Supreme Court dismisses appeal against eviction notice for tenant claiming superior leasehold right without registration.

Απόφαση 1587 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1587/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Δημήτριο Δαλιάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .... , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Αδαμόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ... , 2. ... , οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Κοτσελόπουλο και 3. ... , ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27 Απριλίου 1997 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3841/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2497/2001 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22 Απριλίου 2002 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην του 3ου εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 19 Απριλίου 2004 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Νικολάου Κασσαβέτη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της δεν εμφανίσθηκε ο τρίτος των αναιρεσιβλήτων, ο οποίος όμως, όπως προκύπτει από τις 5399 Γ΄ και 5340 Γ΄/30-11-2005 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Γεώργιου Βαφειάδη, κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως στην παρούσα συζήτηση, γι΄ αυτό και η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.).

ΙΙ. Από τις διατάξεις του άρθρου 936 παρ. παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, στην περίπτωση που επισπεύδεται από τον εκμισθωτή ακινήτου άμεση αναγκαστική εκτέλεση κατά του μισθωτή προς απόδοση της χρήσεως του μισθίου, τρίτο πρόσωπο, επικαλούμενο την ύπαρξη αυτοτελούς μισθωτικού δικαιώματος επικρατέστερου εκείνου του καθού η εκτέλεση, δικαιούται να εναντιωθεί στην εκτέλεση με την προβλεπόμενη στο άνω άρθρο ανακοπή, η οποία, ως αφορώσα σε ακίνητο, πρέπει, με κύρωση το απαράδεκτο, να εγγραφεί στο βιβλίο διεκδικήσεων κατά το άρθρο 220 ΚΠολΔ.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το εφετείο δέχθηκε ότι η από 27-4-1999 ανακοπή του αναιρεσείοντος έχει το εξής περιεχόμενο : Με το από 3-5-1994 ιδιωτικό έγγραφο, οι δύο πρώτοι των αναιρεσιβλήτων, συγκύριοι του αναφερόμενου στην ανακοπή ισόγειου καταστήματος, είχαν εκμισθώσει τούτο, για την περίοδο 1-6-1994 έως 31-5-2000, στον τρίτο των αναιρεσιβλήτων, ο οποίος στις 15-11-1997, με ταυτόχρονο ιδιωτικό έγγραφο, το υπεκμίσθωσε στον αναιρεσείοντα.

Λόγω ασυνέπειας του τρίτου των αναιρεσιβλήτων ως προς την καταβολή των μισθωμάτων στους δύο πρώτους, αυτοί, με την από 1- -1998 προφορική συμφωνία τους με τον αναιρεσείοντα, εκμίσθωσαν στον τελευταίο το άνω κατάστημα, για το χρονικό διάστημα από 1-9-1998 έως 31-8-2007 και αντί μηνιαίου μισθώματος 1.500.000 δραχμών, έκτοτε δε ο αναιρεσείων, αφού κατέβαλε τη συμφωνηθείσα «εγγύηση» και τα μισθώματα των μηνών Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου και (μερικώς) Νοεμβρίου 1998, χρησιμοποιούσε συνεχώς και ακωλύτως το κατάστημα ως μισθωτής των δύο πρώτων των αναιρεσιβλήτων και όχι ως υπομισθωτής του τρίτου από αυτούς, ο οποίος εγκατέλειψε το μίσθιο.

Σε εκτέλεση της εκδοθείσας κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων 71/1997 διαταγής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, περί αποδόσεως της χρήσεως του μισθίου, οι δύο πρώτοι των αναιρεσιβλήτων απέβαλαν στις 27-4-1999 τον αναιρεσείοντα από το μίσθιο. Με την ανακοπή αυτή ο αναιρεσείων ζητούσε ακολούθως την ακύρωση της σχετικής εκθέσεως βίαιης αποβολής του, την αναγνώριση του μισθωτικού δικαιώματός του, την απόδοση σ΄ αυτόν της χρήσεως του μισθίου και την παράλειψη της περαιτέρω διαταράξεως αυτού στο μισθωτικό δικαίωμα.

Εν συνεχεία, το εφετείο, δεχθέν ότι η εν λόγω ανακοπή εμπίπτει στη ρύθμιση του άρθρου 936 ΚΠολΔ και αναφέρεται σε ακίνητο, έκρινε ότι είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω μη εγγραφής της στο οικείο βιβλίο διεκδικήσεων, ακολούθως δε απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της ομοίως κρίνασας πρωτόδικης αποφάσεως.

Με την κρίση του αυτή το εφετείο δεν κήρυξε παρά τον νόμο απαράδεκτο, γι΄ αυτό και ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο, κατ΄ εκτίμηση, αποδίδεται στο εφετείο η προβλεπόμενη στο άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πλημμέλεια, είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. Ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ψέγεται το εφετείο για ανεπάρκεια και αντιφατικότητα των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, είναι απαράδεκτος, διότι η ανακοπή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, γεγονός που αποκλείει την ίδρυση του λόγους τούτου.

Κατ΄ ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-4-2002 αίτηση του ... περί αναιρέσεως της 2497/2001 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των δύο πρώτων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Σεπτεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ