Supreme Court dismisses appeal on inadmissible grounds for vague arguments and improper evidence consideration.

Απόφαση 1588 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1588/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 ΜαΪου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..........................., ατομικά και ως εκ διαθήκης κληρονόμου της αποβιωσάσης μητέρας της, .................... και 2. ..........................., ως εκ διαθήκης κληρονόμου της αποβιωσάσης μητέρας του ............................ Η πρώτη παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Τσαγκατάκη και ο δεύτερος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο πιο πάνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Σωματείου με την επωνυμία "..............................." που είχε ως προηγούμενη επωνυμία του την "......................." το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αλέξιο Παπασταύρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και 2. Υπουργού Οικονομικών, ως ασκούντος εποπτείαν επί των Κοινωφελών Σκοπών και Ιδρυμάτων εν γένει καταλειπομένων περιουσιών, που εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την Ευφροσύνη Μπερνικόλα Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-6-1984 αγωγή της ήδη πρώτης αναιρεσείουσας και της αρχικής διαδίκου ........................, και την από 4-2-1985 πρόσθετη παρέμβαση του ήδη δευτέρου αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8177/1995 του ίδιου δικαστηρίου και 285/1999 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-11-2000 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης, ανέγνωσε την από 18-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε, την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης της 285/1999 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, για την ίδρυση του από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 περ. β΄ ΚΠολΔ. προβλεπόμενου λόγου αναίρεσης, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο να μη έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως τέτοια δε νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όπως και οι λόγοι έφεσης και όχι τα επιχειρήματα των διαδίκων υπέρ του βασίμου της αγωγής.

Εξάλλου, για τη θεμελίωση του λόγου αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ.19ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, πρέπει, εκτός των άλλων, η έλλειψη ή η αντιφατικότητα των αιτιολογιών να αφορά ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο όρος "ζήτημα",είναι ταυτόσημος με τον όρο "πράγμα",που προαναφέρθηκε, του άρθρου 559 αριθ. 8.Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.8 α ΚΠολΔ, όπως εκτιμήθηκε, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η βάση της αγωγής περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας της από .............

ιδιόγραφης διαθήκης της κατά το έτος 1983 αποβιώσασας .................... για το λόγο ότι κατά τον χρόνο της σύνταξής της δεν είχε συνείδηση των πραττομένων και ελεύθερη την χρήση του λογικού, καθόσον έπασχε από κατατονική σχιζοφρένεια βαριάς μορφής, η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό των εναγουσών, που προτάθηκε με τις προτάσεις τους, ότι η θανούσα νοσηλεύθηκε για την ασθένειά της από την έξοδό της από το Αιγινίτειο Νοσοκομείο μέχρι τον θάνατό της.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι ο ανωτέρω ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγμα " κατά την ανωτέρω έννοια στην προκείμενη δίκη, κατά την οποία εξετάζεται, αν κατά τον χρόνο της σύνταξης της επίδικης διαθήκης από την ανωτέρω διαθέτιδα, αυτή δεν είχε συνείδηση των πράξεών της ή βρισκόταν σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής της, αλλά επιχείρημα υπέρ του βάσιμου της αγωγής, του οποίου η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο δεν ιδρύει τον λόγο αυτό της αναίρεσης.

Με την ίδια αιτιολογία πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών και ανεπαρκών αιτιολογιών, ως προς το ζήτημα "εάν ή όχι νοσηλεύθηκε η θανούσα πριν από τον θάνατό της", διότι το αναφερόμενο στον λόγο αυτό ζήτημα δεν είναι ουσιώδες για την έκβαση της προκείμενης δίκης, αλλά επιχείρημα υπέρ του βάσιμου της αγωγής.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335,338,339 και 340ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Στην υπόθεση που κρίνεται, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και από όλα τα μ΄ επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε, ως δικαστικά τεκμήρια, και τα αναφερόμενα στο δεύτερο λόγο της αναίρεσης έγγραφα, ήτοι την από ...............

ιατρική βεβαίωση του ψυχιάτρου-νευρολόγου ................, της οποίας μάλιστα ειδική μνεία γίνεται στην απόφαση, και της από .............. συνταγής της αναφερόμενης στον λόγο αυτό ψυχιατρικής κλινικής. Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Επειδή, για το ορισμένο του από το άρθρο 559 αριθ.11 περ. β ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, ο ισχυρισμός, για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και την επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης, για δε το ορισμένο του από το άρθρο 559 αριθ.11περ.

α ΚΠολΔ, προβλεπόμενου λόγου αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει, πρέπει αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, ο λόγος για τον οποίο ήταν ανεπίτρεπτο από το νόμο το αποδεικτικό στοιχείο που λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο, καθώς και ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ.11 περ.β ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη ένορκη βεβαίωση, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Κέρκυρας Ανδρονίκης Μπακόλη-Σπανού, η οποία δεν προσκομίσθηκε στο δικαστήριο, με τον ίδιο δε λόγο, δεύτερο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ.11 περ.α ΚΠολΔ, αποδίδεται ότι έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα μη επιτρεπόμενα από το νόμο, ήτοι την ανωτέρω ένορκη βεβαίωση, καθώς και την με αριθ. 7079/85 ένορκη κατάθεση του αναφερόμενου μάρτυρα, ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Γρηγοράκη.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι προεχόντως ως αόριστοι, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται τα ανωτέρω, αναγκαία για το ορισμένο αυτών, στοιχεία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-11-2000 αίτησης αναίρεσης των ..................................., κλπ, κατά της 285/1999 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων, α) του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ, β)του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ