγκεκριμένο σταύλο στην Β. σύζυγο Ε. Τ., σε 35,77 τ.μ. Στον δικαιοπάροχό του Ι. Γ. το ως άνω ακίνητο περιήλθε μετά από αγορά από τους Ν., Χ. και Α. Τ. δυνάμει του υπ' αριθ. ...

συμβολαίου του εκτελούντος χρέη συμβολαιογράφου Ειρηνοδίκη Φαρκαδόνας Σταύρου Αμούντζια, νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Φαρκαδόνας στον τόμο 3 και α/α 84. Στους Ν., Χ. και Α. Τ. είχε περιέλθει επίσης από αγορά από τον Ι. Μ. δυνάμει του υπ' αριθ. ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Παναγιώτη Αμούντζια νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Φαρκαδόνας στον τόμο 10 και α/α 10.

Τέλος, στον Ι. Μ. το ως άνω ακίνητο περιήλθε με το υπ' αριθ. 9763/1912 συμβόλαιο διανομής του αυτού ως άνω συμβολαιογράφου. Η εναγομένη της πρώτης κύριας αγωγής - ενάγουσα της δεύτερης κύριας αγωγής, ήδη εφεσίβλητη, ανήγειρε επί του ακινήτου της μια διώροφη οικοδομή, δυνάμει της ήδη εκδοθείσας από το έτος 1988 και αναθεωρηθείσας υπ' αριθ. 528/1988 οικοδομικής άδειας που εκδόθηκε από τη Νομαρχία … επ' ονόματι της Α.

Λ.. Η ως άνω λοιπόν, εναγομένη της πρώτης κύριας αγωγής - ενάγουσα της δεύτερης κύριας αγωγής, ήδη εφεσίβλητη, κατέστη κυρία του επίδικου ακινήτου με παράγωγο τρόπο, αλλά και με πρωτότυπο και δη με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, αφού το νέμεται και το κατέχει για χρονικό διάστημα πλέον της εικοσαετίας προσμετρώντας στο χρόνο νομής της και αυτόν των δικαιοπαρόχων της.

Περί τα τέλη Ιουνίου 2007 οι ενάγοντες της πρώτης κύριας αγωγής - εναγόμενοι της δεύτερης κύριας αγωγής και ήδη εκκαλούντες εκμεταλλευόμενοι την απουσία της εναγόμενης προέβησαν σε έναρξη εργασιών εκσκαφής με χρήση σκαπτικών μηχανημάτων προκειμένου να ανεγείρουν διώροφη οικοδομή, την οποία είχαν πρόθεση να την κατασκευάσουν εν επαφή με την οικία της εναγομένης, πλην όμως το τμήμα του ακινήτου που ενήργησαν τις ως άνω εργασίες επισκευής ανήκει στην ιδιοκτησία της εναγομένης...

Το επίδικο τμήμα των 179 τ.μ. ορίζεται γύρωθεν ... και συνορεύει ..., δυτικά επί πλευράς Α5-Α1 μήκους 19,59 γμ με ιδιοκτησία των εναγόντων της πρώτης κύριας αγωγής - εναγομένων της δεύτερης κύριας αγωγής και ήδη εκκαλούντων και ανατολικά επί πλευράς Α4-Α6 μήκους 19,47 γμ με ιδιοκτησία της εναγόμενης της πρώτης κύριας αγωγής - ενάγουσας της δεύτερης κύριας αγωγής και ήδη εφεσίβλητης.

Η ως άνω έκταση ανήκει στην κυριότητα της τελευταίας, την οποία κατέλαβαν οι εκκαλούντες και στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει το Δικαστήριο από το γεγονός ότι στα υπ' αριθ. ... συμβόλαια δωρεάς εν ζωή και πράξης αποδοχής κληρονομίας των δικαιοπαρόχων των εναγόντων της πρώτης κύριας αγωγής - εναγόμενων της δεύτερης κύριας αγωγής και ήδη εκκαλούντων της συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Αικατερίνης Τζιγκούρα - Κοτρώνη αναφέρεται ως σύνορο του υπ' αριθ.

τεμαχίου 350 ΟΤ 47, εμβαδού 185 τ.μ., το ακίνητο ιδιοκτησίας Α. Λ., ήτοι του δικαιοπαρόχου της εναγομένης της δεύτερης κύριας αγωγής - ενάγουσας της πρώτης κύριας αγωγής και ήδη εφεσίβλητης. Άλλωστε οι Β. Μ. και Ζ. Μ. όταν προέβησαν στην αποδοχή κληρονομίας του Α. Μ. κατά το έτος 1999 θα έπρεπε να περιλάβουν, αφού το θεωρούσαν δικό τους, και το ακίνητο των 223,07 τ.μ, το οποίο εκ των υστέρων, ήτοι το έτος 2006 αποδέχθηκαν και μεταβίβασαν λόγω δωρεάς εν ζωή στους εκκαλούντες.

Επιπλέον στην άδεια ανέγερσης οικοδομής υπ' αριθ. 528/1988, που εκδόθηκε από τη Νομαρχία … σε ανύποπτο χρόνο από τη σύζυγο του δικαιοπαρόχου της εφεσίβλητης, την Α. Λ., την οποία αναθεώρησε η εφεσίβλητη και με βάση αυτήν ανέγειρε τη διώροφη οικοδομή της, το κτίριο ορίστηκε να απέχει από το όριο των εναγόντων της πρώτης κύριας αγωγής - εναγομένων της δεύτερης κύριας αγωγής, εκκαλούντων τουλάχιστον απόσταση 2,60 μέτρα.

Οι τελευταίοι με τον πρώτο λόγο έφεσής τους ισχυρίζονται ότι το ακίνητο της εφεσίβλητης στα συμβόλαιά της αναγράφεται ότι έχει έκταση 200 τ.μ., εμβαδόν το οποίο αναβιβάζεται σε 331,42 τ.μ. με την πράξη διόρθωσης του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου και μάλιστα ότι ο δικαιοπάροχος του Α. Λ., ήτοι ο Δ. Λ. είχε προβεί στην πώληση τμήματος του οικοπέδου του προς τον Ν.

Γ. εμβαδού 35,77 τ.μ., που επέφερε μείωση του εμβαδού του οικοπέδου του, την οποία δεν αναφέρει η εκκαλούμενη απόφαση. Από τα προαναφερόμενα συμβόλαια προκύπτει ότι ο Δ. Λ. πώλησε στο Ν. Γ. τμήμα του οικοπέδου του, το οποίο χαρακτηρίζεται από το οίκημα που υπήρχε εντός αυτού (σταύλος) εμβαδού 35,77 τ.μ. και οπωσδήποτε μειώθηκε το εμβαδόν του οικοπέδου κατά τα ως άνω τετραγωνικά μέτρα, πλην όμως, όπως προαναφέρθηκε η εναγόμενη της πρώτης κύριας αγωγής - ενάγουσα της δεύτερης κύριας αγωγής και εφεσίβλητη αγόρασε από το δικαιοπάροχό της οικόπεδο 200 τ.μ.

ή όσο και αν είναι και μετά από νεότερη καταμέτρηση το εμβαδόν του προσδιορίζεται σε 313,42 τ.μ., αφαιρουμένου του τμήματος που ο απώτατος δικαιοπάροχός της μεταβίβασε στον Ν. Γ., γι' αυτό ο σχετικός λόγος έφεσης πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ...". Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες για το ουσιώδες ζήτημα της φυσικής εξουσίασης και άσκησης πράξεων νομής με διάνοια κυρίου επί του επιδίκου ακινήτου των 179 τ.μ., καθώς και για το εμβαδόν του ακινήτου, που απέκτησε η αναιρεσίβλητη με το ...

αγοραπωλητήριο συμβόλαιο. Ο παραπάνω λόγος αναίρεσης, ως προς το πρώτο σκέλος του, με το οποίο πλήττεται η βάση της αγωγής, που στηρίζεται στον πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας του επίδικου ακινήτου από την αναιρεσίβλητη, είναι αλυσιτελής και συνεπώς απαράδεκτος, δεδομένου ότι η άλλη επάλληλη αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, περί του ότι η αναιρεσίβλητη κατέστη κυρία του επίδικου ακινήτου με παράγωγο τρόπο, δεν πλήττεται με λόγο αναίρεσης και ως εκ τούτου στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης.

Ως προς το δεύτερο σκέλος του, με το οποίο ψέγει την προσβαλλόμενη απόφαση για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το εμβαδόν του ακινήτου που απέκτησε η αναιρεσίβλητη, ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα θεμελίωσης του λόγου αυτού αναίρεσης πλήττεται αποκλειστικά η εκτίμηση από το Εφετείο πραγματικών περιστατικών, η οποία (εκτίμηση), καθ' εαυτή, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι λήφθηκαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του.

Δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκομίστηκαν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, το οποίο επικαλείται ο διάδικος, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός, καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (Ολ ΑΠ 2/2008, Ολ ΑΠ 14/2005).

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα ακόλουθα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες με τις προτάσεις τους στη δευτεροβάθμια δίκη και ειδικότερα, ότι δεν έλαβε υπόψη: (1) τις από 10-7-2007 τέσσερις (4) υπεύθυνες δηλώσεις υπερήλικων δημοτών …, (2) την υπ' αριθ. 5405/10-7-2007 βεβαίωση του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Δ.Δ.

…, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο απώτερος δικαιοπάροχος των αναιρεσειόντων, Α. Μ., είχε στην κυριότητά του διαιρετό τμήμα του υπ' αριθ. 351 οικοπέδου (3) την από 5-9-1927 επιστολή Α. Μ., ότι ο απώτερος δικαιοπάροχός τους Α. Μ. είχε στην κυριότητά του διαιρετό τμήμα του 351 οικοπέδου (4) δύο παλιές φωτογραφίες, (5) την από 5-3-2008 εξέταση του Α.

Λ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Φαρκαδόνας, (6) την από 24-6-2008 κατάθεση της Α. Λ. ενώπιον του Πταισματοδίκη Φαρκαδόνας, (7) τις από 11-6-2008 τρεις καταθέσεις των Α. Δ., Κ. Τ. και Ε. Κ. ενώπιον του Πταισματοδίκη Φαρκαδόνας, (8) τα υπ' αριθ. 36/2007 πρακτικά συνεδριάσεως του Ειρηνοδικείου Φαρκαδόνας, (9) την υπ' αριθ. 1207/2014 απόφαση και πρακτικά του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας και (10) τις υπ' αριθ. 1/2008 και 236/2010 αποφάσεις του αρμόδιου Διοικητικού Εφετείου Λάρισας.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως αόριστος, καθόσον δεν προσδιορίζεται ο ισχυρισμός, η βασιμότητα του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, αλλά και απαράδεκτος, όσον αφορά μεν το υπ' αριθ. 1 έγγραφο, διότι οι υπεύθυνες δηλώσεις είναι ανυπόστατα αποδεικτικά μέσα (ΟλΑΠ 8/1987, ΑΠ 173/2007, ΑΠ 109/2004) και το υπ' αριθ. 2 έγγραφο, διότι η επικαλούμενη βεβαίωση του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Δ.Δ.

…, δεν είναι επιτρεπτό αποδεικτικό μέσο, αφού με αυτήν βεβαιώνονται άλλα γεγονότα εκτός εκείνων που, κατ' άρθρο 86 του Ν. 3463/2006, εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του (ΑΠ 1375/2006), όσον αφορά δε τα υπόλοιπα έγγραφα, διότι, υπό την επίκληση ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιάσεις αναγόμενες ειδικότερα στην ανεπάρκεια αιτιολόγησης του αποδεικτικού πορίσματος, που δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας των αναιρεσειόντων (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ. ε' του ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, κατ' αποδοχή του σχετικού αιτήματος που υπέβαλε με τις προτάσεις που κατέθεσε (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 25-9-2018 (έκθ. καταθ. 25/2018) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 185/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης σε βάρος των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Δεκεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ