Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to exercise suspension of default judgment within the required period.

Απόφαση 1586 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1586/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζ. Χ. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγάθη Μεταξά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-2-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 251/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 112/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 22-3-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος , όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 5-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης, ως απαράδεκτη, άλλως αν αυτή είναι παραδεκτή να απορριφθεί για τους στο σκεπτικό της παρούσας λόγους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την 2785Γ/21.6.2011 έκθεση του δικαστικού Επιμελητή Χαλκίδας ..., προκύπτει, ότι αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης και κλήση για συζήτηση, κατά τη δικάσιμο της 16-1-2012, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα με φροντίδα του ήδη αναιρεσίβλητου στην αναιρεσείουσα. Κατά την πιο πάνω δικάσιμο, όπως εξάγεται από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσείουσα δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, η δε υπόθεση αναβλήθηκε για την δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας. Από την 4155Γ/3.2.2011 έκθεση του ιδίου δικαστικού επιμελητή, προκύπτει, ότι η αναιρεσείουσα κλητεύτηκε, επίσης νόμιμα και εμπρόθεσμα, να παραστεί κατά την μετ' αναβολή, δικάσιμο. Όταν όμως η υπόθεση εκφωνήθηκε, με τη σειρά της, από το οικείο πινάκιο, αυτή ωσαύτως δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να δικαστεί ερήμην, η διαδικασία όμως θα συνεχισθεί ωσάν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 576 ΚΠολΔ).

Κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 502 παρ.1 και 503 παρ.1 ΚΠολΔ δικαίωμα ανακοπής ερημοδικίας έχουν πλην άλλων ο ενάγων, ο εναγόμενος και ο εκκαλών, εφ' όσον δικάσθηκαν ερήμην. Αν δε αυτοί διαμένουν στην Ελλάδα, η προθεσμία της ανακοπής είναι δεκαπέντε ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Δηλαδή, για να αρχίσει η παραπάνω προθεσμία, απαιτείται, οπωσδήποτε, επίδοση της ερήμην απόφασης (ΑΠ 482/2004). Ειδικά, σε περίπτωση ερημοδικίας στο δεύτερο βαθμό, οι γνήσιες προθεσμίες της άσκησης ανακοπής ερημοδικίας και αναίρεσης δεν συντρέχουν. Άρα η ερήμην απόφαση του δικαστηρίου του δευτέρου βαθμού υπόκειται σε αναίρεση, μόνο μετά την πάροδο της προθεσμίας για την άσκηση της ανακοπής ερημοδικίας (Ολ.ΑΠ 11/1998), εκτός αν, προηγούμενα, ο αναιρεσείων, ο οποίος ερημοδίκησε στον δεύτερο βαθμό, παραιτηθεί από το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, πράγμα που μπορεί να γίνει, ακόμη και με το δικόγραφο της αναίρεσης (ΑΠ 1523/2002, ΑΠ 738/2002, ΑΠ 662/2006 βλ. και Ολ.ΑΠ 9/1996, Ολ.ΑΠ 5/2001).

Συνεπώς, αν δεν επιδοθεί (η δεν προκύπτει, ότι έχει επιδοθεί) η ερήμην απόφαση του δευτέρου βαθμού, εφ' όσον δεν προβλέπεται καταχρηστική προθεσμία για την άσκηση της ανακοπής ερημοδικίας, η προθεσμία της αναίρεσης δεν αρχίζει και αν αυτή ασκηθεί είναι απαράδεκτη (ΑΠ 1534/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αναίρεση ασκήθηκε με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, στις 23-3-2007 (βλ. σχετική πράξη κατάθεσής της). Στρέφεται δε, κατά της με αριθμό 112/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, και τη με αριθμό 251/2003 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία απέρριψε την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας, ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας της. Η παραπάνω απόφαση σύμφωνα με τα νομικά δεδομένα που προαναφέρθηκαν, δεν προκύπτει, πως προσεβλήθη με ανακοπή ερημοδικίας, ούτε πως η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε, με οποιονδήποτε τρόπο από την άσκηση του πιο πάνω ενδίκου μέσου, ούτε γίνεται λόγος στο αναιρετήριο για σχετική παραίτηση. Διευκρινίζεται, πως η αναιρεσείουσα αναφέρει ότι η "... αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε εις εμέ την 23η Φεβρουαρίου 2007 ...". Όμως τούτο, ουδόλως προκύπτει, ούτε γίνεται αναφορά στην άσκηση ή μη ανακοπής ερημοδικίας κατ' αυτής. Άρα, κατά τα προπαρατεθέντα, η αναίρεση πρέπει ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτη. Μετά ταύτα πρέπει να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις σε βάρος της αναιρεσίβλητης (άρθρ. 178, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22/3/2007 αίτηση της Ε. Α., κατά της 112/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδος).

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ